Secundus

oriam. aut ſi vltra tribuatur. faciet aliqd̓ fruſtra. qd̓ſi hͦ eſt falſum. reſtat ꝙ capacitas nature ⁊ qͣntitas glorie ſecum cōmēſurant. gͦ redit idem qd̓ prius. ContreAccl̓. j. ẜm datū ſuū p̄bet illā diligētibꝰ ſe. gͦ vr̄ ꝙ diſtributio ſapīe et gr̄e nō penſat̉ ex ꝑte ſuſcipictis. ſꝫ ex ꝑtedei ꝯferentis. Itē poſſibile eſt ēū qͥ meliora hꝫ naturalia nihil hre de gr̄a. ⁊ oī tꝑe vite ſue carere gr̄a. cuꝫ ꝟohꝫ minora naturalia abundare in gr̄a. ꝙ ſi hͦ veꝝ ē. gͦ n̄eſt diſpēſatio gr̄e ẜm menſurā naturaliū. Itē deꝰ dagram hōi ẜm ꝙ ſe p̄ꝑat. gͦ ſi hn̄s minora nat̉alia. freq̄nter̄ ſe meliꝰ p̄ꝑat qͣꝫ hn̄s maiora. gͦ vr̄ ꝙ maiora ſuſcipiat dona gͣtuita qͣꝫuis minora hēat naturalia. Itē qͥ meliora hꝫ naturalia freq̄nt̓ remanet in ſtatu imꝑfectiōisqͥ v̓o minora freq̄nt̓ aſſumit ſtatū ꝑfectiōis ſiue religionis. gͦ ſi maior ē gr̄a imꝑfectis. pꝫ ⁊c̄. Itē gr̄a in nobinullā potētiā ita pͥnceꝑaliter reſpicit ſicut ar. li. ſꝫ li. aeqͣliter ē in oībꝰ. gͦ ſi maior eſt in vno qͣꝫ in alio. nō eſtanat̉a. ſꝫ magis a diſtributiōe diuina. Itē diſtributiogr̄e dei ꝓcedit ex interioribꝰ pietatis ⁊ mīe. ſꝫ mīe ē magis cōꝑati ei qͥ magꝭ miſere ceteris ꝑibꝰ. ⁊ q̄ magis indiget. ſi gͦ qͥ hꝫ minora naturalia magꝭ indiget ſuſtētari a gr̄aqꝫ qͥ hꝫ meliora. gͦ vbi nulla merita vl̓ demeritap̄cedūt. deꝰ ei qͥ minora hꝫ nat̉alia dꝫ dare maiorē gr̄aꝫgͦ diſtributio gr̄e nō ē p̄ciſe ẜm maiorē capacitatē natire. ſꝫ ẜmbn̄ placitū pietatis diuīe. ℟º. ad p̄dictoꝝ intelligentiā ē notādū ꝙ gr̄aꝫ dare ẜꝫ maiorē capacitatnaturaliū p̄t intelligi dupl̓r. Aut ita ꝙ hͦ qd̓ ē ẜꝫ dicaefficaciā cauſalitatꝭ. ⁊ ſic ẜm oēs falſum eſt. qꝛ nat̉alianō ſt̓ cā gr̄e. aut ita ꝙ dicat diſpōeꝫ ꝯgruitatꝰ. ⁊ ſic vbnō ē obſtaculū ẜm oēs ꝟm ē. qꝛ nat̉a hoīs de cōgruo diponit ad gr̄aꝫ. aut ita ꝙ dicat diſpōeꝫ necͣitatꝭ ⁊ ſic ẜrcōeꝫ opinionē ē falſuꝫ ⁊ a doctoribꝰ reprobatū. Tn̄ ẜraliqͦꝝ opinionē aliqn̄ poſitū ē tāqͣꝫ ꝟm. Rō āt hꝰ poſtiōis fuit iſta. Iſti eī ponebāt ꝙ gr̄a nō erat alid̓ qͣꝫ de⁊ ꝙ charitas nō eēt aliud qͣꝫ ſpūſſanctꝰ. ⁊ ꝙ intētio gͦvel charitatis nō erat niſi ẜm meliorē depurationē aī⁊ remiſſionē cōcupīe. q̄ obſiſtit ne aīa poſſit ꝑfecte deovniri. ⁊ iō cōcupīa oīno extincta. aīa tantū vnit̉ deo qͣꝫtū eiꝰ p̄t eleuari nat̉a. ⁊ tantā d̓r hr̄e gr̄aꝫ. ⁊ iō ponebātꝙ aīa finalit̓ q̄ meliora hēbat nat̉alia maiorē hr̄et gr̄aꝫ.Sꝫ hꝰ poſitiōis fundamētū improbatū ē in pͥmo li. dixvij. et ampliꝰ improbabitur infra diſtinctione. xxvi.Ipſa aūt poſitio de ſe improbabilis eſt ⁊ ꝯͣ bonos mores eē vr̄. dū tm̄ tribuit ei qͥ parū laborat. parū deo ẜuiqͣꝫtū ci qͥ magꝭ. īmo plꝰ ſi mīora hēat nat̉ alia ⁊ ꝑſeueratin gra. qd̓ orno abſurdū ē. ⁊ ꝑ rōnes p̄cedentes īprobatū. iō ꝯcedende ſunt rōnes q̄ hͦ on̄dūt. Ultima tn̄ rō cogit. qꝛ in diſtributiōe gr̄aꝝ nec capacitaſ nature nec eiꝰindigenti a pͥncipalit̓ penſat̉ ſꝫ diuine p̄deſtinatiōis diſpoſitio ⁊ mēſura. ẜꝫ quā partit̉ deꝰ mēſurā fidei. ſic̄ dicit apl̓s. ẜm ꝙ in ſua p̄deſtinatiōe menſus ē ei. Ad illd̓gͦ qd̓ obr̄ in ꝯͣriū ꝙ dedit vnicuiqꝫ ẜm ꝓpriā ꝟtutē. dd̓ꝙ ẜm dicit ibi ſolumō cāꝫ diſponētē de ꝯgruo. Et iterūꝟtus ibi vocat̉ conatꝰ cordis qͥ nō ſolū dicit capacitatēſꝫ etiā actualē p̄ꝑatiōeꝫ. ⁊ iō aucͣtas illa nō cogit. Adg illud qd̓ obr̄ de auc̄te mgͣri ſil̓r dd̓ ꝙ ibi dicit diſpoſitionem de congruo. ⁊ magis congruam diſpoſitionē circa angelos qͣꝫ circa homines. de quibꝰ loquit̉ magiſterBoni enim qͥ ad deum conuerſi ſunt ẜm hoc plus ſe p̄parauerunt. ẜm ꝙ meliora naturalia habuerunt. qꝛ qͥlbet mouebatur in deum ẜm totū cordis conatū. cuꝫ nohaberet retardationem. non ſic aūt eſt in hoībꝰ. ⁊ idcoilla aucͣtas exponi debet. ampliari non debet. Ad illud ꝙ obr̄ ꝙ materie melius diſpoſite imprimit deꝰ nobiliorem formaꝫ. dd̓m. ꝙ non eſt ſimile. qꝛ materia diſ

ponitur ad formam naturaleꝫ diſpoſitione que eſt neceſſitas. ſꝫ maior capacitas naturaliū nō diſponit admaiorē gratiam diſpoſitione neceſſitatis ſed ſoluꝫ congruitatis. ⁊ qꝛ diſpoſitio cōgruitatis multꝭ modis poteſt impediri. ſiue ꝑ oppoſitum. ſiue ꝑ maiorem cōgruitatem q̄ poteſt ex aliquo acccidente ſuꝑuenire in alio.ideo illa ratio nō concludit. Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ homonon hꝫ gr̄am. qꝛ non accipit. dd̓m ꝙ verū eſt. ſꝫ ex hocnon ſeqͥtur ꝙ iō habeat gratiaꝫ qꝛ accipit ſicut dicit anſel. qꝛ in priuatiuis ⁊ ꝯͣdictorie oppoſitis nō tenet conſequentiā in ipſo ſꝫ econuerſo. ⁊ ideo ſicut non conceditur ꝙ maiorem habeat gratiam qꝛ accipit. ſic non eſtconcedendū ꝙ maiorē habeat gratiā ex maiori capacitate. Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ natura diſponit ad gratiam.dd̓m. ſicut dicebat̉ ꝙ nō eſt ſil̓e qꝛ natura non ſic meret̉gratiā. ſicut gratia gloriā. Ad illud vero ꝙ ſb̓iungit̉ꝙ gloria ꝑficit totam capacitateꝫ nature dd̓m. ꝙ ſicutforma ꝑficit capacitatem materie non ſimplicit̓. ſed ꝓut exigit diſpoſitio ſuꝑinducta. ſic gloria ꝑficit naturā nō ſimpliciter. ſꝫ ẜm ꝙ exigebat gratia q̄ priꝰ li. ar.data erat. cum aūt ſic ꝑficit̉. ſufficient̓ ꝑfecta eſt. qꝛ rectitudo iuſticie limitat appetitū nature vt nō vltra appetat qͣꝫ gratia ꝓmeruit. maxime cū plene ſufficiat qd̓deꝰ ſibi retribuit. Ad illud qd̓ vltimo obijcit̉ ꝙ caꝑacitas nature ordinat̉ ad gloriā finalit̓. dd̓m. ꝙ ſic ordinat̉ a deo vt tn̄ p̄ſupponatur diſpō ex parte voluntatisnature. vnde ſicut homo qͥ capax erat beatitudinis ꝓpter beatitudinē ꝑfectus. ꝑ deordinatiōeꝫ voluntatisdeputat̉ eternis ſupplicijs ⁊ ꝑdit gloriā. ſic hō qͥ maioris beatitudīs capax erat. qꝛ nō ex totis viribꝰ ſuis ſediſponit ad gr̄am. minorē aſſeqͥt̉ gl̓iam qͣꝫ aſſequit̉ aliꝰminoris capacitacis qͥ magꝭ ſe diſponit ad gr̄aꝫ. Necvidet̉ ꝙ aliquid ſit ibi fruſtra. qꝛ ex hoc on̄dit deꝰ qͣꝫtūpoſſit gratia ſuꝑ naturam. verūtamē hͦ in bonis angelnon hꝫ inſtantiaꝫ. cū em̄ ex totis viribꝰ ſe diſpoſuerūtad gr̄am. ẜm ꝙ habuerūt meliora naturalia. data ſunteis maiora gratuita.Queſtio. iiij.De ordinū noīatiōe. ſuꝑ qd̓ dicit greg. ꝙ vnuſqͥſqꝫ ordo ab eo denoīat̉ qd̓ pleniꝰ accepit in muner. Obr̄ aūtꝯͣ hoc. qꝛ qd̓ nō ꝯtingit cognoſcere nō ꝯtingit noīare.ſꝫ angelici ſpūs ſunt nobis ignoti. gͦ ſunt innoīabilesSi tu dicaſ ꝙ ipſi ſe nobis notificant dū reuelāt tuncex hͦ ſeqͥt̉ ꝙ vno ſolo noīe debeāt noīari. ſic em̄ noīamꝰſicut cognoſcimꝰ. gͦ ſi ꝑ reuelationē ꝯgnoſcimꝰ. om̄s debemꝰ nomīare ⁊ dicere reuelatores. gͦ non ē ibi ponerenoīm diſtinctiones. Itē a digniori dꝫ fieri denoīatōſꝫ charitas eſt excellētiſſimū donū qd̓ ē in angel̓. gͦ om̄sdebent denominari a charitate. ergo omnes debēt dici ſeraphin. Et iterū. omnia ſunt omnibus coīa. ſicutdicit greg. ⁊ mgr̄ in lr̄a. ſꝫ denoīatio angelicoꝝ ordinuꝫfit a donis gͣtuitis. gͦ oīa noīa eoꝝ debet eſſe coīa quēadmodū ⁊ dona. Itē ſi vnuſquiſqꝫ ordo denoīat̉ ab eoqd̓ plenius accepit in munere. ⁊ ſup̄mꝰ ordo oīa donagratiarum plenius accepit qͣꝫ ordines inferiores. ergodebit denominari ab omnibus donis. ergo habebit nomina omnium ordinum ſicut dona. Item ſi dicit̉ ordo denominari ab eo quod plenius accepit in munereaut exceſſus plenitudinis notatur reſpectu aliorumordinum. aut reſpectu aliorum donoruꝫ. Si reſpectu aliorum ordinum. cum ordo inferior in nullo dono aliquēſuꝑiorum ordinum excellat. a nullo debet denominariSi ꝟo dicunt̉ reſpectu alioꝝ donoꝝ. tunc aut dona angeloꝝ erūt ineqͣlia. aut a nullo fiet denoīatio. ſed donagratiaꝝ in eodeꝫ ſunt equalia ſicut infra patebit in tertio. gͦ a nullo donoruꝫ poteſt denomīari inferior ordo.

18

16

20

21

16

Ii 4