LiberQuartus

tra predictā rōnem.c¶ His autoritatibus innitunt̉qui dicūt peccata dimiſſa ſi replicāt̉ redire ſimpliciter. Quibus opponit̉. ſi qͥs ꝓ pctō de qͦpenituit ⁊ īdulgētiā accepit iterum punit̉. nō videt̉ iuſtuꝫ. Sipunitur ꝓ eo qd̓ peccauit ⁊ nōemēdauit. iuſticia eſt aꝑta. Sꝫvero reqͥrit̉ qd̓ fuerat cōdonatum. vel iuſticia nō eſt. vel iuſticia eſt occulta. Uidet̉ etiā deꝰbis inidipſum iudicare. te duplex tribulatio ꝯſurgere. quodſcriptura negat. Sꝫ ad hͦ p̄t dici. ꝙ neqꝫ duplex tribulatio cōſurgit. neqꝫ iudicat deꝰ bis inidipſum. hoc em̄ fieret ſi poſt condignā ſatiſfactionē ⁊ ſufficientem penā iteꝝ puniret. ẜ nō ſatiſfecit digne ⁊ ſufficiēter. qͥ nōꝑſeuerat. Debuit em̄ iugē peccati habere memoriā. nō ad faciendū. ſed ad cauēdū. Debuit nō obliuiſci oēs tribulatōesdei que tot ſunt quot peccatorum remiſſiones.ʰ Tot gͦ debuhit cogitare dona d̓i. qͦt mala ſuaac ꝓ illis vſqꝫ in finē gr̄as agere. Sꝫ qꝛ ingratus ad vomituꝫſicut canis redijt. an̄acta bonamortificauit. ⁊ pctm̄ dimiſſumreuocauit. vt cui humiliato an̄deꝰ pctm̄ dimiſerat. eidē poſteaelato ⁊ ingrato imputet.¶ Ponit aliā opinionē minustemꝑatam.¶ Sꝫ quia abſonū videtur vtpeccata dimiſſa iteꝝ imputent̉placet quibuſdā neminē ꝓ peccatis ſemel dimiſſis iteꝝ a deopuniri. Sꝫ ideo dicunt̉ dimiſſaredire ⁊ imputari. quia ꝓpter(ingratitudinē ita reus ⁊ peccator cōſtituit̉ vt anty fuerat. Siem̄ quod dimiſſum fuerat dicitur exigi. quia remiſſionis percepte ingratus ita reus fit. vtante fuerat. Utriqꝫ parti queſtionis probati fauēt doctoresIdeoqꝫ alicui parti nō preiudicans ſtudioſo lectori iudiciumrelinquo. addens mihi tutumfore. ac ſoluti ꝓpinquū. ſub mēſa dominoꝝ micas edere.

¶ Diuiſionis ordo factus ſupra diſt. xvij. exigit vt hic agatur de confeſſione ſacramentali inquantū habet rationem ſiiiẜm duplicem opinioē. e¶ Poſt predicta reſtat inueſtigare quid in actione penitentie ſit ſacramentum ⁊ res. Sacramentum eniꝫ ſignum eſt ſacre rei. Quid ergo hic ſignumeſt. ⁊ que eſt res ſacra huius ſigni. Quidam dicunt ſacramētum hic eſſe qd̓ exterius tm̄ geritur .ſ. exterior penitentia q̄ ēſignuꝫ interioris penitentie .ſ.contritionis cordis ⁊ humiliationis. Quod ſi eſt. nō om̄e ſacramentū euangelicum id efficit qd̓ figurat. Exterior enimpnīa n̄ efficit interiorē. ſꝫ potiinterior cā ē exterioris. Sꝫ adhoc inquiunt illi hoc eſſe intelligendum de illis ſacramentisque in nouo teſtamento inſtituta ſunt. vt eſt ſacramentumbaptiſmi. confirmationis. ⁊ corporis chriſti. Sacramentū vero penitentie ſicut ⁊ cōiugij ante tempus gratie etiā a primordio humani generis fuit. vtrū.qꝫ em̄ inſtitutum fuit in primisparētibus. Item ſi exterior penitentia ſacramentū eſt. ⁊ interior res ſacramenti. ſepius precedit res ſacramentū qͣꝫ ſacramentum rem. Sed nec hoc inconueniens eſt. Nam ⁊ in alijsſacramentis que efficiunt qd̓ figurant. hoc ſepe ꝯtingit. Quidam autem dicunt exteriorempenitentiam ⁊ interiorē eſſe ſacramentum. nec duo ſacramēta ſed vnum. vt ſpęcies panis⁊ vini n̄ duo ſūt ſacr̄a ſꝫ vnū Etſic̄ in ſacr̄o corꝑis. ita etiaꝫ in hͦſacr̄o dicūt aliud tm̄ eē ſacr̄m.ſ. exteriorē pnīam. aliud ſacr̄m⁊ rē .ſ. interiorē pnīam. aliud rē⁊ nō ſacr̄m .ſ. remiſſionē pctōꝝInterior em̄ pnīa ⁊ res ē ſacr̄i.i. exterioris pnīe. et ſacr̄m remiſſionis pctī. quā et ſignat etfacit. Exterior qͣꝫ pnīa. et interioris ſignū eſt. et remiſſionispeccatorū.

ꝓnitates intēdūtur. ⁊ hmōi indignus viſione d̓iefficit̉. ⁊ ita qd̓āmodo redit ī cōſimili reatu Qd̓gͦ dicit̉ ꝙ nō pōiterari verū ē inſe. Qd̓ obr̄ ꝙ dicit̉ pluraliter. d̓cendū ꝙ hoc eſrōne pluriū ꝓꝯͣtatu. Qd̓ querit̉de veniali. dd̓. ꝙpōt aliqͦ mō dici. lꝫ adhuc magis īpropriepctā alia. Eſt eīibi qd̓ āmodo inratitudo.b ¶ Lot gͦ debuit cogitare dona⁊c. Ex hͦ videt̉ ꝙad tot gr̄aꝝ actiones teneat̉ qͥsqͦt ꝑcepit benefcia. Sꝫ qꝛ qͥlibnoſtrū recipittidie īnumerabilia bn̄ficia. gͦ acīnumerabiles tenemur grarum/actōes. Itē ſi adtot tenemur grarūactōes. qͦt pecata ſunt dimiſſa. gͦ videt̉ ſil̓iterꝙ ſi aliqͥs deditalicui centū denarios. tenet̉ ſimilit̓ cēties gratias agere. ℟ºdd̓m ꝙ ſicut depeccatis ſufficitconteri in cōmuni. ita ꝙ oīa deteſtet̉. ita tn̄ ꝙ nullum placeat. ſicde om̄ībꝰ ſufficitgr̄as agere ī cōi.ita tn̄ ꝙ de nulloin ſpeciali ingratus exiſtat. ⁊ ẜmꝙ plura ſunt bn̄ficia. maiores debet gr̄as agere⁊ ꝑ oppoſitū ſi n̄agit. magis ingͣtus iudicatur eē⁊ ꝓ tāto d̓r ꝙ dꝫꝓ oībꝰ gr̄as agere. nō ita ꝙ ꝓ qͦbet diuiſim ſuaꝫoꝑtet gr̄arūactionem exhibere.

ꝫqͣꝫto plura fuerint. magꝭ accuſant īgratū de īgratitudīe. ⁊ faciunt dignum īcreꝑatione.c ¶ Quia ꝓpteingratitudinemita reꝰ ⁊ pctor cōſtituit̉ vt an furat. Querit̉ hicvtꝝ iſta ingratitudo dicat̉ genꝰpctī vel circūſtātia. Si genꝰ videt̉ tūc ꝙ neceſſario qͥlibet peccet duplici genere pct̄i in qͦlibetpctō. qꝛ qͥlibet īmemor ē bn̄ficūaccepti cū deū offendit. Si circūſtātia ſolū. n̄ vr̄ita aggͣuare peccatū. Itē vr̄ ꝙ ū̄tātū ſit circūſtātia qꝛ gr̄arūactōeſt actꝰ ꝟtutis q̄eſt gratitudo. gͦingͥtitudo ē ſpeciale viciū. ℟ºº.dd̓. ꝙ ad hͦ ꝙ aliqͥs ſit ꝟe gratusduo reqͥrunt̉ .ſ.ꝙ ꝓ loco ⁊ tꝑe ſitmemorbn̄ficioꝝad gr̄as agēdū.⁊ ꝙ ſit ꝓmptꝰ adobſequēdū ⁊ reddēdū bonū ꝓ bono. Sil̓r ingtitudo dupl̓r d̓r.Uno modo obliuio bn̄ficij cū cōtemptu. vt putaquando eſt locꝰ⁊ tempus agendi gratias ⁊ recognoſcendi. etſic eſt peccatumſpeciale contentum ſub omiſſione. Alio mō d̓r īgratꝰ qui recipitbonum ⁊ redditmalum. ⁊ hec eſtcircūſtantia peccati. et ſic eſt inomni peccato.et tanto magisaggrauans quto homo plurabona percepit.

Aug. ī li.de baptiſ

5

2

Quid ſit hſacrm ⁊ res

Prīa opinio.

Naum. j.

a

Prouerxxvj

Serundaopinio.

Mat. xv.