DI.XV

dei vt de ceco natoº. vel ad initium pene vt herodi. quatenᶻhic videat̉ quid in inferno ſeqͣtur: ẜm ī lud. Duplici ꝯtririne contere eos dn̄e. Illa gͦ auctoritas Naum nō cogit nosſentire oīa q̄ tꝑaliter puniunt̉nō vlterius a deo punienda.¶ Rn̄det expoſitioni qͣ defendūt errorē cundē.Naꝫ ⁊ ſi ſuper enndē locū Hiero. dicat egyptios ⁊ iſraelitasa deo tēporaliter punitos neeternū punirētur. nō eſt tamōde om̄ibus generaliter intelligendū. Ait em̄ ſic Ꝙ genꝰ humanuꝫ diluuio. ſodomitas igne. egyptios mari. ⁊ iſi aelitaſī heremo ꝑdidit. ſcitōte ideotēporaliter ꝓ peccatis puniſſe. ne in eternū puniret. quianon iudicabit deꝰ bis inidp̄mQui ergo puniti ſunt poſteanon puniētur. Alioqͥn mentit̉ſcpͥtura. qd̓ nephas ē dicere.Attende lector his verbis etcaue ne de cm̄ibus generalit̓intelligas. ſed de his tm̄. quiainter ip̄a flagella penitentiaꝫegerūt. credentes in deuꝫ hobreorū. quā ⁊ ſi breuem ⁊ momentaneā. tamen nō reſpuitdeus. Ꝙ autē qui ꝑ temporaſe flagellū non corrigunt̉ poſteternaliter puniātur: ibidemoſtendit. agens de fideſi dep̄henſo in adulterio qui decollatur. vbi oſtēdit leuia peccata breui et temporali ſupplicio

purgari. magna ꝟo diuturniseterniſqꝫ ſupplicijs reſeruari:ita inquiēs. Querat hic aliqͥsſi fidelis dep̄henſus in adulterio decolletur: quid d̓ eo poſtea fiat? Aut em̄ punietur: ⁊ faſum eſt quod dicitur: non iudicabit deus bis inidip̄m. Autnon punietur: ⁊ optanduꝫ eſtadulteris vt hic breui pc̄a puniātur: vt fruſtrētur ibi cruciatus eternos. Ad quod reſpondemus deum vt omniū reruꝫita ſupplicioꝝ quoqꝫ ſcire mēſurasᵉ. ⁊ non p̄ueniri ſententi eam iudicis. nec illi in peccatorē exercende: dehinc pene auferri poteſtateꝫ: ⁊ magnū peccatuꝫ magnis diuturniſqꝫ lucruciatibus. Si quis ꝟo punitus ſit tꝑaliter: vt ille qͥ iſraclite maledixerat: ⁊ qͥ in ſabbato ligna collegerat: tales poſtea nō puniri. qꝛ culpa leuis p̄ſenti ſupplicio cōpenſat̉. Leuis em̄ cui pa leui ſupplicio cōpēſatur. His ſatis īnuit Hiero. grauia pctā et hic puniri gͦui ſupplicio: et ī futuro punienda eternalit̓. de qͥbus pnīa nōagit̉ īter flagella. Leuia ꝟo q̄hic puniūtur: leui pena ꝯpēſatōem reciꝑe. qd̓ in bonis fierinō ambigimus: ⁊ in malis forte etiam ſit ita. Satis iaꝫ apparet: qd̓ illi de ꝓphetia induxerunt non facere pro eis qui dicunt ei qͥ crimen ſibi reſeruatde alio veniaꝫ p̄ſtari ꝑ pnīaꝫ.

tiam merita augeant̉. Uidetur hic de primo modo malēexemplificare. quia Iob. vj. dicit̉. Utinā appenderentur peccata mea quibus iram merui. Itē Greg. in moral̓. quicqͥd mali patimur ꝓ peccatis noſtris accidere ēmani feſtū. Xo. dicendū ꝙ cauſa dupliciter dicit̉. ſcꝫ ꝓprie ⁊ cōiter. Cōmuniter ⁊ ſic dicitur cauſa ſinequa nō. accipiedo igit̉ cāꝫ largeꝓ cā ſine qͥ non.ſic oīno pena d̓rveīre ob meriticulpe origīal̓. qꝛpctm̄ niſi p̄ceſſiſſet nll̓a eſſꝫ pēaSi aūt accipiat̉ꝓprie ꝓ cā meritoria vel finali.ſic n̄ meruit iobillaꝫ penam. Etqd̓ dicit̉ vtinamappēderēt̉. hoc ēpotiꝰ ad oppoſitum. qꝛ ſicut ip̄edicit ꝯn̄t̉ ꝙ peaīproportionalitexcedit meritū.d ¶ Uel ad initium pene vt herodi. Uidetur male dicere. qͥa dic̄Auguſ. de penitētia. quicqͥd dous ꝯmiſcrit pati ſcias eē f. agellum corrigentisnon dannātis.Itē qͣꝫdiu homoviuit poteſt conuerti ⁊ pēt increri. et eſt in ſtatuvie. ergo non debet incioari ꝑna. ℟º. dicendūꝙ flagelluꝫ inflictum habet comparationē ad infligentē. ⁊ illumcui infligit̉. Defligēte autem eſtloqui aut qͣꝫtuꝫad volūtatē antecedentē. vel ꝯſequentem. Si qͣꝫtum advoluntateꝫ antecedēteꝫ. ſic omne qd̓ deꝰ nobis facit ⁊ īfligit in p̄ſenti vita ordinatōem aliquam habet ad gloram. qꝛ ẜm voluntateꝫ iſtā vult fieri. Si aūt qͣꝫtū ad voluntatem cōſequētem. quia ẜm hanc voluntatem vultdeus ẜm qd̓ preſcit. et p̄ſcit iſtum in malicia ꝑmanſurūpenam dicit̉ infligere in vindictaꝫ grauis culpe. Similiter de flagellato eſt loqui dupliciter. Aut qͣꝫtum adſtatum. ⁊ quia ip̄e eſt in ſtatu in quo poteſt reuerti. tamip̄e qͣꝫ pena aliquam ordinatōem habent ad bonū. Autcōtingit loqui qͣꝫtum ad obſtinationeꝫ animi. que cōuertit benignitatem in iraꝫ ⁊ gratiam impugnat. ⁊ ſic ſuntei pene in damnationē. ⁊ ſic patet vtraqꝫ pars.

e ¶ Et non p̄ueniri ſententiā iudicis. Uidetur male dicere. quia qui ſemel iudicatus eſt et punitus a ſacerdote āpliꝰ nō iudicabit̉ nec puniet̉. gͦ ſnīa iudicis p̄uenit̉.℟º. dd̓m ꝙ ſacerdos aūt abſoluit nō abſolutū ⁊ īponitmīorē pena qͣꝫ dꝫ. ⁊ ſic iudicat ſnīa hoīs ⁊ nō iudicis ſuperni. et hoc mōſi videat̉ p̄ueniriſentētia iudicisnon tamē p̄uenitur. qͥa oꝑtet hominē puniri ī foro dei. aut ſacerdos ẜuato ordīerecto ⁊ qualitatepunit. ⁊ ſentētiaſacerdotis ē ſententia dei hic hominē abſoluētiset tūc non p̄uenitur. quia ipſe iudex iudi: at ꝑ miniſtrū ſuum cuiꝯmiſit myſteriūtn̄ caſſuꝫ eſt niſip̄cedat mīſteriūdei abſoluētis.f ¶ Leuis enimculpa leui ſuꝑplicio ꝯpenſat̉.Premittit h̓ exēla de iſraclita.qͥ collegit ligna īſabbato. ⁊ vlterius d̓ eo qͥ iſraclite maledixerat ⁊qͥ etiam blaſphemauerat. ⁊ videtur in vtroqꝫ male exēplificare.tū rōe pene. tumrōne culpe. Ratōe pene. qꝛ vterqꝫ occiſus ē̄ ⁊ lapidatꝰ. ⁊ hec eſtgrauiſſima pēarū .ſ. pē̄a mortisIteꝫ de culpa videt̉ falſū. qꝛ blaſphemia eſt grauiſſimū peccatūPret̓ca trāſgreſſio mādati decalogi ē leue pctm̄. maxīe qꝛ punit̉ pēa mortꝭ q̄ erat pc̄a debita enormiſſimis pctīs. ℟º. dd̓m ꝙ Hiero. non vocatſuppliciū mortis leue abſolute. ſꝫ ī ꝯꝑatōe ad penā eterna. ⁊ leuē culpā vocat tū ꝓpt̓ hoc ꝙ ſel̓ ꝑpetrata ē. tū etiam qꝛ neutrū habebat deformitatē notabilē. ⁊ iō ſi vterqꝫ voluit peītere de facili potuit miſcd̓iaꝫ īuenire ⁊ graues penas euadere. ⁊ vterqꝫ illorū occiſus fuit ex rigorelegis q̄ data erat ī timorem. ¶ Et qd̓ obijcit̉ de blaſphemia. dicendū ꝙ ẜm Rich̓. de ſctō Uict. nō oīs blaſphemia ē pctm̄ ī ſpm̄ ſctm̄. ſꝫ q̄ d̓r ſpūs blaſphemie. qn̄ qͥsvolūtatē hꝫ blaſphemādi deū. Sꝫ illa q̄ d̓r ex qͣdā ſurreptōe ⁊ ſine

5

Hierem̄.xvij.

Naum. j.

Hicro. deegyptijs etiſraelitis ⁊ſodomitis

4

Que ſit intelligentiapremiſſoꝝ

n ij