De litteraII

34. ⁊ eadem di. e.Hō qͣre non eſt ꝓductꝰ cum angelis li. ij. di. xv. 40.Hominis ꝓductio quare tribus ꝑſonis pluralit̓ attribuit̉ li. ij. di. xvj. 1.Hominē factū ad imaginē dei dupliciter poteſt intelligi. li. ij. di. xvj. 3. ⁊. di. xxix. 26.Hō an ſit imago dei vere li. ij. di. xvj. q. j. a. ℟. 6.Hō poteſt dici imago dei ⁊ ad imaginē li. ij. di. xvj. 9.Homo an ſit imago dei naturaliter. li. ij. di. xvj. q. ij. b℟. xvj.Homo ſolus quare dicit̉ om̄is creatura li. ij. d̓. xvj. 25Homo ꝓductus quō comꝑatur ad ſuū effectiuū principiū li. ij. di. xvj. b. c. d. eHomo d̓r imago ad imaginem filius imago tātū li. ij.di. xvj. f.Hō quare in ꝑadiſum locatꝰ eſt li. ij. di. xvij. 3.Hō qͣre extra ꝑadiſum. ꝓductus eſt li. ij. di. xvij. 4.Homo quare dicitur genus dei. li. ij. di. xvij. 13.Homo quō dicitur factus ſexto die cū poſt die ſeptīodictū fuit for. igit̉ deꝰ ho. de. li. ter. li. ij di. xvij. 26.Homo ꝓducit̉ in eſſe quatuor modis li. ij. di. xviij. 6.Homines om̄s quare ex homine vno voluit producere deus li. ij. di. xviij. 2Hō qͣre generat homineꝫ ⁊ nō aſinū li. ij. di. xviij .28.Hominis corpus quare dictū eſt animale in primo ſtatu li. ij. di. xix. iHominis corpus in primo ſtatu quō erat mortale ⁊ immortale li. ij. di. xix. 2.Hominū ⁊ iumentorū idē eſt īteritus quō intelligit̉. li.ij. di. xix. 15.Po in ſtatu īnocētie poterat dici immortalis ⁊ ꝑ naturā ⁊ ꝑ gratiam li. ij. di. xix. 35.Hō quare in ſtatu innocētie nō ſic habuiſſet appetitūad coitū ſicut ad cibum li. ij. di. xx. 25Hō aliter d̓r cecidiſſe de ſublimiſſimo ſtatu qͣꝫ angelusli. ij. di. xxj. 46.Hominis primū peccatū rōe cuius fit excuſablie li. ij.di. xxj. 47. Ad. idē. 48. ⁊. 49.Homo an peccare poterat nulla tēptatione pellente. liij. di. xxij. 5Homo factꝰ eſt vt poſſet inpugnari vel peccare qͣdruplici ratione li. ij. di. xxiij. 9Homo diſcit mediante via ſenſus memorie ⁊ experiētie li. ij. di. xxiij. 21.Homo ſi ſtetiſſet an ꝓfeciſſet in cognitione ꝑ tp̄m interualla li. ij. di. xxiij. q. j. d. ℟. 22.Homo ſi ſtctiſſet in ſtatu innocentie an aliqn̄ decipipotuiſſet li. ij. di. xxiij. q. ij. e. ℟. 23Homo primus an cognouerit deum in ſtatu innocentie eo genere cognitionis quo expectamꝰ deum cognoſcere ī ſtatu glorie li. ij. di. xxiij. q. iij. f. ℟. 35.Homo ꝙ in preſenti videat deum ſi que auctoritatesdicere vedeāt̉ quō ſt̓ intelligende li. ij. di. xxiij. 36.Hominū ſiue creature an dare potuerit adiutoriū ſiueliberum arbitrium inflexibile per naturam ⁊ hoc eſtabſqꝫ gr̄a ſuꝑaddita li. ij. d̓. xxiiij. q. j. a. ℟. 7. ⁊ ꝑ to.Homini an datū fuerit naturale adiutoriū ꝑ quod poſſet abſqꝫ om̄i gratia temptationi reſiſtere li. ij. di. xx.iiij. q. ij. b. ℟. 13. ⁊ ꝑ totū.Homini in quocunqꝫ ſtatu neceſſaria eſt dinīe bonitatis influentia li. ij. di. xxiiij. 14Homo an abſqꝫ dono gratie eſſet deo acceptus ī ſtatuinnocentie li. ij. di. xxix. q. j. a. ℟. 5Hominē poſſe acceptari a deo abſqꝫ munere gratie ſu-

nare vident̉ quō ſunt ītelligende li. ij. di. xxix. o. ꝑ to.Homo an in ſtatu nature inſtitute poſſet in opus meritoriū exire abſqꝫ dono gr̄e li. ij. di. xxix. q. ij. b. ℟. 11Homo quare n̄ poteſt venire in finem ad quē creatuseſt ꝑ ꝟ̓tutē nature ſicut alie creature li. ij. di. xxix. 14.Hō circumſcripta gratia ſeruās mādata diuina in ſtatu nature an meret̉ aliqͥd an nihil li. ij. di. xxix. 16.Pō ā an̄ lapſuꝫ habuerit gr̄aꝫ li. ij. di. xxix. q. j. c. ℟. 17Homineꝫ qͣꝫuis ſciuerit deus ſtatim lapſuruꝫ tn̄ debuit ei dare donū gratie duplici ratione li. ij. di. xxix. 18Homo quare non peccauit ingratitudine maiori qͣꝫ lucifer li. ij. di. xxix. 21.Hominē prius debere temptari qͣꝫ in amicū aſſumi qͦmodo intelligit̉ li. ij. diſt. xxix. 22.Homo an ſimul tꝑe cōditus fuerit in gratuitis ⁊ naturalibꝰ li. ij. diſt. xxix. q. ij. d. ℟. 23.Homo pōt ꝑ naturā venire in ꝑfectā etatē ⁊ cognitionem ſed nō in habitū gr̄e li. ij. diſt. xxix. 27.Homo an habuerit tot ꝟtutes an̄ lapſuꝫ qͦt habuit pꝰlapſum li. ij. di. xxix. q. j. e. ℟. 29.Homini an fuerūt dona gratuita eq̄ magne efficacie admerēdū an̄ lapſum ſic̄ ſunt pꝰ lapſuꝫ li ij. di. xxix. q.ij. f. ℟. 31.Homo an ante lapſum gr̄am ⁊ virtutes habuerit lib.ij. di. xxix. b.Hoīm corruptio .ſ. paſſio mortis an inſit eis ex ſue cōditionis primordio an ex peccati merito li. ij. di. xxxq. j. a. ℟. 3. hic ponit̉ pene p̄uaricatiōis. ponat̉ pͥmepuaricationis.Hō ⁊ ouis mortales ſunt ſed ꝓpter diuerſas rōnes li.ij. di. xxx. 5.Hoīs natura an merito pͥme trāſgreſſiōis fuerit corrupta penalit̓ tm̄ an etiā culpabilit̓ lib. ij. di. xxx. q. ij.b. ℟. Ij.Hoīes quō dicunt̉ oēs fuiſſe in adā li. ij. di. xxx. 30.ō an̄ totū egerat qd̓ māducat li. ij. qͥ. xxx. 33.Hō an poſſet generari de carnibus alteriꝰ hoīs. lib. ij.diſt. xxx. 37. ⁊. 38.Hō duplicē hꝫ caruē .ſ. carnē ẜm ſpēm ⁊ carnē ẜm materiam. li. ij. diſt. xxx. 42.Hō vnꝰ qͣre magis pingueſcit quā alter ⁊ qͣre eſt ſtatꝰaliqn̄ in pingueſcendo. li. ij. di xxx. 42. poſt mediū.Homo duplice habet humiditatē .ſ. radicalē ⁊ nutrimētaleꝫ li. ij. di. xxx. 43.Hoīem non poſſe fieri malū ab alio quomō intelligit̉li. ij. di. xxxj. 34.Hoīes nihil fieri cū peccāt quō ītelligit̉ li. ij. d̓. xxxiiij. 33Homo quare ꝑdidit dominū qd̓ habebat rō ſuꝑ viresinferiores li. v. di. xxxij. 37.Hō quomō ꝑdidit dominū ſuꝑ beſtias li. ij. di. xxxij. 38Hominis generationē quare deus ita inſtituit vt ꝓlescōtraheret culpam a parente li. ij. di. xxxij. 53Homo qua pena punit̉ remediabiliter ⁊ qua irremediabiliter li. ij. di. xxxvj. 19Homo et deus diſſimiliter ſe habent in condonandooffenſam. li. ij. di. xxxvj. 23Homo quomō eſt exaltatus ꝓpter incarnationē chriſti li. iij. di. j. 48. ⁊. di. ij. 16Hō an̄ habuerit maiorem ꝯgruitatē ad vnionem diuine nature qͣꝫ totū vniuerſuꝫ li. iij. di. ij. q. j. a. ℟. 8. ⁊.lꝫ ⁊ per totumHomo an habuerit maiorem ꝯgruitateꝫ ad vnionē diuine nature qͣꝫ angelus li. iij. di. ij. q. ij. b. ℟. 14Homo quare magis indigebat auxilio reꝑatōis qͣꝫ angelus li. iij. di. ij. 17