LiberSecundus

Ceteris autē bonis .i. medijset minimis nō ſolū bene ſꝫ etiāmale qͥſqꝫ vti pōt. Et iō ꝟtutenemo male vtit̉. qꝛ opꝰ ꝟtutiseſt bonꝰ vſus iſtoꝝ qͥbꝰ etiā nōbn̄ vti poſſumꝰ. Nemo aūt bene vtēdo male vtit̉. Nō ſolū ātmagna. ſꝫ etiā media ⁊ minimabona eē p̄ſtitit bonitas dei. Ecce habes tria gn̄a bonoruꝫ diſtincta.In qͥbꝰ bonis ſit lib̓um. ar. cQuerit̉ aūt in qͥbꝰ bonis contineatur libeꝝ arbitriuꝫ. De hAugꝰ. in. j. li. retracta. ita aitIn medijs quidē bonis inuenitur libeꝝ volūtatis arbitrium.qꝛ ⁊ male illo vti poſſumus. ſectn̄ tale eſt vt ſine illo recte viuere neq̄amus. Bonꝰ autē vſuseiꝰ iā virtus eſt q̄ in magnis reperit̉ bonis. qͥbus male vti nullus pōt. ⁊ quia bona ⁊ magnamedia ⁊ minima ex deo ſūt. ſectur ꝙ ex deo ſit etiā bonꝰ vſuslibere volūtatis. qͥ ꝟtus eſt. ⁊ inmagnis numerat̉ bonis. Attēde diligēter q̄ dicta ſūt ⁊ cōfer īvnū. Sic em̄ aꝑiet̉ qd̓ ſupra q̄rebat̉. Dixit equidē opꝰ virtutis eſſe bonū vſum. illoꝝ bonorū qͥbus etiā nō bene vti poſſumus .i. mediorū in qͥbus poſuitliberū arbitriū. cuiꝰ quoqꝫ bonum vſū dixit eſſe virtutē. Qd̓ſi eſt. nō eſt opus virtutis qd̓ ſupra dixit. qꝛ aliud eſt virtus. aliud opus eius.Determinat q̄ſtionē qua q̄ritur de cōꝑatione gr̄e ad virtutē ſoluens ẜm opinionē cōmuniorem.dHic vidēdū ē qͥd ſit ꝟtus. ⁊ qͥdſit actꝰ vl̓ opꝰ eiꝰ ꝟtꝰ eſt (vt aitAug.) bona qͣlitas mētis qͣ re-

cte viuit̉. ⁊ qͣ nullꝰ male vtit̉. qͣꝫdeꝰ ſolꝰ ī hoīe oꝑat̉. Iōqꝫ opusdei tm̄ ē. ſicut de virtute iuſticieAug. docet ſuꝑ illū locū p̄s. Feci iudiciū ⁊ iuſticiam. ita dicēs.Iuſticia magna ꝟtus animi eſtquā nō fac̄ ī hoīe niſi deꝰ. Iōqꝫcū ait ꝓpheta ex perſona eccl̓iefeci iuſticiā. nō ip̄am ꝟtutē (quānō fac̄ hō) ſꝫ opꝰ eiꝰ intelligi voluit. Ecce aꝑte īſinuat̉ hic ꝙ iuſticia ī hoīe nō ē opꝰ hoīs ſꝫ deiqd̓ ⁊ de alijs ꝟtutibꝰ itidē intelligendū eſt.De fide itidē dic̄ ꝙ nō eſt exhoīe ſꝫ ex deo tm̄.Nā de gr̄a fidei Epheſis ſcribēs apl̓us. ſil̓r fidē nō ex hoīe ſꝫex deo tm̄ eſſe aſſerit inquiensGr̄a eſtis ſaluati ꝑ fidē. ⁊ hͦ nonexvob̓. dei em̄ donū ē. Qd̓ a ſāctis ita exponit̉. hͨ ſcꝫ fides nonē ex vi nature nr̄e. qꝛ donū deipure ē. Ecce ⁊ hic aꝑte tradit̉ꝙ fides nō eſt ex lib̓. ar. ſiue exarbitrio volūtatis. qd̓ ſuꝑioribꝯſonat. vbi dictū eſt gr̄am p̄uenientē vl̓ oꝑantē eē ꝟtutē q̄ volūtatē hoīs liberat ⁊ ſanat. Un̄Aug. in li. de ſpū ⁊ lr̄a ait. Iuſtificati ſumꝰ nō ꝑ liberā voluntatē. ſꝫ ꝑ gr̄am xp̄i. nō ꝙ ſine volūtate nr̄a fiat. ſꝫ volūtas nr̄a on̄dit̉ īfirma ꝑ legē. vt ſanet gr̄avolūtatē. ⁊ ſana volūtas impleat legem.De gr̄a q̄ liberat volūtatē. q̄ſi virtꝰ ē nō ē ex libero arbitrioet ſic nō ē motꝰ mētis.Si igit̉ gr̄a q̄ ſanat ⁊ liberat volūtatē mētis hoīs ꝟtus eſt. velvna vel plures. cū ip̄a gr̄a nonſit ex arbitrio volūtatis. ſꝫ eampotius ſanet ac p̄paret vt bonaſit. conſequitur vt virtus nō ſitex libe. ar. ⁊ ita nō ſit motus vel

Si tu dicas ꝙ ſub magnis bonis. Cōtra. magna bonaſūt vt dicit qͥbus nō contingit male vti. ſꝫ deo pōt quismale vti. ſicut cū diligit̉ ꝓpter aliud. gͦ nō cōtinet̉ ſub magnis bonis.Itē arguit̉ ex hoc. ſi deo ꝯtingit male vtivicꝫ cū refert̉ ad alid̓. ⁊ deus ē optimꝰ īter oīa bona. gͦ oībꝰ bonis ꝯtīgitmale vti. gͦ nll̓aſūt bona magnafalſum igitur dicit cū dicit ꝙ bona magna ſūtbus non contitgit male vti.Item videturmale exemplificare de virtutibus. nā aliquispōt de ꝟtutibꝰ ſiꝑbire pōt etianꝟtutes ꝓpt̓ laudē hūanā amare⁊ hͦ ē abuti. gͦ videt̉ ꝙ ꝟtutibuspoſſit abuti. ergo ſub magnibonis nō pn̄t cōtineri. ℟º. dcendū ꝙ Augcū diuidit boniꝑ iſtas tres differentias ſcꝫ pebonū maximū etminimū ⁊ īfiminō gn̄aliter accpit diuiſionē boni. ſꝫ eiꝰ boni qd̓eſt bonū alicuis et hͦ ē bonū ꝑ ꝙ̄sͣ ꝯtingit aliqͣ mēin finē ordinari.et iō diuidit hiᵗ bonū vtile. Et ꝓpter hͦ cū tripleſit dr̄ia boni vtlis ꝑ qd̓ qͥs ordinat̉ ī finē triplicē boni pōit diſferentiā. Aliqͥem̄ ſic ē vtile adfinē. vt tn̄ ſine īlo poſſit ad finēꝑueniri ſicut ſūtbona corꝑalia.Aliqͥd aūt ē itavtile ad finē. vtn̄ ſine illo n̄ poſſit ad finē ꝑuenri. ꝑ ip̄m tn̄ pōtqͥs a fine deordinari. ſic̄ ē li. arb̓.qͦ cōtingit malevti. Aliqͥd ē itavtile ꝙ ſine ip̄o ad finē nō pōt perueniri. nec ꝑ ip̄m contingit aliqͦ mō a fine deordinari. ſicut eſt ꝟtus gratuita.Et qm̄ in pͥmo bonomima ē vtilitas. In ſcd̓o ꝟo maior. in t̓tio maxima. hinc ē qd̓ diuidit bonū ꝑ has tres

dr̄ias. ſcꝫ ꝑ bona minima. media. ⁊ magna. Et ptꝫ diuiſionis ſufficiētia. ⁊ rn̄ſio ad illud qd̓ obr̄ de ſūmo bonoqd̓ deꝰ ē. Ad illd̓ ꝟo qd̓ obr̄ ꝙ virtutibꝰ ꝯtingit malevti. dd̓m ꝙ vti aliqͦ eſt multis modis. ſicut dictū fuit īpͥmo li. vicꝫ ſicut inſtrumēto. ⁊ habitu directiuo. vl̓ ſitobiecto. Primomō nullo mō cōtingit male vtiꝟtute. qꝛ ꝟ̓tus qͣtū eſt de ſe ſemꝑad bonū dirigitnec vnqͣꝫ ꝑ ꝟtutē aliqͥd ordinat̉ad malū. ꝙꝛ ꝟtuseſt bonꝰ vſus volūtatis ſicut dic̄Aug. Scd̓o mōꝯtingit male vtiꝟtutibus. nec ēaliqͥd ita bonuꝫcirca qd̓ nō poſſit ſe li. ar. deor.dinari inordinate amādo illud.c Uirtus eſtvt ait Aug. bona qͣlitas mētis⁊c̄. Uidetur hecnotificatō pͥmordargui poſſeamō p̄dicādi. Nihil em̄ qd̓ p̄dicatur de altero ī abſtractiōe. p̄dicari hꝫ de altero incōcretione. ſicutdicit ph̓s. ſi gͦ ꝟtus eſt bonitasnullo mō ꝟtꝰ dicēda ē bona. Itēredarguitur predicta diffinitioa defectu cōuertiſbilitatis ī p̄dicādo. qꝛ hec totarō cōuenire pōtgratie ⁊ donis ⁊alijs habitibꝰ aīeItē redargui p̄ta falſitate ī hͦ ꝙdic̄ quā deꝰ ī nobis ſine nob̓oꝑeratur. hͦ em̄ ē cōtra Aug. qͥ dic̄ꝙ qͥ creauit te ſine te. nō iuſtificat te ſine te. etBern̄. dic̄. ꝙ adopus nr̄e ſalutiſduo cōcurrunt.ſcꝫ deꝰ ⁊ liberuꝫarbitriū. Iuxtahoc queritur cum vnius rei vna ſit diffinitio. ⁊ differēter diffiniatur a diuerſis ip̄a virtus. qūo ille diffinitiones diſtinguant̉. Rº. dd̓m. ꝙ virtus accipitur comͤmuniter. et ꝓprie. ⁊ magis ꝓpͥe. Scd̓m ꝙ cōiter accipſt

p̄s. cxviij

3

Eph̓. j

Premiſſasautoritatesconſiderari⁊ cōferri iubet vtpoſſitſolui qd̓ q̄ebat̉

Augꝰ

4