Di.XII
ratio. quia nec generat̉. nec eſt a generato. ſil̓r ecōuerſoꝓceſſio ꝓprie de eo d̓r. in qͦ eſt oīno rō ꝓcedendi. ⁊ taliseſt ſ .ſ. qꝛ ꝓcedit. ⁊ eſt a ꝓcedēte. nō ſic āt filiꝰ. iō ſpūiſancto attribuit̉. Alit̓ pōt dici. ꝙ cōpleta rō ꝓceſſiōis ꝯſiſtit in cōꝑatōe ad pͥncipiū a qͦ ⁊ ad terminū ad quē. ⁊ qꝛſpūs in ſua emanatōe qꝛ nexꝰ ē. vtrūqꝫ reſpicit. filiꝰ alteru. iō cōpletiſſima rō huiꝰ nomīs reꝑit̉ in ſpūſctō. qͣꝫuisaliqͦ mō reꝑiat̉ in filio. ⁊ iō ſpūiſctō appropͥat̉. Ad illud qd̓ ob̓r vltīo. ꝙ generās ē ſpirās. dd̓m ꝙ illa p̄dicatio nō eſt formalis. ſꝫ ſolū rōe ſuppoſiti. ⁊ qꝛ vna ꝑſonaſiue vnū ſuppoſitū p̄t generare ⁊ ſpirare. iō hec ē ꝟa generans ē ſpirans. ſꝫ nulla ꝑſona vnica p̄t ſil̓ pluribusmodis emanare. iō nō ſeqͥtur ꝙ genitus ſit ſpiratꝰ.QueſtioUtrū ꝓceſſio ſpūſſctī realit̓ differt a generatiōe filij.an ſolū ẜm rōnē intelligēdi. Et ꝙ realiter vr̄. Perſonedifferūt ẜm ſuas emanatōes. cū ꝑſone realit̓ differāt. n̄tm̄ intellectualit̓. qꝛ oī intellecto circūſcripto adhuc remanet trinitas. gͦ emanatōes q̄ ſunt ꝓceſſio ⁊ generatōdifferūt realit̓. Itē q̄ ſunt a diuerẜ pͥncipijs. realit̓ differunt. ſꝫ generatio ē ab vno ī diuīs. ꝓceſſio ſpūſſctī a duobus qꝛ a pr̄e ⁊ filio gͦ realit̓ differūt Itē ẜm rē ⁊ veritatē aliqͦꝝ eſt pͥncipiū diuīa ſub̓a vt volūtas qͦꝝ nō eſt pͥncipiū vt natura ſicut pꝫ qꝛ creature ſunt a deo agente ꝑmodū volūtatis. nō ꝑ modū nature. ſi gͦ ꝓceſſio ē volūtatis ꝑ modū volūtatꝭ. generatio ꝑ modū nature vt nature. ꝑ̄eeſſio ⁊ generatio realit̓ differūt. Itē in imaginecreata egreſſus v̓bi. ⁊ egreſſus amoris diſtinguunt̉. qꝛdifferūt realit̓. hͦ em̄ ꝑfectōis eſt qꝛ ex hͦ faciūt imiginistrinitatē. ſꝫ ẜm ꝙ differūt eēntialit̓. hͦ eſt imꝑfectiōis. ſꝫom̄e qd̓ ꝑfectōis ē ponendū eſt ī diuīs. gͦ ꝓceſſio ⁊ generatio realit̓ differūt. qͣꝫuis n̄ eēntialit̓. Cotra. pater ſꝑrat ⁊ generat. Aut gͦ inqͣꝫtū vnꝰ. aut inqͣꝫtū plures velplura. Si inqͣꝫtū plures vel plura. ſic pater ē cōpoſitꝰ.Si inqͣꝫtū vnꝰ. ſꝫ qꝛ pat̓ ⁊ filiꝰ ſpirant inqͣꝫtū vnū. nonſunt due ſpiratōes. ſꝫ vna. gͦ ſil̓r ſi pater ſpirat ⁊ generat inqͣꝫtū vnū. ſpiratio ⁊ generatio ē vna ꝓductio. Itēẜm oēs veꝝ ē. ꝙ pater rōne fecūditatis nature generatrōne fecūditatis volūtatis ſpirat. ſꝫ in deo idē eſt volūtas ⁊ natura. gͦ ⁊c̄. Itē emanatōes patris penes terminos diſtinguunt̉. ſꝫ pr̄ oīno idē ⁊ totū qd̓ dat filio ꝑ generationē. dat ſpūiſctō ꝑ ꝓceſſionē. gͦ ſpiratio ⁊ generatio ſunt oīno vna emanatio. Itē hocip̄m on̄dit̉ ꝑ īpoſſibile. Si differunt. aut ſeip̄is. aut alijs. Nō ſeip̄is. quiaemanatōes nec ſūt a ſe nec ad ſe. gͦ ſi vnūqd̓qꝫ diſtinguitur ꝑ illud qd̓ eſt. vel a qͦ. emanatōes hmoi ſeip̄is nō diſtiguunt̉. Si alijs. aut eēntia. aut notione. aut ꝑſona.Nō cēntia ꝯſtat. qꝛ illa nō diſtinguit̉. nec diſtinguit.Nō ꝑſona. qꝛ eiꝰ ē diſtingui. n̄ diſtinguere. gͦ ſi differūthͦ erit alijs notionibꝰ. ⁊ ſil̓r erit q̄rere de illis alijs. ⁊ ſic īinfinitū. gͦ ⁊c. Itē ſi differūt. Aut differētia ſub̓ali. autaccidentali. Non ſub̓ali. qꝛ talis differētia nō eſt in diuinis. Nō accidētali. qꝛ in deo nō eſt accidēs. gͦ ⁊cͣ. Iteꝫplus differt filiꝰ a creatura qͣꝫ a ſpūſctō. gͦ plus differtgeneratio a creatiōe qͣꝫ ꝓceſſiōe. Sꝫ generatio nō diſtīguit̉ a creatōe. gͦ nec a ꝓceſſione. Probatio medie. creatio eſt diuīa eentia. ſꝫ ꝑſona ⁊ eēntia nō diſtinguūturab inuicē. gͦ nec generatio ⁊ creatio. ℟ª. dd̓m ꝙ generatio ⁊ ſpiratio ſiue ꝓceſſio differūt. nō tm̄ ẜm rōne dicendi. ſꝫ etiam ẜm differentiā originis ⁊ habitudīs qꝛdiuerſus ē modꝰ ſe hn̄di. ⁊ differēs modꝰ originis. taliaūt differētia vnitati eēntie nō repugnat. Si aūt q̄rat̉rō differētie haꝝ emanationū. dd̓m ꝙ pͥma rō differēdinō pōt aſſignari a ꝑte terminoꝝ. Termini em̄ ſunt ꝑſo
ne q̄ nō īportant rōnē differēdi actiue ſed paſſiue. Si gͦꝑſone differūt. qͣre ⁊ in qͥbꝰ differāt ſi on̄dere voluerimꝰneceſſe ē redire ad emanatōes ⁊ relatōes. q̄ ſunt generatio ⁊ ꝓceſſio. ⁊ ita in hac aſſignatōe erit circulꝰ. Sil̓iterex ꝑte pͥncipioꝝ. Si em̄ dicat̉ ꝙ differāt he due emanationes ẜm fecunditatē duplice. nature ⁊ volūtatꝭ. q̄ro.quō differat fecūditas a fecūditate. Si dicas. ꝙ fecūditas nature ē in ſolo patre. volūtatꝭ in patre ⁊ filio. hocplt̓iorē hꝫ q̄ſtionē. vn̄ veniat hec differentia. ⁊ oꝑtet adhͦ venire ꝙ fecūditas nature eſt ī vno. qꝛ imago ꝓcedēsꝑ illā nata ē eſſe ſolū ab vno. fecūditas volītatis in duobus. qꝛ nexus ſiue ꝓceſſio ꝑ modū nexus eſt ī duobꝰ. ⁊ita redit differētia in pͥmū. ⁊ ē ibi rō circularis. gͦ pꝫ ẜmhͦ. ꝙ haꝝ emanationum drā pͥma. nec eſt ſumēda a ꝑtetermini. nec a ꝑte pͥncipij. Et iō notādū ꝙ ē loqui de huiuſmodi emanatōibꝰ qͣꝫtū ad eē. ⁊ qͣꝫtū ad diſtingui. Siqͣꝫtū ad eē. ſic hn̄t rōnē eēndi a ſuis ꝑfectis pͥncipijs ⁊ fecundis. Quia em̄ in deo eſt ꝑfectiſſima natura. ⁊ natura vera. iō ꝑfecta ⁊ vera fecūditas ī hypoſtaſi q̄ hꝫ rōnēpͥncipij. Et qꝛ vera ⁊ ꝑfecta ⁊ ꝓpria ē fecūditas nature.iō verā ⁊ p̄priā hꝫ emanationē. ⁊ hec ē generatio. ſil̓r intelligendū eſt deſpiratōe qͣꝫtū ad volūtatē. Un̄ rō quarehmōi vere ſunt in deo. eſt ꝟa fecūditas nature ⁊ volūtatis. Si aūt loq̄mur qͣꝫtū ad differre. dd̓m ꝙ ſeip̄is differunt ſicut on̄ſum ē. qꝛ oīs diſtinctio in diuinis. venit amodis origīs ⁊ relatōis. Un̄ ſicut due differētie ſeipſisdifferūt. vt rōnale ⁊ irrōnale. ſil̓r in diuinis he due emanatōes. Et tunc differentie differētiaꝝ innoteſcunt nobis ꝑ alias differētias q̄ ab illis oriunt̉. Sic ⁊ in diuīsqꝛ ei ſeip̄is diſtinguunt̉ generatio ⁊ ſpiratio. ad eas cōſequit̉ ẜm rōnē intelligēdi differētia duplex. Una qͣrgeneratio eſt ab vno. ſꝫ ſpiratio a duobꝰ. Quia em̄ generatio ē emanatio ꝑ modū ꝑfecte aſſil̓atōis. iō ad vnumpͥncipiū reſpicit. Quia ꝟo ſpiratio ē emanatio ꝑ modūcōnexionis. ideo eſt a duobus. Alia differentia eſt incomꝑatione ad nos. Quia enim ſpirituſſctūs ſpiraturvt nectens ⁊ ita in alterū tendens. ideo ſpirituſſanctꝰvt donabilis. Filius vero generatur. ⁊ generatio nō reſpicit tertium. per has differentias neceſſario eliciturharum emanationū cōcomitantia. Quia ſpiratio dapreintelligere generationē. nō enim nectunt niſi diſtincti ⁊ ſimiles ⁊ ita illi quorum vnus eſt ab alio per generationem. Similiter generatio dat conſequēter intelligere ſpirationē. Neceſſe eſt enim diſtinctos ⁊ om̄inoſimiles. per delitioſum amorē cōiungi. Concedēde ergo ſunt rationes probantes ꝙ differunt ſicut eſt manifeſtatum in ratōibus. ſed ille rationes nō ſunt ſumptea priori. Aliqui tamen voluerunt aſſignare alias diſferentias. ⁊ quidem per vim ſpiratiua ⁊ generatiuamdicunt differre. ſed hec differentia declarat ignotū perignotius. Alij etiam dixerūt ꝙ filius procedit per modum eſſe .ſ.ſ. per modū bene eſſe. ſed hec verba nō ſuntſana nec tali materie conuenientia. Ad illud ergoquod primo obijcitur. vtrum pater ſpiret inqͣꝫtum vnꝰ⁊c̄. dd̓m ꝙ nec inqͣꝫtum vnus. nec inqͣꝫtum plures. ſedinqͣꝫtum alio ⁊ alio modo ſe habens. quia alio modo ſehabet ad filium. alio modo ad ſpiritūſanctū. Iſte autēaliꝰ ⁊ alius modus ſe habendi nō repugnat vnitati ſubſtantie vel perſone. ſꝫ pater ⁊ filius ſpirāt in eo ꝙ vnūvno mō ſe habēs. Inde eſt ꝙ duplex ē ꝓceſſio filij ⁊ ſ .ſ.a patre. ſed vna eſt ſpiratio ſiue ꝓceſſio ſpirituſſancti apatre ⁊ filio. Ad illud quod obijcitur ꝙ natura ⁊ voluntas in deo ſunt idē. Dd̓m ꝙ ⁊ ſi natura ⁊ voluntasin deo conſiderata abſolute. ſint idē. tn̄ aliquid reſpicit.
18
15
20
21
22