DI.XXXII

Prima poſitio fuit ꝙ propͥetates nō ſūt ꝑſone nec ī ꝑſonis ſꝫ aſſiſtūt ꝑſonis. ſicut relatiōes. Et ratio q̇ mouit iſtos fuit ꝑſonaꝝ pluralitas ⁊ diuina ſimplicitasQuia em̄ ꝑſone plures ſunt. plures habēt propͥetatesque ꝟe differētes ſunt. ⁊ qꝛ differentes ſunt. ſi eſſent inꝑſona. auferrēt ei ſimplicitatē. que cū nō poſſit auferri a diuīs tpoſuerūt propͥetates eſſe aſſiſtentes ꝑſonisnō eē ꝑſonas ⁊ huic videt̉ cōſonare nat̉a relatōis. q̄ nōvidet̉ eſſe in ſub̓a nec p̄dicare aliquid in ſubiecto. ſꝫ dicere reſpectū ad aliud. Et hec poſitio ⁊ ſi rationabilisaliquo modo fuit. tn̄ ſtare nō poteſt. qꝛ ponebat relationes in diuinis nec deū eſſe nec creaturā. vnde etiaꝫ ſiin principio ſui modicū ꝯtinet errorē. tamen ducebatad magnū. ⁊ ideo retractata fuit in ꝯcilio remēſi. ⁊ magiſter gilbertus porretanꝰ ore proprio retractauit. Iōfuit ſecūda opinio multū differēs ab iſta. videlicet ꝙꝓprietates omino ſint ꝑſone. nec differant niſi ſolūmodo in modo loquēdi. ⁊ tm̄ ſunt tres ꝓprietates. ſic̄ ſunttres ꝑſone. Et iſta poſitio fundata eſt ſimiliter ſuꝑ diuinā ſimplicitatē. Quia em̄ ꝑſone ſunt ſimpliciſſimeſeipſis diſtinguunt̉. ⁊ ip̄e ſunt ſue propͥetates. nec hn̄talias differētes re. ſꝫ ſolo modo loquēdi. Et iſta poſitio fuit magiſtri p̄poſitiui. ⁊ magꝭ eſt ꝓbabilis qͣꝫ p̄cedens. Attamē ip̄a improbata eſt ſupra diſ .xxvj. quiavna ꝑſona plures habet relationes q̄ ſunt vere relationes. ⁊ plures ꝑſone habēt vnā proprietatē. ⁊ vna ꝑſona alio ⁊ alio modo ſe habet ad filiū ⁊ ad ſpūmſanctuꝫ⁊ ẜm rem. Ex quo neceſſario ſequit̉ ꝙ realiter aliqͦ modo differt ꝓprietas a ꝑſona. ⁊ non ſolū in modo loquēdi. ſicut dicebat magiſter p̄poſitiuꝰ. Et ꝓpter hoc ītelligendum ꝙ vtraqꝫ p̄dictaꝝ poſitionū aliquid veri dicit. ⁊ in aliquo deficit. Nam pͥma que dicebat ꝙ propͥetates aliquo modo differāt a ꝑſonis. veꝝ dixit. ſed īhoc male. ꝙ dixit ſimpliciter differre. Sequēs q̄ dixitꝙ proprietates ſint ꝑſone. veꝝ dixit. ſed in hoc exceſſitꝙ dixit ꝙ nullo modo differant a ꝑſonis. Ideo ex hisduabꝰ poſitionibꝰ conflat̉ vna ⁊ cōmunis poſito quatenent modo magiſtri cōmuniter. ꝙ propͥetates ſuntꝑſone ⁊ in ꝑſonis. tn̄ aliquo modo differunt a ꝑſonisEt ꝙ iſta poſitio ſit cōueniens patet. ſi quis inſpiciatnaturā proprietatū. Dictū em̄ eſt ſupra cū querebaturqͥd eſſet proprietas in diuinis. ꝙ erat relatio. dictū eſtetiā ꝙ relatio ratione cōparationis quā habet ad ſubiectum tranſit in ſub̓am in diuinis. ⁊ ideo de ſubiectoſuo omnino vere predicat̉. vt pater ē paternitas. Ratione ꝟo cōparatiōis quā habet ad obiectū. manet veriſſime in diuinis. ⁊ habet qd̓ammodo differentiam aꝑſona. Nec facit ẜm hoc cōpoſitionē ſꝫ diſtinctioneꝫreſpectu cuiꝰ eſt. Cōpoſitio em̄ attendit̉ ꝑ cōparatiōꝫproprietatis ad ſubiectū. diſtinctio reſpectu obiecti.Et ex hoc patet ꝙ proprietas ē ꝑſona ⁊ in ꝑſona. quiaidem eſt ꝑ eſſentiā ſiue modū eſſendi. differt tn̄ qͣꝫtumad modū ſe habendi. Cōcedende igit̉ ſunt rationes. ꝙproprietates ſunt ꝑſone ⁊ in ꝑſonis. ⁊ patet ex dictis℟º. ad pͥmum argumentū. Quia em̄ aliquantulaꝫ habent differentiā propͥetas ⁊ ꝑſona penes modū ſe habendi. ideo propͥetas vere determinat ⁊ diſtinguit. hͦtamē nō tollit p̄dicationē. quia modus ille non additaliā eſſentiā. Ad illud qd̓ obijcitur ſecūdo de abſtractione. dd̓m ꝙ nō eſt abſtractio ẜm rem ſꝫ ſolū ẜm modum intelligēdi ⁊ loquēdi. qꝛ abſtractio reſpicit ſubiectum in qͦ. ⁊ ẜm illū reſpectū tranſit. qꝛ tamē manet incōparatione ad terminū. hinc eſt ꝙ relatio nō tm̄ modo loquēdi differt. nec tn̄ oportet ꝙ ſit ꝟa abſtractio.Ad illud qd̓ obijcitur ſecūdo ꝙ abſolutū nō dicit̉ de

reſpectiuo. dd̓m ꝙ veꝝ eſt in creatura. qꝛ reſpectꝰ ipſeverꝰ. aut eſt aliꝰ ꝑ eſſentiā. aut in cōparatiōe ad aliudꝑ eſſentiā. vt materia ⁊ forma. qͦꝝ neutꝝ eſt in diuinisvnde reſpectꝰ in creaturis ponit depēdentiā. ⁊ ideo pͥuat ſummā ſimplicitatē. ⁊ iō nō p̄dicatur in creatura.Omne em̄ ſimpliciſſimū eſt independēs oīno. In diuinis aūt relatōes dicūt reſpectu ſine dependētia. ⁊ iōnon pͥuat ſummā ſimplicitatē ⁊ iō dicunt̉ de hypoſtaſiAd quid qd̓ obijcit̉ ꝙ oēs relatiōes ſunt aſſiſtentesdd̓m ꝙ eſſe in relatiōe dicunt̉ a boetio. nō qꝛ nō ſint inre. ſꝫ qꝛ cū ſint in re nō ſint in ea abſolutē. ſꝫ in cōparatione ad alteꝝ. qͦ quidē mutato ⁊ corrupto. cōtingit relationē pariter corrūpi ⁊ deſinere ꝓpter hoc ꝙ nō eſt inſubiecto abſolute. ſꝫ ad alteꝝ. nihilominꝰ tn̄ eſt in ſubiecto. Ex hͦ patet rn̄ſio ad illud qd̓ obijcit. Nā illd̓ nōhabet veritatē niſi in ente abſoluto nō reſpectiuo. Ettrahit̉ ex ratiōe ⁊ ꝟbis Boetij. Ex rōne. qꝛ qn̄ dico hoceſſe ordinatū ad aliqͥd. nō nihil dico de illo de quo d̓r. ⁊quādo de aliquo qd̓ nō habet ordinē fit habēs ordineꝫquia nō erat illud ad qd̓ ordinaret̉. ⁊ ideo ordo erat inpotētia in hoc. nō ratiōe ſui. ſꝫ ratiōe ad hoc qd̓ eſt. qͣꝫtum ex ꝑte ſui erat in actu. ⁊ ideo nulla mutatiōe factaerat in ip̄o. ſꝫ in obiecto introducit̉ in eſſe ⁊ deſinit. ⁊ hͦpatet ex verbis Boetij. qꝛ Boetiꝰ nō negat ſimpliciterꝙ relatio nō in eo qd̓ eſt eſſe cōſiſtit. ſꝫ nō totaliter cōceſſit. vn̄ dicit nō poteſt p̄dicatio relatiua qͥcqͣꝫ rei de qͣd̓r ꝑ ſe addere. vel minuere. vel mutare. qꝛ nō tota ī eoꝙ eſt eſſe cōſiſtit. ex hoc innuit ꝙ aliquo modo cōſiſtit⁊ ideo nec in creaturis nec in deo veꝝ eſt dicere ꝙ relatio non ſit in aliquo. ſed veꝝ eſt dicere ꝙ non tota eſtin aliquo abſolute.Queſtio IISecūdo querit̉ de cōparatione ꝓprietatis ad eſſentiā.⁊ querit̉ vtrū proprietas ſit eſſentia. ⁊ ꝙ ſic. videt̉. ꝙeccleſia cantat. In ꝑſonis adoret̉ proprietas. ſed nihileſt adorandū latria niſi diuīa eſſentia. gͦ ⁊cͣ. Un̄ Bern̄.Illā proprietatē que deꝰ nō eſt. nō mihi adorabilem credo. Itē eſſentia eſt in ꝑſona ⁊ ꝓprietas. aut gͦ ſunt ibiꝑ differentiā. aut ꝑ indifferentiā. Si ꝑ differentiam. gͦꝑſona eſt cōpoſita. qd̓ eſt incōueniens. Si ꝑ indifferetiam om̄imodā. gͦ proprietas eſt eſſentia. ⁊ eſſentia eſtyoprietas. Itē proprietas aūt eſt aliqͥd aut nihil.Si nihil. gͦ aut ꝑſona non diſtinguit̉. aut diſtinctio ꝑſone nihil eſt. Si aliqͥd eſt. ſed om qd̓ eſt aliqͥd eſt eſſentia vel creata vel increara. ſꝫ propͥetas nō eſt eſſentia creata hoc manifeſtū eſt. gͦ increata. Itē om̄e qd̓eſt. aut eſt deꝰ. aut meliꝰ deo. aut minꝰ bonū. aut maiꝰ.propͥetas gͦ aūt eſt deꝰ. aut meliꝰ. aut minꝰ. aut maiusSꝫ maius nō poteſt eſſe. qꝛ deꝰ eſt quo maiꝰ excogitarinō poteſt. Minus nō poteſt eſſe. qꝛ tūc pater eſſet minor qͣꝫ ſit ip̄e. gͦ deus eſt. Cōtra. Augꝰ. dicit ⁊ habet̉ſupra diſ. xviij. nō eo ē deꝰ eſt quo pater. ſed deitate eſtdeus. paternitate eſt pater. deitas non eſt paternitas.immo aliud ⁊ aliud Itē hoc videtur ratiōe. Hec eſtcōceptio anime ꝑ ſe vera. ꝙ non eſt idē principium diſtinguendi ⁊ vniendi formaliter loquēdo. ſꝫ eſſentia ēratio vniendi. gͦ eſſentia ⁊ proprietas non ſunt idem.Itē nulla propͥetas proprie p̄dicat̉ d̓ aliqua eſſentiaſiue ſubſtātia niſi ſit in illa. gͦ ſi propͥetates dicuntur d̓diuina eſſentia. gͦ ſunt in illa. ſꝫ proprietas ponit remſuā circa ſubiectu in qͦ eſt. gͦ cū rei propͥetas ſit reſpectꝰ⁊ ad reſpectū ſequat̉ diſtinctio. de neceſſitate propͥetates ponūt diſtinctionē circa diuinā eſſentiā. ſi ſunt ī illa. ſꝫ hͦ eſt incōueniēs. gͦ ⁊cͣ. Itē ſi eēntia ē ꝓpͥetas. autgͦ ꝑ ſe aut ꝑ accidēs. Si ꝑ ſe. gͦ cuicūqꝫ ineſt eſſentia. et

10

8

9