DeLInima
ta ꝑ intellectū eſt vna obiectiue apud ītellectūet plurificabilis eſt per multa inferiora Ex quomanifeſte elicit̉ ꝙ vniuerſalitas eſt accidens rationis ⁊ nō eſt in p̄dicamēto qꝛ eſt ens rationisfactū ꝑ rationē ſpeculatiuā. Iuxta illd̓ notādūꝙ duplicit̓ aliqͥd dicit̉ ens rationis. Uno moqꝛ eſt cōceptū ꝑ rationē. et ſic res realis p̄t diciens rōnis. Alio mō aliquid dicit̉ ens rationisqꝛ eſt factū ꝑ rōnem. Et eſt diſtinguēdū de ration. aut fit ꝑ ratione practica ſicut domus. ethoc iterū p̄t eſſe reale. Aut fit ꝑ rationē ſpeculatiuā. ⁊ ſic ens rōis nō p̄t eſſe ens reale. Et perhoc p̄t intelligi qd̓ ꝯmuniter dicit̉ intellectuseſt faciens vl̓itatem in rebus. qꝛ intellectus obiectiue accipiens aliquā natura fundat in talinatura iſta accidentia rōnis. Et ex hoc aliquiddicitur vl̓ qd̓ habet in ſe accidentia iſta. Ex qͦvlteriꝰ elicitur ꝙ ſicut albū eſt accidēs rei adextra ſiue vl̓is in re. ita vl̓itas eſt accidens rōnisipſius vniuerſalis poſt rē. Ex iā dictis etiā ſeqͥtur ꝙ idē eſt p̄dicatū dictū de multis inferiorivt Sortes ē hō. platoē hō. ⁊ ſic de alijs. qꝛ ibip̄dicatur vt vl̓e ſed vl̓e eſt vnū. ergo ibi p̄dicat̉vt vnū Sil̓r ſi dicatur hō eſt animal. azinꝰ eſtaīal. ibi p̄dicatur vnū p̄dicatū qd̓ eſt idē genere ad hoīem ⁊ ad azinū.Arguitur Contra. ſi hic p̄dicaretur idē p̄dicatū Sortes eſt hō. plato eſt ho. ſequeretur ꝙidē eſſet hō neqꝫ et bonus. Itē idem ſaluaretur⁊ damnaret̉. Nā p̄t ſtare ꝙ Sortes eſt nequaꝫ⁊ plato bonus. ⁊ tn̄ ſunt idē in hoīe. ſic ideꝫ hodānaretur ⁊ ſaluaretur. Dicendū ꝙ hō accipitur dupliciter. Uno mō ꝓut eſt aliquid vnūapud intellectū. ⁊ ſic nec hō ſaluatur nec dānatur nec eſt bonus nec malus. nec albꝰ nec niger.Alio mō accipitur hō ẜm qd̓ ē ī ſingularibꝰ. etſic eſt malus bonꝰ dānabilis ſaluabilis. Et iōnō ſequit̉. Si eſt vnū p̄dicatū Sortes eſt hō.plato eſt hō. ꝙ idē hō ſaluetur et dānetur. quiatalia accidentia nō ꝯueniunt hoī niſi ẜm qd̓ ēin ſingularibusArguitur Singulare nunqͣꝫ p̄t fieri vniuerſale. ſed omnia a ꝑte rei ſunt ſingularia. gͦ nūqͣꝫpn̄t fieri vniuerſalia ⁊ ꝑ ꝯſeq̄ns intellectꝰ nūqͣꝫp̄t facere vl̓e. Dd̓m ꝙ ſingulare capitur dupliciter. Uno mō ꝓ ſingulari ꝑ ſe. i. pro illo qd̓hꝫ in rōne aut ſignificatione ſua ſingularitate.⁊ ſic maior eſt vera ⁊ minor falſa. Quia tūc eſtverū ꝙ ſingulare nunqͣꝫ p̄t fieri vl̓e ꝑ quācunqꝫintellectꝰ abſtractione. qꝛ qd̓ eſt de rōne alicuiꝰuo p̄t ꝑ quācunqꝫ abſtractionē ſeu apprehēſione ab eo ſeꝑari. ſed ſingularitas eſt de ratione illius quod eſt ꝑ ſe ſingulare. ergo ⁊c̄. Alio mō ac
cipitur ſingulare pro ſingulari ꝑ alterū quod .ſnon hꝫ ſingularitatē ex ſua ꝓpria rōne. ſed peraliud cui adiungit̉. ſicut humanitas Sortiseſt ſingularis qꝛ ꝯiungitur Sorti Tunc ē dicendū ꝙ ſic capiendo vniuerſale maior eſt falſaminor vera. qꝛ tunc ſingulare p̄t fieri vniuerſale ꝑ abſtractionē intellectus. Pro cuiꝰ intellectu datur talis regula. Qn̄cunqꝫ aliqͣ duo ſicſe hn̄t ꝙ vnū nō eſt de intellectu alterius. tunccontingit vnū intelligere alio nō cointellecto.Exempligrā. qͣꝫuis hō ⁊ riſibile ſemꝑ ꝯiunguntur realiter. tn̄ qꝛ riſibile nō eſt de diffinitionehominis ꝯtingit intelligere hoīem nō cointelligendo riſibile Ex quo ſequitur ꝙ nō contingitintelligere homine nō intelligendo aīal rōnaleqꝛ animal rōnale eſt de diffinitione hominis.Per hoc dicitur ad ꝓpoſitū ꝙ qꝛ ſingularitasꝑ ſe nō eſt de rōne ſingularis ſingulariſati ſiueſingularis ꝑ alterū Ideo p̄t ſingulare ſingulariſatū ſiue ꝑ alterū intelligi nō cointelligendoſingularitatē illius in quo ſingulariſatur ꝑ ſe.qͣꝫuis tn̄ in ipſa re ſemꝑ ꝯiungantur. Et hoc eſtqd̓ dici ſolet ꝙ vniuerſale fit per abſtractioneꝫnoſtri intellectꝰ .i. vl̓e fit per hͦ ꝙ aliqͥd abſtrahitur a ſingulari per ſe. Exempligr̄a. Hō ⁊ Sortes ꝯiungunt̉ in re ⁊ tn̄ Sortes nō eſt de rōnehoīs. qꝛ ſi ſic tūc nō inueniretur hō extra Sortē. poteſt ergo hō intelligi non cointelligendoSortē. ⁊ ſic habetur vl̓e. Similiter ē dd̓m degenere ⁊ ſpē. qͣꝫuis ſpēs nunqͣꝫ poſſꝫ fieri genusper abſtractione qꝛ in ſua ratione includit vltimā dram. tn̄ ſpecificatū p̄t fieri genꝰ vt hō nunqꝫ p̄t fieri genꝰ ſed aīal in hoīe p̄t fieri genꝰ perabſtractionē a drna ſpecifica hoīs que non eſtde rōne animalisArguitur Uidetur ꝙ vniuerſale in rebꝰ ſit.ꝓbatur qꝛ Por. loq̄ns de vniuerſalibus vocatipſa res. dicēdo iſtaꝝ rerū ſpeculatione. Dicendū ꝙ vniuerſale perfectū qd̓ eſt vl̓e poſt reꝫē in rebꝰ fundamentaliter ⁊ nō ẜm illā ꝯditione ẜm qua vocatur vniuerſale. Capiēdo auteꝫvniuerſale ꝓ vniuerſali in re?ſic eſt actualit̓ inrebꝰ. qꝛ hͦ ꝯiungitur ſingulari ẜm ꝙ hmōi. Circa qd̓ ſciēdū ꝙ natura vel eſſentia deſignata permodū totius. vt hō p̄t triplicit̓ ꝯſiderari Unomō ẜm eiꝰ ꝓpriā rōnem. ⁊ ſic ꝯueniūt nature q̄cadūt in eiꝰ propͥa diffinitione ⁊ paſſiones exorte ex principijs eſſentialibus. ⁊ nō ꝯueniuntvt ſic nature aliqͣ predicata accidentalia realianec rōnis. Ideo qn̄ queritur an natura ſic ꝯfiderata ſit vniuerſalis. Dd̓m ꝙ nō. qꝛ de rōne vniuerſalis ē vnitas cū multiplicitate aptitudinali quaꝝ quelibꝫ ꝯdito ſuperaddit vnū accidēs
ijb