Di.XVI

iudicio ⁊ ptāte ſacerdotꝭ nihilſui reẜuās ſibi. vt oīa eo iubēteꝑatus ſit facere ꝓ recipiēda vita aīe. que faceret pro euitanda corꝑis morte. ⁊ hͦ cū deſiderio. qꝛ vitā recuꝑat infinitam.kᵏ Cuꝫ gaudio em̄ facere dꝫ immortalis futurꝰ: q̄ faceret prodifferēda morte moriturꝰ. Sēper dep̄cet̉ deum. offerat deomentē ⁊ cordis ꝯtritōeꝫ. deinde ⁊ qd̓ p̄t det de poſſeſſiōe: ettūc qd̓ offerat ſecurꝰ offerat.Reſpexit dn̄s ad abel ⁊ ad munera eiꝰ. Priꝰ dicit ad abel: qͣꝫad munera eiꝰ. In iudicio ergo cordis ꝯferēda ē el̓ yna tribuētis. Nec ꝯſiderādū eſt quātū. ſꝫ q̄ mēte: qͣ affectiōe dat qd̓

pōt. Qui gͦ ſua pctā redimerevult tꝑaliū oblatiōe: pͥus offerat menteꝫˡ. Caueat ne ducxꝰˡverecūdia diuidat apud ſe cōfeſſionē. vt diuerſa diuerſis velit ſacerdotibus manifeſtare.Quidaꝫ em̄ vni celāt: q̄ alterimāifeſtāda ꝯſeruāt: qd̓ ē ſe laudare: ⁊ ad hipocriſim tēdere:⁊ ſꝑ venia carere. ad quā fruſtra putat ꝑuenire.ᵐ Caueatⁿetiā ne pͥus ad dn̄icuꝫ corpꝰ accedat qͣꝫ ꝯportet ſe bona ꝯſcīa⁊ doleat ꝙ nōdū audeat ſumere quē ml̓tū deſiderat cibū ſalutarē.ⁿ Cohibeat etiā ſe a lundis: a ſpectaculis ſeculi. qͥ perfectam vult conſequi remiſſionis gratiam. Iſti ſunt digni

la. Ex his autem ſex reſpiciunt perſonam. ſcilicet ſcientia ordo etas conditio perſona ⁊ ſtatus. Tres reſpiciunt crimen ſiue actum. ſcilꝫ. numerus. mora. ⁊ motusagēdi. Tres reſpiciūt cāꝫ .ſ. copia. lucta. puſilla. ⁊ dueſunt adiacētes. locꝰ ⁊ tp̄us. k ¶ Cū gaudio em̄ dꝫ facere īmortal̓ futurꝰ Ur̄ male dicē qꝛ pnīa maxīeꝯſiſtit ī dolore ⁊lachrimiſ gͦ n̄ dꝫfacere cum gaudio. ſꝫ potiꝰ cumdolore. Si tn̄ dicas ꝙ vtrūqꝫ ibiꝯcurrit. q̄rit̉ q̄repotiꝰ dic̄ cū gaudeo eē faciēduꝫ.℟ꝰ. dd̓m ꝙ ideohortat̉ ad gaudium. qꝛ illud ē cōẜuatiuū oīm vitutū. ⁊ maxīe virtutū que ꝯſiſtūtcircs penalitatUn̄ ꝑ h̓us dic̄.ꝯtinet ⁊ hocip̄ogaudet iur caſtꝰc. Et ille hꝫ ꝑfectā vere fortitudinem qͥ non ſolum non ſuccūbit. ſed etiaꝫ in penalitatibus vel penalibꝰ gaudet̉. et hec eſt principalis ratioqͣre hortat̉ ad gaudiū. qꝛ aliter aſſūptio penalitatis nōeſt virtuoſa. Rō autē qͣre gaudendū eſt in penitētia eſtmultiplex. Prima eſt ꝯſideratio equitatis. Secūda eſtcōſideratio vtilitatis. Equitas eſt maxime ibi vt caro c̄traxit peccatū. ⁊ ſubiugauit per delectatiōem. et inimica eſt ſpiritui veritatis. ecōtra ſubijciatur per affiictionem. ⁊ per hoc recōcilietur. ⁊ de inimico vindicta ſumatur. Unde ſicut homo carnalis multū gaudet de dep̄ſſion inimici. ita ſpūalis debet gaudere de afflictiōe carinis. Et ſicut iudex iuſtus gaudet in exercitatōe iuſticie.ſic penitēs dꝫ gaudere. Et ideo dicit̉ Prouer. xxj. Gaudium eſt iuſto facere iuſticiā. Et Prouer. xiiij. Cor qd̓nouit amaritudinem anime ſue ⁊c̄. Alia eſt cōſideratiomultiplicis vtilitatis. que eſt tabula liberatiōis a nauifragio. Un̄ ſicut gaudet quis quādo de naufragio euadit. ſic penitens debet gaudere. Alia ratio poteſt eē exparte boni. quia renouat hominē. ẜm illud psͣ. renouabitur vt aquile iuuē. ⁊cͣ. Damna etiā ſpūalia ibi reſtaurant̉. Et ſic patet multiplex ratio gaudij. Et qd̓ obijcitꝙ debet facere cum dolore. dicendū ꝙ iſtud non imꝑedit. quia quādo quid vehemēter dolet. in ſolo dolore inuenit delectatiōem. Unde exēplū ē de Auguſ. qui narirat in. iiij. cōfeſſ. ꝙ quādo mortuus erat ſocius in nullolo delectabatur niſi in gemitu. ⁊ pena erat ei om̄is aliadelectatio. ⁊ in hac ſola quieſcebat. Quāto magis igitur debet qͥs in dolore. d̓ propria morte letari. ⁊ ideo recte dicit ꝙ cum gaudio facere debet ⁊cͣ.l ¶ Caueat ne ductus verecūdia diuidat apud ſe ꝯfeſſionē. Uidetur male dicere. quia quāto pluribus reuerlat. tanto maior erit verecūdia. et plus habet vnde crubeſcat. vnde videtur ꝙ hoc non ſit ex verecūdia. ſed cōtra verecūdiam. ℟ꝰ. dicendum ꝙ verecūdia poteſt eſſemaior duplicit̓. Aut qꝛ reputatur qͥs peccator enormis

⁊ magnus. aut quia a pluribus eſſe peccator cognoſcitur. Et prima verecūdia maior eſt. ⁊ ideo ꝓ vitanda maiori vnde aſſumeret quis minoreꝫ ac per hoc derogaretveritati cōfeſſionis. que non eſt diuidenda. ſicut patebit infra. m ¶ Caueat etiā ne prius ad dominicū coꝰ accedat qͣꝫ cōfortet ſe hōa cōſcientia. Queritur qͥd vocat̉ hiconfortari bonacōſcientia. Uidetur em̄ ꝙ qui eſī gr̄a poſſit accedere ſine culpa.et talis eſt cōtritus ante cōfeſſioneꝫ. Sed in cōtrariū eſt qd̓ dicit Hugo in epiſtola ad Bern̄.Audacter dico.ſi fuerit ꝯtritusnon tamē debetcōmunicare āteqꝫ confeſſus fuerit. ¶Propt̓ hͦ eſtqueſtio. vtrū aliquis contritꝰ incaſu aliqͦ poſſitaccedere ad confeſſionē. ℟º. dicendū ꝙ tunc aliquis cōfortat ſe bona cōſcientia duꝫ ꝓbabiliter recipit culpaꝫſibi eſſe dimiſſam. hoc autē percipit quādo facit quodin ſe eſt ad obtinendam veniam. Non autem plene facit quod in ſe eſt ante confeſſionem ſi habet ſacerdotiscopiam. tunc enim ſi confitetur exterius. cōſcientia interior cōfortatur. ⁊ bene poteſt accederee. Si autem habet copiam ⁊ non cōfitetur. male facit ſi accedit. Si vero non habet copiam. aut habet neceſſitatem cōfitendivt ſacerdos parrochialis. ⁊ tunc poteſt accedere cuꝫ dolore ⁊ propoſito confitendi. Aut non habet neceſſitatem. ⁊ ſic nullo modo debet accedere ante confeſſioneꝫ.quia qui fuit per mortale peccatum excōmunicatus adſacramentum vnitatis eccleſie non debet accedere. niſiprius recōciliatus eccleſie. niſi al̓s cogatur. et tunc euidens excuſatio habetur.n ¶ Cohibeat etiam ſe aludis. a ſpectaculis. Queriturqͣre notant̉ iſta duo. et qͣre dicit ipſū debere ſe cohibereAut enim ſunt mala. aut bona et licita. Si mala: tuncergo omnes debent ſe cohibere. Si vero bona et licita.ergo nullus debet ſe cohibere. ℟º. dicendum ꝙ ſicut dicitur. jͣ. ad Corinth̓. x. in glo. Ludus eſt geſticulatio libidinoſa. cuiuſmodi eſt in coreis. Spectacula ſunt ſic̄dicit Auguſti. cythara et venatio et huiuſmodi. Dicoigitur ꝙ ludus corcarū non eſt malus ẜm ſe. ſicut patetde ſorore Moyſi Exod̓. xv. ſed fit malus quadruplicide cauſa. Propter moduꝫ. quādo eſt modus laſcinus.Propter finem. quando fit ad prouocādam libidinemPropter tempora. vt ſi fiat tempore triſticie. Propterperſonam. vt ſi fiat a perſona religioſa. His remotispoteſt fieri. Quoniaꝫ igitur penites perſona eſt cui nōcōpetit. ⁊ qͣꝫdiu vere penitēt eſt in tempore triſticie. id̓oei non competit. Similiter iudicanduꝫ eſt de ſpectaculis. his enim quattuor de cauſis poſſunt male fieri et fiunt. his excluſis bene poſſunt fieri.

12

10

Ꝙ nō ē diuidēda confeſſio ꝑ diuerſos ſacerdotes.

Gen̄. iiij.

u