LiberSecundus
vel auxilio gr̄e. Et ꝙ v̓tute nature vr̄ pͥmo aucͣte mgr̄i īlr̄a. Nō indigebat angelus graꝑ qua iuſtificaret̉. ergo iuſtꝰ erat etiā pret̓ gr̄am. ſed qͥ iuſtꝰ ē recte ⁊ ordinate ꝯuertit̉ ad fontē oīs iuſticie gͦ videt̉ ꝙ hoc potcrūtangeli ſine auxilio gr̄e. Itē ph̓s in. iij. de aīa. Intellectus ſꝑ ē rectꝰ. ſed hͦ nō eſſet niſi rectitudo eſſet ei ꝯn̄aturalis. gͦ angeli intellectꝰ ⁊ vere ⁊ ꝓprie de natura ſuaerat rectꝰ. ſed nullus ē rectꝰ niſi is qͥ ſurſum ē ꝯuerſuset qͥ hꝫ caput mētꝭ erectū ad dīna. gͦ vr̄ ꝙ hͦ habuit ꝑ naturā. Itē faciliꝰ pōt qͥs aliqͥd ad qd̓ naturalit̓ ordīatur. qͣꝫ illud ad qd̓ nō ordinat̉. ſed angelus erat ordīatꝰad deū magꝭ qͣꝫ ad aliud. ⁊ natura erat ordīata in ipſogͦ cū ſine aliqͦ adiutorio poſſet ꝯuerti ad bonū cōmutabile. ⁊ auerti a deo. multo fortiꝰ abſqꝫ auxilio aliqͦ pōtꝯuerti ad ip̄m. Itē naturale ē alicui ꝯuerti ad illudqd̓ naturalit̓ magꝭ diligit. ſed angelus naturali dilectiōe magꝭ diligebat deū qͣꝫ aliqd̓ creatū. vt in p̄cedētibus habitū eſt. gͦ videt̉ ꝙ naturalit̓ ꝯuerte et̄ ad ipſuꝫItē in inſtāti ꝯuerſiōis ⁊ auerſiōis nulla ē dr̄ia int̓angelos ante hͦ inſtās. ſi alia incipit dria eſſe. hͦ ē auerſiōe ⁊ ꝯuerſiōe. gͦ pͥorē auerſio ⁊ ꝯuerſio qͣꝫ gr̄e infuſiogͦ ꝯuerſio nō potuit eſſe a gr̄a. Itē ſi ꝯuerſio fuiſſeta gr̄a ⁊ nō a natura. gͦ illis angelis qͥ nunqͣꝫ habuerūtgr̄am ſed ſola naturalia nō eſſet imputādū ꝙ ad deū n̄ſunt ꝯuerſi. gͦ nec diabolus eſſet cuipādus nec puniendus ꝙ dn̄o nō adheſit. Ad oppoſitū arguit̉ aucͣte etdcmr̄atiōe. Autoritate ſic. mgr̄ dicit in lr̄a. ꝯuerſio iuſtos fecit. ſed auerſio iniuſtos. ſed nihil facit iuſtū niſigratuitū ſit. gͦ ꝯuerſio fuit a gr̄a. Si dicas ꝙ intelligitde iuſticia naturali. h̓ nihil e. qꝛ illā habebat oēs angeli a ſua origine. Itē ꝯuerſio creature ſpūalis ad deūvt dicit augꝰ. eſt dies. qꝛ ibi ē fulgor cognitiōis ⁊ caloraffectiōis. ſed ꝑ naturā lux p̄cedit diē. cū gͦ angelus nōſit lux niſi ꝑ informationē gr̄e. pͥus ſuſcepit gr̄aꝫ. qͣꝫ cōuerteret̉ ad bonitatē dīnā. Itē demr̄atiōe ſic. non eſtmeritū fine gr̄a. vt patet. jͣ. qꝛ nō hoīem ꝓpter opus ſedopus ꝓpt̓ autorē acceptat deus. ſed angeli in ſua ꝯuerſione meruerūt. ſicut alij cū auerſiōe demeruerūt. gͦ ⁊c̄Itē ſi ꝑ naturalia fuiſſet ꝯuerſio. cūgͦ in naturalibꝰp̄celleret lucifer. potiꝰ vr̄ ꝙ ip̄e erat ꝯuerſus qͣꝫ alij. ſinō fuit ꝯuerſus. nō a ꝟtute nature fuit illa ꝯuerſio.magꝭ ab auxilio gr̄e. ℟º ad intelligētiā ob̓oꝝ p̄nordū eſt ꝙ in ꝯuerſiōe ad deū attēdit̉ rectitudo ſb̓e ſpūaqͣꝫtū ad eiꝰ mētē. maxīe rōne partꝭ motiue. nec pōt eſſerecta niſi actu vel habitu ſit ad deū ꝯuerſa. Quē admodū igit̉ duplex ē rectitudo. ſic duplex ē conuerſio.Eſt enī quedā rectitudo nature inſtitute. ⁊ penes hāceſt iuſticia original̓. Et ē rectitudo gr̄e. ⁊ penes hāc eſtiuſticia meritoria quā acceptat iudex ſummꝰ ad retributionē eternā. Et qꝛ videt ī ea pulchritudinē gre. merito eiꝰ aīaꝫ traducit in ſpōſam. ⁊ oꝑa eiꝰ ſunt ip̄i amabilia. Sic ītelligēdū ē ꝙ duplex ē ꝯu̓ſio. q̄daꝫ a naͣli rectitudīe q̄dā a rectitudīe gre. pͥmā potuerunt hr̄e āgeliabſqꝫ gr̄a. ſꝫ ſcd̓aꝫ n̄ ſine gr̄a. Qn̄ igit̉ q̄rit̉ de qͦ pͥncipiofuerit illa ꝯuerſio. dd̓m ꝙ ꝯuerſio illa fuit meritoria ⁊deo placita. ⁊ ideo nō potuit eſſe ſine gr̄a. Rurſusqꝛ ꝑ illā ꝯuerſionē obtinuerūt gr̄am. oportꝫ ponere ꝙin ꝯuerſiōe illa inchoauerit volūtas lib̓a. ſed ꝯſumauit gr̄a. ⁊ iō fuit ibi gr̄a ſubſeqn̄s. nō preueniēs. gr̄a cooperās. non oꝑans. vt dicit mgr̄ in lr̄a. Concedendūeſt gͦ ꝙ illa angeloꝝ ꝯuerſio in qͣ ꝯfirmati ſunt nō fuitſine auxilio gr̄e. Ad illud gͦ qd̓ ob̓r. ꝙ nō indigebatangelus gr̄a iuſtificāte. dd̓ꝫ ꝙ iuſtificatiōis actus duplicit̓ intelligit̉. Eſt enī iuſtificare de nō iuſto facere iu
ſtuꝫ. Nō iuſtū aūt duplicit̓ accipit̉ .ſ. pͥuatiue ⁊ negatiue. Priuatiue idē ē nō iuſtū qd̓ iniuſtū. ⁊ tūc iuſtificare idē eſt qd̓ de imꝑio facere piū. ⁊ hͦ mō nō fuit gr̄a inangelis ad hūc effectū. Alio mō d̓r nō iuſtū negatiue.et ſic nō tm̄ d̓r nō iuſtū qd̓ hꝫ impietatē. ſed qd̓ nō habꝫiuſticiā gr̄e. ⁊ ſic fuit in angelis iuſtificatio ꝑ gr̄am. etab hac iuſticia fuerunt oꝑa eoꝝ meritoria. Ad illudqd̓ ob̓r ꝙ intellectꝰ ſemꝑ e rectꝰ. iam patet rn̄ſio. qꝛ nōintelligit de rectitudīe naturali. Illud tn̄ ꝟbū ph̓i debꝫintelligi vt dicat̉ ſemꝑ eſſe rectꝰ reſpectu illoꝝ ad quemouet̉ vt natura ſiue naturalit̓. ⁊ ſic nos dicimꝰ ī theologia ſindereſim ſemꝑ rectā. ſi autē intelligat̉ reſpectueoꝝ in qͣ mouet̉ vt deliberās. falſum ē. īmo circūſcpͥtooī imagīabili ⁊ fantaſmate. poſſet intellectꝰ peccare ſiue p̄uaricari. ⁊ ſic forte fecit angl̓icꝰ. Ad illud quodob̓r ꝙ faciliꝰ pōt qͥs in id ad qd̓ ordinat̉ ⁊cͣ. dd̓m ꝙ veꝝeſt. ſi illud ſit int̓ termīos nature. ſed ꝯuerti ꝯuerſioneꝑfecta ⁊ meritoria hͦ ē ſupͣ naturā. ſed deficere hͦ ē ꝯtra.et iō ratio illa nō cogit. Uel dic ꝙ illud ē verū qn̄ genꝰoꝑis ad potētiā comꝑatū eſt eqͣtis difficultatꝭ ſi in ſeꝯſiderat̉. al̓s nō hꝫ veritatē. ſicut patet in multꝭ exemplis. Ad illud qd̓ ob̓r de ꝯuerſiōe ꝙ ſequit̉ dilectionē. dd̓m ꝙ vniformit̉ ſumpta ꝯuerſiōe cū ip̄a dilectione. nō hꝫ inſtātiā. Sic ei ꝗdā dilectio ē a volūtate naturali. vt qͥ deſiderat̉ deus vt btīficās. Quedā a voluntate electiua qua optat deo honorē ⁊ gl̓iam. Quedaꝫ agratuita q̄ in obſeqͥum dīnū captiuat̉ ip̄a volūtas tota. Sic ⁊ ꝯuerſio ꝑ appetitū ꝯcupīe ē a natura. Conuerſio ꝑ affectionē amicitie a volūtate delib̓atiua ſiueelectiua. Cōuerſio ꝟo ꝑ obſequiū ob̓ie grate ē ab ipſagr̄a. ⁊ ſic patet illud. Ad illud qd̓ ob̓r ꝙ in nullo differebāt. dd̓m ꝙ illud ꝯcludit ꝙ gr̄a nō inchoauerit. ſꝫnō excludit qͥn ꝯfirmauerīt. ⁊ he verū. Ad illd̓ qd̓ob̓r ꝙ nō eſſet imputādū malis ſi ꝯuerſio eſſet a gra.dd̓m ꝙ falſumē. qꝛ ſtare poterāt ⁊ nō auerti ſi volebātet ideo auerſio eis imputat̉ in culpam.QueſtioIIDe ꝯuerſiōe bonoꝝ in comꝑatiōe ad p̄miū. Et querit̉vtrū in eoꝝ ꝯuerſiōe meritū ſequat̉ premiū vel p̄cedaEt ꝙ p̄cedat vr̄. Augꝰ. de correptiōe ⁊ gr̄a. Angeli ſcīqͥ cadētibꝰ alijs ſteterūt. illiꝰ vite mercedē reciꝑe meruerūt. ſi gͦ merū erūt reciꝑe. meritū p̄ceſſit receptionemmercedis. Itē meritū eſt via ad p̄miū. ſed recto ordine ꝓcedēdo pͥor eſt ſtatꝰ viatoris qͣꝫ comp̄henſoris. etvie qͣꝫ patrie. gͦ in angelis fuit meritum ante p̄miū.Itē diſpō p̄cedit illud ad qd̓ diſponit vel tꝑe. vel natura. ſed gr̄a ē diſpō ad gl̓iam. gͦ ſi d̓s dedit angelis gr̄amq̄ poſſent mereri. ⁊ gl̓iam q̄ ſunt btī. pͥus habuerūt gratia qͣꝫ gl̓iam. ſed gr̄a qn̄ inuenit li. ar. in actu debito. facit illū eſſe meritoriū. gͦ ſi li. ar. angeli in ingreſſu gr̄e ⁊glorie erat in actu. gͦ pͥus habuit motū meritoriūqꝫ glorioſum. Itē ꝑ impoſſibile vr̄ ꝙ deus dedit angel̓ gloriā. aut gͦ dignis. aut indignis. Si indignis. iniuſte ⁊inordīate fecit qd̓ ē impoſſibile. gͦ dedit dignis. ſed nullus ē dignꝰ corona niſi ꝑ merita. gͦ ⁊cͣ. Itē ſi mereriꝯtinet habitū. dū quis ſeruit deo. ⁊ bn̄ vtit̉ habito. ergo cū oīs ꝑſeuerās in gr̄a bn̄ vtat̉ ea. qͥ ꝑſeuerat in gr̄ameret̉ eā. ſed qd̓ ex meritꝭ nō eſt ex gr̄a. gͦ merēdo gramdeſineret̉ eſſe gr̄a. Itē ſi p̄miū p̄cedit meritū. q̄ro qd̓eſt illud meritū. aut qͣꝫtū ad actū ꝯtēplatiōis. aut miniſterij. Nō qͣꝫtū ad actū ꝯtēplatiōis. ſic enī oīs btī merent̉. Si qͣꝫtū ad actū mīſterij. gͦ vr̄ ꝙ ſi nō eſſet hō. angelus non poſſet mereri. gͦ nec dignꝰ eſſet btīficari. qd̓falſum ē plane. Cōtra hͦ ē qd̓ mgr̄ dicit in lr̄a. qd̓ magꝭ
49
41
43
3
3
B8