De litteraA

Anima rōnalis qͣre nō pōt corrūpi. li. ij. di. xix. 8.Anime paſſio vnde. li. ij. di. xxix. ioAnima quō condolet corꝑi. li. ij. di. xxix. i1Anime operatōem ledi vel impediri. quō intelligiturlibro. 2. di. xix. 12Inima brutalis an ex prima ſui conditione fuerit immortalis quēadmodū rationalis. li. ij. di. xix. q. ij. b.℟º. 13.Anime ſenſibiles brutoꝝ quare ſunt corruptibiles etnon anime. ſenſibiles hominū. li. 2. di. xix. 17.Inime ſenſibilis nobilitas non facit ad maiorē durationē creature. li. 2. di. xix. 18.Animā ſenſibilem non ſeneſcere. quō intelligitur. lib̓.ij. diſt. xix. 19Anima ade non peccante an corpus eiꝰ potuiſſet diſſolui. li. 2. di. xix. q. j. c. ℟ꝰ. 21.Anime ſiue rōis ſuperior et inferior portio an ſint diuerſe potentie. li. 2. di. xxiiij. q. ij. d. ℟. 30Animā eſſe ſupcriorē oīm creatura ẜm mentē quomōintelligitur. li. 2. di. xxiiij. 66.Anime affectus moueri corꝑe moto eo ꝙ radius iunctus aque mouet̉ aqua mota. nō eſt ſimile. nec ſeqͥtur ex hoc ꝙ et ſi virtus creata poſſit corpus tranſmutare ꝙ ꝑ ꝯſequēs poſſit. li. ar. ip̄o nolente cōpellere li. 2. diſt. xxv. 59Anima dinti mō cōicat corpori que reſpiciūt potentiam vegetatiuam ſenſitiuam et oꝑatōes potentie intellectiue. li. 2. di. xxv. 69Inima quō oꝑat̉ oꝑatōem intellectiuā in corꝑe. ſiueorgano corporali. li. 2. diſ. xxv. 73.Anima ad quas opcrationes interiores reuocatur inſomnis. li. 2. di. xxv. 74Animā in ſomnis videre futura quō intelligit̉. libroij. di. xxv. 75. Et quare dn̄s magis viſitat in ſōnisqꝫ in vigilia. li. 2. di. xxv. 76.Anima alio modo aſſimilat̉ deo alio modo gratia liij. diſ. xxvj. 21.Aīa quō eſt imago r quō gratia. li. 2. diſ. .xxvj. 27.Anime facies quō d̓r a deo decorari et acceptari. lib̓. ij.diſtin. xxvj. 40Aīam tūc hr̄e ꝑfectiōꝫ in actibꝰ ⁊ habitibꝰ. qn̄ agens reflectitur ſuꝑ ſeip̄m quō intelligitur. libro. 2. diſtinc.xxvij. 36.Anima ſenſibilis in homībus an ſit a generante. lib̓.ij. diſt. xxxj. q. j. a. ℟.Animā ſanctā quare permittit deus a ſe ſcꝑari. lih̓. ijdiſt. xxvj. 33Anime perfectat reformatio non exigit aliquid qd̓ pͥus ſit in ſub̓a qͣꝫ in potētia niſi hͦ dicat̉ ꝑ appropriationem: i. ij. di. xxvj. 39.Anīa ſenſibilis nō dependet a corꝑe qͣꝫuis oꝑatio ſenſitiua dependeat a corꝑe. li. 2. diſ. xxxj. 9.Animā ſenſibilē eſſe in potentia materie quō intelligitur. li. ij. di. xxxj. I1.Anime ratione cuiꝰ ꝑtis primo inſit pctm̄ originale.li. ij. diſt. xxxj. q. ij. b. ℟. 13. et ꝑ totū. Et de hoc videplura vbi agitur de originali pctō.Aīa an inficiat̉ carne. li. ij. di. xxxj. q. j. d. Rº. 24.Aīa quō fit peccatrix ex vnione carnis. tribꝰ p̄ſuppoſitis ⁊ ꝑ exempla ꝓbat. li. 2. di. xxxj. 25Anīa quare magis cōtrahit feditates carnis qͣꝫ radiꝰſordes illuminabilis. li. ij. di. xxxj. 30.Anīa innocentis ſi poneretur in flāma quare non torqueretur. li. ij. di. xxxj. 38

Anima qualis facta ſit quautum ad bonitatē ⁊ maliciam. lib̓. ij di. xxxij. 9.Anīa vna an ſit ſubtilior alia in eſſentia ⁊ ad intelligēdū memorandūqꝫ habilior. li. ij. di. xxxij. 11.Anīe an debeat deꝰ imputare maculā illam quā cōtrahit ex carne. li. ij. diſt. xxxij. q. j. e. Rª. 39Anīe imputare culpam quā cōtraxit ex carne deū nondebere ſi que rōnes et aucͣtates ſonare vident̉ quōſunt intelligende. li. 2. di. xxxij. 40. ⁊ ꝑ totūAnimā infundere carni infecte an deceat diuinam iuſticiā. li. 2. diſ. xxxij. q. ij. f. Rꝰ. 45. ⁊. 46Animā carni infecte dcū nō decere infundere ſi q̄ rationes ꝓbare vident̉ quō ſunt ſoluende. li. ij. di. xxxij. 47. et per totumAnimā innocentē poni in infernum et cōiungere carni viciate diſſimiliter ſe hn̄t. li. 2. di. xxxij. 49Anima non ꝓpagat̉ ex anīa. ergo nihil meret̉ vna alteri. Sol̓ o. li. 2. di. xxxij. 5o.Anīa quō vnit̉ iuſte carni viciate. li. 2. di. xxxij. 5.Anīam quā ſcit deus exire de corꝑe an̄qͣꝫ baptiſet̉ qͣreinfundit carni viciate. li. ij. di. xxxij. 53.Animā quare cōiungit deus corꝑi maculato ſciēs eaꝫinde maculari ⁊ danari. li. 2. di. xxxij. eAnīa qͣlis creat̉ a ſuo autore. li. 2. di. xxxij. f.Anime an increatione ſint equales in donis naturalibus ibidem.Animā eſſe cauſaꝫ mali ſicut ignis calefieri quomō intelligit̉. li. ij. di. xxxiiij. 16.Aīa nūqͣ p̄t tot ⁊ tā magnis ꝑcīs d̓abilitari. qͥn adhucpoſſit in pl̓ibꝰ maioribus. li. ij. diſ. xxxvj. 40.Anime paſſiones an ſint pene tm̄. an pene ſiml̓. ⁊ peccata. li. 2. di. xxxvj q. ij. b. Rº. 11.Animā cōſtuprari vſqꝫ aduerticē quō intelligit̉. lib̓. 2.diſt. xxxix. 45Anima dupl̓r habet pollui. li. ij. di. xlij. 34.Animā. vnitam carni ꝯſtituere ꝑſonam quō intelligitur. li. iij. diſt. v. 35.Animā ſcꝑatam eſſe ꝑſonam reprobat̉. li. iij. di. v. 37et repetitur. 38.Anima ſeparata non eſt res diſtincta que ꝯuenit perſone. li. iij. diſt. v. 39Anime vnibilitas ad corpus. non aufert anime ꝑſone ꝓprietatē. quō intelligit̉. li. iij. diſ. v. 40.Aīa ſcꝑata differt ſpecie ab angelo gͦ differt ꝑſonalit̓ab alia aīa. Iterū aīa ſcꝑata differt ab alia aīa nūerr gͦ differt ab ea ꝑſonalit̓ nō ſcqͥt̉. li. iij. di. v. 41Anima et corpus vnita quō faciūt hoīem. li. iij. diſti.v. 46.Anima et caro. diuinitas et humanitas. non hn̄t omoīmodā ſimilitudinē. li. iij. di. vj. i5Anima aliter puriſ cal̓ per xp̄m aliter ꝑ ſpm̄ ſctm̄. lib̓.iij. di. xij. ii.Anima qͣre dicit̉ cognoſci ſcip̄a. li. iij. diſt. iiij. 10Anime oculis quō aptatur vt intelligat ⁊ videat deūli. iij. diſ. xiiij. 24.Animā ẜm rōnem nullius partis corꝑis eſſe actū quōintelligitur. li. iij. di. xvj. 27Anīa paſſibilis duplici genere paſſionis patit̉ ⁊ quōefficitur ꝑfecte impaſſibilis. li. iij. di. xviij. jAnimā meā nemo tollit a me ⁊c̄. quō intelligit̉. lib. iij.diſtin. xxj. īAnimā caro poſuit quādo expirauit quomodo intelligitur. li. iij. di. xxj. 2.Arime ſeparant̉ a corꝑe duplici mō. ⁊ quō anīa xp̄i ſe