UI.XXX. V
iuſſiōis neceſſitate teneat̉. ſꝫ cōſilij volūtate libere faciat. Exhijs mōſtrat̉ int̓ fideles ꝯiugiūeſſe. ⁊ ꝯſiliū apl̓i n̄ obuiare p̄cepro dn̄i qͦ iubet fidelē nō iūgi infideli. ⁊ ſi cōiuncti fuerint ſeꝑari. Legit̉ em̄ ꝙ heſdras ꝓph̓a.īmo dn̄s ꝑ eū iuſſit iſrl̓itas vxores dimittere alienigenas. ꝑ qͣsibant ad deos alienos. nō ille ꝑmaritos acqͥrebant̉ deo. Rectehͦ p̄cepit. qꝛ per moiſen iuſſeratdn̄s ne qͥs vxorē alienigena duce̓t. Merito gͦ qͣs duxerāt dn̄ovt ꝓhibēte dn̄o iubēte dimiſer̄tqꝛ vt ait amb̓. n̄ ē īputād̓ mr̄imoniū qd̓ extra decretū dei factuꝫeſt. ſꝫ cognoſcit̉ emendandū. vtqn̄ fideſis infideli copulat̉ Sedvt ait Aug. cuꝫ cepiſſet gētibuseuāgeliū p̄dicari iā ꝯiūctos gentiles gētilibꝰ cōꝑit ꝯiugibus. exqͥbus ſi n̄ ābo crederēt. ſꝫ vnꝰ velvna. ⁊ infidelis cū fideli cōſentiret hītare. nec ꝓhiberi a dn̄o debuit fideliſ infidelem dimitterenec iuberi. Iō nō ꝓhiberi. qꝛ iuſticia ꝑmittit a fornicante diſcedere. Et infidelis hoīs fornicatio ē maior ī corde. nec vera eiꝰpudicitia cū ꝯiuge dici p̄t. qꝛ oēqd̓ nō eſt ex fide pctm̄ ē. qͣꝫuis verā fidelis habeat pudiciciā etiācū infideli ꝯiuge qͥ n̄ hꝫ vera. Iōaūt nec iuberi. qͥ nec ꝯtra iuſſionē dn̄i gētiles fuerūt ambo ꝯiūcti. licitū gͦ erat ꝑ iuſticiā fidelifidelē dimittere. ſꝫ licitū nō eratfaciēdū ꝓpr̄ liberā beniuolētiā¶ Euidēter apparet ⁊ int̓ fideles ꝯiugiū eē. ⁊ apl̓m de illis age̓qͥ in infidelitate ꝯiūcti fuerūt. ⁊pꝰ alter ad fidē cōuerſus ē. cuꝫqͦ ēt fidelis hītare ꝯſenſit. ⁊ hūcnō dimittere fideli ꝯſuluit apl̓sqꝛ forte ꝑ fidē ſaluabit̉ infidelis¶ Agit de diſſolutiōe mr̄imōijqͦ ad cohabitatōꝫ int̓ eos qͥ ſuntdiſꝑis cultꝰ. ⁊ determīat veritatem.Pōt tn̄ licite dimittere. qꝛ infideliē fornicatio. ſi n̄ corꝑis tn̄mētis. Cām em̄ fornicatōis dn̄sexcipit. fornicatōeꝫ ꝟo gn̄alem
⁊ vniuerſalē ītelligere cogimurn̄ mō. ſcꝫ corꝑalē ſꝫ ⁊ ſpūalē. de qͣAug. ait. Idolatria ⁊ q̄libꝫ noxa ſuꝑſtitio. fornicatio ē. dn̄s ātꝑmiſit cā fornicatōnis vxorē dimitti. ſed n̄ iuſſit. ⁊ ſic dedit apl̓olocū monēdi. vt qͥ voluerit n̄ dimittat. p̄t talē licite dimittere. ſiem̄ fornicatio carnis deteſtādaeſt in cōiuge. qͣnto magis fornicatio mentis .i. infidelitatis. Siāt q̄ris an̄ ꝓpter aliud viciū niſi ꝓpter īfidelitatem vel idolatriā poſſit dimitti. Attende qͥdAug. ait. Si infidelitas fornicatio ē. ⁊ idolatria infidelitas. ⁊ auaricia idolatria. nō ē dubitādū⁊ auariciā fornicatiōeꝫ eē. qͥs gͦquālibet illicitā cōcupīam pōtfornicatōis gn̄e ſeꝑare ſi auaricia fornicatio ē.ᵉ Ex qͥ intelligit̉ qy ꝓpter illicitas ꝯcupīas nō tm̄q̄ in ſtupris cū alienis viris vl̓ feminis cōmittūt̉. ſed ob qͣſſibꝫ q̄aīam a lege dei aberrare faciūt⁊ ꝑnicioſi corrūpi. poſſit ſine crimine ⁊ vir vxorē ſuaꝫ dimittere⁊ vxor viꝝ. Itē rectiſſime dimittit̉ ſi viro ſuo dicat. nō ero vxortua niſi mihi de latrocinio diuitias cōgreges. vel niſi ſolita lenocinia exerceas. aut ſi qͥd alid̓facinoroſum vel flagicioſum aviro ſuo expetat. Tūc ille ſi veraciter penitens eſt. habetqꝫ fidē ꝑ dilectiōem oꝑantē. mēbruꝫqd̓ eū ſcandalizat āputabit. Exhijs apꝑet ꝙ nō ſolū infidelitasſed etiā q̄libet ꝯcupīa q̄ ꝑnicioſe turpiterqꝫ corrūpit. fornicatio ſpūalis eſt. ꝑ quā vir vxoreꝫvel vxor virū dimittere p̄t. Conſulit tn̄ apl̓s ne fidelis dimittat īfidelē volentē cohabitare. nec adeo reuocare.Agit de diſſolutiōe mr̄imōijqͦ ad vinculi fractionē ſiue omnimodā ſeꝑationē. on̄dens. ꝙ ſiinfidelis n̄ vult cohabitare. ꝙ fidelis pōt contrahere.dHic q̄rit̉ ſi fidelis dimittat infidelē. vel infidelis a fidoli diſcedat. an liceat fideli aliam ducere. Uidet̉ auctoritas teſtari ꝙ
qꝫ ſūt in maliciaobſtinati. ꝓpterꝑiculum corruptiōis euitandūneutris cōcedit̉cohabitare. ſineꝯtumelia creatoris. qꝛ ſꝑ p̄ſumit̉niſi velint cōuerti ꝙ velint cohabitare ī ꝯtumeliam creatoris.c ¶ Ex qͦ intelligit̉ ⁊c̄. Innuit gꝓpter q̄ſlibet illicitas ꝯtumeliaſp̄t vir dimitterevxorē. ⁊ hoc idēſup̄ ꝓbauit. Sꝫī ꝯriū obr̄ Hierſi vxor peccat inaīam ſuā nō eſtpolluta viro ſuogͦ vir n̄ p̄t eaꝫ dimittete. Et hocetiā videt̉ rōne.qꝛ vir nō hꝫ poteſtatē aīe vxorꝭſꝫ tm̄ corꝑis Som̄e pctm̄ quodcunqꝫ fecerit hōexcepta fornicatōne ē extra corpꝰ. alia enī pctāaīaꝫ offēdūt gͦ ⁊Itē ꝑ deductōnead incōueniēs īꝓbat̉ hͦ ip̄ꝫ. qꝛ cūvix reꝑiant̉ de ſecularibꝰ ꝑſonisaliqͥ qͥ n̄ peccentaliqn̄. tunc fereoīa matrimōiapoſſēt licite ſeꝑari. ℟º. dd̓. ꝙ nōeſt ꝯceſſū ꝓpterfornicatōeꝫ fierimr̄mōij diuiſiōꝫniſi catenꝰ qͥ ꝑ ilā fornicatōꝫ aliledit̉ vel offēdit̉qͥ ē mrimonialit̓copulatꝰ. Scd̓ꝫhͦ nota ꝙ fornicatio tripliciterdr̄. ꝓprie cōitercorſſime. Propͥedr̄ fornicatio eēpctm̄ circa actūcarnis. vtpote.qꝛ coit cū nō ſuavel nō ſuo. Cōit̓dr̄ fornicatio in
ꝑ quē modum ꝓphete ip̄os idolatras me retricibus fornicarijsfreq̄nter cōꝑātſicut pꝫ. jͣ. Paral̓. v. ⁊c̄. Cōmuniſſime dr̄ fornicatio om̄is cōcupiſcētia īordinata q̄ offēdit̉ deꝰ.⁊ relinqͥtur. Prima fornicato nōp̄t fieri ab vxoreſciēter qͥn fiat iniuria viro. ⁊ id̓oꝑ illā p̄t fieri diuortiū. etiā ꝓ vnico ſolo actu ſpoſſit ꝓbari. etiam qͣꝫtū fornicāſpeniteat. Secūda ꝟo tūc ē ī iniuriā cōiugꝭ qn̄ꝯiūx ī illa ꝑſeuerat. qꝛ tūc ē viaducēdi ad corruptione. ⁊ iō ꝑ illā p̄t fieri ſeꝑatōſi ꝯiūx nolit penitere. Si āt vl̓tpēitere ⁊ redire.nō p̄t repudiareeā. fornicatō tūē ī dānū ꝯiugisqn̄ dat ei occaſionē ſcandali. vtqn̄ nō vult cū eoqͥete viuere niſiꝯſētiat malefacere. ⁊ tūc p̄t eā dimittere. vl̓ qͣꝫtūad thoꝝ vel qͥntū ad cohītatōꝫnō ſimpl̓r ſi āboſūt fideles. ⁊ periſtū modū ſūt intelligēde aucͣtesad hͦ īducte. naꝫꝓpt̓ alia generapctōꝝ nō pōt dimittere nec qͣꝫtūad thoꝝ nec qntū ad cohītatōeꝫniſi p̄ſtēt mgͣnāoccaſionē ruine⁊ vehementer timeat̉ de lapſu.tūc eī lꝫ dimitt̓eſicut dicitur h̓ ⁊dr̄. xxv. qōe. j. ⁊Math̓. xviij. ſioculꝰ tuꝰ ſcādaliſat te. ⁊c̄. Glo.
Augꝰ. ī li.de ẜmonedn̄i ī mōte
i. Eſd̓. x.
3
Pro qͥbꝰvicijs pn̄tdimitti.
Exodi.xxxiiij.
Ambro.
Aug. ī ſermōe dn̄i inmonte.
Augu. adpolentiū.
Aug. de fide ⁊ oꝑibꝰ.
Nō ē veraudiciciaidei cū īfi.deli
Ro. xiiij.
i. Cor. vij