DI.Ll

Quia cū illud ẜm ſub̓am dicat̉. tn̄ pl̓alit̓ nō ſingularit̓ inſūma accipit̉.Redictis adijciendū eſt. ꝙ cū oīa noīa q̄ ẜm ſub̓am de deo dicunt̉ ſingup lariter ⁊ nō pluraliter de oībus in ſumma dicant̉ ꝑſonis. vt ſupra on̄ſumeſt. Eſt tn̄ vnū nomē .ſ. ꝑſona. qd̓ ẜm ſub̓am d̓r de ſingulis ꝑſonis. et pluraliter ⁊ nō ſingularit̓ in ſumma accipit̉. Dicimꝰ em̄. pater eſt ꝑſona. filiꝰ eſt ꝑſona. ſpūſſanctꝰ eſt ꝑſona. ⁊ hoc ẜm ſub̓am dicit̉. Nec tn̄ d̓r. pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpirituſſanctꝰſunt vna ꝑſona. ſꝫ tres ꝑſone. Hoc gͦ nomē excipit̉ a p̄dicta regula nominuꝫ q̄ ẜmſub̓am de deo dicunt̉. qꝛ cū hoc ad ſe dicat̉. ⁊ ẜm ſub̓am. pluraliter tn̄ nō ſingulariter in ſumma accipitur.Autoritas ꝙ ꝑſona ad ſe dicat̉. ⁊ ẜm ſubſtantiamꝘ aūt ꝑſona ẜm ſub̓am dicat̉ Augꝰ. on̄dit in. vij. li. de tri. dicēs. Nō eſt alid̓ deoeſſe. aliud ꝑſona eſſe. ſꝫ oīno idē. Itē in hac trinitate cū dicimꝰ ꝑſonā patris. nonaliud dicimꝰ qͣꝫ ſub̓am pr̄is. Quocirca vt ſub̓a patris ip̄e pater eſt. nō quo pr̄ eſt.ẜ quo eſt. Ita ⁊ ꝑſona pr̄is nō aliud qͣꝫ ip̄e pr̄ eſt. Ad ſe qͥppe d̓r ꝑſona. nō ad filiumvel ſpm̄ſcm̄. ſicut ad ſe deꝰ d̓r. ⁊ magnꝰ. ⁊ bonꝰ. ⁊ iuſtꝰ. ⁊ hmōi. Et quēadmodū hͦilli eſt eſſe. qd̓ deū eſſe. qd̓ magnū eſſe. qd̓ bonū eſſe. ita hoc eſt illi eſſe qd̓ ꝑſonaꝫeſſe. Ecce exp̄ſſe habes ꝙ ꝑſona ẜm ſub̓am d̓r. vt cū dicit̉. pr̄ eſt ꝑſona. hic ſit ſenſus. pr̄ eſt diuīa eſſentia. Sil̓r cū d̓r filiꝰ eſt ꝑſona. ſpūſſanctꝰ ē ꝑſona. id eſt. eſſentia diuina.Exceptiōis rationē inquirit. oſtendēs cur pater ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſanctus nō dicantur vna perſona. ſicut vna ſub̓a ⁊ vnus deus.Ideo orit̉ hic queſtio difficilis quidē. ẜ nō inutilis. qua querit̉. Cur nō dicātur hitres vna ꝑſona ſicut vna eſſentia. ⁊ vnꝰ deꝰ? Quā queſtionē Augꝰ. diligēter tractat atqꝫ ꝯgrue explicat in. vij. li. de tri. ita dicēs. Cur nō hec tria ſimul vnam ꝑſonam dicimꝰ. ſicut vnā eſſentiā. ⁊ vnū deū. ſꝫ dicimus tres ꝑſonas. cū tn̄ tres deosaut tres eſſentias nō dicamꝰ. Quia volumꝰ vel vnū aliqd̓ vocabulū ẜuare huicſignificatiōi qua intelligit̉ trinitas. ne oīno taceremꝰ interrogāti. qͥd tres eſſentcū tres eſſe fateamur. Cū ergo q̄rit̉ qͥd tres. vt ait Augꝰ. in. v. lib̓. de tri. Magnaꝓrſus inopia humanū laborat eloquiū. dictū eſt tn̄ tres ꝑſone nō vt illud diceret̉ſꝫ ne taceret̉ oīno. Non em̄ rei ineffabilis eminētia hoc vocabulo explicari valetEcce on̄dit qua neceſſitate dicat̉ pluralit̓ ꝑſone. videlicet vt hͦ vno noīe querentibus de tribus reſpondeamus.Qua neceſſitate dictum ſit tres perſone a latinis. ⁊ a grecis tres hypoſtaſesvel ſubſtantie.Qua neceſſitate non ſolum a latinis ſermo ſed etiam grecus eadem pene ſuper hac re laborans. nominū penuria coartatur. Unde Auguſtinus. quid a grecis vel latinis neceſſitate de ineffabili trinitate dictum ſit. aperiens in. vij. librode trinitate ait. loquendi cauſa de ineffabilibus. vt fari aliquo modo poſQ

Diſt. xxiij. de ſubſtantialibus nominibus diuinis in ſpeciali.Redictis adijtiendū eſt ꝙ cū oīa noīa que ẜm ſub̓am ⁊cͣ. Supra egit mgr̄ de diuerſitate diuinoꝝ nominūin generali. Hic incipit ſecūda ꝑs in qua agit de eadē in ſpeciali. Et qm̄ quedā ſunt noīa ſubſtātialia. q̄dam relatiua. ⁊ hec ꝯtīgit ꝯſiderare abſolute. ⁊ ad ſe. iō hec ꝑs habet tres ꝑtes. In pͥma agit de noībꝰ ſubſtantialibꝰ. In ſcd̓a de relatiuis. infra. di. xxvj. Nūc de ꝓprietatibꝰ ꝑſonaꝝ quas frequēter ⁊cͣ. In tertia de his relatiuis ad inuicē. jͣ. di. xxxiij. poſt ſupradicta interiꝰ ꝯſiderari. Et qm̄ inter noīa ſubſtātialia hoc nomē ꝑſona excipit̉ a generali regula. que eſt ꝙ ſubſtātiale d̓r de tribꝰ ſingulariter. ideo nomē iſtud pͥmo a generali regula excipit. on̄dens ꝙ debemꝰ dicere tres ꝑſonas. ⁊ hͦ in pn̄ti diſtinctōe. Secūdo ꝟo determinat qͥd ſignificet̉ ꝑ hͦ nomentres. ⁊ ꝑ hoc nomē ꝑſonas. cū dicimꝰ tres ꝑſonas. jͣ. di. ꝓxima. ibi. Hic diligēter inquiri oportet. Prima ꝑshabet qͣttuor. In pͥma magiſter illud nome excipit a generali regula. In ſcd̓a rationē huiꝰ exceptiōis inueſtigat.ibi. Ideo orit̉ hic q̄ſtio difficilis. on̄dens ꝙ fuit inopia humani eloquij. In tertia mgr̄ ꝯtra aſſignationē opponit⁊ determinat. ibi. Sꝫ querit̉ cū dicamꝰ patrē ⁊ filiū ⁊. ſſ. In quarta epilogat determīata vt addat. ibi. Iam ſufficienter vtputo on̄ſum eſt. Haꝝ partiū ſubdiuiſiones ꝑ ſe patēt.

DI. XXIII

Augꝰ.Ꝙ pater ē nōeo quo ē pater.ſed quo eſt.

Natio iam dicte exceptiōis ēinopia humani eloqui

Augꝰ.

Augꝰ.

q 2