Druckschrift 
... in Secundum librum Sententiaru[m] (1493)
Entstehung
Seite
17r
Einzelbild herunterladen
 

III

volūtatis habilitas. Ille gͦ eēntie rōnales q̄ ꝑſone erāt ⁊ ſpūserāt. naturaqꝫ ſimplices ⁊ vitaꝑ īmortales.ʰ diſſerentē eſſentietenuitatē. ⁊ differentē ſapīe ꝑſpicacitatē. atqꝫ differentē arbitrij libertatē ⁊ habilitatē rectehabuiſſe ītelligunt̉. Sic̄ in corporibꝰ nōnulla differētia ē ẜmeēntiā. ac formā. ⁊ pōdꝰ. Quedā em̄ alijs meliorē ac digniorieſſentiā ⁊ formā hn̄t. ⁊ alia alijleuiora ⁊ agiliora ſunt. Ad hūcgͦ modū credendū eſt illas ſpūales naturas ꝯueniētes ſue piritati ⁊ excellētie. ⁊ ī eſſentia. ⁊in forma. ⁊ ī facultate dr̄ias accepiſſe ī exordio ſue ꝯditionisqͥbꝰ alij inferiores. alij ſuꝑioresd̓i ſapīa ꝯſtituerent̉. alijs maiora. alijs minora dona p̄ſtātꝭ. vtqͥ tūc ꝑ naturalia bona alios excellebāt. ip̄i etiā poſt mūera gͣtie eiſdē p̄eſſent. Qui em̄ natura magis ſubtiles. ⁊ ſapīa āpliꝑſpicaces creati ſunt. hi etiammaioribꝰ gr̄e muneribꝰ preditſunt. ⁊ dignitate excellētioresalijs ꝯſtituti. Qui ꝟo nat̉a mi-

nus ſubtiles. ⁊ ſapīa minꝰ ꝑſpi-caces ꝯditi ſunt. minora gratiedona habuerūt. inferioreſqꝫ cōſtituti ſunt. ſapīa dei eqͦ mode-ramine cuncta ordinātis.ᶜ In cipſa facultate arbitrij differētiaanimaduertēda eſt ẜm differētem nature ꝟtutē ⁊ differētemcognitiōis ⁊ intelligentie vim.Et ſic̄ differens vigor ⁊ ſubtilitas nature infirmitatē non adducit. minorqꝫ cognitio ſapīeignorantiā nō ingerit. ſic libertas inferior nullā arbitrio neceſſitatꝭ volūtatē īponit.On̄dit quō in aliqͥbꝰ alijs eqͣlitatē hebuerūt.Et ſic̄ in p̄dictis angeli differebāt. ita ⁊ q̄dā cōia ⁊ eqͣlia habebātᵈ ꝙ ſpūs erāt. ꝙ indiſſolubiᵈles ⁊ īmortales cōe oībꝰ ⁊ eqͣleerat. In ſubtilitate ꝟo eſſentie⁊ intelligētia ſapīe. ⁊ libertatevolūtatis differētes erāt. hasdiſtinctiōes ītelligibiles inuiſibiliū naturaꝝ ille ſolꝰ cōprehēdere potuit ⁊ pōderare. qͥ tunccūcta fecit in pondere. numero ⁊ menſura.

i Si ſcd̓o modo. gͦ ſuꝑfluit li. ar. ℟º. dd̓m ꝙ iſta attributa ſunt ꝯueniētia angelo ꝑ naturā ſuā ⁊ ſui creatonē tanqͣꝫ pͥncipalia a qͥbꝰ alia habēt ortuꝫ. Et ſumit̉ſufficiētia ſic. In angelo em̄ eſt ꝯſiderare eſſe ⁊ poſſeſiue ſub̓am ⁊ ꝑſonā. Et circa ſub̓am duo .ſ. qͦ eſt. ⁊ penes hͦ eſt ſb̓a⁊ ſimplicitasUel ip̄m qd̓ ē⁊ penes hͦ eſtꝑſonal̓ diſcritio. Sil̓r circa poſſe ē ꝯſiterare ipſanpotētiā. ⁊ penes hͦ tertiuꝫſcꝫ rō naturlit̓ inſita. c iterū cōfiderarefacultatē poētie. ⁊ penehͦ eſt qͣrtū attributū .ſ. liIbeꝝ arbitriū.Uel alter. arelꝰ hꝫ ꝗ̄drplicit̓ ꝯſiderari .ſ. in ſe.ſic eēntie ſitplicitas. Zꝝ a⁊ ſic ꝑſonctētiodeū. ⁊ ſic n̄moria. integētia. ⁊ votas. in qͥbꝰ coſiſtit rō imginis. In cōatōne acea q̄ ſubiectſunt eoꝝ remini. ⁊ ſic īlibeꝝ ar. Uel alit̓ ⁊ magis ẜm ꝯſonantiā ad ea q̄ dicunt̉ in littera. Quia in angelo eſt cōſiderare ſub̓amformā. ⁊ potentiā. Subſtātia aūt cōſiderari pōt dupliciter ſicut dictū eſt. ⁊ ſic cōpetit ei ſimplicitas ⁊ ꝑſonalitas. forme attribuit̉ imaginis pulcritudo ſiuvenuſtas. potētie attribuit̉ libertas. ⁊ ſic patet quōquattuor reducunt̉ ad tria. patet ꝙ tertiū attributꝭin tria diuidit̉. in quibꝰ cōſiſtit imago. patet etiā qͦmodo tertiū attributū differta quinto. patet etiamſufficiētia ⁊ rn̄ſio ad obiecta. qꝛ hic enumerant̉ attributa principalia. b Differētē eſſentie tenui. ⁊cͣ.Cōtra. ſimplicitas reſpicit eſſentiā ſiue ſubſtantiāſicut dicit̉ in lr̄a. ſed ſub̓a nō reſpicit magis ⁊ minuꝫgͦ ⁊cͣ. Itē ſimplex dicit priuationē cōpoſitiōis. ſeduatiōes nō recipiūt magis ⁊ minꝰ. gͦ ⁊cͣ. Itē magꝭ eminꝰ ſi alicui imponit̉. hͦ ē ꝑmixtionē cū ſuo oppoto. ſꝫ ſimplex ſpūs nō eſt ꝑmixtꝰ alicui cōpoſitiōiſit oppoſita ſimplicitati angelice. ⁊ om̄es hn̄t eaſdeꝫ⁊ cōpoſitiōes. gͦ om̄es ſunt eqͣliter ſimplices. ℟ad hͦ dicendū ꝙ in angelis eſt gradꝰ ſimplicitatis. ⁊hoc manifeſtat gradꝰ virtutis. Quia vnus angeleſt potentior altero. ⁊ quanto in ſpiritualibus aliquid eſt ſimplicius. tanto virtuoſius. Hoc etiā ma

nifeſtat approximatio ad deū. ſi em̄ per naturā vnꝰ eſtdeo proximior altero ⁊ ſimilior. ergo magis accedit addiuinā ſimplicitatē. Manifeſtat vlterius hoc ip̄a cōgnitio. quia vnus alteꝝ purgat. pellendo ignorantiāergo vnus altero prior ⁊ ſimplicior. Et ideo bene dicitmagiſter. ꝙ eſtgradus ī ſimplicitate eſſentie.Ꝙ obijcit̉ ꝙ ſb̓ſtantia non recipit magis ⁊ minus. rn̄deri pōt?ꝑ īteremptōꝫ. qꝛ eſvna creatura veriori mō eſt ens. ᵈqͣꝫ alia. Et ꝙ di­ ªcit̉ ſub̓am nō re­ ⁿniciꝑe magis ⁊ it̓ xpnus. h ītelligen idū eſt logice. Ul̓ ticdd̓m ꝙ alid̓ē di igcere eēntiā. alid̓ neſimplicitatē eēn libtie. ⁊ ſimplicitaſceſeſt ꝓprietas cēn/ dutie. Ꝙ obijcit̉ ꝙꝫdic̄ pͥuatōꝫ. dd̓ꝫꝙ ⁊ ſi dicat pͥustionē. n̄ tn̄ purepͥuatōꝫ. qꝛ aliqͥdponit. ⁊ iō p̄t reciꝑe magꝭ ⁊ minꝰ. Ꝙ obijcit̉ deꝑmixtōe. dd̓m ꝙilld̓ n̄ hꝫ vtiqꝫ veritatē. ſꝫ ī his oppoſitꝭ qͦꝝ vtrūqꝫ:ē aliqͣ nat̉a. ī aliis ꝟo ē ꝑ maiorēacceſſum ad ſuūſummū. vn̄ maior ſimplicitas ēin angl̓o n̄ ꝓpt̓ paucitatē cōpoſitiōis. ſꝫ ꝓpt̉ acceſſū maiorē ad ſūme ſimꝑlex. hͦ aūt ē ꝓpt̓ maiore nobilitatē forme. ſic̄ ignis p̄t dici ī corꝑalibꝰ ſimplicioraere.In ip̄a facultate arbitrij dr̄ia anīaduertēda eſt. Cōtra. libeꝝ arbitriū eſt libeꝝ a boni coactiōe. nec p̄t aliqͦmō cogi. gͦ in libertate arbitrij nō p̄t eſſe gradꝰ. ℟º. dd̓ꝫ⁊ꝙ libertas arbitrij dupl̓r pōt ꝯſiderari. aut inqͣꝫtū dic̄facultatē ad exeūdū in opꝰ. ⁊ ſic dic̄ poſitionē. ⁊ cōſeqͥt̉rationē ⁊ volūtatē. ⁊ iſte potētie ꝯſequūt̉ ſub̓am. et ẜmꝙ ſub̓a ſimplicior ſic etiā potētie excellētiores ⁊ facultas maior. ⁊ ſic ē ibi gradꝰ. ⁊ hͦ mō loqͥt̉ mgr̄. Alio modo acciꝑit̉ pͥuatiue. vt dicat̉ libertas ꝑ pͥuationē coactionis. ⁊ hͦ mō eſt eqͣlitas. qꝛ eſt pͥuatio in termino. et ſicplices. gͦ ⁊cͣ. ℟º. dd̓m ꝙ ẜm ꝙ ſpūs pͥuat corpulentiā. ⁊immortalitas priuat corruptionē. quia vtrobiqꝫ ⁊ reſpectu omniū angeloꝝ eſt puatio hoꝝ vniuerſalis. iōdicit iſta equalia. nihilominus tamē ſi attendat̉ ad idquod poſitiōis eſt ibi. ſic poteſt eſſe gradus ſicut opponit. Magiſter accipit ẜm ſenſum verborum magꝭ cōſuetum. ⁊ ẜm ꝙ hmoi nomina conſueuerūt intelligi anobis.

dicitdifferens erāt in

ImidI

uō acaiunt mag ⁊ pinꝰ

Sap̄. xj.

4

ij