DI.XXXIX
extincta in dānatis. ſꝫ in dānatis ſynderiſis nō extinguit̉. qꝛ remorſus ꝯſcīe eſt ex actu ſynderiſis. ⁊ h̓ remorſus maxīe viget in eis. qꝛ nec ignis eoꝝ extinguet̉. necvmis moriet̉. gͦ ⁊cͣ. ℟º. dd̓. ꝙ ſynderiſis qͣꝫtū ad actūīpediri p̄t. ſꝫ extingui nō pōt. Iō aūt nō p̄t extingui. qꝛcū dicat qͥd naturale. nō p̄t a nob̓ oīno auferri. Unde ⁊glo. dicit ſuꝑ illud Auce. x. Abierūt ſemiuiuo relicto.īmortalitate exuere. ſꝫ rōnis ſenſuꝫ oīno abolere nō poſſunt. qͥn hō poſſit ſaꝑe ⁊ deū cogͦſcere. nec vnqͣꝫ viciū delet extrema nature veſtigia. Quāuis autē actꝰ eiꝰ oīnoauferri vel extingui nō poſſit. pōt tn̄ ad tp̄s īpediri. ſiue ꝓpt̓ tenebrā obcecatōis. ſiue ꝓpter laſciuiā delectationis. ſiue ꝓpt̓ duriciā obſtinatōis. Propter tenebrobcecatiōis īpedit̉ ſynderiſis ne malo remurmuret.eo ꝙ malū credit̉ eē bonū. ſicut eſt in hereticis qͥ morietes ꝓ īpietate erroris. credūt ſe mori ꝓ pietate fidei. etiō remorſum nō ſentiūt. ſꝫ magis qd̓dā gaudiū ſiccū etvanū. Propter laſciuiā delectatōis ſil̓r impedit̉. aliqn̄em̄ in pctīs carnalibꝰ ita abſorbet̉ hō ab actu carnis. vtremorſus locū nō habeat. qꝛ carnales hoīes tāto īpetudelectatōis ferunt̉ vt rō tūc nō habeat locū. Porꝑteduriciā obſtinatōis etiā impedit̉ ſynderiẜ ne ad bonuꝫſtimulet. ſic̄ in dānatis qͥ adeo ſunt in malo cōfirmatvt nūqͣꝫ poſſint ad bonū inclinari. ⁊ iō ſynderiſis qͣꝫtuad īſtigatiōꝫ ad bonū ſempit̓nū hꝫ īpedimētū. ⁊ ꝓpt̓eaqͣntū ad iſtū actū p̄t dici extincta n̄ tn̄ extīcta ſimpl̓r. ꝙhꝫ aliū vſum vicꝫ remurmuratōis. Scd̓m em̄ illū vſuẜm quē ſynderiſis hꝫ pungere ⁊ remurmurare ꝯͣ maluꝫmaxime vigebit in dānatis. ⁊ hͦ dico ꝓut remurmuratio ꝯͣ malū tenet rōnē pene. nō ꝓut tenet rōnē iuſticieqꝛ illa remurmuratio erit ad cōmēdandū diuinā iuſticiā. ſꝫ nō erit ad eliciēdū fructuoſaꝫ pnīam. Un̄ remurmurabit ſynderiſis in dānatis ꝯͣ culpā. ī relatōe tn̄ acpenā. At ſic pꝫ ꝙ ſynderiſis qͣꝫtū ad actū īpediri p̄t. niqꝫ tn̄ extingui p̄t vl̓r qͣꝫtū ad actu oēm. ⁊ qͣꝫtū ad oē tp̄s.ſicut rōnes ꝓbāt q̄ ad ſcd̓am ꝑtē inducunt̉. ⁊ iō ꝯcedēdoſunt. Ad illud ꝟo qd̓ ob̓r de glo. ꝙ ꝑ malū ꝯtingit pͥuari oī vi rōnis. dd̓m ꝙ rō ſumit̉ ibi ꝓ potētia deliberatiua ⁊ mouēte ꝑ modū deliberatōis. q̄ in aliqͥbꝰ oīnoeſt ad malū ꝯuerſa. ſynderiſis aūt vt pͥus on̄ſuꝫ ē nō dicit vim aīe rōnalis vt mouentē ꝑ modū deliberatiōis.ſꝫ vt mouētē ꝑ modū nature. ⁊ iō glo. illa nō facit ad ꝓpoſitū. Nec eſt intelligendū ꝙ glo. illa velit dicere ꝙpctm̄ fiat pͥuatio qͣꝫtū ad potētiā. ſꝫ qͣꝫtū ad rectitudinpotētie. Ad illud qd̓ ob̓r ꝙ hō efficit̉ ſtupidꝰ ꝑ pctm̄dd̓m ꝙ ſil̓itudo illa attēdit̉ qͣꝫtū eſt ex ꝑte potētie deliberatiue. ẜm quā hꝫ ī nob̓ eē ſtulta arrogātia Pōt tn̄ diciꝙ ſtuporno aufert ſimplicit̓ ſenſum. ſꝫ aufert ſolūmōad tp̄s. ⁊ bn̄ p̄t eē ꝙ ad tp̄s aīa a deo incuruat̉ ad pctn̄vt nullū ſentiat oīno remorſum. ſiue ꝓpt̓ delectatiōisintēſionē. ſiue ꝓpt̓ excecationē. cū credat malū eē boniAd illud qd̓ obijcit̉ de hereticis iā pꝫ rn̄ſio. Cōcedoem̄ ꝙ nō hn̄t vſum ſuū vt remurmuret malo erroris inqd̓ ceciderunt. tn̄ nō eſt extincta ꝓ eo ꝙ remurmuratalia mala. ⁊ ꝯͣ illa q̄ heretici credūt eē mala. Ad illucqd̓ ob̓r de fomite. dd̓m. ꝙ nō eſt ſil̓e. qꝛ fomes eſt vicio.ſitas p̄ter naturā. ⁊ iō totalit̓ tolli p̄t. etiā ſalua natur:nō ſic aūt eſt de ſynderiſi. Ineſt em̄ ẜm pͥmā nature inſtitutionē. ⁊ iō natura ſaluata nō oīno auferri p̄t. Aliaeſt rō qꝛ aliqͣ eſt gr̄a ſiue donū gr̄e gratis datū qd̓ directe repugͣt fomiti. ⁊ qd̓ amouet carnis corruptōꝫ. viciūaūt ⁊ pctm̄ nō hꝫ eſſe circa actū ſynderiſis. ⁊ iō qͣꝫtūcūqꝫhō peccauerat. remāſit tn̄ in eo tā ꝯſcīa qͣꝫ ſynderiſis.QueſtioII
De ſynderiſi qͣꝫtū ad abuſuꝫ. Et ē q̄ſtio vtrū ſynderiẜpoſſit deprauari ꝑ pctm̄. Et ꝙ ſic videt̉. Glo. ſuper. j.Eze. facies aqͥlca dextris ip̄oꝝ qͣttuor. ibi glo. loꝗn̄s deꝯſcīa ⁊ ſynderiſi dicit ſic. Hac ſepe p̄cipitari videmꝰ.⁊ ſuū locū amittere. cū qͥdā ſine pudore peccant. qͥbusmerito dicitur. frons mulieris meretricis facta ē ⁊cͣ. ſigͦ p̄cipiciū nō eſt niſi ꝑ culpā. pꝫ ⁊c̄. Itē ſuꝑ illd̓ Hiere.ij. Filij mēpheos ⁊c̄. glo. Malignꝰ ſpūs de mēbris inferioribꝰ vſqꝫ ad ꝟticē ꝑtingit. qn̄ caſtā celſitud inē mētisdiffidētie morbꝰ corrupit. ſꝫ caſta celſitudo mētis ē ipſaſynderiſis. gͦ ꝯtingit eā ꝑ pctm̄ corrūpi. Itē hͦ videt̉rōne. Pena ⁊ culpa hn̄t fieri circa idē. ſꝫ ẜm ſtatū ſynderiſis qͥ eſt pctō remurmurare ꝯtingit eē aīe punitionē.gͦ ẜm illū actū ꝯtingit eē peccati ꝑpetrationē. Itemſynderiſis ꝯſequit̉ ꝯſcīam tanqͣꝫ ſuū naturale iudicatoriū. ſꝫ ꝯſcīa pōt eē recta ⁊ erronea. gͦ videt̉ neceſſario ꝙſynderiſis aliqn̄ moueat̉ obliq̄. igit̉ inordinatio reꝑtain actu motiue ē culpa. videt̉ ⁊c̄. Iteꝫ oppoſita nataſunt fieri circa idē. ſꝫ donū ſapīe ⁊ btītudo lucis ꝯſiſtitcirca ſynderiſim. cū donū ſapīe ꝯſiſtat circa aīe ſup̄mū⁊ ſynderiſis poſtulet ꝓ nobis gemitibꝰ inenarrabilibꝰſi igit̉ dono ſapīe ⁊ btītudini lucis culpa opponit̉. videtur ꝙ culpa habeat eē circa illā potētia. Itē ſynderiẜaut eſt de bonis maximis. aut de bonis medijs. aut debonis minimis. Si de maximis gͦ eſt gr̄a vel ꝟtus. qͦꝝvtrūqꝫ eſt falſum. cū ſynderiſis ſimul maneat cū pctō.Si eſt de bonis medijs. ſꝫ his ꝯtingit male vti. gͦ ſynderiſi ꝯtingit male vti. ſed malꝰ vſus eſt culpa. gͦ circaactū ſynderiſis ꝯtingit eſſe culpā. De minimis nō ē dubiū ꝙ nō eſt. cū minima ſint bona corꝑis. Sꝫ ꝯͣ glo.ſuꝑ Eze. jͣ. Synderiſim ꝓprie aqͥle deputāt. nō ſe miſcētem tribꝰ. ſꝫ ip̄a errātis corrigentem. ſi gͦ nō ſe cōmiſcettribꝰ ſꝫ potiꝰ corrigit. videt̉ ꝙ ẜm actū eiꝰ nō ꝯſiſtat peccatū. Itē Amb̓. dicit ⁊ mgr̄ adducit in lr̄a ſuꝑ illudRom̄. vij. Qd̓ nolo illud facio. ibi dic̄ ꝙ hō ſꝑ naturaliter vult bonū. gͦ cū illa volūtas nō ſit aliud qͣꝫ ſynderiſis. ſynderiſis ſemꝑ vult bonum. ⁊ ſi ſemꝑ vult bonumgͦ nūqͣꝫ peccat. Itē vis illa q̄ ẜm motū ſuū directe repugnat pctō nō deprauat̉ pctō. ſꝫ actꝰ ſynderiſis ſemꝑ ꝯculpā remurmurat etiā in peſſimis pctōribꝰ. gͦ videt̉ ꝙnō habeat deprauari ⁊ deordinari ꝑ culpā. Ftē qn̄ tota natura ꝑ morbū corrūpit̉. nō eſt vlteriꝰ poſſibilitasad ſanitate. gͦ ſi tota rectitudo aīe aufert̉ ꝑ culpā. iā nōeēt vltra ſpes redeūdi ad gr̄am. ſꝫ ꝯſtat ꝙ ſpes eſt redeundi. qꝛ de nemine deſperādū eſt dū eſt in via. gͦ videt̉ꝙ aliqͣ rectitudo remaneat. ſꝫ rectitudo q̄ maxime ē adherētie. ē rectitudo volūtatis ꝑ modū nature. ⁊ h̓ ē ſynderiſis. gͦ nō videt̉ ꝙ deprauari poſſit ꝑ culpaꝫ. Fº.dd̓m. ꝙ ẜm illos qͥ dicūt ſynderiſim nō eſſe aliud qͣꝫ ſuperiore portionē rōnis. circa actū ip̄ius ꝯtingit eē peccatū. Dicūt em̄ ꝙ ip̄a ſuꝑior portio rōnis hꝫ dupl̓r moueri. aut ẜm ꝙ ad deū ꝯuertit̉. ⁊ regit̉ ⁊ dirigit̉ ẜm legeseternas. ⁊ ſic in ea pctm̄ nō hꝫ eē. Aut ꝓut ꝯuertit̉ ad īferiores vires. ⁊ ſic ab eis ſumit deuiādi occaſionē. ⁊ p̄tꝑ pctm̄ deprauari. Et ponūt exēplū in pctō arrij qͥ errauit circa trinitatē ⁊ vnitatē. ⁊ ita ẜm ſuꝑiorē portioneꝫrōnis. vel ẜm ſynderiſim. Et hͦ dicūt ꝙ glo. p̄dicta. ſuꝑj. Eze. vult dicere. Nā pͥmo dicit ꝙ alijs peccātibꝰ nonſe īmiſcet. poſtea dic̄ ꝙ p̄cipitat̉ ⁊ locū ſuū ꝑdit. ⁊ vtrūqꝫ dicūt habere veritatē ẜm diuerſas cōꝑatōes ſuꝑiorisportōis ſiue ip̄ius ſynderiſis. Sꝫ qm̄ ſicut dicūt ſancti⁊ gloſe manifeſte. ſynderiſis qͣntum eſt de ſe ſꝑ habꝫ adbonum ſtimulare ⁊ pctō remunerare qͣꝫdiu ſumꝰ in ſtatu vte. Iō dixerūt alij aliter ſcꝫ ꝙ ſynderiſis noīat ip̄aꝫAnn ꝯ
36
I1
38
ꝯ
42
40
41