deferri debent. Ex quibus ſequi videt̉ ꝙ nec cpiſcopꝰnec facultas p̄dicta concluſiones p̄dictas potuerūt iudicialiter damnare. nec earum dogmatizationem autpublicationē vel defenſionē finaliter cohibere. Ad illa aūt faciliter reſpondet̉. Unde ad pͥmū reſpondetvniuerſitas in ſuis litteris patentibus. Nos inquitmilleſies diximus ⁊ vt videmus non ſufficit. qualiterſancti thome doctrinam in dicta noſtra ꝯdemnationenequaqͣꝫ reprobamus. ſed hunc eiuſqꝫ fautores doctrinam eius ad diſtortū fideiqꝫ abſonū ſenſum adaptantes. aut vltra qͣꝫ fieri debet contra eiuſdem doctoris documentū dilatantes ꝯdemnamus. audacter aſſerimꝰ.⁊ hec clare patebunt ex dicendis in ſecūdo ⁊ tercto capitulis. vbi manifeſte ꝓbabitur ꝙ p̄dicte erronee ꝯcluſiones nō trahunt̉ ex doctrina ſancti thome ſed magisꝯtrariant̉ eidem. Ad ſecūdum reſpondet̉ ꝙ ex p̄dicta bulla dn̄i vrbani vel ex p̄allegata littera dn̄i ſtephani epiſcopi aut alia quacūqꝫ littera autētica nō poteſtſufficienter ꝯcludi ꝙ ſancti thome doctrina ſit in om̄ibus approbata. ſicut clare oſtendet̉ in tercio capitulohuius tractatus. At ad hoc adijciunt aliqui talem rōnem. Illa doctrina nō poteſt ſic eſſe in omnibus approbata que multa ꝯtinet in fide erronea. Sed vt dicuntp̄dicta ſancti thome doctrina nō ſolum in materia deabſoluta neceſſitate creature de qua p̄ſentis ꝯtrouerſieinferius in tribus vltimis ꝯcluſionibus tercij capituli ſpecial̓r tractabit̉. ſꝫ etiā in pluribus alijs multa cōtinet in fide erronea. quod declarant. Nam in pͥma ꝑte ſumme. q. xlvij. arti. vlti. in reſponſione vltimi articuli dicit. ꝙ nō eſt poſſibile aliam terram eſſe qͣꝫ iſtam.quia oīs terra naturaliter ferret̉ ad hoc mediū vbicūqꝫeſſet. ⁊ notū eſt ꝙ nō loquit̉ de potentia nature. Itēin articulo vltimo dicit ꝙ impoſſibile eſt duos angelos eſſe vnius ſpeciei. ⁊ ꝙ impoſſibile eſt eſſe plures albedines ſeꝑatas a ſubſtantijs. que vident̉ eſſe contraarticulū de om̄ipotentia dei ⁊ contra veritates credittas circa ſacramentū altaris. Item infra. q. lxxviij.arti. iij. ⁊ .vj. ⁊ in queſtionibꝰ diſputatis tenet articulum de vnitate forme ſubſtantialis in hoīe. qui eſt decimuſquartus articulus qͥnte ꝑtis de euan. eterno. dānatus ꝑ alexandrū. Item ex hac opinione thome devnitate forme ſicut dicit in glo. ockam in dyalogo ſuoꝯcluſiones ſequunt̉ que in anglia fuerūt ſcandaloſe .ſ.ꝙ corpus chriſti nō fuit idem numero viuū ⁊ mortuū.⁊ hoc concedit ſanctus thomas in queſtionibꝰ diſpurtatis. q. lxiij. qd̓ nō fuit ſimpliciter. Unde ſequit̉ vltraꝙ caro mortua nūqͣꝫ fuit viua. ⁊ ꝙ cōpra ſanctoꝝ mortuoꝝ nūqͣꝫ fuerūt corpora ſctōꝝ viuentiū. ⁊ iō reliquiecorpoꝝ ſanctoꝝ nunqͣꝫ fuerūt partes corpoꝝ viuentiūnec corpus chriſti quod fuit vulneratū in cruce iacuitin ſepulcro. que omnia ſunt abſurda. Ex quibus etalijs pluribus erroribꝰ contra quos qͥdaꝫ doctores ſpeciales compoſuerūt tractatus concludūt iſti. ꝙ hmōidoctrina nō poteſt eſſe in om̄ibꝰ approbata. nec hoc obſtat eius ſanctitati vel canoniſationi. quia nō obſtance glorioſo martyrio Cipriani ipſe errauit in fide ſicutpatꝫ. iiij. ſententiaꝝ. diſtin. vj. ⁊ infra dicet̉. c. iij. Ubiſanctitas vite nō infert ſanctitatē doctrine. ſicut pꝫ depapia martyre qͥ fuit patronus ſecte heretice. Undeex his oībꝰ inferūt ꝙ p̄dicta approbatio vrbani qͥnti nōeſt huius doctrine approbatio vniuerſalis ſed tanqͣꝫ doctrine vtilis ⁊ in multis ꝓbabilis. ſicut doctrina papemagiſtraliter dicta ſola habet autoritatē magiſtralemſicut dn̄s Innocētius. iiij. de ſuo apparatu teſtatus ē.

Sed de hac materia copioſius infra dicet̉ in t̓ribꝰ primis cōcluſionibꝰ tercij capituli. ⁊ ideo breuius ꝑtranſimus. Ad terciū obiectū rn̄det̉ pͥmo ꝙ nec facultas ⁊c̄.Capitulū. ij.Circa ſecundū pͥncipale in quo declarandūeſt ꝙ aſſertiones dicti fratris ꝑ cedulā theologie facultatis dicto dn̄o ep̄o traditaꝫ fuerūt rōnabiliter ꝯdēnate. Premittendū eſt vnū p̄ambulū generale qd̓ in aliqͥbus dictaꝝ aſſertionū ⁊ eaꝝ ꝯdemnatione eſt neceſſario p̄notandū vicꝫ ꝙ licꝫ aliqua ꝓpoſitio vel aſſertiopoſſit habere alique ſenſum verum. tn̄ pōt rōnabilitercondemnari tanqͣꝫ reuocanda ꝓpter aliū ſenſum falſuꝫin ea vel in eius ꝓbatione intellectū. Et hec ſuppoſitioꝓbat̉ tam rōnibꝰ qͣꝫ autoritatibꝰ ſanctoꝝ doctoꝝ ⁊ ſpecialiter ex dictis ſancti thome de aquino. vt ꝑs aduerſa ⁊c̄. Quarto ꝓbat̉ ſuppoſitio p̄miſſa ⁊ ſingulariter declaranda eſt per exemplū ſumptū ex doctrina eccleſie.Nam ꝑ ecc̄iam nōnunqͣꝫ aſſertio ambigua habens alique ſenſum catholicū eſt damnata. īmo qn̄qꝫ aſſertiones contradictorie ẜm vocem ꝑ eam ſunt damnate. etideo altera eaꝝ vel vltraqꝫ aliquē habet ſenſum catholicum. Et ecce exemplū manifeſtum. Nam Iſid̓. in libro ethimo. cap̄. ix. libro. viij. ⁊ habetur. xxiiij. q. iij. ca.quidam autē. aperte inſinuat ꝙ vtraqꝫ iſtarum. deuscreat mala. deus nō creat mala eſt hereſis ꝯdemnata.Unde ⁊ aſſertores vtriuſqꝫ reputat hereticos dictosColiciani a qͦdam colico noīati. qͥ dicūt deū nō faceremala. ꝯtra illud qd̓ ſcriptū eſt. Ego deus creans malaFloriani a floriano qͥ econtrario dicūt deū creaſſe mala ꝯtra illud quod ſcriptū eſt. Fecit deus om̄ia bona.Ex quibus colligit̉ ꝙ vtraqꝫ iſtarū eſt hereſis ꝯdemnata. ⁊ tamen iſta aſſertio. deꝰ creat mala. habet aliquēſenſum catholicum ſcꝫ iſtum. deus creat mala pene. etſimiliter iſta. deus nō creat mala. habet ſenſum catholicum ſcꝫ iſtum. deus nō creat mala culpe ⁊c̄.Hac igit̉ ſuppoſitione preambula. ſic firmiter ſtabilita fingilatim declarādum eſt. ꝙ aſſertiones dicti fratris fuerunt rationabiliter condemnate.Prima igit̉ ꝓpoſitio ſua fuit. Maior eſt vnio hypoſtatica in chriſto qͣꝫ vnio triū ꝑſonaꝝ in eſſentia increata.Secūda. poſſibile eſt eſſe aliquā creaturam puram inpuris naturalibꝰ que ita poſſet ſibi ⁊ homini mereri ſicut anima chriſti ꝯcurrente gratia habituali. nō eſt tamen aliqua poſſibilis que tam cōuenienter ꝯgruenter⁊ ſufficienter hoīem poſſet redimere ⁊ ſaluare ſicut xp̄sEt iſta ꝯdemnat̉ reuocanda tanqꝫ falſa ⁊ male ſonās⁊ erronea ad intellectum ꝓbationis ſue vicꝫ de gratiaanime xp̄i quo ad pͥmā eius ꝑtem.Tercia aliqua pura creatura rationalis poteſt in puris naturalibꝰ beatifice dei eſſentiaꝫ intueri. ⁊ hanc dicit patere de creatura p̄dicta. At iſta ꝯdemnat̉ reuo cāda alias pariſius damnata tāqͣꝫ erronea in fide.Quarta. aliqua pura creatura eſt poſſibilis ꝑfectioranima chriſti in merēdo puta gratia anime chriſti. Ethec damnat̉ reuocanda tanqͣꝫ falſa erronea abſurda intheologia ⁊ ph̓ia. ⁊ theologice doctrine irriſiua. Addidit huic ꝓpoſitioni iſtam verificationem. ⁊ ſi nō quoad quantitatē meriti tamen quo ad modū merendi. ethec omnia eidem ꝓdeſſe nō poſſunt.Quinta. videtur mihi ꝙ talis creatura ſi poneret̉ eſſeſimpliciter genus. Et hec cōdemnat̉ reuocanda ſicutīmediate ꝓcedens.Sexta. ponere aliquod creatum vel aliqua creata eſſeſimpliciter ⁊ abſolute neceſſe eſt nō eſſe contra fidem.