Di.L

¶ Querit tēpus penitentie inchoande.LlEAuꝫeſt etiā ꝙ tꝑs pnīeeſtvſqꝫ ī extremuꝫarticulū vite. Un̄ leo papa. Nemo eſt deſꝑandꝰ dū ī hoc corꝑeconſtitutꝰ ē. qꝛ nōnūqͣꝫ qd̓ diffidentiā etatis differt̉. cōſilio maturiori ꝑficit̉. Aug. tn̄ de pnīamdifferētibꝰ ita ſcribit. Si qͥs poſitꝰ in vltīa neceſſitate volueritacciꝑe pnīaꝫ ⁊ accipit. ⁊ mox recōciliat̉ ⁊ hinc vadit. fateor vobis nō illi negamꝰ qd̓ petit. ſednō p̄ſumimus ꝙ bene hīc exit.Si ſecurꝰ hīc exierit ego neſcioPnīam dare poſſumꝰ. ſecuritate vero nō. Nūqͥd dico dānabit̉ſed nec dico liberabit̉. Uis gͦ adubio liberari. age penitentiādū ſanus es.ª Si ſic agis dico tibi qꝛ ſecuruſes. qꝛ pniam egiſtieo tꝑe quo peccare potuiſti. Sivis agere pnīam qn̄ iaꝫ peccarenō potes. pct̄ā te dimiſerūt non

tu illa. Itē due res ſunt. aut ignoſcit̉ tibi. aut non ignoſcit̉. qͥdhorū tibi ſit futurū neſcio. ergotene certum. dimitte incertumSed quare hͦ dicit Aug. cū penitētia que in fine agit̉ in pſalmo appellet̉ ſacrificiū veſpertinū. qd̓ erat acceptabiliꝰ in legeet in quacūqꝫ die inuocet̉ deꝰ baſſit. ⁊ quacūqꝫ hora ingenuerit ⁊ conuerſus fuerit peccatorvita viuet ⁊ non morietur Sedilla dixit Aug. propter illos quipenitentiam vſqꝫ in finem viteprotrahunt. ⁊ tunc non ex deiamore videntur penitere. Sedtimore mortis quaſi ex neceſſitate. Unde idem quaſi aperiēsquare ſuꝑiora dixerit ait. Nul-lus expectet quādo peccare nōpoteſt. Arbitrij em̄ libertatemquerit deus vt deleri poſſint cōmiſſa. non neceſſitateꝫ ſed charitatem. non tantum timorem.quia nō in ſolo timore viuit hōQuē ergo ſero penitet oportꝫnō ſolū timere iudicem. ſed ⁊ di

preter p̄lati ſui lnīaꝫ ꝓuidū. ⁊ diſcretū poſuit ſibi eligere confeſſorē. ⁊ ſic pꝫ ꝙ ſubditꝰ pōt ſuꝑiorē abſoluere ipſo volēte et eligēte. ac ꝑ hoc ſe eidem in foro penitētialiſubijciente. Ad illud gͦ qd̓ obr̄ pͥmo ꝙ relatiōis nō eſtrelatio ⁊c̄. dd̓m ꝙ verū ē ẜm ꝙ hmōi. nec̄ medi cꝰ mediciẜm qd̓ hmōi. nec ſacerdotis facerdos inquantū ialis. ſꝫinquātū peccatoris. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ de iuriſditōedd̓m ꝙ p̄latus dat ei iuriſditōem in ſe ſe ei ſubijciēdo. ⁊ſi obijciat̉ tūc ꝙ nō pōt dare quod nō habet in ſe. dd̓ꝫ ꝙiuriſditio ⁊ ſubiectio eſt ad alteꝝ. ⁊ iō qͣꝫuis n̄ poſſit qͥsſibijp̄i eē ſubiectꝰ. nihil tn̄ ꝓhibet ip̄m ſubijci poſſe alij.maxime ſi eſt libere ptātis. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ nō poteſt dare auctoritatē excōicandi ſe. dd̓m ꝙ argumentuꝫiſtud deficit dupliciter. Primū qͥdem qꝛ excōicatio ē ꝯͣhoīem. ſed abſolutio ꝓ hoīe. ⁊ homo nō pōt auctoritateſua vti cōtra ſe. qͣꝫuis poſſit ꝓ ſe. Ampliꝰ deficit. qꝛ alius modus iuriſditōis requirit̉ ad excōicatōeꝫ qͣꝫ ad abſolutōem. Excōicatio nāqꝫ que reſpicit hoīem cōeꝫ. dic̄iuriſditiōem cōem ſuꝑ hoīem. ſꝫ abſolutcō dicit mediationem inter deum et hoīem. quo ſcꝫ homo ſēꝑ inferior¶ Diſtinctio. xx. de confeſſiōe ſacramētali qͣꝫtuꝫad oportunitateꝫ tꝑis reſpectu pnīe mortaliumin ſe.Ciendū eſt etiā ꝙ tꝑs penitentie eſt vſqꝫ in exFremū articulū. ſupra egit magiſter de confitenSi neceſſitate ⁊ abſoluentis poteſtate. hec ē tertia ꝑs in qua agit de tꝑis oportunitate. Et habꝫ hec ꝑsduas. In prima agit de temporis oportunitate qͣꝫtumad penitentiam mortalium. In ſecunda quantuꝫ ad rea ¶ Si ſic agisdico tibi. qꝛ ſecurꝰ es ⁊c̄. Ur̄ male dicere. qꝛ net mo ſcit vtꝝ amoſi re vel odio dignus ſit. gͦ nemoſecurꝰ ē. ℟º. dd̓.ꝙ duplex ē certicūdo .ſ. ſcie. ⁊ cōiecture. cerritudineꝫ ſcīe nemehꝫ niſi ꝑ reuelatōꝫ. certitudinaūt ꝯiecture hꝫqͥ ſanꝰ penutꝫ ciei proſpera arrident. tūc ſignū ēꝙ dolor ſuus eſtex dei gr̄a n̄ ex arfectōne terrenaUtraqꝫ harumcertitudīe caretqͥ in fine penitetſera pnīa. qꝛ magis hꝫ rōneꝫ adoppoſitū qͣꝫ adꝓpoſitū.b ¶ Et in qͣcūqꝫdie inuocet̉ deaſſit. Ur̄ hoc eēꝯͣ illud Mich̓.

eſt. Et qm̄ neceſſe eſt hoīem quantūcunqꝫ ſit magnꝰ. iudicare cū deo. ⁊ in iudicio eē inferiorē. qͣꝫtū ad hoc iudiciū quilibet pōt quantūcūqꝫ ſit magnus dare alij ſupraſe iuriſditiōem. Sed qꝛ p̄latꝰ talis ſuꝑ oēs ē. talis iuriſditio que attēdit̉ qͣꝫtū ad p̄latōem ſuꝑ hoīes in eū haberi nō p̄t. nec ip̄e alteri dare ſaluo iure ſue dignitatis. ratione cuius poteſt dicere deo. tibi ſoli peccaui: ⁊ iō nōpoteſt alteri dare poteſtatem excommunicandi ſeip̄m.¶ Ad illud quod obijcitur de angelis ꝙ non deſcēdūtad inferiores. Dicendum ꝙ non eſt ſimile. quia angelſemꝑ in ſua dignitate perſiſtunt. nec cadit in eis obſcuratio peccati. et ideo non oportet eos ad inferiores deſcendere. Sed in eccleſiaſtica ierarchia ſecus eſt. quiapeccant p̄lati ⁊ ſubditi. ⁊ ideo etiam oportet ꝙ ip̄i ſubijciantur inferioribus. quia etiam ipſi per culpam quodammodo inferiores facti ſūt. ¶ Ad illud quod vltimoobijcitur de ſubdito alterius patet reſponſio. quia nohꝫ iuriſditōeꝫ in talē. nec talis p̄t ei dare cū alteri ſubiectꝰ ſit. vn̄ ſicut nō valet. iſte qͥ ē ſeruꝰ petri nō p̄t ſe facere ſeruū martini. gͦ nec iſte qͥ liber ē. ſic nec in ꝓpoſito.miſſionem venialiū. īfra diſ. ſeq̄nti. ſolet etiā q̄ri vtruꝫpoſt hanc vitam. Prima ꝑs habet duas. In pͥma agitde oportunitate tꝑis reſpectu pnīe in ſe. In ſecunda incomꝑatione ad ptātē ſacerdotis. ibi. ſi vero querit̉ de illo qui ſatiſfactōem iniunctam ⁊cͣ. Prima pars hꝫ duasIn pͥma querit tempꝰ pnīe inchoande. In ſcd̓a q̄rit depnīe ip̄ius ſatiſfactōis fine terminande. ibi. ſi vero queritur de illis qui in hac vita pnīam ⁊cͣ. Et in vtraqꝫ ꝑteprimo proponit veritatem. ſecundo confirmat per auctoritatem.iiij. tunc clamabunt ⁊ non exaudiam. Et glo. ſuper illud. clamabūt .ſ. ſera penitētia. gͦ vr̄ ꝙ dn̄snō ſēꝑ aſſit. ℟ꝰdd̓m ꝙ inuocatio p̄t venire exduplici pͥncipioſcꝫ ex timore pene. vel ex amorediuine miſcd̓iePrimū eſt ſeruitutis. ⁊ hanc inuocatiōem dn̄ꝫcū exaudiet. ſenōdū ē filiatiōiset veritatis ethanc inuocationem exaudit ẜmillud pͣs. ꝓpe eſtdn̄s oībus īuocantibus euꝫ inveritatē.c ¶ Arbitrij elibertatem querit deus. vt deleri poſſint commiſſa. Uideturnō bene dicere.deus pō

34

35

3

36

38

XX

Proponitveritatem

p̄s. cxl.

Cōfirmatꝑ aucͣtem.

Auguſti.

Augꝰ. ī li.de pula.