LiberSecundus

offendimꝰ. neqꝫ ſiniſtra tūc ſcitqͥd faciat dextra. qꝛ mercedemtꝑalē nō ꝓpter ſe meditamurſꝫ ꝓpter regnuꝫ dei. vt ſit leuaſub capite ⁊ dextera in amplexu. Alioqͥn ſi hec tꝑalia ꝓpt̓ ſeq̄rimus ſicut eterna. miſcet̉ dextre ſiniſtra. ideoqꝫ cū dn̄s dixerit. Attēdite ne iuſticiā veſtraꝫfaciatis corā hoībꝰ vt videamīab eis. alibi ait. Sic luceāt oꝑavr̄a bona corā hoībꝰ. vt glorificēt patrē vr̄m qͥ in celis ē. Propter deū gͦ oīa faciēda ſunt. vtoīa q̄ facimꝰ. omniūqꝫ fines adeum referamus.Querit differētiā volūtatis⁊ intētōis ⁊ finis ẜm rōeꝫ. eSolet etiā q̄ri. qͥd diſtet int̓volūtatē ⁊ intētionē ac finemAd qd̓ dici pōt inter volūtatē ⁊finē certo atqꝫ euidēti mō diſtiguit̉. Quia volūtas eſt qͣ volūmus aliqͥd. Finis ꝟo volūtatiseſt vel illud qd̓ volumꝰ. ꝑ qd̓ implet̉ ip̄a volūtas. vel poriⁱ alid̓ꝓpter qd̓ illud volumꝰ. Intentio ꝟo interdū ꝓ volūtate. int̓dū ꝓ fine voluntatis accipit̉: q̄diligēs ac pius lector ī ſcpͥturavbi hͨ occurrūt diſcernere ſtudeat. Finis ꝟo volūtatis eſt delectatio bona vel mala. ad quānitit̉ qͥſqꝫ ꝑuenire. Un̄ aug. ſuper illū locū p̄s. Scrutans corda ⁊ renes. ſic ait. Deꝰ ſolꝰ ſcrutat̉ corda .i. qͥd qͥſqꝫ cogitet. et.renes. i qͥd quēqꝫ delectet: qꝛ finis cure ⁊ cogitatōis ē delectatio: ad quā cura ⁊ cogitatōe nitit̉ qͥſqꝫ ꝑuenire. Et paulo poſtOꝑa nr̄a q̄ ſunt in dictis ⁊ factis pn̄t hoīes videre: ſꝫ qͦ anīofiant: ⁊ qͦ venire cupiāt: ſolꝰ deꝰvidet: qͥ cū videt cor eē in celo⁊ nō delectari nos in carne ſedin dn̄o .i. cū bone ſunt cogitationes ⁊ eaꝝ fines: dirigit iuſtuIdē ſuꝑ alteriꝰ p̄s. locū illū. ſcꝫIn laq̄o iſto quē abſcōderūt comprehēſus ē peseoꝝ. dicit. Pes aīe amor eſt: qͥ ſi prauꝰ eſt: diciturcupiditas vel libido. ſi rectus: dicit̉ charitas. Eomouetur aīa qͣſi ad locū quo tendit .i. ad delectationem bonā vel malā: quo ſe ꝑueniſſe ꝑ amoreꝫ

letatur. Finis ergo voluntatis vt p̄miſſum ē dicitur ⁊ illud qd̓ volumꝰ: ⁊ illud ꝓpter qd̓ volumꝰ⁊ intentio ad illud reſpicit propter qd̓ volumus⁊ volūtas ad illud qd̓ volumꝰ. vt ꝟbi gr̄a. Si velimeſurientē reficere vt habeā vitā eternā. volūtas eſt qͣ volo reficere eſurientē: cuiꝰ finis eſt refectio eſuriētis. Intētio ꝟo eſt qͣ ſic ad vitā ꝑuenire volo. Finis ꝟo ſupremꝰ eſt ip̄a vita: ad quā etalius finis refert̉.Querit differētiā volūtatis ⁊ intētōis ⁊ finisẜm rem.Sed q̄rit̉ vtꝝ intētio tal̓ ſit volūtas: ⁊ ſi volūtas eſt. an̄ in hͦ oꝑe ſit vna eadēqꝫ volūtas. qͣ voloreficere eſuriētē: ⁊ qͣ volo habere vitā eternā: videtur nemꝑe talis intētio volūtas eſſe: vt em̄ volūtas eſt qͣ volo reficere pauperē: ita ⁊ volūtas ēqͣ ꝑ illud volo habere vitā. Et alia qͥdē videt̉ volūtas eē: qͣ volo habere vitā: ⁊ alia qͣ pauꝑi ſubuenire volo. Sꝫ iſta ad illā refert̉. Nā ⁊ ſi hͦ ita placeat vt in eo cū aliqͣ delectatōe volūtas acqͥeſcatnōdū eſt tn̄ illud qͦ tēdit̉. ſꝫ hͦ ad illud refert̉ vt illud deputet̉ tanqͣꝫ patria ciuis. iſtud ꝟo tāqͣꝫ refectio vel māſio viatoris. Et ſunt iſte volūtates affectus ſiue motꝰ mētis qͥbus qͣſi greſſibꝰ vel paſſibus tēdit̉ ad patriā. Sicut gͦ altera eſt volūtasvidēdi feneſtras. vt ſupra docēte aug. didicimꝰaltera q̄ ex iſta nectit̉ volūtas .ſ. ꝑ feneſtras vidēdi trāſeūtes. Ita nōnullis alia videt̉ eē volūtaselemoſynas dādi pauꝑi. alia volūtas habēdi vitam. Alij aūt putat ꝙ vna ſit volūtas ⁊ hic ⁊ ibi.ſꝫ ꝓpter ſubiectoꝝ multiplicitatē. diuerſitas memorat̉ volūtatū. Ceteꝝ quodlibet hoꝝ veꝝ ſit: illud nulli in ambiguū venit: qͥn volūtas ex ſuo fine penſet̉. vtrū recta ſit an praua: pctm̄ an gratia. ⁊ qͥn noīe intentōis aliqn̄ finis: aliqn̄ voluntas intelligatur.

tn̄ aliquā earureprobat. nͨ alquā magis approbat. Et ratōhuiꝰ ē. qꝛ ẜm diuerſas ꝯſiderationes veꝝ divtraqꝫ. ⁊ vtrūqꝫ oꝑtet dicereUna em̄ dic̄ ꝙſunt volūtatesdue. Alia dicitꝙ eſt volunta:vna. hͦ aūt dixrunt aſpiciētesad diuerſa. Uolūtas em̄ finisdupliciter p̄t eēAut ſicut obiecti. aut ſic̄ finisin ratiōe finisSi ſit volūtasfinis ſic̄ obiectiſic cū alid̓ ſit obiectū creatum. ⁊aliud increataliā ē volūtasvolo finē. ⁊ aliq volo id qd̓ ead finē. ſic̄ aliꝰmotꝰ affectiōiqͦ amo deū in ſe⁊ aliꝰ motꝰ queamo creaturamSi aūt ſit volitas finis ſub rone finis. inqͣꝫtiſ. alid̓ hꝫ ad ip̄ꝫordīari. ſic vnavolūtate. ⁊ vndecurſu volovtrunqꝫ. qͣꝫuisvolūtas ſimulſemel nō poſſiferri ſuꝑ vtrūſꝫ ſucceſſiue. vpatꝫ. cū amo cōreſtionē ꝓꝑteſalutē. qꝛ ī amore cōmeſtionisincludo amoreſalutꝭ. Et ſcd̓nhas duas viaꝫduo ſunt modidicēdi ꝓbabiles⁊ veri. ſi recte fuerint intellecti

D intelligētiā huiꝰ ꝑtis īcidit h̓ q̄ſtio circa duoEt pͥmo qͣrit̉ de cōꝑatōe volūtatis ad ſuū finē.¶ Scd̓o ꝟo q̄rit̉ d̓ drīa intētōis ad volūtatē Circa pͥmū q̄runt̉ qͣttuor. Prīo q̄rit̉ vtrū volūtas rōe finisſit cōmendabilis. Scd̓o qͣrit̉ qͥs ſit ille finis. Tertio qrit̉ vtrū bone volūtates habeāt vnū finem vl̓ diuerſosQuarto qͣrit̉ vtrū male volūtates cōicent in fine. an cōſtituāt ſibi fines alios ⁊ alios.QueſtioUtrū volūtas ſit bona ⁊ cōmēdabilis rōe boni finisEt ꝙ ſic. videt̉ Math̓. vj. Si oculꝰ tuꝰ fuerit ſimplex.totū corpꝰ tuū luminoſum erit. Si gͦ oculꝰ eſt intētio ꝑquā volūtas ordinat̉ in finē ẜm ꝙ ibi exponit̉. ⁊ corpꝰecongeries opeꝝ. videt̉ ꝙ ſi finis bonꝰ ſit. ꝙ oīs oꝑatiovolūtatis ſit bona ⁊ cōmēdabilis. Itē aug. dicit ī. xde trini. Recte ſunt oēs volūtates ſi bona ē illa ad quācuncte ordinant̉. ſꝫ illa ad quā cūcte ordinant̉ eſt volutas finis. ſi gͦ finis bonꝰ ē. reſtat ꝙ volūtas finis ⁊ oīsvolūtas ad eā ordinata ſit bona ⁊ recta. Itē maximaeſt ph̓i. Cuiꝰ finis bonꝰ ip̄m qͦꝫ bonū eſt. gͦ ſi actꝰ volūtatis finis bonꝰ eſt. gͦ ip̄a bona eſt. Itē in actōe natura

Mat. vj.

Repetit p̄dicta ſubdēs exēplū

Mat. vj.Mat. v.

d

Quid ſitvoluntas.qͥd finis.

Quid intētio.

p̄s. vij.

p̄s. ix.