DI.XXV

res ordines ꝓmoueri etiā ante ānos diſcretōis. Sed ꝙita paſſim ꝓmouētur et bn̄ficijs eccl̓iaſticis ditent̉. vijpoteſt eſſe ſine cōceptu canonū. ⁊ ſcādalo hoīm. ⁊ peruculo animaꝝ. Cōcedende ergo ſunt rōnes oſtendētes ꝙnō eſt neceſſariꝰ vſus ratiōis ad ſacramēti eſſe vel ſuſcipere. ſed ſolū qͣꝫtum ad bene cē ⁊ digne ſuſciꝑe. loquēdode ordinibꝰ ꝓprie. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ de mr̄imoio. diceuduꝫ ꝙ nō eſt ſil̓e. quia in mrimonio nō requirit̉ vſusratōis ꝓpter dignitatē ſacramēti. ſed ꝓpter ſignificationem cōiunctōis dei ⁊ aīe. que nō eſt niſi in mutuo reſpectuſ enſibili. p̄terca non cōcludit hoc generalit̓ de ſacramēto ordinis. ſed ſoluꝫ de dignitate cp̄i. ¶ Ad illud qd̓obijcit̉ ꝙ dicit accipe. dd̓m ꝙ illa oblatio ſignificat magis imperiū ⁊ poteſtatē dantisqͣꝫ executiōem ſuſcipientis. vnde illiꝰ nō tm̄ eſt offerre. ſꝫ cōferre. ⁊ niſi ſit obexcōtrarie volūtatis ita ꝙ oīno ſit īuitus recipit̉ ſacramētum. ẜm ꝙ iudicat̉ de ſacramēto cōfirmatōis. ¶ Ad ililud qd̓ ꝯbijcit̉ de vſu. dd̓m ꝙ ⁊ ſi nō habeat ſtatim vſuꝫquia ſperat̉ aliqn̄ habere. nō fruſtra datur ſacerdotibꝰ.ſicut etiā dat̉ ſacerdotiū ei qui lōge poſt differt celebrare. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ de recuſante. dd̓m ꝙ hic eſt ſophiſma cōſequetis. recuſans nō recipit. ergo non oportet ꝙ recipiēs cōſentiat. quia mediū eſt inter recuſanteꝫ⁊ oīno cōſentientē. ¶ Ad illud qd̓ obijcitur de temꝑe etetate. dd̓m ꝙ determiatio iſta temꝑis non eſt qͣꝫtum adſacramēti neceſſitatē. ſed potius qͣꝫrū ad ſuſceptiōis cōgruitatē ⁊ ſolēnitatē. quā in maioribus ordinibus oportet ſeruari. ſaltē qͣꝫtuꝫ ad ānos diſcretiōis. ꝓpter votumcōtinentie ⁊ ordinū dignitatē. vlterior ꝟo ꝓtelatio temporis qͣꝫtum ad ſacerdotes qͣꝫtū ad tēpora moderna nōexigit̉. quia ſicut in multis malicia ſupplet etatē. ita inmultis bonitas ⁊ ſāctitas ſupplet. Preterea multi nōordinant̉. qui nō p̄ficiūtur populo vt religioſi. ideo nonoportꝫ in eis ita ſeruare tēpora vt in alijs. maxime ſi ſitſanctitas vite ⁊ ſciētia ⁊ maturitas moruꝫ. ¶ Ad illudqd̓ obijicit̉ de cōtinētia iaꝫ patet rn̄ſio. nam cōtinentia īſacris ordinibus nō eſt de eſſe. ſꝫ de bene eſſe.¶ Queſtio. iij.Utꝝ ad ordinis ſuſceptōem neceſſaria ſit indiuiſio carnis. Et ꝙ ſic videt̉. jͣ. ad Thimo. iij. oportet ep̄m eē vnius vxoris virū. Et hocip̄m d̓r de diacono. ¶ Iteꝫ Ambro. ad Uercellēſes. ⁊ habet̉. xxiij. diſ. cognoſcimꝰ. nō ſoluꝫ de ep̄o ⁊ p̄ſbytero apl̓m ſtatuiſſe. ſed etiā patres ī cōcilijs inuicē tractatū addidiſſe clericū quempiā non debere eē qui ſecūda cōiugia ſit ſortitus. ¶ Ite ille nō poteſt ꝓmoueri qui habuit vxorē cuiꝰ caro eſt diuiſa. ergoml̓to minꝰ poteſt ille qͥ habuit plures vxores. Pretereapatet ex hoc qd̓ dicit Inno. diſ. xxxiiij. Si quis viduālicꝫ laicus duxerit vrorē ſcū ante baptiſmū ſeu poſt. nōadmittat̉ ad clerū. ¶ It̓eꝫ ſacerdos ſiue ep̄us gerit figuraꝫ chriſti. ſed xp̄us nō fuit diuiſus. īmo vnitus vnitate nature. ergo deficit in tali ſignificatio ordinis. ergo ⁊ordo. qm̄ ſignificatio eſt eēntialis ſacramēto. ¶ Ite bigamia eſt ꝓprietas que nunqͣꝫ relinquit̉. nec poteſt ille qͥeſt bigamꝰ fieri nō bigamꝰ. ergo ſi impedit ſacramentūvidet̉ ꝙ reddat ſe impoſſibilē ad ordinis ſuſceptioneꝫ.¶ Cōtra. carnis corruptio nō impedit carnis ſuſceptionem. ergo nec diuiſio cōſimili rōne. ¶ Itē ſi carnis diuiſio impedit q̄ͥ eſt cū vxore. vituꝑabilior ſit illa q̄ eſt cūmeretrice. multo fortius illa impediret. ſꝫ illa nō impedit. ergo nec iſta. ¶ Iteꝫ ſi carnis diuiſio impedit. autratione alicuiꝰ qd̓ fit in carne. aut rōe eius qd̓ fit in aīaRatōe alicuiꝰ qd̓ fit in carne non videt̉ ꝙ relinquat aliam diſpoſitionē qͣꝫ in cognitōe vniꝰ. Ratōe alicūiꝰ qd̓

ſit in aīa nō. qm̄ mortua vxore nihil remanet de matrimonio. ¶ Itē quero qͣre impedit. Si ꝓpter defectū ſacramēti. quero cuiꝰ. Cōtra. ſi mrimonij. plꝰ deficit a ſacramēto mr̄imonij qͥ nunqͣꝫ cōtraxit qͣꝫ quibis cōtraxit.ergo nō deficit a ſacramēto mr̄imoniali. Si a ſacramēto ordinis. Cōtra bigamia nō attendit̉ ẜm ſacramentuꝫordinis. ſed ẜm mr̄imoniū. ergo nō deficit ordo. ¶ Eſtigit̉ queſtio. qͣre diuiſio impedit ⁊ nō corruptio. Et iterū. qͣre corruptio impedit in muliere vt nō cōſecret̉ qͣrenō ſil̓r ⁊ in ep̄o. Et iterū. qͣre fornicatio vxoris potiꝰ faciat virū irregularē qͣꝫ fornicatio viri. cuꝫ potius puniendus ſit ꝓpter diuiſione carnis ſue qͣꝫ aliene. ¶ ℟º. adp̄dictorū intelligentiā eſt notandū ꝙ ſacramētū ordinisabūdat ab alijs ī rōe ſigͣndi. qm̄ non ſolū illud qd̓ adhicbetur exteriꝰ ſignat. īmo ip̄e ſuſcipiēs ſignū eſt. ⁊ ſignatip̄e ep̄us cōſecratus vel p̄ſbyter ordinatus ip̄m xp̄m. ẜmꝙ tactū eſt. ⁊ in hac ꝓprietate differt ab alijs ſacramētispterqͣꝫ a mr̄imonio. in quo ip̄e vir qui eſt ſubiectū ip̄iusſacramēti ſignū eſt ip̄ius chriſti. ſicut mulier ſignū ē eccleſie. ⁊ ita cōcurrūt ad ideꝫ ſignificandū. Quoniā ergode ſignificatōe ordinis primaria eſt ꝙ ordinatus ſignificet chriſtū vt ſponſū eccleſie. ⁊ hoc nō poteſt ſignificare bigamꝰ qui habuit vxorē viduā qm̄ eccleſia vnicū habuit ſponſū. ⁊ ep̄us vnicā habet ſponſaꝫ. hinc eſt ꝙ tales inepti ſunt ad ordines maxime pͥncipales ⁊ ſacrosinquibꝰ hō iam incipit exp̄ſſe figurare xp̄m. Unde bigamia reddit ineptū ad diaconatū ⁊ ſubdiaconatū ⁊ ſacerdotiū ⁊ potiſſime ad ep̄atū. Et ideo in his ordinibꝰ nunqͣꝫ legitur diſpenſatū. nec diſpēſari debet. nō quia ſacramentū eēntialiter deficiat. īmo bigamꝰ recipit caracterēſed qꝛ perfectio ſacram̄ti in ip̄o deficit qui nulla ratiōepōt ſuppleri ꝑ hoīeꝫ nec repenſari. tamē ī ordinibus inferioribus ex cauſa neceſſitatis diſpēſatiōeꝫ recipit. ſic̄d̓r. xxxiiij. q. j. neceſſitate cogente. ⁊ iteꝝ. lector ſi viduaꝫ⁊cͣ. Ex his ptꝫ ꝙ diuiſio carnis īpedit. ⁊ qͣre īpedit. ⁊ ꝙ̄diuiſio. ¶ Ad illd̓ ergo qd̓ obijcit̉ de corruptoe. dd̓m ꝙnō eſt ſil̓e. qꝛ nō repugnat neceſſitati ſacr̄i nec ſignificatōi vt bigamia. Sil̓r diuiſio ꝑ fornicatōeꝫ nō īpedit. qꝛiō eſt diuiſio ꝑ ſignificatōeꝫ. ſed hec eſt diuiſio ſigͣns.¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ aūt ex ꝑte aīe aut ex ꝑte carnis. dicendū ꝙ rō ſumit̉ ex ꝑte totiꝰ hoīs cuiꝰ ē mr̄imoniū ꝯtrahere. ⁊ qd̓ ē ſubiectū mr̄imōij. in qͦ qͥdē eſt īpedimētū nōrōe īmūdicie vel qͣlitatis abſolute q̄ fit ī carne. ſꝫ ꝓpt̓ ſignificatōeꝫ deficientē. Quia em̄ ꝯtraxit cū vna ſignificauit xp̄m. qꝛ ꝟo ab vna receſſit ⁊ ꝯtraxit cum ſecūda. receſſit a ſignificatōe. ⁊ ita ē defectꝰ ſacr̄i .ſ. vnitatis que īſacr̄o mrimonij ⁊ ordinis debebat ſignificari. Et ꝑ hͦ pꝫſeq̄ns qd̓ obicit̉ de defectu ſacri. dico enī ꝙ ī eo deficitſacr̄m vnitatꝭ. qd̓ ſiue deficiat ex ꝑte ſua ſiue ex ꝑte vxoris. reddit ip̄m minꝰ idoneū ad ordinis ſacrm. Si gͦ queras qd̓ ſacr̄m deficit. vtꝝ ordinis vel mrimonij. dico ꝙſacr̄m̄ ordinis deficit. qꝛ nō eſt ꝑfectio q̄ poſſit ſignifieare qd̓ exigit ordo. Preterea ē defectꝰ ſacri mrimonij. defectus inqꝫ nō ſimplicis negatōis. ſic̄ eſt in eo qui nūqͣꝫfuit vxoratꝰ. ſed defectꝰ pͥuatōis vbi aliqͥd eſt de ſignificatōe. aliqͥd de pͥuatōe. que generat quādaꝫ enormitateꝫſiue deformitatē. ratiōe cuiꝰ ad taꝫ nobile ſacram̄tū nondebet admitti. Ex his patēt queſtiōes ſequētes. qͣre ſcꝫimpedit diuiſio nō corruptio. quia non pͥuat̉ ſacramentum aliqd̓. nec efficitur defectiuū propter corruptionē.ſicut propter diuiſionem. ¶ Ad illud quod queriturquare non impedit corruptio conſecrationem viri ſicut ⁊ mulieris. dicunt aliqui iuriſte ꝙ epiſcopus ſignateccleſiam militantem. ſed virgo ſignat chriſtuꝫ qui fuit

F

6

40

37

B

39

42

45

44