Druckschrift 
In epistolas Pauli
Entstehung
Seite
88r
Einzelbild herunterladen
 

nepiſtolā Tad Corinthios Xi

de qͥbꝰ eccl̓ia ſolēnizat ⁊ q̄ cōit̓ verſant̉ in ore fideliū. ſicutmiſteriū trinitatis natiuitatꝭ xp̄i ⁊ alia hm̄oi. Quedā ꝟoindirecte ꝑtinēt ad fidei diſciplinā inqͣtū ſcꝫ ip̄a nō ꝓponunt̉ vt ꝓpt̓ ſe credēda ſꝫ ex negatiōe eoꝝ ſeqͥt̉ aliqͥd ꝯriūfidei ſicut ſi neget̉ yſaac fuiſſe filius abrae. ſequit̉ aliqͥd cōtrariū fidei ſcꝫ ſacra ſcripturā ꝯtinere aliqͥd falſi. Ex tl̓ibꝰaūt nō iudicat̉ aliqͦs hereticꝰ niſi adeo ꝑtinacit̓ ꝑſeueretꝙ ab errore nō recedat etiā viſo qͥd ex hoc ſequat̉. ſic igit̉ꝑtinacia qͣ aliqͥs cōtēnit in his q̄ ſunt fidei directe vl̓ īdirecte ſubire iudiciū eccl̓ie facit hoīem hereticū. tal̓ āt ꝑtinacia ꝓcedit ex radice ſuꝑbie qͣ aliqͥs p̄fert ſenſū ſuuꝫ totieccl̓ie. Un̄ apl̓s dic̄. 1. ad thi. 6. Si qͥs alit̓ docꝫ ⁊ nō acqͥeſcit ſanis ẜmonibꝰ dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i. ⁊ ei q̄ ẜm pietatē ē doctrine ſuꝑbus eſt nihil ſciēs ſꝫ languēs circa q̄ſtiōes ⁊ pugnas ꝟborū. Scd̓o ꝯſiderādū ē quō oporteat hereſeseſſe. Si em̄ oportunū ē hereticos eſſe. videt̉ ꝙ ſint cōmēdabiles ⁊ nō ſint extirpādi. Sꝫ dicēdū ē ꝙ dupl̓r de aliqͦd̓r ꝙ oportet illd̓ eē. Vno mō ex intētione illiꝰ qͥ hoc agitputa ſi dicamꝰ ꝙ oportet iudicia eē. qꝛ ſcꝫ iudices iudiciaexercētes intēdūt iuſticiā ⁊ pacē in rebꝰ hūanis ꝯſtituereAlio mō ex intētiōe dei q̄ ēt mala ordīat in bonū ſicut ꝑſecutionē tyrānoꝝ ordinauit in gl̓iam martiꝝ. Un̄ Aug. dicit in encheridion ꝙ deꝰ ē adeo bonꝰ ꝙ nullo mō ꝑmitteret fieri aliqd̓ malū: niſi eēt adeo potēs ꝙ de quolibꝫ malo poſſet elicere bonū. ⁊ ẜm hoc dicit̉ Mat. 18. Neceſſe ēvt veniāt ſcādala. verūtamē ve hōi illi ꝑ quē ſcādalū venit. ⁊ ẜm hoc h̓ dicit apl̓s ꝙ oportꝫ hereſes eē ex eo ꝙ deus maliciā hereticoꝝ ordīauit in bonū fideliū. Et hoc dic̄pͥmo qͥdē ad maiorē declarationē veritatꝭ. Un̄ dicit aug.in glo. ab aduerſario mota q̄ſtio diſcendi exiſtit occaſio.Multa qͥppe ad fidē catholicā ꝑtinētia dū hereticoꝝ callida inquietudīe excogitātur vt aduerſus eos defēdi poſſint: ⁊ ꝯſid̓rant̉ diligētiꝰ ⁊ ītelligunt̉ clariꝰ: ⁊ p̄dicant̉ inſtantiꝰ. Un̄ ⁊ ꝓuer. 27. Ferrū ferro acuit̉ ⁊ hō exacuit faciē amici ſui. Scd̓o ad māifeſtādā īfirmitatē fidei ī his qͥrecte credūt. Et hoc eſt ꝙ h̓ ſubdit apl̓s. Vt qͥ ꝓbati id ēapprobati ſunt a deo. māifeſti fiāt in vobis id eſt int̓ vosSap̄. 3. Tanꝙͣ auruꝫ in fornace ꝓbauit illos. Deindecū dicit. Cōueniētibꝰ gͦ vob̓ ⁊cͣ. redarguit eos de t̓tio delicto. qꝛ ſcꝫ peccabāt in modo ⁊ ordīe ſumēdi corpꝰ xp̄i.Et pōt totū qd̓ ſequit̉ dupl̓r exponi. Scd̓m āt pͥmā expoſitionē redarguunt̉ de hoc ꝙ corpꝰ xp̄i prāſi accipiebant.Circa hoc ergo quatuor facit. Prīo pōit decrimentū qd̓īcurrebāt. Secūdo pōit culpā ibi. Unuſqͥſqꝫ em̄ ⁊c. Tertio inqͥrit de cauſa culpe ibi. Nunqͥd domos ⁊c. Quartocōcludit eoꝝ vituꝑatiōeꝫ ibi. Quid dicā vob̓ ⁊c̄. Dicit gͦpͥmo ita. Cōuenientibꝰ vob̓ ſciſſure ſūt int̓ vos. Ergo cōuenientibꝰ vob̓ in vnū corꝑe nō aīo. Iā ad hoc adueniſtꝭqd̓ nō eſt id eſt nō licet vl̓ nō cōpetit vob̓ dn̄icā cenā manducare id eſt ſumere euchariſtie ſacramentū qd̓ dn̄s in cena diſcipul̓ dedit. Hoc eī ſacramentū vt aug. dic̄ ſuꝑ Iohānem eſt ſacramenū vnitatꝭ ⁊ charitatꝭ. Et ideo nō cōpetit diſſentientibꝰ Can̄. 5. Comedite amici ⁊ bibite ⁊ īebriam ī chariſſimi. Al̓ meliꝰ pōt referri ad ea q̄ ſequunt̉.vt ſit ſenſus. Nō ſolū ꝯuēientibꝰ vob̓ ſciſſure ſunt int̓ vosſed ꝯuēit vobis ꝯuēientibꝰ iā id eſt in pn̄ti hoc det̓minatū habetis ꝙ nō ē id ē nō licꝫ vobis dn̄icā cenā māducar̄ad quā prāſi acceditꝭ. Quia em̄ dn̄s diſcipul̓ ſuis poſt cenā hoc ſacramētū tradidit vt legit̉ Mat. 26. volebāt etiācorinthij poſt cōmuneꝫ cenā ſūere corpꝰ xp̄i. Sꝫ dn̄s hocrōnabilit̓ fecit ꝓpt̓ tria. Prīo qͥdē qꝛ ordīe cōgruo figurap̄cedit veritatē. Agnꝰ aut paſchal̓ erat figura ſiue vmbrahuiꝰ ſacramēti Et ideo poſt cenā agni paſchal̓ xp̄s hoc ſacramētū dedit. Dicit̉ em̄ colo. 2. de oībꝰ legalibꝰ ꝙ ſuntvmbra futuroꝝ: corpus aūt xp̄s. Scd̓o vt ex hoc ſacramēto ſtatim ad paſſione trāſiret cuiꝰ hoc ſacramētū ē memo-

riale. Et ideo dixit diſcipulis Surgite eamus hinc ſcꝫ adpaſſionē. Tertio vt artiꝰ īprimeret̉ hoc ſacramētū cordibus diſcipuloꝝ qͥbꝰ ip̄m tradidit in vltīo ſuo receſſu. Sꝫin reuerētiā tāti ſacramēti poſtmodū eccl̓ia īſtituit ꝙ nonniſi a ieiunis ſumat: a qͦ excipiunt̉ īfirmi qͥ in neceſſitate q̄legeꝫ nō hꝫ pn̄t nō ieiuni ſumere corpꝰ xp̄i. Quia ꝟo aqͣno ſoluit ieiuniū Eſtimauerunt qͥdaꝫ ꝙ poſt potū aq̄ poſſꝫaliqͥs ſumere hoc ſacramētū p̄ẜtim qꝛ vt dicunt aqͣ nō nutrit ſicut nec aliqd̓ aliud ſimplex elemētū. Quāuis āt aqͣẜꝫ ſę nō nutriat ⁊ ob hoc nō ſoluat ieiuniū eccl̓ie: ẜm ꝙ dicunt̉ aliqͥ ieiunantes. nutrit tn̄ alijs admixta ⁊ ideo ſoluitieiuniū nature ⁊ ẜm hoc dicunt̉ aliqͥ ieiuni qͥ ſcꝫ eadē dienihil ſūpſerūt nec cibi nec potꝰ. Et qꝛ reliqͥe cibi q̄ in oreremanēt ſumunt̉ ꝑ modū ſaliue. hoc nō īpedit aliqͦs eē ieiunos. ſil̓it̓ ⁊ nō īpedit aliqͦs eē ieiunos ſi tota nocte nihildormierīt vel ſi etiā nō ſint plene digeſti dūmō eadeꝫ dieom̄ino cibi vel potꝰ nihil ſumpſerint. Un̄ qꝛ pͥncipiū dieieſt ſumēdū ẜm vſum eccleſie a media nocte ideo quicūqꝫpoſt mediā noctē aliqͥd ſūpſerit ꝙͣtūcūqꝫ modicum cibi vl̓potus nō poteſt eadē die ſumere hoc ſacramentū. Deinde cū dicit Unuſqͥſqꝫ em̄ ⁊c. Pōit culpam ⁊ pͥmo ẜꝫ ꝙpeccabāt in deū. Scd̓o ꝓut peccabāt in ꝓximū ibi Et alius qͥdē ⁊c. Dicit ergo prīo Ideo dico ꝙ nō licet vobis dominicā cenā māducare qꝛ vnuſqͥſqꝫ vr̄m p̄ſumit id ē anteſumit ſuā cenā ſcꝫ ciboꝝ cōmuniū ad māducādū. Quilibet em̄ eoꝝ portabat ad eccl̓iam fercula p̄parata ⁊ come-debat qͥlibꝫ ſeorſū anteꝙͣ ſumeret ſacra miſteria Oſee. 4.Separatū ē cōuiuiū eoꝝ nūc interibūt Ecc. II. dicit̉ in ꝑſona ꝑci Inueni reqͥem mihi ⁊ comedebā de bonis meisſolus. Deinde cū dic̄. Et aliꝰ qͥdē ⁊c. Arguit culpā eorū in ꝙͣtū erat ꝯtra ꝓximū. Diuites em̄ laute comedebātin eccl̓ia ⁊ bibebāt vſqꝫ ad ebrietatē. pauꝑibꝰ āt nihil dabāt ita ꝙ remanebāt eſurlētes Et hoc eſt qd̓ d̓r. Et aliꝰ qͥdē eſurit ſcꝫ pauꝑ qͥ nō habuit vn̄ ſibi p̄paret. alt̓ aūt ebriꝰeſt ſcꝫ diues qͥ ſuꝑflue comedebat ⁊ bibebat ꝯͣ id qd̓ dicit̉Neemie. 8. Comedite pinguia ⁊ bibite mulſū ⁊ mittiteꝑtes eis qͥ nō p̄parauerūt ſibi Iob. 31. Si comedi buccellāmeā ſolꝰ ⁊ nō comedit pupillꝰ ex ea. Deinde cum dicitNūqͥd domos ⁊c. Inqͥrit de cā huiꝰ cl̓pe Et prīo excluditcām ꝑ quā poterāt excuſari. Nō em̄ ē licitū domū dei q̄ ēdeputata ſacris vſibꝰ: cōibꝰ vſibꝰ applicar̄. vn̄ ⁊ dn̄s Io.2. eijciēs emētes ⁊ vēdētes de tēplo dixit. Domus meadomꝰ orōis vocabit̉. vos āt feciſtꝭ eā domū negotiatiōis.Et aug. dicit in regl̓a. In oratorio nemo aliqͥd faciat niſiad qd̓ factū ē: vn̄ ⁊ nomē accepit. tn̄ ꝓpt̓ neceſſitatē qn̄ .ſ.aliqͥs aliā domū nō īueniret licite poſſꝫ eccl̓ia vti ad manducādū vel ad alios hm̄oi licitos vſus. Hāc gͦ excuſatiōꝫexcludit apl̓s dicēs Nunqͥd nō habetꝭ domos ſcꝫ ꝓpriasad māducādū ⁊ bibēdū. vt ꝓpt̓ hoc excuſemī ſi in eccl̓iaꝯuiuia celebretꝭ q̄ debetꝭ in ꝓprijs domibꝰ facere. Un̄ etLuc̄. F. dicit̉ ꝙ leui fecit xp̄o ꝯuiuiū magnū in domo ſua.Scd̓o cū dicit Aut eccleſiā dei ⁊c. Aſſerit cām q̄ eos inexcuſabiles reddit. qͣꝝ prīa eſt ꝯtēptꝰ eccleſie dei. Et hancpōit dicēs Aut eccleſiā dei ꝯtēpnitꝭ. ⁊ ideo in eccl̓ia p̄ſumitis cenā vr̄am ad māducādū. Et pōt h̓ ſumi eccleſia tāꝓ ꝯgregatiōe fideliū ꝙͣ etiā ꝓ domo ſacra q̄ nō eſt ꝯtēnēda ẜm illd̓ psͣ. Domū tuā decet ſctītudo Et Ie. 7. Nunqͥd ſpelūca latronū facta ē domꝰ iſta in qͣ īuocatū ē nomenmeū in oculis vr̄is. Iſti aūt vtrūqꝫ ꝯtēnebāt dū pn̄te ꝯuētu fideliū in loco ſacro cōuiuia celebrabāt. Scd̓o ponitꝯtēptū ꝓximoꝝ ī hoc ꝙ ſubdit̉. Et ꝯfūditis eos qͥ nō habēt. In hoc em̄ pauꝑes erubeſcebāt ꝙ ip̄i eſuriebāt in cōſpectu totiꝰ ml̓titudīs alijs laute comedētibꝰ ⁊ bibētibus.Dicit̉ āt ꝓuer. 17. Qui d̓ſpicit pauperē exprobrat fctōrieiꝰ. Et Ecc. 4. Aīaꝫ eſuriētē ne deſpexerꝭ. Deinde cūdicit Quid dicā ⁊c. ꝯcludit eoꝝ vituꝑatiōꝫ dicēs: Quid

p ij