DI.XXIII
ret ſolū morbū ſpūalē. ita ꝙ ad hͦ ſit vl̓r. totalit̉. ⁊ pͥncipalit̓. Itē ſi vnctio ſanat morbū corꝑalē. aut ꝑ ꝟtutē naturalē. aut ꝑ ꝟtutē ſupra naturā. Nō ꝑ ꝟtutē naturaleꝫhoc ꝯſtat. qꝛ oꝑatio ſacr̄oꝝ nō eſt ẜm ꝟtutes naturalesclemētoꝝ exterioꝝ. ergo ꝑ virtutē ſupͣ naturā. ſꝫ illa eq̄pōt ī infirmitatē incurabilē vt curabilē. ergo vr̄ ꝙ iſtd̓ſacr̄m liberet a lepra. ſꝫ hͦ eſt falſū. gͦ ⁊cͣ. ℟º. dd̓. ꝙ alioꝝopinio fuit ꝙ ſacr̄m iſtud pͥncipalit̓ ē ordinatū ꝯͣ ſeq̄lasvel reliqͥas peccati q̄ grauāt. q̄ relicte ſunt tā ex originaliqͣꝫ ex actuali. qͥ quidē reliqͥe ſunt pene ſpūales hn̄testn̄ frequēter penas corꝑales annexas ꝓpter ſui expurgationē. ⁊ iō pͥncipaliter hͦ ſacr̄m ē ꝯtra penā ſpūalē. ſꝫex ꝯn̄ti eſt ad ſanādū morbū corꝑalē. Sꝫ ꝯͣ hoc ē qd̓ d̓rIac. v. in inſtitutōe iſtiꝰ ſacr̄i. ſi in peccatꝭ fuerit remittent̉ ei. gͦ iſtud ſacr̄m eſt ordinatū ꝯͣ aliquē morbū peccati. ⁊ hocip̄m tangit̉ in glo. ⁊ cū nō ſit ꝯͣ originale nec cōtra mortale. relinqͥtur ꝙ ſit ꝯͣ pctm̄ veniale. et hoc cōis5opinio tenet. Sꝫ notandū ꝙ de veniali pctō eſt loqͥ dupliciter. aut ꝓut eſt qͥs in ſtatu vie. aut ꝓut ē in egreſſu.Si ꝓut ē in ſtatu vie ſiue in itinere. ſic morbꝰ venialieſt qͣſi inſeꝑabilis. vel q̄dā neceſſitate iterabilis. ac ꝑ hͦqd̓ āmō incurabilis. ⁊ iō nō debuit ꝯtra ip̄m aliqͣ medicina ſpecialiter ⁊ pͥncipaliter ordinari. īmo qd̓āmō oīaſacra valent ad eiꝰ curationē ẜm plus ⁊ minꝰ. Si auteꝫloꝗmur ꝓut anīa ē in ſtatu egrediēdi. ſic pn̄t curari ſineiteratōe. ⁊ ſic cū aīa poſſit ꝯtrahere talia crimīa q̄ retraherēt a gloria. inſtituit diuīa miſcd̓ia remediū ꝙ aīa curari poſſit qͣꝫtum ad remiſſionē culpe. ⁊ etiā ꝑtis pene.⁊ hͦ eſt ſacr̄m vnctōis extreme. Modꝰ aūt curādi veniale pctm̄ in hͦ ſacro corrn̄det mō infirmitatis. venialeaūt pctm̄ grauat aīam deprimēdo deorſum. vt nō ita intendat in deū ꝑ deuotōꝫ ⁊ amorē. ꝓ eo ꝙ ē ibi ꝯuerſio inordinata ad cōmutabile bonū. ⁊ ꝓ eo ꝙ eſt minor amordei. ſicut tāgit Aug. in li. ꝯfeſ. ⁊ iō cū curatio directe ſitꝑ ꝯͣriū. ꝑ illud curat̉ qd̓ aīam aggrauatā ꝑ deuotōꝫ ſurſum eleuat. ⁊ qm̄ corpꝰ qd̓ corrupit̉ aggrauat aīam. cuꝫillud ſacr̄m ſit ad eleuandā aīam ꝑ deuotionē. in qͣ anīarecipit vigorē quēdā. in qͦ ſꝑ eſt deletio venialiū ſi ſunt īaīa. ⁊ ꝑ ꝯn̄s rep̄ſſio moleſtiaꝝ corꝑaliū ſi expedit ip̄i aīehinc eſt ꝙ iſtud ſacr̄m pͥncipaliter ē ad curatōꝫ ⁊ alleuiationē infirmitatis corꝑalis. qd̓āmō ad vigorādū aīaꝫq̄ regit corpꝰ. ⁊ ſic pꝫ qͥd ſit in hͦ ſacro res tm̄. qͥd ſignū.⁊ qͥd res ⁊ ſignū. Signū tm̄ eſt vnctio exterior. Res tm̄eſt venialis curatio. Res ⁊ ſignū ip̄a in aīa deuotōis excitatio. q̄ n̄ ē alid̓ qͣꝫ q̄dā ſpūalis vnctio. Cōcedēde igit̉ſunt rōnes ꝓbantes iſtud ſacr̄m valere ad infirmitatescorꝑales curādas. Cōcedēde ſunt etiā rōnes ꝓbantesꝙ nō valet. pͥncipalit̓ ꝯͣ illas. qm̄ ſolū ꝑ accidēs ⁊ ex co⁊ ſequēti vt pͥus on̄ſum ē. ¶ Ad illud gͦ qd̓ obr̄ ꝙ nō daniſi in ſtatu infirmitatis. dd̓m ꝙ nō eſt ꝓpt̓ infirmitatē. ſꝫ ꝓpt̓ hoc ꝙ appropinqͣt egreſſui. in qͦ pn̄t venialiaꝑfecte curari. Et ꝙ illud ſit veꝝ pꝫ. qꝛ qͣꝫtūcunqꝫ qͥs infirmet̉. nō dat̉ ei h̓ ſacr̄m niſi p̄ſumat̉ ꝙ moriat̉ vel ꝙ ſitin articulo mortis. Et ſi ꝯſtaret nobis de aliqͦ ꝙ liberaret ab infirmitate. nō deberet dari ei hͦ ſacr̄m ſicut pated̓ bit inferiꝰ ¶ Ad illud qd̓ obr̄ de veniali ꝙ qͦtidie iteratur. pꝫ iā rn̄ſio. qꝛ nō dat̉ hͦ ſacr̄m ꝯͣ iſtud pctī genꝰ. niſi in ſtatu. in qͦp̄ſumit̉ ꝙ liberet̉ ⁊ a culpa ⁊ a peccādi neVceſſitate. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ nō valet pͥncipalit̓. dd̓.ꝙ veꝝ e. ⁊ hͦ innuit ip̄a forma orōnis in qͣ nō fit mentioniſi de remiſſiōe pctōꝝ. Qd̓ tn̄ ob̓r ꝙ nullo mō dꝫ valere a ſimili. qꝛ corꝑalis medicina nō ſanat ſpūalē morbūdd̓m ꝙ nō eſt ſil̓e. qꝛ ſpūs ꝯtinet corpus. vn̄ paſſionesaīales multū redūdāt in carnē. Un̄ Sap̄. dicit ſpūs tri
ſtis exſicecat oſſa. ideo nō eſt mirū ſi tranquillatur aīa⁊ vigoratur ⁊ letificat̉. ſi etiā hͦ redūdat ad corpꝰ. ſicutetiā hͦ ſacr̄m reſpectū hꝫ ad corpꝰ reuelādū ꝓpter alleuationē ſpūs. ¶ Ad illud qd̓ qt̄ ꝑ quā virtutē hͦ fiat. dicēdū ꝙ ꝑ ꝟtutē ſupra naturā. ſꝫ illa oꝑat̉ ẜm diuinā īſtitutione. q̄ voluit ꝑ hͦ ſacr̄m facere ſecretū fidei. ⁊ ita necſcd̓m legē cōem ab infirmitatibꝰ incurabilibꝰ liberare.Et iteꝝ ī hͦ ſacr̄o aliqͥd ē naturale. aliqͥd ſupra naturamEffectus nāqꝫ qͥ eſt ī ſpū ē ſupra naturā. ſꝫ ꝙ ille redundet ī carnē. illd̓ naturale ē. ẜm ꝙ ī psͣ. dicit hō deuotus.ſitiuit ī te aīa mea. ⁊c̄. Et iteꝝ alibi. Refloruit caro mea⁊cͣ.¶ Queſtio. .ij.b.De cauſa efficiēte ſine inſtituēte. ⁊ qr̄. vtꝝ hͦ ſacr̄m inſtituit xp̄s. vel aliqͥs eiꝰ diſcipulꝰ. Et ꝙ xp̄s vr̄. qꝛ legiſſatoris ē leges inſtituere. Sꝫ ſacra oīa ſūt leges ⁊ ſtatutain lege euāgelica. gͦ nō ſolū hͦ inſtituit xp̄s. verūetiā oīaItē d̓s ꝑ ſeip̄m inſtituit oīa ſacr̄a ve. le. moyſi loq̄ndo ⁊p̄cipiēdo. Un̄ ī pͥncipio cuiuſlibet ſacramētalis p̄ceptidicit̉ in Leuit̓. locutus ē dn̄s. ⁊cͣ. Si gͦ ſacr̄a euāgelicaſūt multo digniora. vr̄. ⁊cͣ. ¶ Itē ſacr̄m ſicut habitū eſtſupra. diſt. xiij. eſt in qͦ diuina virtus ſecretius oꝑaturſig virtus diuina oꝑatur ī ſacris pͥncipalit̓ cū inſtituere ſacr̄m ſit maioris dignitatis qͣꝫ oꝑari in ſacr̄o. ⁊ oꝑatio ē a diuina virtute. gͦ ⁊ inſtitutio ¶ Itē Marci. vj.dicit̉ ꝙ diſcipuli inungebāt oleo multos infirmos ⁊ curabātur. Sed ꝯſtat ꝙ apoſtoli nondū erāt tāte aucͣtisꝙ ꝑ ſe auderēt aliqͥd inſtituere. gͦ vr̄ ꝙ dn̄s eis mādauerit. gͦ vr̄. ꝙ ip̄e inſtituit. ¶ Cōtra. mgr̄ dicit ī lr̄a. hoc ſacramētū legit̉ ab apoſtolis inſtitutū. ¶ Itē. alibi. nonhabemus mādatū de hͦ ſacr̄o. niſi Iacobi. v. gͦ. videturibi inſtitutū fuiſſe. ¶ Itē om̄e ſacr̄m qd̓ xp̄ūs inſtituitip̄e ꝑ ſe exhibuit. ſꝫ xp̄s hͦ ſacr̄m nō exhibuit. qꝛ nunqͣꝫ īfirmos oleo ſꝫ ſolo ꝟbo ſanauit. gͦ. ⁊c̄. Itē oē ſacr̄m̄ qd̓xp̄s inſtituit habuit figurā ī ve. teſt. ſꝫ hͦ non habuit ibifigurā. qꝛ nunqͣꝫ legimꝰ infirmos ꝓpter curationē ī veteri teſt. inungi. gͦ videt̉ ꝙ inſtitutio huiꝰ ſacr̄i nō ꝑtinuerit ad xp̄m. ¶ ℟º. ad hoꝝ intelligētiā notandū ē ꝙ alqui dicere voluerūt oīa ſacramēta inſtituta fuiſſe a xp̄oqm̄ ip̄e fuit legiſlator. Un̄ qͣꝫuis non exp̄ſſe legat̉ de ꝯfirmatōne ⁊ extrema vnctōne. tamē credēdū ē ip̄m inſtituiſſe. ⁊ hͦ aliqͦ mō innuit̉ de cōfirmatōe cū manꝰ pͥus īpoſuerit. Math̓. xix. De extrema vnctōne cuꝫ diſcipulosad p̄dicandū miſit qͥ oleo vngebāt infirmos ⁊ curabantur. ſicut dr̄ Marci. vj. Nec dubiū qͥn ꝑ mādatū ip̄iushͦ fecerit. Si aūt apoſtoli dicūtur aliqͣ inſtituiſſe. hoc ēqꝛ inſtitutionē ꝓmulgauerūt. ſicut beatꝰ Iaco. cōfeſſionis ⁊ vnctōis. Sꝫ tn̄ cū ī euāgelio ſufficiēter lex euangelica expͥmat̉. ⁊ euāgelica lex ꝯtineat xp̄i ſtatuta ⁊ facta.et magis ſtatuta qͣꝫ facta. qūo ꝓbabile ē. vt oēs euāgeliſte ſic ſubſilentio tā nobilia ſacra ꝑtrāſiſſent ſi xp̄s inſtituiſſet. cū ex his nr̄e ſalutꝭ āminiculū eliciat̉. Et iō ꝓbabiliꝰ alij dicūt ⁊ mgr̄ videt̉ hoc ſentire. immo aꝑte d̓t̄. ꝙſpūſſctūs ꝑ apoſtolos hͦ ſacr̄m inſtituit. ſicut s dcm̄ eſtde ſacro ꝯfirmatōis. Et ꝙ hͦ potuerit eē māifeſtū ē. cuꝫip̄e ſit doctor p̄cipuꝰ ſic̄ ⁊ xp̄s. Et exēplo pꝫ. qꝛ apl̓i ſpūſctō dictāte formā baptiſmi a xp̄o inſtitutā ⁊ ꝯfirmatāad tp̄s mutauerūt. qͣꝫtomagꝭ qd̓ xp̄s inſinuauit inſtituere docuerūt. Et ꝙ ita fuerit ꝯgruū manifeſtū ē ſi attēdat̉ diuerſitas ſcramētoꝝ. Quedā enī ſūt ſacramēta cōmunia le. ve. et no. q̄dā ꝓprijſſima le. no. quedā mediomō. Coīa ſūt illa q̄ ſūt qͦdāmō ex dictamine nature. qd̓qꝛ ſꝑ idē manet. illa ſacramēta ab initio cucurrerūt. vtmatrimoniū ⁊ pnīa ẜm ꝙ d̓o recōciliat. ⁊ hec qͥdē dn̄sib̓s cōſūmauit ⁊ ꝯfirmauit ī le. no. nō euacuauit. Que-
12
3
13
10
y 3