Liberquartus
ſcnſum fit formale per cōſenſum. ⁊ ita per complacentiam ẜm ꝙ placitū dicit̉ cōſenſus plenus. Tertiū veniale qd̓ eſt per dclectatiōem circa deū pōt fieri mortale.ꝑ libidinē magnā. ſicut mendaciū iocoſū. ⁊ hoc fit mortale ẜm placitū. ẜm ꝙ placitū d̓r quicta volūtas. Et qͥaiteratio actus diſponit ad libidinē ⁊ cōplacentiā. hinceſt ꝙ Augꝰ. dicit ī pluribꝰ locis ꝙ plura venialia obruunt. nō ꝑ ſe ſꝫ qꝛ diſponūt ad libidinē. nō diſpoſitōe neceſſitatis ſed ꝓnitatis. ¶ Ad illud ergo qd̓ ꝓbat̉ ꝙ venialia nō fiant mortalia per eēntiā. dd̓m ꝙ veꝝ eſt. Sꝫqd̓ obijcit̉ in cōtrariū de Augꝰ. ſolutū eſt. quo intelligitur. Illud em̄ intelligit̉ ſiue ꝑ cōuenientiā ī genere actꝰſiue ꝑ diſpoſitōem qꝛ multa venialia diſponūt ad libidinē ⁊ ꝯtemptū. ideo Augꝰ. ꝯꝑat cā beſtijs minutis. cōparat guttis. ꝯꝑat arene. ꝯꝑat ſcabiei. non quia ip̄a inſe faciūt naufragiū. ſed qꝛ ad hoc ꝑducunt ꝑ accidens.¶ Adillud qd̓ obijcit̉ de cōſenſu ⁊ qͥetata volūtate. dicendū ꝙ qn̄ cōſenſus venit̉. nouū peccatū fit. nec fit voniale mortale. ſed qd̓ al̓s eēt veniale mortale fit. ¶ Adillud qd̓ obijcit̉ ꝙ ꝑ multitudinē ⁊c̄. dd̓m ꝙ ē infinita ꝓportio. non qꝛ motus eſt infinitꝰ intēſione. ſed reputatione. ſicut ptꝫ in eo qͥ diligit deū ex charitate. plus diligit deūqꝫ denariū vnū. et in infinitū vnꝰ amor qui eſtinfra deū nunqͣꝫ comꝑabilis eſt amori qui eſt ſup̄ deumẜm iſtū modū. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙ veniale eſt quātum. dd̓m ꝙ quēadmodū linea eſt in ſe quāta. ſed ꝯꝑatione ſuꝑficici nō hꝫ quātitatē. ſic veniale ⁊ ſi de ſe quātum ſit. comꝑatōe tn̄ mortalis caret quātitate. ¶ Ad iſlud qd̓ obijcit̉ de diſpoſitōe. dd̓m ꝙ volūtas ſemꝑ libere mouct̉. ⁊ ideo nō diſponit̉ diſpoſitōe q̄ ſit neceſſitasſed tm̄ diſpoſitōe q̄ eſt ꝓnitas. nō ſic natura q̄ ad vnaꝫpartē eſt det̓mīata. Et alia rō eſt in hn̄te charitatē. qꝛ ſuſtentat̉ a virtute infinita. ⁊ talis per nullū pōdus compellit̉ cadere ſalua ſuſtentatōe. volūtas em̄ ſemꝑ liberaeſt. ⁊ qͣꝫdiu eſt in via ꝟtibilis eſt. ⁊ iō nunqͣꝫ ineuitabilit̓dū ē in via ad malū culpe diſponit̉. Et ſic ptꝫ iſtud.¶ Queſtio. ij.De penitētia venialiū qͣꝫtum ad neceſſitatē remedij. Eteſt q̄ſtio. vtꝝ qͥs teneat̉ peniteri d̓ veniali. Et ꝙ ſic videtur quia impoſſibile eſt intrare in gloriam niſi venialeremittat̉. ſꝫ veniale ē actuale pctm̄. ⁊ ab illo nō iuſtificatur niſi ꝑ pnīam ergo neceſſe ē penitere. ¶ Iteꝫ aliqd̓ ēveniale qd̓ ꝑ ꝯſenſū fit mortale. ergo aliqͣ ſūt in qͣ tenemur diſſentire ne fiāt. ergo poſtqͣꝫ talia ſunt cōmiſſa tenemur diſſentire ⁊ de eis dolere. ergo ⁊ penitere. ¶ Itēmultitudo venialiū de ꝓximo diſponit ad mortale licetnō neceſſario. ergo qͥ dimittit venialia in ſe multiplica¶ Diſtinctio. xvij. de ꝯfeſſiōe ſacramētali ⁊ dehis q̄ ad eā ſpectāt ꝓut habet rōeꝫ remedij qͣntum ad neceſſitatē ex parte ꝯfitentis.Ic orit̉ q̄ſtio multiplex. pͥmo em̄ q̄rit̉ ⁊c̄. Suprah egit magr̄ de ꝑtibꝰ ītegrātibꝰ pnīaꝫ qͣſi ſub qͦdācōpēdio. hic qꝛ pnīa vt ē ſacr̄m eccl̓ie p̄cipue attendit qͣꝫtū ad ꝯfeſſione. pͥncipal̓r determīat de cōfeſſione. Et diuidit̉ hec ꝑs ī duas. In pͥma agit de ꝯfeſſiōeſacramētali. vt hꝫ rōnē remedij. In ſcd̓a inqͣꝫtū hꝫ rōnēſigni. infra diſ. xxij. ꝓpe finē. Poſt p̄dicta reſtat inueſtigare qͥd in actōe pn̄īe. ¶ Prima ꝑs hꝫ qͣttuor. In pͥmaagit de ꝯfeſſiōe qͣꝫtū ad neceſſitatē ex ꝑte ꝯfitētis. In ſetunda qͣꝫtum ad poteſtatē abſoluētis. infra diſtin. xvii.icq̄ri ſolet ſi pctm̄ oīno dimiſſum ē a deo ⁊cͣ. In tertiatū ad oportunitatē tꝑis. infra diſ. xx. ſciendū eſt etiaꝫy tp̄us pnīe ē vſqꝫ inct̓nū. In qͣrta qͣꝫtū ad vtilitatem a
ri cōmittit ſe diſcrimini. ſꝫ oēs tenent̉ nō ꝯmittere ſe diſcirimini. ergo ⁊cͣ. ¶ Iteꝫ ꝙ pena exterior ſit neceſſariavidet̉. qꝛ dicit magiſter in lr̄a ꝙ eſt pectꝰ ꝑcutiēdū. ⁊ qͣn̄talacūqꝫ pena ſuſtinēda. ¶ Itē Augꝰ. loquēs de ꝑiculo venialiū. ieiunia inqͥt ⁊ or̄ones et el̓yne. īuigilēt. Sꝫꝯͣ. q̄ nō tenemur vitare nō tenemur de his penitere. hoccertū eſt. qꝛ ſicut virtus pnīe deteſtat̉ factu. ita cauet̓ faciendū. ſꝫ talia ſunt venialia. ergo ⁊cͣ. ¶ Itē ad nihil tenemur ſine quo pōt eē charitas. ſꝫ charitas pōt cē finedeletōe venialiū. qꝛ ſtat cū venialibꝰ. ergo de venialibꝰnō tenemur penitere. ¶ Itē n̄ teneor penitere de hoc veniali nec de illo. ⁊ ſic de alijs. pari ergo ratiōe de nullo.¶ Itē ꝙ nō debeat̉ veniali pena exterior videt̉. qꝛ veniale eſt minꝰ mortali in infinitū. ſꝫ mortali debet̉ pena finita exterior. ergo veniali nulla. ¶ ℟ꝰ. dd̓m ꝙ dupl̓rloqͥ de morbo peccati venialis. aut in ſe. aut inqͣꝫtū prebet occaſionē ꝑiclitādi quā ponit Augꝰ. in lr̄a. ſiue perꝯſerſuꝫ. ſiue ꝑ cōtemptū. Si loq̄mur de veniali in fe.ſic dico ꝙ nō eſt neceſſe penitere de veniali. nec pnīa interiori ne pnīa exteriori. qm̄ ſicut infra videbit̉ venialenō ſolū in hac vita delet̉. verū etiā poſt mortē. Si autēloqͣmur rōnē ꝑiculi ad qd̓ ducit. ſic dico ꝙ qͥa ducūt adꝑiculū ip̄m etiā penitentē ꝙ tenet̉ hō de aliqͥbꝰ penitereqn̄ aduertit ꝑiculū. ſicut manifeſte dicit Auguſ. in lr̄a.Et ideo notādū eſt ſicut tactū eſt. ꝙ tria ſunt genera venialiū. Quedā ex ſurreptōe. ⁊ de his nō tenemur penitere niſi d̓e ꝯgruo. Quedā ex volūtate. cui ſi ꝯſentiat̉ incidit hō ī mortale. ⁊ de tali tenet̉ hō penitere nō ſimpl̓r. ſꝫī caſu. ſiue ꝓ loco ⁊ tꝑe qn̄ recogitat ea. ne ſi ꝯſentiat cadat. Quedā aūt ſūt venialia q̄ ꝑ ſui ml̓titudinē augēt libidinē. ſic̄ illa in qͣ ē ꝯſenſus ⁊ deordīatio ꝯtra deū. ⁊ detalibꝰ dico ꝙ tenet̉ hō penitere ne ml̓tiplicent̉. ⁊ ī hͦ ꝑuculo ⁊ diſcrimini ſe ꝯmittat ⁊ ad taliū hortat̉ pnīaꝫ Auguſ. on̄dēs ꝑiculū qd̓ ē in ml̓titudine venialiū ꝯꝑās arene. ꝯꝑās beſtijs minutꝭ. ꝯꝑās guttis ml̓tiplicatꝭ. ꝯpāsſcabiei. Et ītelligēda ē ſil̓itudo qͣꝫtū ad hec oīa rōe ꝑiculi. nō ꝙ faciūt ip̄a venialia d̓ ſe. ſꝫ ad qd̓ hoīeꝫ p̄ꝑāt. ⁊ dehis ſanū ꝯſiliū ē etiā penā ſuſtinere. ſic̄ Augꝰ. det̓mīatUtꝝ aūt tenemur ſacerdoti eā ꝯfiteri ⁊ ad eiꝰ arbitriū ſatiſfacere. q̄ſtio erit īfra cū aget̉ de ꝯfeſſiōe. Ex his patētobiecta ad vtrāqꝫ ꝑtē. Nā rōes ad pͥmā ꝑrē ꝓcedūt rōneꝑiculi ad qd̓ diſponūt p̄ter pͥmā. ad quā ſoluēdū ꝑ īterēptōeꝫ. qꝛ remitti pn̄t ī alio ſeculo. Rōes ꝟo ad oppoſituꝫ ꝓcedūt rōe morbi in ſe. tn̄ nō valēt. qͣꝫuis em̄ mortaleqͣꝫdiu eſt mortale ſit improportionabile. tn̄ in ip̄a iuſtificatione remittit̉ pena eterna. ⁊ mortale fit quodāmodo.veniale. ⁊ ita ꝓportionabile.ꝑte finis. infra diſ. xxj. vltra mediū. poſt hec cōſiderandum eſt qͥd ꝓſit cōfeſſio ⁊cͣ. ¶ Prima ꝑs ſpectat ad preſentē diſtin. q̄ habet tres ꝑtes ẜm tres queſtiōes qͣs determīat magiſter circa ꝯfeſſionis neceſſitatē. Primo ergo querit vtꝝ ꝯfeſſio ſit pctōri neceſſaria ad iuſtificationē. Secūdo dato ꝙ quodāmodo ſit neceſſaria. vtruꝫſufficiat cōfiteri corde. an neceſſe ſit ꝯfiteriore ip̄ius deiminiſtro. ⁊ hanc ꝓſequit̉ ibi. iam ẜm queſtiōis articulūinſpiciamus. Tertio ꝟo determīat cui homī neceſſe ſitcōfiteri. vtrū ſufficiat cōfiteri laico. an neceſſe ſir ꝯfiteri ſacerdoti. ⁊ hoc ibi. Nūc priuſqͣꝫ p̄miſſis auctoritatibus ⁊cͣ. ¶ Prima pars habet tres. In pͥma ꝓponit queſtiones. In ſecūda ad vtrāqꝫ partē queſtionis opponitvtꝝ .ſ. ꝯfeſſio ſit neceſſaria ad iuſtificationē. ibi. dicūtem̄ qͥdā ſine ꝯfeſſiōe oris. In tertia det̄mīat. ibi. Quidergo ſuꝑ his ſentiēdū quid tenendū.
89
C
31
92
9