De littera

Hoīs in vno indiuiduo an fuerit maior cōgruitas advnionē diuine nature ⁊ humane qͣꝫ in tota ſpecie humana li. iij. di. ij. q. iij. c. ℟. 19. ⁊ ꝑ totum.Hoīem quō faciūt aīa ⁊ corꝑº vnita li. iij. di. v. 46.Hō ille terminꝰ qua rōne p̄dicat̉ de xp̄o in hac oratiōexp̄s eſt hō cōpoſitus. li. iij. di. vj. 19.Hō eſt deificatus qͣre nō cōcedit̉ li. iij. di. vij. 2.Homo dominicꝰ an̄ aꝑte dicat̉ li. iij. di. vij. 3.Hō ⁊ deus nō p̄dicant̉ de ſeinuicē qꝛ aīa ⁊ caro nō p̄dicant̉ de ſeinuicē non ſequit̉ li. iij. di. vij. 7.Hō an p̄dicet̉ de deo vniuoce an eqͥuoce li. iij. di. vij. 8.Pō an̄ p̄dicet̉ ꝑ ſe an ꝑ accn̄s cū dicit̉ deus eſt homo li.iij. diſt. vij. 9.Hō an̄ p̄dicet̉ de d̓o abſolute an relatiue li. iij. di. vij. i0Homo an p̄dicet̉ de deo in plus an in minꝰ an in equeli. iij. diſt. vij. 11.Hō factus eſt deus an illa ꝓpoſitio ſit concedenda li.iij. di. vij. q. iij. c. ℟. 22. ⁊ ꝑ totum.Homo p̄deſtinatus ē eſſe filiꝰ dei vtrū hec ſit cōcedenda li. iij. di. vij. q. iij. f. ℟. 37.Homo p̄deſtinatus ē eē filiꝰ dei gͦ filiꝰ dei p̄deſtinatuseſt eſſe filius dei nō ſequit̉. li. iij. di. vij. 38.Homo ſi p̄deſtinatꝰ ē eſſe filius dei aut ergo ẜm qd̓ eſtdeus aūt ẜm qd̓ ē homo. li. iij. di. vij. 41.Homo totus quare d̓r natus cū ſolū traducat̉ ꝑs hoīsſcꝫ caro li. iij. di. viij. 13.Hō an veraciter dicat̉ de diuina natura. li. iij. di. iiij. ꝙiij. c. ℟. 14. ⁊ ꝑ totum.Hō iſte incepit eſſe chriſto demonſtrato an hec ſit concedenda li. iij. di. xj. q. ij. e. ꝝ. 24. ⁊ ꝑ totum.Hō in xp̄o habet modū ſupponēdi termini accidental̓quō intelligit̉ li. iij. di. xj. 28.Domo incepit eſſe deus an hec ſit cōcedenda li. iij. di.xj. q. iij. f. ℟. 29.Hō iſte terminꝰ reſpectu xp̄i ꝑtim hꝫ naturā t̓mini ſubſtantialis ꝑtim naturā termini accn̄tal̓. li. iij. d̓. xj. 30Homo ille ab et̓no fuit deꝰ in quo ſenſu ē vera ⁊ ꝙ adhuiꝰ veritatem nō ſequit̉ ꝙ illa ſit falſa iſte hō incepit eē deus li. iij. di. xj. 31.Homo incipit eſſe deus aūt gͦ iſte vel ille li. iij. di. xj. 32Hō deſinit eē deus an hec ſit vera ſi ꝑ impoſſibile diuidat̉ homo a deo li. iij. di. xj. 34.Hominis educēdi ineſſe quattuor modi li. iij. di. xij. 31.Hō qͣre ꝯſentiēdo in pctm̄ magꝭ ē datꝰ in ptātē diaboliqꝫ diabolꝰ qͥ ē actor pctī in ptātē hoīs li. iij. di. xx. 1Homo quare ē magis idoneꝰ ad reꝑationē generis humani qͣꝫ angelus li. iij. di. xx. 10.Homo quare nō eſt a deo ſuſtentatus ne caderet cumpoſt lapſum ſit ab eo adiutus vt reſurgeret libro. iij.diſt. xx. 11. Ad idem. 14.Homo quare liberatꝰ eſt a pena damnationis eterne ⁊nō a pena mortis. li. iij. di. xx. lꝫ.Domo exiſtens in gratia quare poteſt mereri ſummūbonū ſꝫ nō ſatiſfacere ꝓ culpā originali li. iij. di. xx. 31.Homo an potuerit aliter liberari ⁊ redimi qꝫ ꝑ morteꝫxp̄i li. iij. di. xx. 44.Hō ⁊ ſi incipiat eē btūs ẜm aīam tn̄ nō oportet ꝙ nō deſinat eſſe homo li. iij. di. xxij. 9.Hominis affectus quare magꝭ inclinat̉ ad filios qͣꝫ adpatres li. iij. di. xxix. 29.Homo quare plus delectat̉ loqui cū amico qͣꝫ cum deoli. iij. di. xxix. 42.Homo redemptus qͣꝫuis nō eſſet valoris infiniti ncc̄e

tn̄ fuit ip̄m redimi p̄cio maiori qͣꝫ ſit totū genus hūmanum li. iij. di. xxxij. 30.hō īfirmabat̉ triplici genere pctī li. iiij. in ꝓlogo. 4.Homo ſubijcit̉ ſenſibilibus ⁊ inferioribus rebus ꝓpt̓quattuor li. iiij. di. j. 11.Hominis triplex ſtatus poſt anime infuſioneꝫ ⁊ in qͦpōt ſanctificari ⁊ quō li. iiij. di. vj. 47.HoneſtusHoneſtū quid eſt ẜm tullium li. j. di. j. 35.Honeſtas ſex conditiones requirit li. iiij. di. xxv. 47.HonorHonormr̄is quō refeſt̉ ad filiū li. iij. di. iij. 18.Honor exhibet̉ alicui duplici modo ⁊ vterqꝫ offert̉ cruci xp̄i li. iij. di. ix. 25. Ad idem. 29.Honoris debitū qd̓ deo debemꝰ ex triplici cā orit̉. lib.iiij. diſt. xv. 54.HorrereHorrendum eſt incidere in manꝰ dei viuentis quō intelligit̉ li. iiij. di. xx. 5.HumanumHumane nature an inſit corruptio quā in ea videmusex ſue cōditionis pͥmordio an ex peccati merito li. ij.di. xxx. q. j. a. ℟. 3.Humana natura an merito prime trāſgreſſionis fuerit corrupta penaliter tm̄ an etiam culpabiliter li. ij.di. xxx. q. ij. b. ℟. 11.Humane nature in veritatē an tranſeat aliquid ꝑ actūgeneratiue li. ij. diſt. xxx. q. j. e. ℟. 28.Humane nature in veritate nihil̓ trāſire ꝑ actū generatiue ſi que aucͣtates ⁊ rōnes ſonare vident̉ quō ſuntintelligende li. ij. di. xxx. 31. ⁊ ꝑ totum.Pumane nature ī ꝟitatē an aliqͥd trāſeat mediāte opere nutritiue li. ij. di. xxx. q. ij. f. ℟. 4o.Humanam naturam totā in adam fuiſſe quō intelligitur li. ij. di. xxx. 32. ⁊ eadem di .n. o. p.Humanū genꝰ ſemꝑ habuit aliqua ſacramenta que attulerunt egris medicinam li. iij. di. j. 61.Humana natura an fit magis congrua ad vnioneꝫ qͣꝫangelica li. iij. di. ij. q. iij. b. ℟. 14.Humana ſpēs tota an ſit magis cōgrua ad vnionē qͣꝫvnū indiuiduū li. iij. di. ij. q. iij. c. ℟. 19.Humana natura quō ē tota ꝑ vnū hoīem curata libroiij. diſt. ij. 20.Humana ſpecies tota fuit in preuaricatore ergo humana ſpes debet eſſe tota in redemptore nō. ſequit̉.li. iij. di. ij. 21. Hic in pͥncipio ſecūde linee ponitur p̄uaricatione ponat̉ preuaricatore.Humana natura aſſumpta ē a deo an ſit concedenda.li. iij. di. v. q. j f. ℟. 24. ⁊ ꝑ totum.Humanitatis nomē tripl̓r accipit̉ ⁊ oībꝰ his mōis filius dei aſſumpſit humanitate li. iij. di. v. 48.Humanitatē cōſeqͥ vnionē aīe ad corpꝰ quō intelligit̉li. ij. di. v. 49.Hūanitas ⁊ hō differ̄t qͣꝫtū ad ſignificatū li iij. d̓. v. 5oHumana natura quō aduenit ꝑſone xp̄i iam cōplete ineſſe li. iij. di. vj. 22.Humanatus ⁊ deificatus differūt li. iij. di. vij. 2.Humana natura dupl̓r accipit̉ ⁊ vtroqꝫ mō verū ē dicere ꝙ hūana natura ē aſſūpta a ꝟbo li. iij. di. viij. i0Dumana natura in xp̄o quare pōt dici nata nō diuīa.li. iij. di. viij. 11.Humana natura aliter ſe habet ad eſſe deuꝫ qͣꝫ diuinaad eſſe hoīem li. iij. di. viij. 15.

g 4