Druckschrift 
... in Secundum librum Sententiaru[m] (1493)
Entstehung
Seite
54v
Einzelbild herunterladen
 

LiberSecundus

Ponit diuerſas opiniōes cuꝫſuis ꝯfirmatōibꝰ de hoc an omnes ſpūs celeſtes mittantur aOc etiā inueſtigādū ēUtꝝ omēs illi celeſtesſpūs ad exteriora nunciāda mittant̉? Quidā putāt aliquos in illa ml̓titudīe eē qͥ foras ꝓ offō exeūt. alios qͥ intꝰ ſꝑaſſiſtūt. ſic̄ ſcpͥtum eſt in dāniele. Milia miliū mīſtrabāt ei. etdecies cētena milia aſſiſtebantei. Itē dyoniſiꝰ in hierarchia q̄ſacer pͥncipatus d̓r. de p̄lationeſpūum ait. Suꝑiora illa agmīaab intimis nunqͣꝫ recedūt. qn̄ea que p̄eminēt vſum exterioofficij nunqͣꝫ hn̄t. His aucͣtatibīnitunt̉ qͥ angelos mitti (niſi inferiores) inficianturObiectio ꝯtra illosQuibus ob ijcit̉ qd̓ Eſaias ait.Uolauit ad me vnus de ſeraphin. qͥ ordo ſuꝑior eſt ⁊ excellētior. Ideoqꝫ ſi de illo ordīe mittunt̉ non eſt ambigendum qͥn

etiā ⁊ de alijs mittant̉. Apl̓s qͣꝫait. Oēs ſunt admīſtratorij ſpiritꝰ in mīſteriū miſſi. His teſtimonijs aſſerūt qͥdā oēs āgelosmitti. Nec dꝫ indignū videri. ſietiā ſuꝑiores mittant̉. cū et illeqͥ creator eſt oīm ad hec inferiora deſcēderit.Mouet dubitatōes ⁊ determīat ſi omnes mittuntur. curvnus tm̄ ordo nomīe angeloꝝcenſetur.Hic orit̉ queſtio ſi oēs mittunt̉et nūcij dei exiſtūt. qͣre vnꝰ tm̄inter nouē ordines angeloruꝫnoīe cenſet̉? Id qd̓ qͥdā dicuntoēs qͥdē mitti. ſed alios ſepiꝰ etquaſi ex officio iniūcto. qͥ ꝓprieangeli vel archāgeli noīantuAlios vero rariꝰ mitti ſcꝫ maiores. cā extra cōem diſpēſatōnēoborta. qͥ cū angeloꝝ mīſteriuꝫſuſcipiūt. etiam nom̄ aſſumuntUn̄ in psͣ. Qui facit āgelos ſuos ſpūsⁱ qꝛ illi a natura ſpirituſ?ſunt. aliqn̄ angeli .i. nūcij fiunt.

℟º. dd̓m. ꝙ cum ad ꝑfectā rōemordīs ꝯcurrāt p̄cellentia naturalia ⁊ gratu itoꝝ ſibi corrn̄dētiū. in eis ſolum ꝓprie ⁊ ꝑſcē eſt ponere ordinū diſtinctōem in quibꝰeſt hec duo ſiml̓ ꝯcurrētia reꝑire. qm̄ gͦ in angel̓ gr̄a corrn̄det nature. ⁊ creati ſunt in naturaliū p̄celletia. ⁊ beatificati in differēti donoꝝ p̄rogatiua. hinc eſt ꝙ ꝓprie eſtin eis ordo ⁊ hierarchia. maxime cuꝫ illa p̄rogatiua itahēat ſtabilē ꝑmanētiā ⁊ diuiſionē ꝙ nullā admittat cōfuſionē. In homībꝰ ꝟo ⁊ ſi ſit reꝑire p̄cellētiā in naturlibꝰ ⁊ etiā in gratuitis. tn̄ hec duo vt plurimū ſibi nocorrn̄dent. qꝛ vbi melior eſt natura. freq̄nter mīor ē gr̄aet qͥ hodie mīor eſt in merito. cras fortaſſis erit maioin p̄mio. iō in hoībꝰ ẜm ſtatum pn̄tē non eſt ꝓprie ordnū diſtinctō ẜm gratuita. licꝫ aliqͦ mō ẜm aucͣtes ⁊ offcia ⁊ ſtatus ꝓfeſſionū ordinet̉ eccīa. Dd̓m eſt igit̉ ꝙ propͥe ⁊ ꝑfcē in ſolis angel̓ ponēda eſt diſtinctō ordinuꝫ. inhoībꝰ ꝟo ⁊ ſi aliqͦ mō reꝑiat̉ in pn̄ti. reꝑit̉ imꝑfcē ⁊ īcerte. In futuro ꝟo qͣꝫuis reꝑiat̉ ſtabiliter. nō tn̄ reꝑit̉ vndiqꝫ. vt ſic oꝑteat eos qͥ p̄cellūt in gr̄a p̄cellere ī naturaEx his pꝫ rn̄ſio ad rōnes ad vtrāqꝫ ꝑtem Rōes aūtꝓbantes ꝙ nō ſolū angelis ꝯpetit ordo. loquunt̉ de or

dine ẜm qualēcunqꝫ ꝯpletōem ſiue ꝑfectā ſiue ſcmplenā. Rōes ꝟo ad oppoſitū on̄dētes ꝙ in hoībꝰ nōſit ordo ꝓcedūt alia via. nō em̄ ꝯcludūt ꝙ nll̓s ſit ibiordo. ſed ꝙ ipſa humana natura nō hēat tantā ordinum diſtinctōem̄ ꝗntam hꝫ angelica. qꝛ hec hꝫ ſolūmodo ꝑ quādā ꝯformatōem ad illā. Illa tam̄ rō nōꝯcludit. non eſt ibi ordo ꝑ naturā. gͦ non per gratiāCum em̄ nō oꝑtet grām adequari nature. nō oportet ordinē gr̄e p̄ſupponere ordinē in natura. qͣꝫuis.tia p̄ſupponat naturā tanqͣꝫ accidēs p̄ſupponit ſubicctum. ⁊ qꝛ gr̄a nr̄a ꝯformis eſt gr̄e angeloꝝ. qͣꝫuisnatura nō ſit eiuſdē ſpēi cū eoꝝ natura. iō ſi q̄ ī nob̓erit ordinū diſtinctō. attēdit̉ ꝑ ꝯformitatē ad ord eſangelicos. iō non oꝑtebit plures ⁊ nouos ordīes exhoībꝰ eſſe. niſi fortaſſis decimū qͥ ad angeloꝝ ꝑfectōꝫnon poterit ꝑuenire. Hoc tam̄ qd̓ nūc dcm eſt dubium eſt. ⁊ mgr nō vid̓r acceptare. qͣꝫuis ſic̄ p̄dcm̄ fuit videat̉ ſatis ꝓbabile. Nec illa rō cogit de vi miniſtratiua. quia in diſtinctōe ordinū magis cōſiderat̉ſtatus gratie qͣꝫ oꝑatio alicꝰ potentie. Ex his manifeſta ſunt que tanguntur in littera

Diſtinctio decima de miniſterio ⁊ miſſiōe angeloꝝ qͣꝫtum ad angelos miniſtrantesOc etiā inueſtigādū eſt ⁊cͣ Sup̄ egit mgr̄ deꝯſeq̄ntibꝰ ꝯfirmatōem angeloꝝ qͣntū ad diſtinctōem ordinū. in hac ꝟo ꝑte agit qͣꝫtū ad mīſterium. Et qm̄ mīſteriū reſpectū hꝫ ⁊ ad eum q̄ mīſtrat.ad eum cui mīſtrat̉. ideo ꝑs iſta duas hꝫ partes. In pͥmna determinat de mīſterio angeloꝝ q̄ntū ad ip̄os anglos mīſtrantes. In ſcd̓a ꝟo determīat ꝑ ꝯꝑationem ac

homīes qͥbꝰ mīſtrant. jͣ. di. xj. Illud qͦꝫ ſciēdū eſt ⁊cͣPrima ꝑs in qͣ q̄rit qͥbꝰ angel̓ ꝯpetit mīſtrare ſiue mitti hꝫ tres ꝑtes. In pͥma ponit diuerſas opīones cū ſuis ꝯfirmatōibꝰ. In ſcd̓a ꝟo ꝑte mouet dubitatōes ⁊ determīat. ibi. Hic orit̉ qō ſi oēs mittunt̉et nuncij dei exiſtūt. In tertia ꝟo ꝑte illas duas opiniones reducit ad qͣndā ꝯcordātiā. formans quaſiex illis duabꝰ opinionē vnā inter vtrāqꝫ mediā. ibiAlij ꝟo dicūt tres ordines ſup̄mos ⁊c̄. Haꝝ ꝑtiumſubdiuiſiones manifeſte ſunt in littera

a Quia illi anatur a ſpirituſſunt. aliqn̄ āgeli .i. nūcij fiuntCōtra. cum nōſint tm̄ boni angeli ſed etiā mali. vid̓r ꝙ deꝰ nōtm̄ modo bonoſſpūs. īmo etiaꝫmalos mittatEt hoc vid̓r ꝑilld̓ qd̓ dicit̉. iRe. vl. vbi dominus dixit acſpm̄ mēdacij. egredere ⁊ fac itavid̓r em̄ ꝙ deusmiſerit angelimalū. Et exp̄ſius in pͣs. ſuꝑ illud. īmiſſionesꝑ āgelos maloibi dic̄ glo. ꝙgeli mali mittūtur. Et exp̄ſſiſſime Math̓. vijMitte nos inporcos. Ad oppoſitū. qꝛ cū intentō malorumange oꝝ ſit ꝑde

re oēs. ⁊ deutētio ſit ſaluare nō videt̉ ꝙaliqͦ mō dēateos mittere. īmo potiꝰ īpedire. Item ſihos mittit. tc̄ergo ſunt nūcij dn̄i gͦ dēntdici āgeli dn̄iquod tn̄ n̄ dicit ſcriptura.℟º. dd̓m ꝙin exercitio qͥnos diaboluſexercitat duoꝯſiderātur. ⁊ptās ⁊ vſusPtās a d̓o eicollata eſt. vſus ꝟo ptātiſnō eſt a deo p̄cipiēte. ſꝫ potius ꝑmittēteqm̄ igit̉ miſſio ꝓprie dicitimꝑiū ⁊ auctoritatē. iō demones nō dicunt̉ propriemitti a deo vt

52

DI. V

Heb̓. j.

Dan̄. vij.

i

Prīa opli

Eſa. .vj.

psͣ. ciij

a