ſonātia ſic pͥus exp̄ſſa in meo dicto ſnīaꝝ pͥncipio male poſita reuoco ⁊ retracto vt dictū eſt ꝓmittēdo bonafide ꝙ illa decetero nō tenebo. nec dogmatizabo et itaiuro. veniā humiliter implorans de cōmiſſis. hec oīap̄dicta dictus frater dyoniſius iterū om̄ino in p̄ſentiamagiſtri guillermi romani lectoris ſacri palatij apoſtolici. ⁊ aliorū nouē magiſtrorū in theologia pariſiusreuocauit. ⁊ ad ſancta dei euangelia iurauit ſe appellationē quā interpoſuerat nō ꝓſecuturū ac concluſiones p̄dictas et correlaria tanqͣꝫ falſa erronea et heretica abiurauit ẜm tenorem reuocationis alias ꝑ eum facte pariſius. modo et forma ſuperius annotatis. Heaūt reuocatio facta eſt auininone in domo p̄fati mgr̄guillermi romani. Anno. M. ccc. lxv. die vltimo mēſis Ianuarij. inditione tercia. pontificatus ſanctiſſimi in xp̄o patris ⁊ dn̄i dn̄i noſtri vrbani diuina ꝓuidētia pape ſexti. anno tercio.Reuocatio articulorū p̄dictorū facta ꝑ eundem fratrēDyoniſiū in diſputatationibus ſolēnibus publice facta in eccleſia p̄dicatoꝝ. Pariſius aūt anno dn̄i. M.ccc. lxix. die Ipuis poſt Quaſi modo. de mandato reuerendiſſimi in xp̄o patris ⁊ dn̄i. domini cardinalisbeluacenſis cōmiſſarij ad hoc ꝑ ſedem apl̓icā deputatiItem cum debui exponere dicta mea in curia romanacoram reuerendiſſimis patribus dominis cardinalibus nemanſenſi ⁊ vabrenſi addidi ꝓpoſitiones que ſequunt̉. vicꝫ ꝙ xp̄us in morte om̄ia ſimpliciter abdicauit. iſtam reputo tanqͣꝫ falſam erroneā ⁊ hereticā.Item dixi ꝙ quādo corpus in ſepulcro manſit ibi charitas abſtulit ab eo oēm ꝓprietate ⁊ dn̄ium. iſtam reuoco tanqͣꝫ falſam erroneam ⁊ hereticam.Item dixi ꝙ tūc vacauit ſedes generalis domini vſqꝫad diem iſtam vt ſequit̉ exp̄dictis ſeu ad ſenſuꝫ p̄dictarum. reuocaui ⁊ reuoco tanqͣꝫ falſum ⁊ erroneam.Item quia aliqui dicūt ꝙ dixi in p̄dicta declaratione.pͥmo ꝙ lex amoris .i. charitas que ſtatū ꝑfectum facit ēinſeꝑabilis a nobis. ⁊ ꝙ loquebar de charitate ſiue delege amoris. ex cuius obſeruatione ſeu obſeruātia vniuſcuiuſqꝫ ſtatus ꝑfectio menſurat̉. loquendo de meritoria ꝑfectione in hoīe vſum rationis habente. Scd̓equia cuilibet creature rationali hec lex naturaliter eſtindita. Et tercio ꝙ deus ẜm hāc legem viuit. Iſtas ꝓpoſitiones nō credome dixiſſe neqꝫ dixi. qꝛ iſtas reputo falſas erroneas ⁊ hereticas. p̄dictas aut ꝓpoſitiōesꝑ me reuocatas abiuro ⁊ ꝓmitto eas decetero. nec tenere nec dogmatizare publice vel occulte. ⁊ veniā petiui ⁊ peto humiliter de cōmiſſis.Capl̓m. xxix.Reuocatio magiſtri Ioh̓is decalore. Anno dn̄i. M. ccc. lxiij.Anteqͣꝫ deſcēdam ad ꝯcluſiones habeo aliqͣ dicere. qꝛ in pͥmo aticl̓o meaꝝ veſperiaꝝ poſui duasꝓpoſitiones vnam ſcꝫ ꝙ ſūmus legiſlator deus ip̄e dignus eſt infinitis ꝑfectionibus. quas nec habuit nechabet nec habere pōt. Nunc dico ꝙ iſta ꝓpoſitio male ſonat. īmo reputo eam in ſenſu cathegorico falſam.quē ſenſum facit. nec in illo ſenſu intellexi eam. ſed inhypotetico ſcꝫ ꝙ ſi eſſent infinite ꝑfectiones imaginabiles quas deus nō habet adhuc eſſet dignus ꝑfectionibus. Eodem mō de ſecūda ꝓpoſitione ſcꝫ ꝙ infinite ꝑfectiones ſimul in legiſlatoris eſſentia ſunt dignitas ad infinitas alias.Item quia ex p̄dicta intuli vnum correlarium ſcꝫ ꝙ di
ctus legiſlator dignificauit ſe in carne ad ſuam aſſumptionem hypoſtaticam. intellexi dignificauit. id eſtmani feſtauit.Iſtud aūt quod vltra addidi ſcꝫ ꝙ ſi al̓s nō fuiſſet aſſūptus ẜm hoīem dignus eſſet. quia frueret̉ ⁊ iſtud pluries reiteraui dico ꝙ intellexi ⁊ ꝓtuli tanqͣꝫ diſputabile. nunc dico ꝙ nō eſt diſputabile ⁊ qd̓ eſt falſum.Item quia ꝓpoſui in mea cōcluſione tercij articuli ꝙſubducta p̄orgatiua diſparis acceptionis veritatis ſb̓falſitate ſtaret vt verus cultor non amplius qͣꝫ falſusmeretur ⁊ iſtam pluries reiteraui. dico ꝙ male ſonatquia ꝓcedit ex ſua ſuppoſitione impoſſibili. aliquibustamen poſſet apparere poſſibilis.Fuerūt pariſius quidā diſcipuli cuiuſdamalmarici noīe ſtudentes pariſius qui dixerūt mortuoeo. ꝙ illud quod alias eſt peccatū mortale vt ſtuprumfactum in charitate nō eſt peccatū impunitatē peccatoꝝ ꝓmittentes. deum bonum ⁊ nō iuſtum dicentes.qui ab eccleſia ꝓpter huiuſmodi ꝯdemnati a rege francie extra portas ſunt combuſti. Pereſiarcha vero eoꝝalmaricus a generali ꝯcilio rome ꝯdemnatus eſt ⁊ excōmunicatus ⁊ ex ciuitate exhumatus. ⁊ cinis ⁊ oſſa ꝑſterquilinū ſunt diſperſa ⁊ merito.Capl̓m. xxx.Articuli Ludouici reuocati.Anno domini. M. ccc. lxij.Primo ꝓbando primā ꝑtem prime ſuppoſitionis arguit̉ ſic. Ad quodlibet nomē velle vel nollereſpectu cuiuſlibet ꝓducibilis ad extra ſequit̉ neceſſario mutatio in volūtate ꝑfecta. Deinde arguit̉ hypotetice ſic. Si d̓s de nouo aliqͥd vellet vel nollet ad extraſeu ſi in deo eſſꝫ nouū velle vl̓ nolle ad extra ip̄e intrinſice mutaret̉. igit̉ velle ⁊ nolle dicūt denoīatiōꝫ intrinſecā. ⁊ hec fuit mens mea ꝑ hoc ꝙ dixi in ſecunda ꝓbatione huius ꝙ tam velle qꝫ nolle ad extra eſt actus vitalis perfecte voluntatis ipſam īmutans vitaliter nōintellexi ꝙ ꝑ velle ⁊ nolle deus mutaret̉ intrinſece. ſedꝙ ſunt opera vitalia. Sed quia apud multos iſte modus loquendi velle diuinū īmutat voluntatem diuinam. ſignificat em̄ ꝙ ipſe intellectus mutatur. et nonplacet domino cancellario ⁊ facl̓tati ꝙ decetero in diuinis tali modo quis vtatur. dixi in ſecūdo correlarioprime ſuppoſitionis ꝙ licꝫ perfecte voluntatis ſeu diuine eſſentie quodlibet intrinſecum ſit abſolute neceſſarium ẜm ſuum eſſe reale. tamen eſt aliquid intrinſecus contingens ⁊ nō eſt neceſſarium ẜm ſuum eſſe formale. patꝫ de nolle ⁊ velle ductis ad extra. Iſtud ſicutex plano ⁊ dico ꝙ nihil intrinſecū deo eſt contingensẜm intellectum quē facit tanqͣꝫ catholice fidei diſſonūSimiliter illud qd̓ dixi in tercio correlario ꝙ ſtat deūeſſe intrinſice aliqualem ⁊ ipſum poſſe non eſſe talem⁊ tamen ipſum eſſe talem īmutabiliter. debet ſic intelligi. id eſt ſtat deum aliquid velle ad extra ⁊ ip̄m poſſehoc nūqͣꝫ velle ⁊ tamen īmutabiliter. Quod dixi in ꝓbatione huius ꝙ nō eſt incōueniens ꝙ aliquid ſit deꝰẜm ſuum eſſe reale. ⁊ tamen nō ſit deus ẜm ſuū eſſe formale. debet ſic intelligi. id eſt ꝙ aliquid ſit deus realit̓⁊ tamen aliqua formali denoīatione denoīat̉ que ſibinō competit preciſe quia deus. ſed rōne alicuius effectus. Unde ſupradicti damnant hāc ꝓpoſitionē tāqͣꝫfidei diſſonam ẜm intellectum quē facit ſcꝫ ꝙ aliquideſt deus ẜm ſuum eſſe reale ⁊ tamen ipſum non eſt deꝰẜm ſuum eſſe formale.