Llberprimus

ſanctus ab ip̄o pr̄e ſpiratur. At huiꝰ exemplū ponit̉ inexitu abel de adā. Abel īmediate exit de adā. qꝛ ip̄e ex lūbis ſuis genuit euꝫ. nihilominus exijt mediate. qꝛ exijtab eua. que fuit ab adam ſiue de adam deducta. ⁊ huncmodū oportuit eſſe in deo ꝓpter ſūmaꝫ germanitatemSi em̄ tm̄ mediata eſſet ꝓceſſio ſſ. vt tm̄ eſſet a filio. nōeſſet ſūma germanitas ſſ. cū patre. Similiter ſi om̄inoīmediata. vt eſſet a patre tātum. nō eſſet ſūma germanttas cū filio. ⁊ ſic cōcedendū ꝙ mediāte filio. Ad illd̓qd̓ obr̄ in cōtrariū ꝙ nobilius eſt īmediatū pͥncipium.Dd̓m. ꝙ mediatio eſt tribꝰ modis. quedā em̄ eſt mediatio q̄ excludit īmediationē tm̄. vt quādo effectus vltimꝰnō cōtinuatur influētie cauſe pͥoris. ſed ꝑ mediū om̄inoꝓducitur pͥori nō cooꝑante. ⁊ hec dicit ordinē ⁊ diuerſitatē agētium ⁊ ſeꝑationē. Alio mō dicitur mediatio ꝓut dicit ordinē cāꝝ ad inuice. nō ſeꝑationē in agendo. ſꝫſolū diuerſitatē agētiū ⁊ ordinē. Tercio modo ꝓut diiordinē nō tn̄ ſeꝑationē ꝟtutum agentiū. nec diuerſitatiPrima mediatio nō cadit in deo. qꝛ deus ē cauſa ſimpliciter pͥma. cuiꝰ influentia eſt tāta ꝙ nulla creatura agitaliqͥd. eius influētia remota. ⁊ ideo nihil exit a deo mediate tm̄ Secūda mediatio cadit in deo reſpectu effectꝰꝓducti a cauſa creata. qꝛ ibi eſt ordo cauſarū. ⁊ diuerſitas ꝟtutū. ſed tn̄ nō eſt ſeꝑatio. qꝛ deus intime agit. qꝛ ꝑſeip̄m agit. nihilominꝰ ꝑ ꝟtutē creatā q̄ ab ip̄o eſt. Tercia mediatio cadit in oꝑatōne diuina in qua ſūt agētesꝑſone. in quibꝰ attenditur ordo. qꝛ vna habet ab alia ꝙagat. ſed tamē nec eſt ibi ꝟtutū diuerſitas. nec ſeparatovel diſtātia aliqua. īmo vna ꝟtute ⁊ eq̄ intime agunt.⁊ ſic pater mediante filio ꝓducit ſſ. non qꝛ ſit mediū diſtantie vel differētie. ſed qꝛ ꝙ filiꝰ ꝓducat hoc hꝫ a pr̄e.ita ꝙ eſt ibi qͥdam ordo. Et ſic patet reſpōſio ad ſequēs.cū dicit. ꝙ mediatū ⁊ immediatū ſūt oppoſita. veꝝ ē em̄ſed nō pͥmo modo. ſed ſcd̓o vel tercio Ad illud quodobr̄ ꝙ deꝰ nullius ē cauſa ꝑ accidēs. gͦ nec mediate. dd̓ꝫ.ꝙ ꝑ accn̄s aliquid creare derogat veritati cauſe ſup̄me.Illius em̄ dicitur aliquid cauſa eſſe ꝑ accidens cuius ēcauſa ꝑ aliquid aliud quod nō eſt ab ip̄o ſꝫ aliunde. ſi gͦdeus alicuius eſſet cauſa ꝑ accn̄s. nō eēt cauſa vniuerſaliſſima ⁊ pͥma. ⁊ ita nec nobiliſſima. ſed mediatio nō repugnat nobilitati cauſe ſupreme. Creare enī aliud perſe. ⁊ per id quod ab ip̄o eſt non dicit indignitatem. : modignitatem. qꝛ dignitas eſt nō tm̄ per ſe aliquid poſſe.ſed poſſe alij cōmunicare. ita tamen ꝙ ille ſine eo nihilpoſſit. Ad illud quod vltimo obijcit̉ ꝙ filius eſt immediatior cauſa. dd̓m ꝙ nō valet. qꝛ iſta mediatio quepredicta eſt nō repugnat immediatōni. ⁊ ideo nō diminuit eā.Queſtioiiij. ⁊ vltima. dQue iſtarū duarū emanationum ſcꝫ generatōnis etꝓceſſionis ſit prior ẜm rōnem intelligendi. Et ꝙ generatio filij oſtenditur ſic In imagine creata ſic eſt. ꝙ ẜmordinem intelligendi pͥor ē emanatio noticie a mente qͣꝫamoris. ſicut vult Aug. qꝛ incognita non poſſumꝰ diligere. ſicut dicit Aug. in. x. de tri. ergo ſi ordo attenditur in imagine ẜm conformitateꝫ ad trinitatē increatāergo ẜm rōem intelligendi pͥorē ꝓceſſus ꝟbi qͣꝫ amorisin diuinis. maxime cū ꝑ imagine creatam intelligamꝰtrinitatē increatā. Itē ſicut vult ph̓us. volūtas ē. cuius pͥncipiū eſt ī ip̄o cogͦſcēte ſingularia. ergo volūtasvt volūtas p̄ſupponit cognitionem. ergo emanatōnemꝟbi eruanatio amoris. Itē om̄e pͥncipiū ẜm rōem intelligēdi prius ē qͣꝫ pͥncipiatū. ſꝫ filiꝰ ē pͥncipiū. ſſ. gͦ ẜmrōem intelligēdi. pͥus oꝑtet p̄intelligere filiū qͣꝫ. ſſ. gͦ ⁊ generationē q̄ eſt emanato filij pͥus qͣꝫ ꝓceſſionem que eſt

ſpirituſſanctus. Itē in omni agente ꝑ modum nature et voluntatis. productio per modum nature intelligitur ante ꝓductionem volūtatis. ergo cū pater ſit natura intellectualis producens filiū cōnaturalem. ⁊ permodū nature. et ſſ. ꝑ modum volūtatis. vt sͣ. tactum ē.ergo emanatio filij prior eſt ſcd̓m rōem intelligēdi emanatōne ſpūſſancti. Cōtra Aug. ix. de trini. ꝑtū mentis precedit appetitus. quo id quod noſſe volumꝰ querendo naſcitur proles ipſa noticia. ergo ante eſt ī imagine creata appetitꝰ qͣꝫ ſit ꝓles noticia. ergo ante amorqꝫ verbū. ergo ⁊ proceſſio ante generationem. Itemnullus videns rem cognoſcit ip̄am. niſi intentio volūtatis applicet vim cognoſcentem ipſi cognoſcibili. vtpatet de homine eunte ꝑ viam. qui cum iuit ⁊ alibi cogitauit. perfecte neſcit quo tranſierit. ſicut dicit Augꝰix. de trini. ergo voluntas precedit ipſam cognitōnemgͦ amor verbum in creaturis. ergo pari rōne in deo. ſaltem ẜm intellectū Itē ſicut vult ph̓us. primuꝫ ⁊ īmediatum eſt idem. Unde ipſe in libro poſteriorum diffiniens ꝓpoſitionem īmediataꝫ dicit. ꝙ īmediata propoſitio eſt illa q̄ non eſt altera prior. ſed eque īmediate ſpirituſſanctus ꝓcedit a patre vt filius. ergo eq̄ pͥmo. etgo nec ſcd̓m rem nec ẜm rōem intelligendi. generatō filij procedit proceſſionē ſpūſſancti. Item quanto aliquid cōmunius tāto prius eſt ẜm rōnem intelligendi.ſꝫ cōmunis ſpiratio eſt cōmunior qͣꝫ generatio. qꝛ cōuenit patri et filio. ſed generatio ſoli patri. ergo prior eſtẜm rōnem intelligendi generatio qͣꝫ ſpiratio. ℟º. dcendum ꝙ quicquid ſit de ordine reali de quo infra dicetur ẜm rōnem intelligendi prior eſt emanatio verbi. tūquia verbum eſt ſpūſſancti principium. tum etiā quiaverbū ꝓcedit ꝑ modū nature. ſed ſpūſſanctus per modum liberalis volūtatis. tum etiā qꝛ intelligimus emanatōnes in ꝑſonis ꝑ emanationes repertas in imagīeIn imagine aūt conſtat. ꝙ cognitio ⁊ intelligentia p̄cedit amorem et voluntatem. non tamē volo dicere ꝙ indiuinis ſit emanatio natura poſterior emanatōne. ſic̄reperimus in imagine creata. Ad illd̓ ergo qd̓ obijcitur in ꝯtrariū ꝙ appetitus p̄cedit ꝑtum mētis. Qd̓mꝙ ille appetitꝰ hꝫ ẜm ſtatū dupl̓r ꝯſiderari Uno mō rmrōnem inhiātis ante habitam cognitionem. Alio modo ẜm rationem cōplectentis. ⁊ hoc eſt poſt habitā cognitionem. ⁊ ſcd̓m primum ſtatum eſt imperfectōnis.quātum vero ad ſecundū eſt perfectionis. ⁊ ideo qꝛ qd̓perfectionis eſt in deo ponimus. non quod eſt imperfectionis. idco appetitus ſecundo modo aſſimulat̉ ſpiritui ſcō. ⁊ hic tenet rōnem tercij. At ꝙ primus ſit imꝑfectōnis. patet. quia eſt ignobilitātis ⁊ deſiderantis ſeentiā acquirere. quod nō ꝯuenit deo Ad illud qd̓ obijcitur. ꝙ intentio preexigitur ad cognitionē. dd̓ꝫ. ꝙ verū eſt ad cognitionem acquirendā. ſed noticia ꝓut eſt īacquirendo non hꝫ plenitudinē cuꝫ illo verbo. vt vultAug. in. xiij. ⁊ xv. de trini. Ad illud quod obijcituꝙ eque īmediate ꝓcedit ſpirituſſanctꝰ. dd̓m. ꝙ veꝝ eſſꝫ tn̄ ſpūſſ. ita p̄cedit īmediate. ꝙ etiā mediāte filio. ⁊ itaex illa rōne oportet p̄intelligi emanatōnem filij. Adillud quod obr. ꝙ qͣꝫto aliqͥd cōius. tanto pͥus. dd̓m. ꝙverū eſt in abſolutis ſed nō tenet ī reſpectiuis. vt in generatōe ⁊ creatōne. Pōt tamē dici ꝙ iſtud intelligiturde eo qd̓ eſt cōe cōitate p̄dicatōis. ſꝫ cōis ſpiratio ē communis cōitate nō tm̄ p̄dicatōis. quia dicitur de patre ⁊filio. ſꝫ etiā cuiuſdā ꝯcordie ⁊ ꝯnexionis. ⁊ tale cōmuneẜm rōnē ꝯcordie ⁊ amicicie p̄ſupponit ꝯcordantes ⁊ cōnexos nō preit. ⁊ ſic patet illud.

13

15

44

16

17

18