XVIIDl.

ſiue veniali. Tū ꝓpter frequētiā. qꝛ ſtrepitus vitioruꝫet peccatoꝝ venialiū ſemꝑ inſonant auribꝰ nr̄i cordis.Tum ꝓpter ignorātiā. qꝛ ī multis venialiter peccamꝰ.⁊ ignoramus ⁊ non cōſideramus. Tū ꝓpter adherētiāqm̄ venialia iſta ſūt magne adherētie. maxime qn̄ habetur affectio circa aliquod terrenū. ⁊ ideo qͣꝫtūcūqꝫ qͥsſit ꝑfectus. corde debet recognoſcere ⁊ ore ꝯfiteri ſe peccatorē eſſe. Si tamē aliqͥs eſſet qͥ nō haberet peccatū ꝓpter ſuꝑhabūdātē grām. dico ꝙ nō teneretur ad illd̓ mādatū. qꝛ ſolis pctōribus ⁊ viatoribꝰ ē datū. talis aūt iāin celis habitat. Si aūt eēt alius qͥ nō haberet ꝓpter ignorātiā vel negligētiā. nō excuſatur a mādato ꝓpternorātiā. nō tamē tenet̉ aliqͥd dicere qd̓ nō habeat ī cord̓ſꝫ tenet̉ recogitare. ⁊ poſtea tenet̉ dicere. hoc aūt nō credo poſſe contingere homī habēti intellectū ⁊ vſū rōnisniſi ꝑ ſpecialiſſimā grām. quā etiā credo apl̓os nō habuiſſe. qꝛ venialiter peccauerūt. ſicut dicit Gre. vel ꝓpter nimiā negligētiā. ⁊ ſic pꝫ ꝙ ſcd̓ꝫ cōem legē ſaltē ſemlin āno oēs adulti tenētur ꝯfiteri vl̓iter. ⁊ oēs debēt orare. dimitte nobis. ⁊cͣ. nec ē aliqͥs qͥ ī multis nō poſſit ſeip̄m arguere.¶ Queſtio. ij. nQuātū ad tēpus qr̄ vtꝝ pctōr ſtatiꝫ cū poſſit teneat̉ cōfiteri. Et ꝙ ſic videt̉ Hugo de ſcō Uic. ſi neceſſitas nōeſt q̄ p̄tēdat̉. cōtemptus nō excuſat̉. ſed cū ſe offert cōfitendi oꝑtunitas. nulla p̄t p̄tendi neceſſitas. gͦ nō excuſatur a ꝯtēptū. Itē q̄nto hō plus ꝑmanet ī pctō tāto ē inhabilior. ergo ꝗͣnto citius cōfitet̉. tāto ē habilior ad reſurgendum. Sed conſtat ꝙ aliquando tenetur confiteri. ⁊ non niſi quando ē habilior. Si ergo tanto habiliorqͥnto citiꝰ. ergo qͣꝫto citius pōt tenet̉ confiteri. ¶ Itē.egrotās morbo corꝑali ⁊ ꝑiculoſo qͥ approximat morti.nō ignorat querere medicū ⁊ ꝯſulere ſine dilatōne. ⁊ ſtatim ſi offert ſe oportunitas. gͦ cū maior ſit egritudo corporis ſpūalis. ⁊ maiꝰ ꝑiculū. ⁊ dies mortis ignoret̉. videtur ꝙ ſine dilatōne tenet̉ ꝯfiteri. ¶ Itē iſte qͥ ē in gratia tenet̉ nunqͣꝫ cadere. ergo ab oppoſitis iſte qͥ eſt ī culpa (ſi nō reportat de malo cōmodū) tenet̉ nunqͣꝫ in culpa eſſe. ⁊ ſi tenet̉ nunqͣꝫ in culpa eſſe. et hͦ nō pōt eſſe niſi reſurgēdo. Igͦ ſtatim exqͦ peccauit tenet̉ reſurger̄. qꝛ cōfeſſio ē ad reſurgendū a pcō. gͦ ⁊c. ¶ Cōtra p̄ceptū affimatiuū non obligat ad ſꝑ. ſed ad aliqd̓ tp̄s determīatū.ſꝫ qͣntūcūqꝫ rei īdetermīate addit̉ determīatio tꝑis n̄ tenet ante illud tp̄s qͥs obſeruare. ſꝫ ī mādato de cōfeſſiōed̓r ꝙ dꝫ ꝯfiteri ſemel ī āno. gͦ vr̄ ꝙ nō ſit trāſgreſſor ſiueobmittat ſiue differat ꝯfiteri vſqꝫ ad annū. Itē ſi tenet̉ad ſtatim. pari rōe ī alio nūc. ſꝫ cū ſint nūc infinita ī tꝑetūc infinities peccaret ſi obmitteret. ſꝫ hoc ē īcōuenies⁊c̄. Si tu dicas ꝙ tenet̉ ſtatī cū recognoſcit offenſam.Cōtra. eſto ꝙ nō recogitet non tenet̉. ſꝫ hͦ ē malū ⁊ negligētia. gͦ reportat cōmodū de malicia Itē ī eadē decretalidat̉ mādatū de euchariſtia ⁊ ſb̓ eadē pena. ſꝫ cōſtat ꝙ n.mo peccat obmittēdo ſi differat ſumere euchariſtiā vſqꝫad paſcha. gͦ pari rōe de cōfeſſiōe. ¶ Itē licitū ē pctōrirere ſacerdotē diſcretū et ex pectare: gͦ licituꝫ ē etiā q̄rertp̄s ydoneū ⁊ expectare ad penitēdū ⁊ ſatiſfaciendū. ⁊ hͦē tp̄s qͣdrageſime ad hͦ īſtitutū. gͦ vr̄ ꝙ ſine pctō liceat expectare qͣdrageſimā. ℟º. circa hoc notandū ꝙ ē loqͥ deꝯfeſſiōe dupir. Uel qͣꝫtū ad ꝓpoſitū īteriꝰ. vel qͣꝫtū ad ꝟbū exteriꝰ. Si qͣꝫtū ad ꝓ poſitū īteriꝰ. ſic cōit̓ ꝯcedit̉ ꝙ tenet̉ ꝓponere cōfiteri ⁊ cōteri. quia ſiue ꝓpoſito ꝯfitēdi⁊ emendandi nō dimittit̉ peccatū. ſicut nec ſine cōtrition. Ad hoc aūt tenet̉ quando recogitat culpā cōmiſſāet dei offenſam. vel quando tp̄s ſe offert in quo recogitare dꝫ. ſic̄ ī hora mortis. vel ꝑiculo. vel aliqͦ alio ſimili

Sed qn̄ teneat̉ ꝓgredi ī actū hͦ diuerſimode opināturdiuerſi. Aliqͥ enī dicūt ꝙ cū actus cōfitēdi nō ſit neceſſarius ad iuſtificationē. qꝛ ꝑ cōtritionē eſt iuſtificatio⁊ ita ꝯfeſſio ſolū ſit neceſſaria qꝛ ē in p̄cepto. ⁊ eccl̓ia nōexigit an̄ paſcha. nō tenet̉ niſi ꝑicl̓m mortis immineat.Huiꝰ aūt dilatōis dicūt cōceſſā eſſe licētiā ex decretaliilla ī generali cōcilio edita. Om̄is vtriuſqꝫ ſexus. ⁊cͣ.Alioꝝ opinio ē. ꝙ ſicut tenet̉ ad ꝓpoſitū ꝯfitēdi duꝫ ſeoffert oꝑtunitas interior. ſic tenet̉ ad opꝰ qn̄ ſe offert exterior. Aut enī ꝓpoſitū nō ē efficax. aut cadit a ꝓpoſitoefficaci. ſi qn̄ ſe offert oꝑtunitas in opꝰ nō exit. ⁊ dicunty ſe offert oꝑtunitas interior qn̄ hꝫ delicti memoriam.Nec obſtat decretalis. qꝛ nō dat licētiā differēdi. ſꝫ prohibet negligētiā et dilationē. ſicut etiā ꝓhibet ne qͥs vltra annū in excōicatōe maneat. nō tamē dat licētiam remanēdi vſqꝫ ad horā illā. Similiter ſi imꝑator dat alicui ꝑſone infami pͥuilegiū vt nō agat̉ cōtra eā ſicut contra infamē. nō ꝓpter hoc liberat ab infamie nota. ſꝫ ſolūmodo a pena vt cōtra ip̄am nō agatur. Sic decretal̓illa nō liberat a dilatōe ⁊ offenſa. ſed ne eccl̓ia neget alicui ingreſſū in eccl̓iam vel ī ſepulturā ſi facit pꝰ. Sicutergo an̄ cōditionē decretalis tenebat̉ cōfiteri qn̄ ſe offerebat oportunitas. ſic videt̉ ꝙ pꝰ eiꝰ cōditione. qꝛ decretalis nō ꝓ negligētibꝰ ſꝫ ꝯͣ negligētes ē edita. Que autēiſtarū opinionū verior ſit dubiuꝫ ē ⁊ difficile iudicare.Tamē ad veritatis clariorē intelligētiaꝫ diſtingui pōtqn̄ qꝛ qn̄ obligat̉ fidelis cōfiteri. ẜm duplicē obligationem q̄ ſuperius tacta ē. ⁊ ſcd̓m duplex mādatū diuerſimode reſpōdēdum ē. Quidā enī ad cōfeſſionē obligant̉nō ex culpa cōmiſſa. ſed ex inſtitutione eccleſiaſtica. vpote illi qͥ nō hn̄t mortalia pctā. tales differre poſſunt.vſqꝫ ad paſcha. qꝛ mādatū illiꝰ decretalis nō obligat niſi ſicut obligat ad euchariſtiā ad quā p̄parat confeſſioſac̄doti fcā. Quidā ꝟo nō tm̄ obligātur ex eccleſiaſticainſtitutione. ſed ex ꝓpͥa trāſgreſſione. ⁊ hij tenētur ex ſacramēti inſtitutōe. de talibꝰ generalit̓ aſſerere ꝙ poſſūtvſqꝫ ad paſcha differre videt̉ mihi ꝑiculoſū. ſil̓r ꝙ teneant̉ ſemꝑ qn̄ ſe offert oꝑtunitas cōfiteri videt̉ valde durū. Ideo videt̉ rōnabiliter ſentiēdū mediū ſcꝫ ꝙ oꝑtunitas loci tꝑis ⁊ ſacerdotis p̄t tripliciter ſe an̄ paſcha offerre. Aut ita ꝙ timetur ne vnqꝫ ſe offerat. ſic̄ ē in hisegrauiter infirmantur. ⁊ tales ante tenentur abſqꝫ dubitatione ad cōfeſſionē. Aut ita ꝙ maior oꝑtunitas expectatur vel q̄ntū ad tēpus. vel qͣntū ad ſacerdotē. ⁊ ſicp̄t differri ſine aliqͦ pctō Aut ita ꝙ nunqͣꝫ rōnabilit̓ maior oꝑtunitas expectat̉. vel q̄ntū ad ſacerdotē vel qͣntūad tēpus. ⁊ tunc credo ſine piudicio ꝙ tenet̉. Et iō al̓rcenſendū eſt hic de religioſo. aliter de layco. Nā religoſo totū tēpus vite ē tempꝰ penitētie. ⁊ ideo habita copia ſacerdotis ſi peccauit mortaliter. credo ꝙ tenetur ſine mora ꝯfiteri ⁊ ad ip̄ꝫ recurrere. Et intelligit̉ ſine mora ſicut ratio recta determinat. Laycus vero rationabiliter p̄t expectare tēpus quadrageſimale. qd̓ ē temppenitētie. vn̄ cū tēpus ſit magis oportunū ī eis ad ſatꝭfaciendū et ꝯfitēdū ſi expectet rōnabile ē iudicare ꝙ nopeccēt. dū tn̄ ꝓponāt firmiter tūc tꝑis ꝯfiteri. De clericis ꝟo iudicare nō audeo. ꝯſiliū tamē ſanū credo ꝙ oēsqͥ cadūt ꝑ mortale. qͣꝫcitiꝰ pn̄t ꝯfiteant̉. nō enī videt̉ ꝟeꝯtritꝰ qͥ tā lōgo tꝑe vulnꝰ peccati portat occultū Si atobijcias mihi ꝙ ſtatꝰ nō obligat aliquē niſi per votum℟º. ꝙ ſtatꝰ nō obligat ſed mandatum omnibus datuꝫad nunc autem vel ad tūc obligat oportunitas que diuerſimode offert ſe diuerſis. ⁊ illud veritatē habet ī omnibus quod ad aliquod tempus obligatur vnus ad qͥ

ẜ

85

82