DI.XXXVIII
ſuꝑaddita. vt canonice ſanctōes ⁊ pr̄m inſtituta. Inpͥmis nō p̄t diſpēſare nec hō nec d̓s. In ſcd̓is nō hō ſꝫ deus. In tercijs. et hō et d̓s. Rō aūt hꝰ eſt qꝛ p̄cepta pͥmetabule īmediatē ordināt ad deū. ſi gͦ votū īmediate ordināt ad deū. vr̄. ⁊cͣ. ¶ Itē qͥ nō facit qd̓ ꝓmittit mētit̉. ſꝫpapa nō p̄t diſpēſare ī medacio. gͦ nec ī voto ¶ Itē vnōin voto ꝯtinētie ſpālit̓ videt̉ Eccī. xxvj. Nō eſt dignapōderatio ꝯtinētꝭ aīe. ſi gͦ ꝯtinētia nulloº p̄t recōpeſaripꝫ ⁊c̄. Itē ꝙ nec ī voto pauꝑtatis videt̉. qꝛ ꝑfectiꝰ eſt ꝓdeo mēdicare qͣꝫ ꝯtinere. gͦ ꝑfectius ē votū pauꝑtatꝭ. ergo ſi diſpēſare nō p̄t ī voto cōtinētie. nec pauꝑtatꝭ. Itēꝙ nec ī voto obediētie videt̉. qꝛ hoc ē ꝑfectiſſimū. qꝛ ī caſtitate vincit hō corpꝰ ſuū. in pauꝑtate mūdū. ī obediētia mactat homo ſeipſū. gͦ. ⁊c̄. Sꝫ ꝯͣ. ꝙ poſſit in om̄i diſpēſāre videt̉. qꝛ votū vnū nō minꝰ obligat qͣꝫ alid̓. Sꝫpōt diſpēſare ī aliqͦ. vtpote ī voto ꝑegrinatōis ⁊ abſtinētie. ergo et in om̄i. ¶ Itē ꝙ ſpecialiter ī voto cōtinentie videt̉. qꝛ diſpēſarō locū hꝫ. vt d̓t Bern̄. vbi cadit neceſſitas vel cōis vtilitas. Sꝫ poſſibile ē ꝙ aliqͥs ex defectu mulieris incurrat ꝑiculū mortis. ſicut dr̄ de rege lodouico. Et poſſibile eſt ꝙ oēs moriant̉ qͥ pn̄t generareſolo eo remanēte qͥ vouit. ⁊ remanēte papa ⁊ muliere.ergo ſi neceſſitas ē cōſeruatōis ſpēi. in caſu iſto poſſꝫ cōtrahere. Itē poſſibile ē ex mr̄imonio pace eccleſie dari.q̄ eſt cōis vtilitas. ⁊ cōis vtilitas p̄ferēda ē bono pͥuatoergo. ⁊ ¶ Itē ꝙ ī voto pauꝑtatis videt̉. qꝛ diſpēſare p̄in voto adſtinētie. ſꝫ maiꝰ ē carnē ſuā macerare qͣꝫ diuitias dimittere. gͦ. ⁊c̄. ¶ Itē ꝙ: voto obediētie videt̉. qꝛſūmus pōtifex aſſumit de religionibꝰ ad dignitates ⁊ p̄latōes. ſꝫ ſic aſſūpti nō teuētur obedire p̄latis ſui ordīsqͥbꝰ vouerūt obediētiā. ergo ⁊c̄ ¶ ℟º. dd̓. ꝙ diſpēſatiodr̄ duplicit̓. Unoº iuris relaxatio. Alioꝰ iuris declaratio. Dicūt ergo aliqͥ ꝙ papa p̄t in voto diſpēſare ẜm ꝙdiſpēſatio ē iuris relaxatio. eo ꝙ eius aucͣtas eſt ꝯͣ obligatem voti. Et rōem huius aſſignāt. qꝛ papa ē īmediatus oīm p̄latꝰ. ⁊ ad ip̄m ſpectat oīm ordinatio. maxīeqͣꝫtū ad ea q̄ ſūt ſuꝑerogatōis. ⁊ qꝛ oīm volūtates eiꝰ ſb̓ſūt aucͣti ⁊ diſpōi. iō nullū votū al̓r dꝫ emitti niſi cū hacꝯditōe ꝙ tūc credat̉ irritū. cū ꝯn̄s ppͣ de vouēte al̓r duxerit diſponēdū. ⁊ ideo nullus obligat̉ ad votū faciēdūcū ppͣ al̓r diſpōit. Ꝙ ſi illā cōditionē n̄ appōat. tn̄ nonp̄t eā excludere. ⁊ ideo dicūt ꝙ in om̄i voto p̄t diſpēſar⁊ ab om̄i tali obligatione abſoluere. Et ad oēs rōes reſpōdēt ꝙ nō ē ibi obligatio abſoluta ſꝫ ꝯdicionata. ⁊ iōdiſpenſare p̄t. cū poſſit illā cōditionē infligere. ſi ſibi aliud de vonēte placet diſponere. Sꝫ alij dicūt ꝯͣ. qꝛ cuꝫilla deo cōplaceāt. ⁊ abſqꝫ dubio bona ſint. ſine heſitatione totis viſceribꝰ implēda ſūt. Uidet̉ etiā cū d̓s voluerit vnūquēqꝫ liberū eſſe ꝙ vnaſqͥſqꝫ ſine ꝯditōe aliqͣ talia poſſit et debeat vouere. Et ideo dicūt ꝙ papa ī malo voto tm̄ p̄t diſpēſare ẜm ꝙ diſpēſare ē iuris relaxatōqꝛ obligatō voti pēdet ex iure diuīo n̄ hāano ex iure nturali nō ex ꝯſtitutōe pr̄ꝫ. Pret̓ea ppͣ n̄ hꝫ poſſe nec auctoritate ī votū relaxādo ius. qꝛ illd̓ nō eſt ei ſubiectumhꝫ tn̄ ptātē qͣꝫtū ius ſibi dat. ⁊ iō diſpēſare pōt ẜm ꝙ diſpēſatio ē iuris declaratio. ⁊ hec p̄t eē rōnabilior ⁊ ſecurior. qꝛ magꝭ ꝑ ip̄am ſatiſfit ꝯſcīe. ¶ Ad intelligētiā eiꝰeſt notādū ꝙ ius obligatōis voti ꝯſtituit̉ ex duplici iure naturali. ex hͦ vicꝫ ꝙ hō dꝫ eē verax ī ꝓmiſſo. ⁊ ex alioꝙ nihil dꝫ hō ꝓmittere niſi ſalua ſua ſalute ⁊ dīne maieſtatꝭ hōre. gͦ ex iure nat̉ali ē ꝙ qͥs ꝑ votū n̄ īpediri dꝫqn̄ facere poſſit ſibi vtiliꝰ. ⁊ iō acceptabiliꝰ. ⁊ iō ī oī voto qd̓ recipit recōpēſatōeꝫ meliorꝭ bōi ſiue ſimpl̓r. ſiueꝓ loco ⁊ tꝑe dn̄s ppͣ cꝰ ē ius d̓i lucidare p̄t diſpēſare. ⁊ ī
hoc coīter oēs ꝯueniūt. ſed diuerſificātur penes modūdiſpēſandi. Aliqͥ enī dicūt ꝙ nō eſt aliqd̓ votū qd̓ ꝓ loco ⁊ tꝑe nō recipiat recōpenſationē. ideo nullū eſt in qͦnō poſſit diſpēſare. vn̄ dicūt ꝙ bono ꝯtinētie p̄fert̉ bonū vniuerſalis eccleſie. vt pax. ⁊ ideo ī voto ꝯtinētie deqͦ minus videt̉ p̄t fieri diſpenſatto vel ſimpl̓r vel ad tēpus. ſicut etiā aliqn̄ factū ē. Alij ꝟo dicūt ꝙ votū cōtinentie nō recipit recompēſatōnē. qꝛ nō ē digna pōderatio anīe cōtinetis qn̄ obtinet̉ victoria de domeſtico inumico. In om̄ibꝰ alijs ē recompēſatio. iō p̄t diſpēſari inoībꝰ p̄terqͣꝫ in hoc. Tercij dicunt ꝙꝑfectōi religionis q̄eſt ī imitatōne xp̄i nihil p̄t equari. nec ꝓ illa recōpenſari. Et qꝛ illa ſubſtātialiter ꝯſiſtit in triplici voto .ſ. continentie. pauꝑtatis. ⁊ obediētie. ꝙ in his tribꝰ nō p̄t diſpenſari. Perfectio enī ꝯſiſtit ī aſſimilatōne ad oppōeꝫmaxime ſicut dicit augꝰ. in li. de vera religione. ⁊ qꝛ innullo tm̄ aſſimilat̉ hō xp̄o ſicut īhis. nihil pōt hec triahomī recōpenſare. qm̄ recōpēſatio nō tm̄ alioꝝ reſpicitbonā verūetiā vouetis. qm̄ d̓s vult ꝙ magis ſit vnuſquiſqꝫ ſollicitus de ſua ſalute qͣꝫ alioꝝ. q̄ iſtarū triū opinionū ſit verior fateor me neſcire. ⁊ ſatꝭ p̄t q̄libet ſuſtineri. ideo nullā aſſero. Si qͥs tamē velit hāc vltimā acceptare nō occurrit ei incōueniēs māifeſtū. vt dicatur qnec in om̄i nec ī nullo. ſed ī qͦdā ſic ⁊ in quodā nō ¶ Acillud gͦ qd̓ obijcit̉ ꝙ ī nullo mō p̄t diſpēſare. Dd̓m ꝙ illa argumēta currūt ẜm ꝙ diſpēſatio ē iuris relaxatio. ⁊ſic nō p̄t. p̄t tamē ẜm ꝙ diſpenſatio eſt iuris declaratio.qꝛ ius cōcedit votū nō teneri cū p̄t recōpēſari. ⁊ vniuerſaliter dn̄i pape ē hoc ius interptari. ⁊ iō in om̄ibꝰ alijsab his tribꝰ pōt diſpēſare. ¶ Ad illud qd̓ obſi pōt invno ⁊ ī oībꝰ. Dd̓m ꝙ nō ē ſimile. qꝛ cōditio recompeſationis melioris nō eat vniformiter in om̄ibꝰ. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ ī voto ꝯtinentie p̄t cadere neceſtitas ⁊ vilitas. dd̓m ꝙ nō cadit. ⁊ p̄terea cū certitudo nō cadit. n̄cadit neceſſitas. qꝛ nunqͣꝫ ē infirmitas a qͣ nō poſſit qͥsniſi ꝑ coitū liberari. Nō cadit neceſſitas reſpectu ſpēi.qꝛ nunqͣꝫ erit aliqͥs ſolus. Non cadit ibi maior vtilitasfaciētis et ibi nō eſt. qꝛ cōmutat meritū cēteſimi fructꝰ īmeritū triceſimi. Preterea ſi totū hic eſſet. incertū eſſet.qꝛ neſcitur vtꝝ infirmus ꝑ coitū ſanaret̉. neſcit̉ vtrumex coitu aliqͥs generaret̉. neſcit̉ etiā vtꝝ ex matrimoniopax reformaret̉. ⁊ nō eſt dimittendū certū ꝓ incerto. iōnō valet. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ votum abſtinētie votopauꝑtatꝭ ē maius. dd̓m ꝙ falſu eſt. qꝛ exercitatio corporal̓ eſt ad modicū vtilia. pietas aūt valet ad om̄ia vt dicit apl̓s. ⁊ ſūma pietas ē ꝙ ola vēdantur ⁊ dentur pauꝑibꝰ Preterea difficiliꝰ ē. pl̓es enī inueniūtur qͥ voluntpunare qͣꝫ qͥ volūt mēdicare. Preterea ibi nō tm̄ eſt abdicatio rei terrene. ſꝫ etiā volūtatis habēdi. vn̄ pauꝑculus veniēs ad religionē dimittit totū md̓m rōe volūtatis hn̄di. ¶ Ad illd̓ qͦd obr̄ de voto obīe ꝙ fit diſpēſatōī religioſis qͥ ꝓmouet̉. dd̓m ꝙ licet ī p̄latōibꝰ nō tenetur obedire ⁊ multa habehāt q̄ nō licerēt eis ſi eſſent ſb̓diti. tn̄ ī neutro voto ē diſpenſatū. Nā ī voto pauꝑtatis nō diſpenſatur. qꝛ non licet tali religioſo hr̄e ꝯpuꝫ.etiā ſi papa diſpenſet. ſꝫ tn̄ p̄t bōa eccleſie diſpenſare. ſicut abbas hona monaſterij. nec amittit meritū paupertais. ſed ē diuitiarū non dn̄s ſꝫ diſpēſator. nō amator.ſed cōtemptor. nō ꝯſeruator ſed diſꝑſor ī pauꝑes. Sil̓rin voto obediētie nō eſt diſpēſatū. qꝛ oēꝫ obediētiā quādebrbat pͥus ſuo ſuꝑio: idꝫ papr. ⁊ papa a ſua obedientia nō p̄t eū abſoluere. et ī talibus meritū obedientie cōmutatur ī meritū paſtoralis cure. nec eſt diſpenſatio ſꝫexmotio ꝓpͥus debet dici.
47
44
41
45
46
47
42