Druckschrift 
... in Quartum libru[m] Sententiaru[m] (1493)
Entstehung
Seite
170r
Einzelbild herunterladen
 

Di.XXXIIII

tentiam coeundi. ⁊ iō maleficiū non vincit nec expellitnec ex hoc ſeqͥtur ꝙ maleficiū ſit potentiꝰ. Ad illudqd̓ obr̄ ꝙ diſſolui p̄t ꝑ cām. ⁊c̄. dd̓m. ꝙ om̄e tale maleficiū diſſolui p̄t ꝑ deū. diſſolui etiā p̄t ꝑ diabolū. ſed nonom̄e diſſolui pōt ꝑ maleficū vel humanū cōſiliū. qꝛ malefici ſicut ꝑ confeſſionē eoꝝ ſcit̉ aliqͣ maleficia ſciūt facere que ip̄i ad penitētiā cōuerſi non pn̄t deſtruere. nechoīes ſciūt ꝯſiliū adhibere. ꝓpter hͦ ꝙ induſtria dyabolica ſuꝑexcellit humanā. qm̄ humanū conſiliū deficit. ⁊deus ꝓpter meritū peccati p̄teriti freq̄nter nō exaudit.⁊ dyabolus ad hoc nō debet inuocari. nec eius patrociniū implorari. hinc ē ꝙ tale maleficiū dicit̉ eē ꝑpetuum Ad illud gͦ qd̓ obr̄ de culpa. dd̓m ꝙ non ſꝑ remotiopene ſequit̉ remotionē culpe. Et ſimiliter ex ꝑte facientis multa poſſūt deſtrui q̄ nō pn̄t cōſtrui. Et ſimilit̓ exꝑte exorciſmi. nō enī ſꝑ habet efficaciā in expulſionē diaboli. ꝑmittēte iuſto iudicio dei. Ad illud qd̓ obijcitur ꝙ nullū maleficiū aufert potētia cōmedēdi. Dd̓m.ꝙ ſicut diabolo ꝑmiſſa ē a deo ptās ſuꝑ ſerpētes magisqꝫ ſuꝑ aliā anīalia in pͥoris facti memoriā. vn̄ plus ꝑ incātationes ſerpetes qͣꝫ aues capiūtur. ſic qꝛ actꝰ ille vicioſus ē. ⁊ quodāmō fetēs ⁊ vt plurimū ꝯiungūt̉ homines ad illū actū libidinoſe. ideo dyabolus plus hꝫ ibipoſſe ⁊ plus ei ꝑmittit̉. ⁊ hoc ꝓbatur exēplo ſcpͥture etaucͣte. qm̄ d̓r in Chob̓. ꝙ demoniū nomīe aſmodeꝰ virūin lecto interfecit nō in ꝯuiuio Ad illd̓ qd̓ vltimo obijcit̉ ꝙ equaliter ſe hꝫ vis illa ad oēs. dd̓m breuiter ꝙ verum ē. ⁊ ſi impediretur naturali impedimēto. equalit̓impediret̉ qͣꝫtū ad om̄es. ſed qͥ a demoniaco impediturqui aſſiſtit et ſe obijcit ẜm petitionē ſortilege mulieris īpetrāte hoc merito infidelitatis. ſicut fid̓s impetrat vtceus aſſiſtat ad faciēda miracula. ſic ſortiaria reſpectuꝑſone determinate facit ſortilegiū. qꝛ dyabolus ī actu illo p̄ſto eſt ⁊ nō in alijs. ⁊ tunc vel ꝓpͥa virtute vel ꝑ herbam vel lapidē vel naturā occultā vim impedit ne ī actum exeat. nō reſpectu alteriꝰ ml̓ieris. qꝛ ad hoc inuitatus fuit. aut qꝛ dn̄s nō ꝑmittit. occultu em̄ dei iudiciuꝫhic latet. ſicut patet in vxore thobie. Onſequēter qͣꝫtū ad terciū articulū querit̉ de defectu ſiue impedimēto qͥ venit ex ꝑte liberi arbitrij. ⁊ circa hoc duo q̄runt̉. Primo qr de ꝑuerſitate rationis que eſt in furioſis. Secundo & ſubuerſione voluntatis in inceſtuoſis. Queſtio. j. e.Utrum furia impediat mrimonium. Et videt̉ ꝙ ſic. qꝛmrimōiū ē tm̄ ꝯſentientiū. ⁊ conſenſus ē rōne vtentiū.ſꝫ furioſi nō vtūtur rōe. ergo. ⁊c̄ Itē plus tollit conſēſum ſtulticia qͣꝫ error. Sed error impedit mr̄imoniumgͦ multo magis furia. Itē furioſus non pōt ſtare iniudicio nec teſtificari. gͦ nec ꝯtractū facere. Sed plus ēꝯtractum facere rōne ſui corꝑis qͣꝫ reꝝ. ergo ſi mrimoniū eſt ꝯtractus reſpectu ꝓprij corꝑis. patet. ⁊c̄. Itemfurioſus nō meret̉ nec demeret̉. ſꝫ om̄is q̄ ſuſcipit ſacramētū ſuſcipit ad meritū vel demeritū. vel digne vel indigne. ergo furioſus nō pōt ſuſciꝑe ſacr̄m. ⁊ ſic nec matrimoniū. Cōtra mr̄imoniū ē ad ꝓcreandū ꝓleꝫ ad cultū dei. gͦ qͥ p̄t hͦ facere p̄t matrimoniū ꝯtrahere. ſꝫ furioſus p̄t generare. gͦ ⁊cͣ. Itē furia ꝓuenit accidētaliterſed matrimoniū eſt vincl̓m inſolubile. gͦ furia nō impedit matrimoniū. Itē ſi a furia pōt quis liberari ⁊ nemo pōt ſcire vtꝝ ſit ꝑpetua. ſed impotentia coeundi r̄innpedit niſi ſi­ ꝑpetua ẜm ꝟitatē vl̓ ꝓbabilit̓ ꝯuīciat̉.⁊c̄. Itē furioſꝰ p̄t baptizari ⁊ recipit ſacrm baptiſmi.30 ꝯſil̓i rōe p̄t mr̄imoniū ꝯhere. ℟ª. dd̓. ꝙ circa hͦ diſtīgue

dū ē. qꝛ furia aut ꝯcomitat̉. aut precedit. aut ſeqͥtur. Siꝯcomitat̉. tūc qꝛ furioſꝰ n̄ hꝫ ptātē ꝯſētiēdi. īpedit mrimoniū ⁊ nullū ē. Si āt p̄cedit. ⁊ ille hꝫ lucida int̓ualla.vel ſeqͥt̉. mrimoniū n̄ īpedit. Rōes gͦ ꝓbātes ꝙ īpeditꝓcedūt ea via q̄ furia ē tꝑe ꝯſēſꝰ ⁊ ẜm actū. Si ꝟo nō eſſet actu furioſꝰ ſꝫ habitu. etiā ſi haberet lucidū int̓uallūnō deberet ꝯtrahere ꝓpt̓ ꝑicl̓m. qꝛ tal̓ ꝓlē neſcit educar̄nec cū vxore debite cohītare. tn̄ ſi ꝯͣheret ꝯͣctū eēt. Adilld̓ ꝟo qd̓ obr̄ ī ꝯͣriū ꝙ p̄t ꝓcreare ꝓlē. dd̓. ꝙ ẜm ſtatuꝫnō p̄t. qꝛ neſcit etiā filios educare. ꝑterea ſi hoc poſſꝫ. j̄ſeq̄ret̉. qꝛ hͦ n̄ d̓t totū eē mrimōij. Ad illd̓ qd̓ obr̄ ꝙ accidētalit̓ venit ⁊ recedit. dd̓. ꝙ et ſi mr̄imoniū ſit ꝯͣctū ꝑfuriā. nō tn̄ ſoluit̉. ſꝫ īpediri p̄t vt n̄ ꝯͣhat̉. ⁊ ſi etiā ꝯͣhat̉nihil fiat niſi poſtmodū ꝯſētiat cū habuit int̓ualla lucida Ad illd̓ qd̓ obr̄ ꝙ p̄t liberari a furia. dd̓. ꝙ n̄ ē ſil̓ede furia. ⁊ de īpotētia cōeūdi. qꝛ furia īpedit rōe ꝯſenſꝰ⁊ ꝯſenſꝰ ē in vno actu ⁊ ī modico tꝑe. ⁊ iō ſi tūc ſit furiacū tollat ꝯſenſū īpedit mr̄imoniū. Sꝫ īpotētia cocūdieſt ꝯͣ mrimonij vſū nō ꝯͣ cōſēſū. ⁊ qꝛ vſꝰ totū tp̄s vite cōcernit. iō nō ē īpedimētū niſi ꝓtēdat̉ ꝑ totā vitā. ⁊ ſic pꝫilld̓ Ad illd̓ qd̓ ob̓r de baptiſmo. dd̓. ꝙ nō ē ſil̓e. qꝛ baptiſmꝰ ē ſacr̄m ꝯͣ origīale. qd̓ qꝛ ꝑ aliū ꝯͣctū ē. ſufficit alenꝰ ꝯſenſꝰ. nec oꝑtet int̓uenire ꝓpͥuꝫ. nō ſic in ꝓpoſito.īmo oportet ꝙ contrahens conſentiai. Queſtio. ijDe ꝑuerſione volūtatis ⁊ inceſtuoſis. vtputa cum qͥsiacet cū vxoris ſorore. qꝛ ergo. vtꝝ tale crime̓ impediatmr̄imoniū ⁊ faciat ꝑſonā illegittimaꝫ. Et ꝙ ſic videt̉ ꝑaucͣtes qͣs adducit mgr̄ ī lr̄a. Itē hͦ ip̄m ꝓbat̉ rōe. qꝛ inqͦ qͥs peccat ī hͦ torq̄ndꝰ ē. ſꝫ inceſtꝰ iſte fuit ꝯͣ bonū mr̄imonij. ergo ī eo dꝫ puniri IItē affinitas ꝯͣhit̉ ī copulacarnali. ſꝫ affinitas īpedit mrimoniū ꝯͣhēdū ⁊ dirimitiā ꝯͣctū ſic̄ ⁊ ꝯſāguītas vel ꝯgnatio. gͦ ſi factꝰ eſt affinisvxori n̄ iā māet mrimoniū. Itē ꝙ ſaltē n̄ dēat redder̄ debitū vr̄. qꝛ qͥcūqꝫ coit cū ꝯſaguīea vel affine peccat mortalit̓. ſꝫ nullꝰ tenet̉ peccare mortalit̓. gͦ n̄ tenet̉ redder debitū. Cōtra. vxorū dꝫ puniri ī pctō viri. gͦ n̄ pͥuat̉ viro⁊ ſi hͦ. gͦ iſte ē vir ⁊ p̄t ab eo petere debitū. gͦ ſi māet vīculū relatōis ī vtroqꝫ extremo. gͦ ⁊ iſta ē vxor ⁊ ille vir.Itē ꝙ mortua vxore poſſit ꝯͣhere cū alia vr̄. qꝛ oē crimēp̄t deleri ꝑ pnīam. gͦ ſi om̄ino deleto crimīe n̄dꝫ durar̄pena. vr̄ ꝙ talis poſſit ꝯͣhere. Itē eſto ꝙ ꝯͣhat nūquideccl̓ia ſeꝑabit. ꝯſtat ꝙ n̄. gͦ inceſtꝰ n̄ īpedit mr̄imoniuꝫ℟º. dd̓. ꝙ aliqͥs p̄t ꝯmittere īceſtū ꝯgnoſcēdo ſororē vxoris ſue duplicit̓. Aut an̄qͣꝫ ꝯͣhabat mr̄imoniū cū ſorore. aut pꝰ ꝯͣctionē Si pꝰ ꝯͣctionē mr̄imonij. mr̄imoniūilld̓ n̄ ſoluit̉. amittit tn̄ ius petēdi debitū. nō tn̄ reddēdiqꝛ n̄ potuit pctm̄ eiꝰ p̄iudicare vxori niſi fuerit ꝯſcia ſceleris. Int̓ dicit̉ etiā tali ab eccleſia vt n̄ ꝯͣhat cū alia. etiampͥori mortua. diſpēſat̉ tn̄ cū eo maxime ſi timet̉ d̓ fornicatōe qꝛ ē iuuenis. Si ꝟo ꝯͣhat. nō debꝫ ſeꝑari oīno.ſꝫ ad tp̄s ad pnīaꝫ faciēdā. peccat tn̄ ꝯͣhēdo ſine eccl̓ie licētia. Si āt ꝯgnouit ſororē an̄ mrimōij ꝯͣctionē. etiā pꝰſpōſalia de fut̉o. nullū ē mr̄imoniū ꝯctu rōe affinitatisvn̄ ſeꝑandi ſūt iudicio eccleſie. ⁊ mulier p̄t nubere. virāt qͣꝫtū ē de rigore iurꝭ nubere n̄ p̄t. ⁊ ī hͦ caſu intelligunt̉aucͣtes a mgro īducte Ad illd̓ qd̓ obr̄ de crimīe. dd̓. ꝙqͣꝫuis ſit hō puniēdus ꝓ crimīe qͣꝫtū ē de rigore. diſpēſatur tn̄ vbi timet̉ ꝑiculū ⁊ detrahit̉ ſeueritati. Ad illd̓qd̓ obr̄ de affinitate. dd̓. ꝙ affinitas ſuꝑueniēs n̄ diſſoluit mr̄imoniū iā ꝯͣctū. qꝛ qd̓ firmū ē n̄ p̄t infirmari aliqͦcaſuali vel accn̄tali ſuꝑueniēte. Ad illud qd̓ obr̄ de debito. dd̓. ꝙ ip̄e ī petēdo ꝯgnoſcit affinē. ſꝫ ī reddēdo cognoſcit vxore. qꝛ illa petit affectu vxorio. ⁊ petit ius qd̓hꝫ in eo. ⁊ ideo tenet̉ ille reddere.

26

31

32

27

33

1

34

35

36

37

38