Liberquartus

di ⁊ ſoluendi in foro penitentiali ⁊ ligandi et ſoluendi īforo iudiciali. Prima poteſtas reſpicit ordinem. ſecunda prelationem. vnde ẜm primam par poteſt abſoluere parem. ſcd̓m ſcd̓am nō poteſt par ligare parē nec ſiperiorem. Etiā huius ratio eſt. quia illa eſt ordinis. ſꝫaūt p̄lationis .ſ. poteſtas excōicandi. Prima ptās ligādi ⁊ ſoluendi in foro penitētiali aditum celi aꝑit. ⁊ ideorecte dicitur clauis. Secunda ꝑ cenſuraꝫ iudicū ſubditos coercet. ⁊ ideo dicit̉ gladius. Prima poteſtas ē arbitrandi inter deum ⁊ hominē. ſecūda vero inter hominem ⁊ hoīem. ⁊ ideo pͥma reſpicit ordinē. ſcd̓a p̄lationēPrima poteſtas quoniā collata eſt Petro vt ſacerdoti deſcendit in oēs ſacerdotes. qͣꝫuis nō oēs habeant executionē. Secunda quia collata eſt Petro vt prelatodeſcendit in omnes perſonas eccleſiaſticas qui habētprelationē vel iuriſditionē. Unde qͥ habēt iuriſditioniordinariam in iudicando aliquos. habent poteſtatemcoercendi eos per cenſuram eccleſiaſticam. vt iudiciuꝫeorum inuiolabiliter obſeruetur. Et quoniam iuriſditionē habent nō ſolum habentes claues. ſed etiam nonhabentes. habent inqͣꝫ vel ex iure. vel ex conſuetudine.ſicut archidyaconi ⁊ aliqua capitula. ideo poſſunt ecōmunicare. Rurſus quia aliqui habent claues qui n̄habent iuriſditionē in foro iudiciali. vt ſimplices ſacerdotes. ideo nō poſſunt excōmunicare niſi per cōmiſſionem. vel niſi in caſibus determinatis vt in furto et rapinis. Concedo ergo rationes probantes ꝙ hec poteſtas nō ſequitur preciſe poteſtatē clauium. ¶ Ad illuoergo quod primo obijcitur ꝙ ſoluere ⁊ ligare ſunt actclauium. dd̓m ꝙ verum eſt in foro penitētiali. ſed in foro iudiciali nō ſunt clauiū. niſi accipiatur poteſtas clauium ẜm plenitudinem ẜm quē modum dicitur eſſe inepiſcopis. qui quando promouent̉ a ſacerdotio in epiſcoꝑatum nō recipiunt nouam clauem. ſed clauis poteſtatis in eis ampliatur. ¶ Ad illud quod obijciturꝙ eius eſt excōmunicare cuius eſt excōmunicationē dare. dicendum ꝙ nō ſolum eiꝰ ē. verūetiam eius qui preeſt cōmunitati. vel etiam adminiſtranti ſacramenta. ⁊quoniam tales ſunt qui habent iuriſditionēqͣꝫuis nonhabeant claues. ideo ⁊c̄. ¶ Ad illud quod q̄ritur quādo data ē hec poteſtas petro. dici poteſt ꝙ ſimul data ēvtraqꝫ. quia data ē ei poteſtas clauis in ſua plenitudine. Uel poteſt dici ꝙ nō ſimul. ſed poteſtas clauiū promiſſa fuit Math̓. xvj. ⁊ data Ioh̓. xx. Accipite ſpiritūſanctū. ⁊c̄. Ptās vero excōicandi inſinuatur fuiſſe data Math̓. xviij. vbi poſtqͣꝫ dictum ē. ſi eccleſiam nō audierit ⁊c̄. Additū eſt. Amen dico vobis. quodcunqꝫ ligaueritis ⁊c̄. ¶ Ad illud quod obijcitur ꝙ hec ē maioris virtutis .ſ. excōmunicare. dd̓m ꝙ ſe habent ſicut excedentia ⁊ exceſſa. ⁊ ſunt alterius ordinationis. ⁊ iō nōſequitur ꝙ qui habet vnam ptātem habet aliam. vtraqꝫ tamen concurrit ad ptātis plenitudineꝫ. ⁊ vna ſinealia eſſe poteſt. Pluribus tamē concedit̉ clauis qͣꝫ gladius. quia plures habent ordinē ſacerdotalē qͣꝫ prelationem ⁊ eccleſiaſticam iuriſditionē. Et ſi querat̉ rō huiꝰduplex eſt. Una eſt diffuſio boni. que ptās clauium eſtad recōciliandū. ptās gladij ad cōpellendū. Alia ratioeſt vitatio periculi. qꝛ pauci ſunt qui ſciant hoc enſe ꝑcutere. ideo ꝓpter periculum. paucorū manibꝰ tradi debuit. Ideo etiam ſolennē excōmunicationē que fit cumcandelis prius accenſis. ⁊ deinde extinctis. ⁊ pulſatiscampanis. oportet a ſolis ep̄is fieri. licꝫ alie poſſint abalijs fieri. ¶ Ad illud quod querit̉ vltimo quare cōgregatio ſiue multiudo poteſt excōmunicare. ita ꝙ nullus

⁊ nō excōicari. dd̓m ꝙ peccata multitudinis nulla ſuntſed iuriſditio multudinis nō nulla eſt. Et ſi tu querasvnde hoc eſt. Dd̓m ꝙ multitudo bn̄ facit ad augmentūpotentie in excellentia. vnde multitudo pōt trahere nauem ita ꝙ nullus trahat nauē ꝑ ſe. ſed multitudo inqͣꝫtum hmōi nō facit defectū nec impotētiā. vn̄ multitudonō trahitur. ⁊ ſi quilibet de multitudine trahat̉. ſic totamultitudo ita ꝙ nullus nō ſic excōicatur. ad minus ẜmnoua iura vt iuriſte dicunt.¶ Queſtio¶ De excōicatōis iteratōe. ⁊ querit̉ vtrū aliquis poſſitpluries excōicari. Et ꝙ ſic videt̉ pͥmū. qꝛ hͦ habet vſuseccleſie vniuerſalis quā errare eſt impoſſibile vt videt̉Itē videmꝰ in alijs penis impoſitꝭ ꝙ ſimul ⁊ ſemel plura poſſunt imponi ieiunia. vigilie. ⁊ orationes. gͦ parirōne poſſunt infligi plures excōicationes. Item ita videmus in remedijs ꝙ ſi iterat̉ morbus. ⁊ remediū. ita etiam et in penis ꝙ multiplicent̉ pene ẜm merita. gͦ cū excōmunicatio ⁊ remediū ſit et pena. videt̉ igit̉ ꝙ ſicut cāpoteſt iterari et multiplicari. ꝙ et excōicationes. Et ꝙcauſe poſſint iterari illud eſt aꝑtum. pōt em̄ aliquis cēincendiarius. fractor eccleſiaꝝ. ꝑcuſſor clericoꝝ. ⁊ ſic dealijs. gͦ ⁊c̄. Item ſi nō poſſent excōicari exqͦ ſunt excōicati. et illi qui ſunt abſqꝫ excōicatione poſſunt excōicari. gͦcxcōicati ſunt melioris ꝯditionis qͣꝫ nō excōicati. Contra. excōicatus interfectus eſt gladio ſpūali. ſed interfectus nō poteſt magis nec minus interfici. ergo nec excōicatus iteꝝ excōicari. Itē ſi excōicatꝰ extra cōionē eccleſie eſt eiectꝰ ſicut dicit Apl̓s. j. ad Corinth̓. v. qͥd mihi de his qͥ foris ſunt iudicare. ſꝫ poſſe excōicare eſt poſſe iudicare. gͦ ſi nō ꝑtinet de talibꝰ iudicare. vr̄ ſil̓r ꝙ necexcōicare. Itē excōicatꝰ eſt bn̄ficijs eccleſiaſticis pͥuatꝰ.⁊ excōicatio eſt pͥuatio. ſed priuatōes nō recipiūt magꝭ⁊ minus. nō em̄ d̓r vnus cecus altero magꝭ cecus ⁊ minus. gͦ ⁊cͣ. Item alter altero nō eſt abſolutus magꝭ necminus. nec idē magis ſeip̄o. gͦ pari xōne nec excōicatusmagis ⁊ minus. īmo multo fortiꝰ. ¶ ℟º. dd̓m ꝙ excōicatus bn̄ pōt iteꝝ excōicari. vel eiuſdē excōicatōis iteratione ad ſuam maiorē ꝯfuſionē. vel etiā alia ꝓpter noue culpe cōmiſſionē. ⁊ tūc tot erunt excōicatōes qͦt cauſe pͥncipales ꝓ quibꝰ excōicatur. Sicut em̄ iterat̉ culpaita rōnabilit̓ iterari pōt ⁊ dꝫ ip̄a pena. ⁊ ꝯcedende ſuntrōnes ad hāc ꝑtem. ¶ Ad illud gͦ qd̓ primo obr̄ de interfectōe. dd̓m ꝙ queadmodū qͥ peccat mortaliter mortuus eſt ⁊ interficit ſeip̄m ꝑ expulſionē gr̄e. ⁊ adhuc magis pōt peccare. qꝛ qͣꝫuis nō viuat ad bn̄ agēdū. adhuctn̄ viuit in eo voluntas ad male oꝑandū. ⁊ qͣꝫuis gr̄a ſitexpulſa. pōt tn̄ magis a gr̄a elongari. ſic intelligenduꝫeſt in ꝓpoſito. qꝛ qͣꝫuis ẜm ſtatū illū nihil ꝓſint ei eccleſiaſtica ſacr̄a ⁊ ſuffragia. pōt tn̄ adhuc magis ⁊ magiselongari. Nec eſt ſimile de interfectōe corꝑali. in qͣ prima interfectio reddit impoſſibilem ad vitā. nō ſic eſt inꝓpoſito. qꝛ adbuc manet aptitudo ad redeūdū. ¶ Aillud qd̓ obr̄ ꝙ extra cōionem eſt. dd̓m ꝙ qꝛ caracterembaptiſmalē hꝫ indelibilē. qͣꝫtūcunqꝫ ſit malꝰ. iō nō exitoīno eccl̓ie ptātē. ⁊ iō ip̄m punit ⁊ corrigit magis qͣꝫ paganos ⁊ infideles qͥ nunqͣꝫ fuerūt ſub ptāte eccleſie. ⁊ detalibꝰ ſcꝫ paganis loqͥtur apl̓s nō de malis ſubditis etexcōicatis. nā ip̄e de eis iudicabat. ¶ Ad illud qd̓ oby abſolutio nō recipit iterationē nec intenſionē. dd̓ꝫ ꝙhͦ falſum ē. ⁊ hͦ pꝫ in eo qui pluribꝰ excōicatōibꝰ diuerẜde cauẜ eſt excōicatus ab eodē. vel qͥ eſt excōicatus a diuerſis ep̄is. qui pōt abſolui ab vna excōicatiōe. ita ꝙ nab alia. qꝛ nō ē ſic ꝯnexio ī abſolutōe ſic̄ in gr̄e infuſiōe.

64

55

70

66

67

72

68

73

69