LiberQuartus

ſemꝑ manebit affinitas ꝓpter cōmixtionē. ⁊ ſic erit proceſſus in infinitū in affinitate qd̓ ē manifeſte falſum. gͦ⁊ pͥmū ſcꝫ ꝙ affinitas ꝑ cōmixtionē carnis generet ſiuefaciat affinitatē. ¶ ℟º. dd̓m ꝙ differt vinculū affinitatis ⁊ ꝯſanguinitatis. Qm̄ vinculū affinitatis ē vinculū ꝑ accidēs. Uinculū ꝯſanguinitatis ē vinculū ꝑ ſe. etqm̄ om̄e ꝑ accidēs neceſſario hꝫ reduci ad ꝑ ſe. hinc ē ꝙaffinitas neceſſario p̄ſupponit ꝯſanguinitatē ⁊ ſuꝑaddit cōmixtionē. ⁊ ex hijs duobꝰ ſurgit. qꝛ gͦ illud qd̓ eſt ꝑaccidēs nō hꝫ ꝟtutē multiplicādi ⁊ diffundēdi ſe niſi ꝑillud qd̓ ē ens ꝑ ſe hinc ē ꝙ diffinitio ⁊ deſcēſus affinitatis ẜm ꝟitatē attendit̉ a ꝑte ꝯſanguinitatis ſolū. non aꝑte cōmixtionis qͣꝫtuꝫ ē de natura vinculi. Un̄ ꝯſanguinei vxoris petri ita ſunt affines ei vſqꝫ ad qͣrtum gͣdumſicut ſi ꝑ ꝯſanguinitatē alligarent̉ vxori. ſed vxor petriex hoc ꝙ nubit alij cū ꝑ accidēs iuncta ſit ꝯſanguineispetri. nō ꝓpter hoc generat vinculū attinētie ẜm veritatē. ſꝫ ſi generat hoc ē ſolū ẜm publice iuſticiā honeſtatis. ꝑ que modū ꝯtrahit̉ in ſponſalibꝰ. ⁊ ẜm hūc moduꝫfuerūt antiqͥtus ſcd̓m genus offinitatis et tertiū. q̄ magis ꝑtinebat ad publice iuſticiā honeſtatis qͣꝫ ad affinitatē ſicut canō ſecūdo p̄poſitꝰ exp̄ſſe dicit ſi qͥs attēdat.et qꝛ ꝑiculoſum erat ad iſta teneri. iō totū oꝑtuit reuocari. excepto pͥmo genere affinitatis. Et ita dd̓m ꝙ ẜmveritatē ⁊ ẜm tp̄s p̄ſens. affinitas nō generat affinitatēvt qͥ eſt affinis affini. vel qͥ eſt iunctꝰ carnaliter cū aliqͣ.ꝑ hoc efficiat̉ affinis affinibꝰ ſuis. īmo ſolum ꝯſanguineis. nec ſurgit affinitas ex ꝯſanguinitate ⁊ affinitate.ſed ſolum ex ꝯſanguinitate ⁊ carnis cōmixtione. ⁊ rōesad hoc inducte ſunt ꝯcedende. ¶ Ad illud gͦ qd̓ obr̄ deillis duabꝰ autoritatibꝰ. dd̓m ꝙ retractate ſunt. nec illeꝓhibēt iunctōeꝫ talē ꝓpter vinculū affinitatis ſꝫ ꝓpteriuſticiā publice honeſtatis. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ carnis cōmixtio adeo iungit vt ꝓpagatio. dd̓m ꝙ ſi loq̄rin ſe ⁊ ꝑ ſe falſum ē. nā pater nō p̄t ꝯtrahere cū filia quācognouit. ſꝫ vir pōt ꝯtrahere cū muliere quā cognouitHabet tn̄ hoc ꝟitatē ꝑ accidēs p̄ſuppoſita ꝯſanguinitate. qd̓ patet. qꝛ vxor viri ita ꝓpinqͣ efficit̉ cōſanguineisviri ſicut ⁊ ip̄e. ⁊ qꝛ ē vinculū ꝑ accidēs. iō nō ꝓtenditurniſi ẜm ꝓtenſione ꝯſanguinitatis. ⁊ iō nō ſeqͥtur ꝙ affinitas generet affinitate ſicut cōſanguinitas cōſanguinitatē. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ ſil̓e generat ſil̓e. dd̓m ꝙ vrum ē ꝑ ſe loquēdo. ſi illud qͦ aſſil̓atur ineſt ei ẜm ꝙ generat. vn̄ leproſus generat leproſum. ⁊ calculoſus caliculoſum. qꝛ ibi ē corruptio vis generatiue. Sꝫ tn̄ marcus nō neceſſario generat mancū. qꝛ defectꝰ ille nō reſpicit generātē ẜm ꝙ e generās. Et qꝛ affinitas ꝑ accidensreſpicit aliquē. iō nō diffundit eā in alterū. nec in eū qͥꝓpagat̉. nec in eū qͥ carnaliter cōmiſcet̉. Un̄ nō ē mō verꝰille verſus. Mutat nupta genꝰ ſed generata gradū. ſcꝫaffinitatis niſi qͥs velit ip̄m diſtrahere ⁊ exponere ẜmqd̓ cōpetit ꝓximitati moderne. vt ꝑ rōnē mr̄imonij contrahat̉ genꝰ affinitatis. ⁊ ꝑ generatōeꝫ genꝰ affinitatis.Primus tn̄ intellectꝰ eſt verior.Queſtioiij¶ Utrū affinitas p̄ſtet mr̄imonio impedimētuꝫ. Et ꝙſic videt̉. xxxv. q. iij. equaliter coniungatur quis ꝓpinquis ſuis ⁊ vxoris ſue cōſanguineis. Itē Leuit̓. xviij.Turpitudinē vxoris patris tui nō reuelabis. gͦ nullusp̄t cōtrahere cū vxore patris. ſꝫ hͦ nō eſt ob aliud niſi obvinculū affinitatis. gͦ ⁊c̄. Itē hocip̄m arguit̉ ꝑ rōnem.qꝛ turpitudo vxoris ē turpitudo viri. ſꝫ turpitudo conanguinee nō ē aliqͣtenꝰ ꝑ actū cōiugalem reuelāda. ergo nec vxor viri ī cōiugium aſſumēda. Item ꝓximitatꝭ

viuculū tā in ꝯſanguītate qͣꝫ ī affinitate eſt ex ſanguīsvnitate. ergo ſi ꝯſanguinitas ꝓpter vnitatē ſanguinisimpedit paritatē. gͦ ⁊ affinitas. cuꝫ vir ⁊ ml̓ier fiāt vnacaro rōe cōmixtiōis ſeminū. Cōtra in lege erat ꝓhibitūducere ſororē. ſꝫ p̄ceptū erat ducere vxore fratris. ⁊ illaeſt affinis. gͦ affinitas mr̄imoniū nō impedit. Itē magis iungit̉ aliqͥs alicui qͥ iūgit̉ ꝑ ſe ⁊ īmediate qͣꝫ qͥ mediate. ſed vir qͥ cognoſcit muliere poteſt ei iūgi matrimo/nialiter. ergo multo magꝭ cōſanguinei ip̄ius viri. Itē.ẜm iura conſanguinei ſuccedunt defuncto ī rebus ſuisin quibꝰ habuit dominiū ⁊ poſſeſſionem. ſed vir habuitdominiū in mulierē ꝑ mr̄imoniū. ergo ẜm iura conſanguinei debent et poſſunt habere dominiū in corpꝰ ꝯiugis ꝑ mr̄imoniū. gͦ. ⁊cͣ. ¶ Itē cōmixtio carnalis eſt adtempꝰ. ⁊ matrimonium eſt vinculū inſolubile. ſi gͦ maius vinculū ſoluit minꝰ. cum cōmixtio corꝑalis matrimoniū non poſſit impedire. ergo nec affinitas inde cōtracta. ¶ ℟. dicendū ꝙ affinitas impedit matrimonium. ſicut habetur extra de ꝯſanguinitate ⁊ affinitate.hoc intelligendū eſt de affinitate q̄ precedit matrimōijꝯtractionem nō de ea que ſuꝑuenit. Si enī precedat. iedit ꝯtrahendum ⁊ dirimit iam ꝯtractum. qꝛ facit ꝑſonā illegittimā ẜm eūdem modū ⁊ per eaſdem ratōnesper quem modū et per quas rōnes facit conſanguītasSi aūt ſequatur matrimoniū non pōt ip̄m diſſoluere.cum ſit vinculum inſolubile. Si tamen ꝯtractum ē. etconſummatū. ambo ſūt ad cōtinentiā monendi. Si vero ꝯtractum ē ⁊ ratificatū ꝑ verba de p̄ſenti. cum ſoluinō poſſit niſi ingrediatur alter ꝯiugū religionem. ſicuthabetur extra de ꝯuerſione ꝯiugatoꝝ. neceſſario oportet ꝙ ille qui malicioſe cognoſcit ꝯſanguineam aliquāreddat debitum ſi illa non vult cōtinere. aut in religionem ingrediat̉. extra. de eo qͥ cognouit cōſanguineā vxoris ſue. diſcretionis. ⁊ infra. vbi dicit̉ ꝙ tenet̉ redderedebitum. cū non debeat coniūx ſine culpa iure ſuo pͥuariipſe aūt nō debet exigere. qꝛ reddidit ſe inhabileꝫ. ſicutdicit̉ eodem ti. tranſmiſſe nobis. ⁊cͣ. vbi dicitur ꝙ reqͥſitus non ſine graui cordis dolore accedat. ſic ergo concedendum ꝙ affinitas p̄cedens matrimonium qͣꝫtū adprimum genus. ita impedit matrimonium vt cōſaguinitas. ¶ Ad illud qd̓ ob̓r ꝙ p̄ceptum erat ducere vxorem fratris. dicendum ꝙ hoc verum erat in caſu ſciliocum frater mortuus erat ſine ſemine. qꝛ enī ꝓmiſſa erateis perfecta benedictio in ſemine. ideo non debebat pati lex ꝙ aliqͥs eſſet qͥ videret̉ ſine ſemīe ſi haberꝫ propinquum qͥ ſuſcitaret. nunc aūt qꝛ hͦ ſublatū eſt. ſic īpeditomnino ſicut conſanguinitas ¶ Ad illud quod obijcitur ꝙ vir magis coniungitur mulieri. Dicendū ꝙ vrumē. ſed qm̄ ille actus conſonat et cōſequit̉ matrimonium. hinc eſt ꝙ vinculum nullum ibi concurrit int̓ vtrum et muliere quod matrimonio p̄ſtet impedimentū.Amplius ſicut predictum eſt cum affinitas ſit vincl̓mper accidens. preſupponit vinculum ꝑ ſe ſcꝫ conſāguinitatem. et qꝛ nemo ſibijpſi eſt conſanguineus. hinc eſtꝙ mulier non afficitur affinis viro ſed eius conſanguineijs. ¶ Ad illud quod obijcitur ꝙ ẜm iura conſangunei debent ſuccedere. Dicendum ꝙ verum eſt in illa hereditate quam poteſt qͥs alij cōicare et dare. Sed vxo:eſt adeo bonū ꝓpͥuꝫ ꝙ nec charitas cōicat que facit oīacōmunia. et ideo illud ius nunqͣꝫ ſe extendit ad vxorem¶ Ad illud qd̓ obijcitur vltimo ꝙ carnalis cōmixtio ēad tempus. dicendū ꝙ qͣꝫuis ſit ad tempꝰ. tamen habeteffectum ꝑpetuum. ſcꝫ affinitatem. vt prius viſum eſt.⁊ per illam impedit. et ſic patet totum.

17

22

18

19

26

21

23

24

25