LiberI

Aut gͦ deus ē nomniabilis. aut ſcīa ibi tradita caſſaeſt ⁊ inutilis. Itē rōne videt̉. qꝛ om̄e qd̓ ſe expͥmitꝟbo. pōt ſe expͥmere ſigno ꝟbi. ſed ſignū verbi ē voxergo cū deꝰ ſuo ꝟbo expͥmat̉. pōt expͥmi voce. ſed qd̓poteſt voce expͥmi. pōt nomīari. gͦ ⁊cͣ. Itē qd̓ conuenit intelligi cōuenit ſignificari ſiue enūciari. ſed cōtingit deū a nobis cognoſci. hoc certū eſt ⁊s ꝓbatū ēgͦ ⁊cͣ. Itē qd̓ conuenit laudare ꝯuenit ⁊ noīare. ſeddeū cōuenit laudare. īmo ip̄e ſumme laudabilis ergoet nomīabilis. ℟º. dd̓m ꝙ ſicut ītelligere dicit̉ dupliciter. ſic effabile ⁊ nomīabile. Uno em̄ modo intelligere dicit̉ ꝑ ꝑfectam comp̄henſionem. Alio modoꝑ ſemiplena cognitionē. Sic effabile dupliciter dicit̉. Uno modo ꝑ perfectam expreſſionē. Alio modoper ſemiplenam narrationē. ſic etiā nomīabile. Sidicat̉ effabile ſiue nomīabile ẜm ꝑfectionē exp̄ſſiōisſic dd̓m ꝙ ſicut deus ſibi ſoli eſt intelligibilis. ſic ſibiſoli eſt effabilis ⁊ nomīabilis. nō alio nomīe qͣꝫ ip̄e ſitnec alio verbo qͣꝫ ip̄e ſit. ⁊ ſicut nobis eſt incomp̄henſibilis. ita et ineffabilis. ita etiā et innomīabilis. ⁊ ꝑhunc modum loquitur Dyoni. ⁊ phūs. Si vero dicat̉ effabile ⁊ nomīabile ẜm qualemcunqꝫ nominationē. ſic quemadmodū deꝰ eſt nobis cognoſcibilis. itaet effabilis ⁊ noīabilis. ⁊ qͥ melius cognoſcit meliꝰ effat̉. ⁊ melius nomīat et expreſſius. Unde expreſſiusnomīat fidelis. ⁊ ſcriptura que fidei ſuffragat̉. vt ſacra ſcriptura. qͣꝫ ratio vel ph̓ia. ⁊ hoc modo ꝓceduntrationes ⁊ autoritates ad ſecundam ꝑtem. Ad illud ergo qd̓ ſecūdo obijcit̉ de dyoº. et ph̓o iā pꝫ rn̄ſio.ꝑ hoc ꝙ loquunt̉ de nomīatione in qua eſt ꝑfecta expreſſio. Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙ vox in hoīe eſt ꝓpocionabilis verbo interiori ſiue ſignificato. dd̓m ꝙ hͦintelligit̉ de nominatione que totam rei ſignificationem includit. aliter non habet veritatem. niſi intelligatur eſſe ꝓportio ad rem ſub ratione cognoſcibilis.et ſic pōt eſſe nomīabilis. qͣꝫuis enī deus ſit infinitustamen finite cognoſcit̉ a nobis. Ad illud qd̓ obijcitur ꝙ deus non habet formā. dd̓m ꝙ non habet formā ꝑuiam noſtro intellectui. cuiuſmodi eſt forma cuius eſt imago in ſenſu. habet tamen formā. quia ipſeeſt forma que eſt ratio cognoſcendi. quoniā et ſi nosnon cognoſcimus in ſe. ip̄e cognoſcit ſe in ſe. et noseum in forma creata. Unde a forma creata nos noīaimponimus quā intelligimus ⁊ videmus. Ad illud quod obijcit̉. ꝙ nomen ſignificat ſubſtantiam etqualitatē. dd̓m ꝙ ſubſtantia ⁊ qualitas non accipiuntur ꝓprie ſed cōmuniter. prout ſubſtantia dicit̉ qd̓cognoſcit̉. qualitas dicit̉ quo cognoſcit̉. ⁊ hoc ꝑ modum quietis. et hoc dico ꝓpter verbum. ⁊ ꝑticipiū.⁊ aduerbiū qd̓ eſt diſpoſitio verbi. ⁊ qm̄ in creaturisvt plurimū differt qd̓ cognoſcitur ⁊ quo. ideo nomēin creaturis vt plurimū hoc importat ꝑ diuerſitatē.In deo vero idem eſt cognitum et ratio cognoſcendiquantum eſt de ſe. ideo ſignificat nomen diuinū illaduo ꝑ differentiā rei ⁊ ita ſaluat̉ ibi ratio ſubſtantieet qualitatis vt cōgruit nomini.Queſtio. II.Utrum deus habeat vnum ſolum nomen an plura.Et ꝙ plura. videt̉ autoritate ſcripture que ipſum diuerſis nominibus appellat. Exo. iij. Nomen meuꝫmagnum adonay nō indicaui eis. Exo. xv. Omnipotens nomen eius. Et pͣsͣ. Dominus nomē illi. Si ergo iſta ſunt diuerſa nomīa. patet autoritate ſcripture ꝙ deus habet plura nomina. Item dyo. in libro

de diuinis no. plura aſſignat nomina dei. et Ambro.ſimiliter in libro de trini. et magiſter ſimiliter in littera. Item hocip̄m ratione vr̄. qꝛ nullū nomē ſufficienter exprimit eſſe diuinū. nec in ſe. nec in comꝑatione ad intellectū. Qd̓ patet. qꝛ oīs ꝑfectio ⁊ eſt. ⁊ ītelligit̉ eſſe in deo. ⁊ nullū nomē exprimit oīs ꝯditionisꝑfectionē. gͦ cū nō poſſit fieri ꝑ vnū. indigemus pluribꝰ. Item illud in quo res cōueniunt ⁊ in qͦ differunt aut neceſſe eſt pluribus modis dicere. aut necelſe eſt vnū equiuocari. Sed equiuocatio generat ambiguitatem ⁊ tollenda eſt. gͦ cōgruū eſt diuerſis expͥmere nominibus. cū gͦ in diuinis ſit cōe ⁊ ꝓpriuꝫ. ⁊ hͦin pluribus. neceſſe eſt plura nomina eſſe.Itēqͣuis ſit veritas vna. tn̄ articuli fidei ſunt multi ſi gͦ fides de deo multos articulos credit. ⁊ qd̓ corde creditur ad iuſticiam. oportet ore cōfiteri ad ſalutem. multos poteſt ⁊ debet articulos ore cōfiteri. ſed multi articuli vno nomine non expreſſe ⁊ explicite expͥmuntur. ergo oportet habere plura nomina. Cōtra. hyla. nō ſermoni res ſed rei ſermo eſt ſubiectus. gͦ cū indeo ſit oīmoda realis vnitas. gͦ ⁊ vocis ⁊ noīs. Itioē qd̓ eſt in deo eſt deꝰ. gͦ qd̓ ſignificat aliqͥd qd̓ eſt indeo eſt deꝰ. ſꝫ deꝰ vnus ē. gͦ oīa diuīa noīa habēt vnuꝫſignificatū. ſed oīa talia ſunt ſynonima. noībꝰ aūt ſynonimis nō plꝰ d̓r pluribus qͣꝫ vno. gͦ vr̄ ꝙ omīa aliaab vno nō ſint nccͣaria. Itē multiplicatio diuinoꝝnoīm. aut venit a ꝑte rei. aut a ꝑte intellectuū. aut aꝑte effectuū. Si a ꝑte rei. tunc bonitas ⁊ veritas nonſunt noīa diuerſa. quia res omnino vna. Si a parteeffectuum. tunc ergo vnitas ⁊ eternitas non ſunt diuerſa. cum non connotent effectum. Si a parte intellectuū ſolum. ergo videt̉ ꝙ hmōi nomina caſſa ſint ⁊vana. cum non habeant aliquid correſpondens in reItem in ſcriptura nomen dei ſingulariter proponit̉ ſiue addit̉ vni. vt cum dicit̉. dominus nomen illi.Siue pluribus. vt cum dicit̉. In nomine patris et filij et ſpūſſancti. ergo cum eadem ſit ratio rei ⁊ vniusrei. ⁊ nominis ⁊ vnius nominis. ergo deus tm̄ vnuhabet nomen. ℟º. dd̓m ꝙ in nomine tria ſunt. ſcꝫvox. ⁊ ſignificatio. ⁊ ratio innoteſcendi. Unde et nomen multipliciter accipit̉. Aliquando ꝓ voce ſignificante. vt cum dicit̉. petrus eſt nomen apoſtoli. ⁊ ſicconſtat ꝙ in deo ſunt plura nomina. Aliquando nomen accipitur pro re ſignificata. vt cum dicit̉. bonū⁊ honeſtum ſunt idem nomine. et ſic in diuinis quodammodo eſt dicere. nomen vnū. quodāmodo plura. Si enim res ſignificata dicatur eſſentialiter. ſicomnia vnū. Si ꝑſonaliter. ſic plures. et plura nomina correſpondentia. Aliquando nomen accipit̉ proipſo notamine ſiue ratione innoteſcendi. ⁊ ſic dicendum quodāmodo nomen vnū. quodāmodo pluraSi em̄ accipit̉ rō innoteſcēdi ex parte dei. ſic innoteſcit per virtutem que vna ⁊ magna eſt. et ſic vnū nomen dei eſt. ⁊ magnum ſiue maximū. Unde Piere. x.Magnus in re ⁊ magnum nomen tuum .i. qͣꝫtuꝫ adrōnem innoteſcendi ſiue virtutē ꝑ quam innoteſcit.ẜm ꝙ dicit̉ in psͣ. Notus in iudea deus. in iſrael magnū nomen eius. Si aūt accipiat̉ ratio innoteſcendiratione effectuum ſiue creaturaꝝ. ſic diuerſa ſunt nōmina. Nam deus innoteſcit nobis temporaliter .ſ. ꝑcauſalitatem. per ablationem. et per excellentiam. etẜm hoc eſt multitudo nominum. Si enim nominetꝑ cauſalitatem. multa ſunt nomina. qꝛ multos habꝫeffectus. Si ꝑ ablationem. multa ſunt noīa. qꝛ multa

9

10

21

I