Querit ⁊ determinat veritatē. vtrū ꝯſenſus coactus faciat matrimoniū.Portety autē ꝯſenſum cōiugaleꝫ liberū eēa coactōe. Coactus em̄ ꝯſenſꝰqui nec ꝯſenſus appellari debet cōiugiū nō facit ſic̄ teſtat̉Urbanꝰ papa ſcribēs ſanctoregi arroganū in hec ꝟba Deneptꝭ tue ꝯiugio quā te cuidāmiliti daturū neceſſitatꝭ inſtāte articulo ſub fidei pollicitatōe ꝯfirmaſti hoc eqͥtate dictāte decreuimꝰ vt ſi illa virū illūoīno vt d̓r renuit. ⁊ in eadē voluntate perſiſtit. vt viro illi ſea prorſus deneget nupturā.ª neqͣqͣꝫ eā īuitā ac renitētē eiuſdēviri cogas ꝯiugio cōpl̓ari. IdēSi veꝝ eſſe ꝯſtiterit qd̓ nobislegati iordanis principis retulerūt. ſcꝫ ꝙ ip̄e coacrꝰ ⁊ dolensfiliā ſuā flētē ⁊ ꝓ viribꝰ renitētē raynaldo deſpōſauerit. qm̄legū ⁊ cāonū aucͣtas talia ſpōſalia nō approbat. ne ignorantibꝰ leges ⁊ canōes nimis durū videat̉. ita ſnīam tꝑamꝰ. vtſi princeps cū aſſēſu filie id qd̓ceptū eſt ꝑficere voluerit ꝯcedamꝰ Sin autē legatꝰ nr̄ vtraſ

qꝫ ꝑtes audiat. ⁊ ſi nihil fueritex ꝑte rainaldi qd̓ ampliꝰ impediat. ab ipſo iordane ſacr̄m qͦcōſtēt hͨ que dicta ſūt accipiat⁊ nos cāonū ⁊ legū ſcripra ſequētes. deinceps nō ꝓhibemquī alij viro ſi voluerit p̄dictaeiꝰ filia tm̄ ī domino nubat.¶ Explanat veritatē det̓minatam.Ex his apparet ꝯiugiū fieri ī-ter ꝯſentiētes ⁊ ſpōtaneos nōint̓ renitētes ⁊ īuitos.ᵇ Uerūᵇtn̄ qͥ īuiti ⁊ coacti ꝯiūcti ſt̓. ſi poſtea ab aliqͦ tꝑis ſpacio ſine cōtradictione ⁊ q̄rimōia cohabitauerint (facultate diſcedēdivel reclamādi habita) conſentire vidēt̉. ⁊ cōſenſus ille ꝯn̄sſupplet. qd̓ p̄cedēs coactio tulerat.¶ Abplicat ad ſpōſalia qd̓ circa matrimōiū determīat. cConſentire aūt ꝓbat̉ qui euident̓ nō ꝯtradic̄ ſcd̓m illud Inſpōſalibus eoꝝ ꝯſenſus exigēdus ē quoꝝ in nuptijs deſiderat̉. intelligit̉ tamē ſemꝑ patrifilia ꝯſentire niſi euident̓ diſſentiat. Itē ſpōſalia ſic̄ nuptieꝯſenſu fiūt ꝯtrahētiuꝫ. ⁊ iō ſic̄ īnuptijs. ita et in ſponſalibꝰ patriſfamilias filiā ꝯſentire oportet. q̄ ſi patris volūtati non repugnat cōſentire intelligitur

¶ Querit̉ h̓ de ſitu huiꝰ ꝑtis. videt̉ em̄ male hic ſituarqꝛ ſi coactio ē impedimētū mr̄imonij. gͦ in illo capitulodebꝫ det̓minari vbi agit̉ de impedimētis mr̄imonij. ℟ºº.dd̓m ꝙ qꝛ mgr̄ agit hic de mr̄imonio a ꝑte cauſe efficientis. ⁊ cauſa efficiens eſt conſenſus. nō qͥlibet ſꝫ plenus⁊ plenitudo cōiſenſus deficitẜm modos p̄dictos. id̓o h̓ agitde coactione eterrore. ¶ Infraagit de ꝑſonaꝝlegitimitate. etquia illa multꝭmōis pōt pͥuari⁊ ꝑ ꝯn̄s mr̄imoniuꝫ impediri.id̓o inferiꝰ agide multis īpedimētis. ⁊ hec eſtrō quare tractatus ille ab hͦ ſeparat̉. qꝛ rō impediendi venitex alio gn̄e cāe.a ¶ Ncquaꝙͣeam inuitam:renitentē eiuſdviri cogas cōiugio copulari ⁊cͣPonat̉ ꝙ alicōſentiat in aliquem ꝑ nunciū⁊ an̄ aduentumnuncij penitea⁊ nolit conſentre. vtrū ſit conpellenda. Et ꝙſic videt̉. quiaſi poteſtatē ſuācōmiſit procuratori. tūc ita ratum ē. qꝛ ꝓcurator facit. ſicut ſipapa faceret.ergo ſi procurator ⁊ nūciꝰ ꝯſentiat. quātūcūqꝫ poſtmodū reclamet. videt̉ ꝙ ſtet matrimoniū. Sed contra. ponat̉ ꝙ ſtatim exquo penitet anteqꝫ nuncius ꝑueniat. cū alio contrahat. conſtat ꝙ matrimonium eſt. cum adhuc alij nō ſit obligatꝰ. ergo aliud matrimonium non ſtat. Itē nō fit matrimoniuꝫ niſi ꝑ mutuū conſenſum. conſenſus aūt mutuus nulluseſt niſi ſimul ſit actu vel habitu. ergo ſi penitet anteqͣꝫtunc conſentiat. patet ⁊cͣ. Querit̉ ergo vtrum mr̄imonium poſſit cōtrahi inter abſentes. ℟ꝰ. dd̓m ꝙ ſi aliqͥsconſentit in apſentē ꝑ procuratorem pōt fieri mr̄imoniū. nō ſolū ſponſalia cōtrahi. dū tn̄ cōſtet vtrūqꝫ conſentire. ſicut in p̄ſentiarū pōt vnꝰ alteri conſenſum exprimere ꝑ interpoſitam ꝑ ſonā. Ꝙ aūt q̄rit̉ vtꝝ ip̄a pe

nitente mr̄imoniū cōtrahat̉. dd̓m ꝙ reuera fi nō an̄ peniteat qͣꝫ ille ꝯſentiat. res ē ſalua. Et ſi penitet in cord̓⁊ reclamet in ſigno in conſpectu teſtium per quos poſſit probari. vtpote negando vel matrimonium cū aliacontrahendo. reuera non eſt matrimoniū. nec in ꝯſpectu dei nec in cōſpectu eccl̓e. qꝯſenſus nō ſil̓ꝯcurrunt maxime ſi fec̄ quodin ſe fuit. vt reuocatio voluntatis eiꝰ ad nūcium perueniret. ⁊ hoc patetquia ſi ſtatiꝫ exquo penitet cūalia cōtraheretmatri moniumeſſet. Ꝙ obijcitur ꝙ dedit alteri ſuam poteſtatem dicēdūꝙ ſemper intelligitur poteſtatem ad hūc actūdare conſenſuin ipſo remanēte. qui eſt de eſſentia matrimonij interiꝰ in facie dei. ⁊ exteriꝰin facie eccleſieb ¶ Uerumtmen qui inuiti⁊ coacti coniūcti ſunt ⁊cͣ. Uidetur dicere ꝙſi non reclamatꝙ eſt matrimonium. Contra.illud pōt eē exnegligentia. ſꝫnegligentia nōſupplet locumconſenſus. ergo non videturꝙ ſit mr̄imoniuū. ℟º. dicēduꝫ ꝙ ẜm faciem eccleſie cōſenſus p̄ſumptus matrimoniuꝫ facit. quādo ſcilicet ꝓbabiliter preſumitur ꝙ conſenſus ille ſit maritalis.Hoc autem poteſt eſſe tripliciter. primo modo quantdo conſentitore. Sccundo vero quando ⁊ ſi non conſentit ore. tamen voluntarie conſentit in carnale opuspetendo ⁊ reddendo quod exigitur. Tertio modo quādo reclamare poteſt et habet locum ⁊ tempus et nonreclamat. conſentire preſumitur. et idco amplius nonauditur. immo in facie eccleſie pro matrimonio habe/tur. non propter negligentiam ſed propter conſenſuꝫqui creditur inclinatus et voluntarius ſimpliciter. qͣꝫg

DI. XXIX

Urbanꝰpapa

In li. panidectarum.