LiberQuartus
igſpūali vinculo alligat cū tn̄ pͥus eēt alligatꝰ. ¶ Ad illd̓ gͦqd̓ obr̄ ꝙn̄ ē vinculū ꝓpt̓ ꝯueniētiā in ſb̓a. nec ꝓpt̓ conueniētiā in accidēte. ddm ꝙ cōſāguinitas n̄ dicit vinculū ẜm ppͥetatē abſolutā. ſꝫ ẜm ꝓpͥetate relatā. vtpote ẜꝫꝓceſſū ab eadē radice ⁊ origine. vt pꝫ de duobꝰ fr̄ibꝰ. vn̄ſicut rami ab eadē radice ꝓcedētes faciūt vnā arborem.nō ſolū ꝓpt̓ aſſimilatiōeꝫ ſed ꝓpt̓ ꝯꝑatiōem ad idē pͥncipiū. ſic intelligendū ꝙ plures ꝑſone ab eodē deſcēdentes faciūt vnā lineā ꝯſanguinitatis q̄ ē ſe hn̄s ad modūarboris. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ de ſuꝑfluo. dd̓m ꝙ duplex ēſuꝑfluitas. Quedā īpuritatis. ⁊ hec potiꝰ hꝫ repugntiāqͣꝫ colligātiā. Quedā reſiduitatis. ⁊ hec hꝫ ꝯuenientiaꝫnec eſt ſuꝑfluitas. qꝛ qͣꝫuis ſit vni virtuti ſuꝑflua vtporte nutritiue. tn̄ alij eſt neceſſaria vtpote generatiue. etqͣꝫuis ſuꝑfluat ad conſeruatiōꝫ indiuidui. eſt tn̄ neceſſaria ad ꝯſeruatōꝫ ſpeciei. Et p̄tea ꝓbabile ē ꝙ cū iſta humiditate nutrimentali aliqͥd fuit de hūiditate radicali ⁊ſpū. rōe cuiꝰ filius intimiꝰ attinet pri¶ Queſtio. ij.¶ Ut̓rū ꝯſanguinitas matrimōio p̄ſtet īpedimētū. Etꝙ nō vr̄. Gen̄. ij. hͦ nūc os ex oſſibꝰ meis. ⁊ caro de carnemea ſed nulla ꝑſona p̄t alteri magis alligari qͣꝫ vt ſit decarne ⁊ de oſſibꝰ. gͦ ſi ꝓpter hͦ non eſt matrimoniuꝫ adeimpeditū. īmo pro p̄t̄ hͦ ē mulier de latere ſūpta. videt̉ꝙ ꝯſanguinitas nō īpediat ſed expediat. Itē Ecc̄i. xiij.oē aīal diligit ſil̓e ſibi. ⁊ volatilia ad ſibi ſil̓ia ꝯueniunt.gͦ qͣnto aliqͣ ꝑſone magis ſimiles ſūt ⁊ cōiuncte. tātomagis nate ſūt inuicē cōuenire ⁊ copulari. ſꝫ ad mr̄imoniūē copula ⁊ ꝯiunctio. gͦ ꝯſanguinitas magis expedit qͣꝫimpedit. ¶ Itē firmiori vinculo iūgūt̉. qͥ natura ⁊ volūtate alligant̉ qͣꝫ qͥ volūtate tm̄. ⁊ meliꝰ inuiceꝫ cohabitāt ⁊ cōuerſant̉. ſꝫ ſic ē cū aliqͥ iungūt̉ vinculo carnali ⁊federe mrimoniali. gͦ magis d̓beret hoīes ꝯiūgi ꝓpinqͥsqͣꝫ extraneis. cū volūtas hēat naturā ſibi ꝯformē. ⁊ nat̉avolūtatē adiuuet. gͦ magis p̄ſtat ꝯſanguinitas mr̄imonio ſolaciū ⁊ fulcimētūqꝫ impedimētū. ¶ Itē ſi aliqͥd repugnat mr̄imonio ⁊. īpedit h nō facit niſi qꝛ alicui bono mr̄imonij repugnat ⁊ aliqͥd adimit. ſꝫ ſi cōſanguineiiungant̉ ſaluant̉ ibi tria bona mr̄imōij. fides. ꝓles. ⁊ ſacramnētū. gͦ cōſanguinitas vt videt̉ nullū p̄ſtat īpedim̄tum mr̄imonio. Cōtra. Gen̄. ij. ꝓpter hoc relīquet hōpr̄em ⁊ mr̄em ⁊cͣ. ꝯſtat ꝙ iſtud ītelligit̉ de derelictōe qͣꝫtūad cohītatiōeꝫ. gͦ intelligit̉ de derelictōe qͣꝫtū ad mr̄imōiꝯͣctiōeꝫ. gͦ pr̄ ⁊ mr̄ n̄ ſunt legittime ꝑſone ad ꝯͣhēdū reſpectu filie et filij. hͦ aūt n̄ ē ob aliud niſi ob vinculū ꝯſāguinitatꝭ. gͦ. ⁊c̄. ¶ Nē Leuit̉. xviij. Ego dn̄s deꝰ veſter. oīshō ad ꝓximū ſanguinis ſui n̄ accedat vt reuelet tur pitudinē eiꝰ. gͦ ſi ꝯͣ dn̄i p̄ceptū ē ꝓximā ſanguīs ſui cognoſcere. cū mr̄imoniū ſit ordinatū ad actū illū. nullꝰ cuꝫ ꝓxīaſua p̄t ꝯͣhere mr̄imoniū. gͦ ꝓximitas ſanguīs p̄ſtat mr̄imonio īpedimētū. ¶ Ite qd̓ ē ꝯͣ bonū ꝓlis īpedit mr̄imoniū. ſꝫ ꝯtrahere cū conſanguinea eſt ꝯͣ bonū ꝓlis. gͦ⁊c̄. Probatio mīoris. Greg. dicit ⁊ hr̄ in lr̄a. Quedamlex romana ꝑmittit vt duoꝝ fratrū aut duaꝝ ſoroꝝ filiꝰ⁊ filia ſibi mr̄imonialit̓ copulet̉. ſꝫ exꝑimēto didicimusex tali copula ſobolē non poſſe ſuccedere ¶ Itē mr̄imoniū ē vinculū honeſtatis ſicut ſupra on̄ſum eſt. ſꝫ naturalis honeſtas refugit reuelare ignominiā ⁊ turpitudinē ꝓpinqͥ. ſi gͦ hec turpitudo reuelat̉ in coitu. qͥcūqꝫ cognoſcit ꝓpinquā facit cōtra honeſtatē naturalēcū ꝯſanguinitas ſit contra honeſtatem mr̄imonij ergo conſanguinitas īpedit mr̄imoniū. ¶ ℟º. dd̓m ꝙ vinculū ꝯſanguinitatis īpedit mr̄imoniū ī aliqͦ ſui gradu ꝓpt̓ dictamē legis nature. in aliqͦ ꝟo ꝓpt̓ ꝓhibitionē legis diuīein aliqͦ ꝓpt̓ ſtatutū eccleſie. vinculū ꝯſanguinitatis qd̓
ē ſtipitis ad ꝓlē impedit ꝓpt̓ dictamē nature. vn̄ ⁊ naturale ē apud oēs ꝙ filius n̄ ꝯiūgat̉ mr̄i. ⁊ ꝙ filia n̄ ꝯiūgat̉ pr̄i. Et ſi q̄rat̉ rō huiꝰ. ē dd̓m ꝙ hͦ eſt ꝓpt̓ reuerētiaꝫ⁊ honorē qͥ dꝫ exhiberi pr̄i et mr̄i. ⁊ iō n̄ dn̄t ꝯmiſceri. vl̓etiā ꝓpter gn̄atōis ſucceſſiōeꝫ q̄ dꝫ ꝓcedere n̄ retrocedere. vn̄ n̄ dꝫ ꝓles genita ꝯiūgi ſuo pͥncipio vt gignat. ethinc ē ꝙ natura dictat ꝙ alio affectu tractādi ſūt ꝑenteſalio affectu tractari debet ꝯiuges. iō ꝓpt̓ dictamē nature īpedit̉ mr̄imoniū ꝑ ꝯſāguinitatis pͥmū vinculuꝫ q̄ ēꝓlis genite ad ſuū pͥncipiū. Propt̓ ꝓhibitōꝫ legis diuine īpedit̉ mr̄imoniū ꝑ ꝯſanguinitatē vſqꝫ ad ſcd̓ꝫ gͣduꝫſicut pꝫ ꝑ Leui. xviij. ca. vbi fit ꝓhibitio vſqꝫ ad ſcd̓mgͣdū. Et. ſi qͥrat̉ rō huiꝰ. dd̓ꝫ ꝙ hͦ ē ꝓpter honeſtatē. quiem̄ ml̓ierē cognoſcit reuelat eiꝰ turpitudinē ⁊ diſcooꝑitignominiā. ⁊ hͦ inhoneſtū ē facere ꝓpinq̄. maxīe cū honeſtas dictet ꝙ ſorornō ē tractanda vt vxor. ⁊ hinc ē ꝙ īp̄cepto ſuo dn̄s dicit nō diſcooꝑies turpitudinē eius.Ulteriꝰ ꝓpt̓ ſtatutū eccīe īpedit mr̄imoniū a ſcd̓o gͣdu ⁊deinceps. Et ſi q̄rat̉ rō huiꝰ. dd̓m ꝙ hͦ ſtatutuꝫ fuit ꝓpt̓dilectiōꝫ dilatandā. qꝛ em̄ hō ꝓnus ē ad diligēdū ſibi p̄pinquū. ⁊ mr̄imoniū aggrauat ꝓpinqͥtatē. ⁊ dilectioniſmutue p̄ſtat fomentuꝫ. hinc eſt ꝙ eccīa ſtatuit vt amorad extraneos extēderet̉. vt mrimonia extra ꝓpriā parētelā ꝯͣherent̉. ⁊ ita nō ſolū in ſcd̓o. ſed etiā deinceps ꝓpt̓dilatādā charitatē. ⁊ ꝓpt̓ ampliādā honeſtatē. ⁊ ita pꝫꝙ ꝯſanguinitatis vinculuꝫ ob diuerſas cās hꝫ īpeditmrimōium. ⁊ hoc concedendum. ¶ Ad illud gͦ qd̓ obr̄de eua ⁊ adam ꝙ fuerūt os ⁊ caro. dd̓m ꝙ qͣꝫuis eua ⁊ adam fueruntos ⁊ caro. non tamen ſic fuit tunc quemadmodum nūc eſt. qm̄ nūc eadē eſt via ꝓpagationis etꝯmixtionis. ſꝫ eua n̄ exijt ab adā ꝑ viā gnatiōis ſed permodū ſuꝑnaturalē. nō ꝑ coitū. īmo de latere. qͣlis modꝰꝓducēdi poptime ꝯpetebat cōiugio. tū ꝓpt̓ figurā. tuꝫetiā vt figuret̉ vinculi mr̄imonial̓ eqͣlitas. qꝛ de latereadherentia. vn̄ qꝛ nō ſil̓i mō alij ſibi attinēt. iō modꝰ ile ad ꝯn̄tiā trahi n̄ p̄t nec dꝫ. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ om̄eaīal̓ diligit ſibi ſimile. dd̓m ꝙ illud intelligit̉ de ſimilitudine ẜm ſpēm. vel ſi ītelligat̉ de ſimilitudine ẜm carnisꝓximitate. adhuc hꝫ ꝟitate ꝙ diligit. Sed alius eſt modus affectōis quo diligenda ē vxor. alius quo diligēdaeſt ſoror. ⁊ iō cōiunctio affectionis naturalis repugnacopule tn̄ mr̄imoniali. gͦ ſi copulet̉ ꝑ affectōis vinculūnon ſeqͥt̉ ꝙ debeat copulari ꝑ mrimoniū. ¶ Ad illud ꝙobr̄ ꝙ natura firmitatē p̄ſtat vinculo volūtatis. dd̓ꝫ ꝙveꝝ ē vbi affectio volūtaria ad id dirigit̉ ad qd̓ inclīat⁊ qm̄ natura bn̄ ordinata n̄ inclinat ad coeūdū cū ſorore. ⁊ affectio mrimonialis inclinat ad cognoſcēdū vxorē: hinc ē ꝙ naturalis affectio n̄ p̄ſtat volūtati fulcimetū. ſed potiꝰ īpedimētū. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ nō repugnat alicui bono mr̄imonij. dd̓m ꝙ hͦ ſolui p̄t ꝑ interemptiōꝫ. qm̄ Greg. dicit ꝙ exꝑimēto didicit ex tali copulanō poſſe ſobolē ſuccedere. Ur̄ tamen ⁊ alter dici poſſeꝙ impedit maius bonū. qd̓ eſt vinculū affinitatis. q̄ exinde ꝯtracta ē occaſio mutue dilectionis. ꝙ pꝫ ſi aliqͥsaccipiat filiā pr̄is ſui ⁊ exinde generet ꝓlem. idē ē ſocer⁊ pr̄. ⁊ eadē mulier eſt ſocrus ⁊ mr̄. ⁊ idē filius ⁊ gener.eadē nurus ⁊ filia. ⁊ idem vir ⁊ frater. ⁊ eadē vxor ⁊ loror. ita reſpectu neceſſitatis q̄ poterāt eē in. viij. ſicut iniiij. ſil̓r reſpectu ꝓlis. vt iſte alligatiōes diffunderentur⁊ charitas mediante vinculo mr̄imonij mutuo ꝯſeruaret̉. ſtatuit eccīa mrimoniū ad remotas ꝑſouas ꝓtendinon quia in proximis īpediretur mr̄imouiū. ſed qꝛ perderetur maius bonū. ⁊ ſic pꝫ totum.¶ Queſtio. iij.¶ Uſqꝫ ad quē gradū cōſanguinitas impedit mr̄imōiū
19
21
22
23
24
20