DI.L

qͣꝫ dens. Et virōn̄ valere. Non em̄ valet. Iſte eſt albedine aibus ꝑ ꝑticipationē. gͦ albedo eſt albior vel maiorqͣꝫ ip̄e. ℟ꝙro aus. bona eſt. ⁊ tundat̉ ſupra ipſam noīs expoſitionē. qꝛ ꝑticipare eſt partem caꝑe. et ſi partem capitminus eſt qͣꝫ totum. Ꝙ ergo obijcitur de albedine. dd̓m ꝙ eſt maius dupliciter. vel quantū ad eſſe. vel qͣꝫtum adpoſſe. Dd̓m ergo eſt ꝙ ꝑticipatio ſubiecti attendit̉ reſpectu forme vniuerſalis. et qͣꝫuis ip̄a fit tota in ſubiecto qͣꝫtū ad eſſe. nō tn̄ qͣꝫtū ad poſſe. qꝛ pōt in alijs eſſe. deo tn̄ nihil pōt eſſe maius necqͣꝫti ad eſſe nec qtum ad poſſe. etideo argumentum Auḡ. bene tenet. ꝙ deus nihū poſſit participare. Aliter pōt bici ꝙ argumentū aucꝭ. benerenetin his formie quenaterantalladoendminareꝑ centia? irtal̓ocitcsͣ Aep get e pationeptt ciꝰ taAniltaquod eſt ꝑ eſſentiam. ⁊ qn̄ cunqꝫ ſic eſt. illud quod eſt ens ꝑ eſſentiam. excellit illud quod habet ens per participationem. Si ergo magnitudo eſt magna ꝑ eſſentiam. ⁊ deus ꝑ ꝑticipationem neceſſario ſequitur ꝙ magnitudo eſtmaiorqͣꝫ deuſ. non ſic eſt de albedine. quia non eſt nata ſe denominare. nec de aliquo per eſſentiam predicari deno

l Iſto oſtalbodin79 l tꝙroaus. bona eſt. ⁊ tundat̉ lupra ipſam noīs expoſitiominus eſt qͣꝫ totum. Ꝙ ergo obijcitur de albedine. dd̓rpoſſe. Dd̓m ergo eſt ꝙ pricipatio ſubiecti attendit̉ reſꝑtū ad eſſe. nō tn̄ qͣꝫtū ad poſſe. qꝛ pōt in alijs eſſe. deo tū.ideo argumentum Aug. benetenet. ꝙ deus nihul poſſinetinhis tormis. quenate ſunt aliqͥd denominare ꝑ cciquod eſt ꝑ eſſentiam. ⁊ qn̄cunqꝫ ſic eſt. illud quod eſt entionem. Si ergo magnitudo eſt magna ꝑ eſſentiam. ⁊ d̓maiorqͣꝫ deuſ. non ſic eſt de albedine. quia non eſt nataminando illud.Gintelligentiam eorum que in hac parte dicuntur. de nominibus diuinis quattuor queruntur. Primo queritur vtrū deꝰ ſit nominabilis. Secundo vtrum ſolo nomine vel pluribus debeat nominari. Tertio ſuppoſito ꝙ plura ſint nomina diuina. queritur. vtrum omnia dicant̉ tranſlatiue. aut etiam quedam dicantur ꝓprie. Quarto vtruꝫnomina dicta de deo dicantur ẜm ſubſtantiā. an etiāaliquo alio modo.QueſtioꝘ deus ſit innominabilis oſtendit̉ autoritatibus ⁊rationibus. Autoritatibꝰ ſic. Dyoniſius de diuinisnominibus. deum neqꝫ dicere. neqꝫ intelligere poſſibile eſt. Et iterum. Dei neqꝫ nomen eſt. neqꝫ verbumneqꝫ ratio. neqꝫ opinio. neqꝫ fantaſia. ergo deus ē oīno innominabilis. Item ph̓us in libro de cauſis.Prima cauſa ſuperior eſt omni narratione. ſed quodeſt ſuperius omni narratione. eſt inenarrabile. ⁊ omne tale innominabile. ergo ⁊c̄. Item ratione oſten

Probat reductionem p̄cedentem. ꝙ .ſ. ſicut deus magnus eſt ea magnitudine qua deuſ eſt. ſic dicendum eſt debonitate ⁊ de omnibus que ẜm ſub̓am dicuntur.Deus em̄ nō eſt magnus ea magnitudine que non eſt qd̓ip̄e vt quaſi ꝑticeps eius ſit alioquin maior eſſet illa magnitudo qͣꝫ deus. deo autem non eſt aliquid maius. ea gͦ magnitudine magnus eſt qua ip̄e eſt. Ideoqꝫ nec tres magnitudines dicimus. ſed vnā magnitudinē. nec tres magnosſed vnū magnū. qꝛ nō ꝑticipatiōe magnitudīs deꝰ magnꝰeſt. ſed ſeip̄o magno magnus eſt. qꝛ ip̄e eſt ſua magnitudoIta et de bonitate ⁊ eternitate ⁊ oīpotētia dei dicendū ēet de omībus oīno q̄ de deo pn̄t ꝓnunciari ſubſtantialiter.quibus ad ſeip̄m dicitur non tranſlatiue ac per ſimilitudinem. ſed ꝓprie. ſi tn̄ de illo ꝓprie aliquid ore homīs dici poteſt. Ecce aꝑte docuit ꝙ nomina vnitatem diuine maieſtatis ſignificantia. ⁊ ad ſe dicunt̉ de deo. id eſt ſine relationeet de omnibus perſonis cōmuniter. et de ſingulis diuiſimdicuntur. nec pluraliter ſed ſingulariter in ſumma accipiuntur. Illa vero nomina que ꝓprie ad ſingulas ꝑtinent ꝑſonas: relatiue non ſubſtantialiter dicunt̉. Ꝙ enim proprie ſingula in trinitate perſona dicitur. vt ait Augꝰ. in eodem. nullo modo ad ſeip̄am. ſed ad aliam inuicem vel adcreaturam dicitur. Et ideo relatiue. non ſubſtantialiter dici manifeſtum eſt.

meratur ſicut nomenſb̓ſtantm̄ a ꝑte ſue forme. ⁊ iō qꝛ potens pōteſſe ꝑticipiū. oīpotēseſt nomē tm̄. ideo n̄ ſicrecipitur tres omīpotētes ſicut tres potentes. niſi oīpotēs ſit adiectiuū ⁊ adiectiue tentū. Rō aūt quare omīpotens nō pōt eē participiū. eſt ꝓpter compoſitionē quā non admittit verbū. Participiū em̄ vt dicit grammaticus tranſit in nomen quattuor modiscōpoſitōe vt indoctꝰ.comꝑatione vt doctior. ꝯſtructiōe vt amāſillius. tꝑis amiſſionevt amandus ẜm ꝙ idēſignificat vel idem ſonat ꝙ amari dignus.e Deꝰ em̄ nō eſt magnus ea magnitudine⁊c̄. Queritur d̓ iſta ratione aug. Si deus ēꝑticipatiōe magnꝰ. gͦmagnitudo eſt maiorqͣꝫ deus. Et videt̉ iſtacipationē. gͦ albedo eſt albior vel maiorqꝫ ip̄e. ℟. dd̓mne. qꝛꝑticipare eſt partem cape. et ſi partem capit. ergoꝙ eſt maius dupliciter. vel quantū ad eſſe. vel qͣꝫtum adctu forme vniuerſalis. et qͣꝫuis ip̄a fit tota in ſubiecto qͣꝫlibil pōteſſe maius necqetraqͦ eheneeqͣtum adbonᵐsparticipare. Aliter pōt dici ꝙ argumentū aucꝭ. bene tecia ⁊⁊an ralibus qd̓ ent ꝑbaricipationeit rediſotaatl̓ilazꝑ eſſentiam. excellit illud quod habet ens per participaus ꝑ ꝑticipationem neceſſario ſequitur ꝙ magnitudo eſte denominare. nec de aliquo per eſſentiam predicari denoditur ſic. Nomen ꝓportionem ⁊ ſimilitudinem aliquam habet ad nominatum. vt vox ad ſignificatumſed deus eſt infinitus omnino. vox autem omnis finita. ergo cum nulla ſit ꝓportio finiti ad infinitum.nulla ꝑ vocem erit expreſſio. ergo nec nominatio.Item omne nomen imponit̉ a forma aliqua. ſed indeo non eſt ponere certam formam. Unde Auguſti.Deus qui omnem formam ſubterfugit. intellectui ꝑuius eſſe non poteſt. ergo ⁊c̄. Item omne nomē ſignificat ſubſtantiam cum qualitate. ſed in deo ē ſubſtantia mera ſine quantitate et qualitate. ergo nō cōuenit deum ſignificari ꝑ nomen. Item ꝙ nec deus ſit nominabilis ꝑ pronomen. Pronomē em̄ nō habet ſignificationem determinatam niſi ꝑ demōſtrationem vel relationem. Demonſtratio aut fit mediantibus accidentibus que poſſunt oculis cōſpici. ſꝫ hecnō ſunt in deo. gͦ videt̉ ꝙ dei neqꝫ ſit nomen neqꝫ pronomen. Contra in pͣsͣ. Dn̄s nomē eſt illi. Et iteꝝqͣꝫ admirabile eſt nomen tuū in vniuerſa terra. gͦ dehabet nomen. Itē Dyo. fecit librū de diuīs noībꝰ

e

5

6

Augꝰ