Druckschrift 
... in Quartum libru[m] Sententiaru[m] (1493)
Entstehung
Seite
63v
Einzelbild herunterladen
 

LiberQuartus

Querit ⁊ determīat qͥ pn̄tcōficere. tāgens q̄ ſūt neceſſaria ad ꝯficiēdū hͦ ſacr̄m licite. aUie tētiam queri vtꝝ praui ſacerdotes hocſact̄m ꝯficere queāt. Ad qd̓ dicip̄t ꝙ aliqͥ licet ſint praui cōſecrant vere .ſ. qͥ intꝰ ſūt noīe ⁊ ſacram̄to ⁊ ſin̄ vita. qꝛ n̄ ī meritocōſecrātis. ſꝫ in ꝟbo efficit creatoris. Un̄ Aug. Intra catholicā eccl̓iam ī miſterio corꝑis eta ſāguīs dn̄i.ⁱ nihil a bono magꝭnihil a malo minus ꝑficit̉ ſacerdote. qꝛ nō ī merito ꝯſecrātisſed ī verbo ꝯficit̉ creatorꝭ ⁊ ꝟtu

te ſpūſſancti. Credendū ē em̄ꝙ in ꝟbis xp̄i ſacr̄a ꝯficeant̉. ſicut ip̄e qͥ baptizat. ita ip̄e ē qͥſp̄mſanctū ſuā efficit carnē ⁊ ſāguinē. Itē Gregor. pn̄tāt qͥdaꝫcōionē corꝑis mimus eſſe ſctīficatā. ſi illoꝝ fiat officio qͦꝝ vitaoculis vr̄ ignobilis. Heu inquāmagnū laq̄ū incidūt. vt diuīa⁊ occulta miſteria plus ab alijsſanctificata poſſe fieri credantcū vnꝰ idēqꝫ ſpūſſanctꝰ in totaeccleſia viſibilit̓ ea miſteria etoꝑando ſanctificet. ⁊ ſanctificādo benedicat. Myſteriū iōd̓r. qd̓ ſecretā et recōditā hēatdiſpenſationē. Sacrificiū veroquaſi ſacrū factū. qꝛ p̄ce myſti-

ioſitū reputare debet ad hoc ſacramētū rōe p̄dicta. Ad tllud qd̓ obr̄ ꝙ diligit deus mūdiciā corꝑaleꝫ. dicendū ꝙ verū ē eatenus qꝛ excitat deuotioneꝫ mentis. Diſt. xiij. de poteſtate conficiendi.Olet etiam queri. vtrum praui ſacerdotes. ⁊c̄.Sup̄ egit magiſter de ꝯfectione. hic agit de poteſtate conficiēdi. Et diuiditur hec ꝑs in tresꝑtes. In prima querit magiſter ⁊ determīat qui poſſūtꝯficere. In ſecunda qͥ poſſunt ſumere. ⁊ oſtendit ꝙ ſolihomīes. ibi. Illud etiā ſane dici pōt ꝙ a brutis aīalibꝰ.⁊c̄. In tercia vero incidenter determiat ꝓ qͣnto dicantur aliqui errare ſiue hereſim incurrere ibi. Ne autē ignores qͥd faciat hominē hereticū. Prima ꝑs habet duas. In pͥma determīat ſiue tangit que ſūt neceſſaria ada Nihil a bonō magis. nihila malo minus ꝑficit̉ ſacerdote.Ur̄ ex ꝟbis aug.ꝙ malus ſacerdos eqͥliter ꝑficiat ea q̄ ſpectātad miſſam vt bonus. ⁊ ita vr̄ ꝙ ſicut bonus ſacerdos non peccatita nec malus.Querit̉ gͦ de ſacerdote qͥ ſciētemalꝰ eſt. ⁊ teneꝯficere ꝓpter hͦꝙ hꝫ ꝑrochiā. qͥdebꝫ facere. ſi dimittit peccat. ſiꝯficit facit ꝯͣ cōſcientiā. ⁊ ita vr̄eē ꝑplexꝰ. Queritur etiā de ſacerdote qͥ nō tenetur celebrare. ſi poſtqͣꝫ īdutus fuerit occurrat ei remorſus de aliqͦ mortali. vtrūidebeat deſiſtere an ꝓcedere. ℟º. dd̓. ꝙ ſacerdos auttenet̉ ad celebrandū aūt nō. ſi nō tenet̉. credo ꝙ nō debeat accedere niſi pͥus fuerit contritꝰ ⁊ etiā ꝯfeſſus. etiamqͣꝫtūcūqꝫ ꝯtritꝰ ſit. niſi pͥus ꝯfiteat̉. ſi remorſus ē de mortali. Si āt nō ē de mortali. credo ꝙ bn̄ faciat crelebrādoſiue accedendo. Si aūt occurrat ei aliqͥs caſus in miſſavel mortale pctm̄ de qͦ nō fuit ꝯtritꝰ. in tali ſtatu pōt occurrere ꝙ ſi hꝫ ſacerdotis copiā dꝫ ꝯfiteri ſi hꝫ aptitudinē hore an̄ canonis inchoationē. Si nō dixerūt alioꝙ ſi adeſt ppl̓us. ſufficit ꝯtritio cū ꝓpoſito ꝯfitendi. qꝛſcādalizaret ppl̓m ſi dimitteret. ſi aūt nō timeret ſcandalū ꝯſulunt dimittere. maxime cum nihil cogat. Uerū tn̄credendū eſt ꝙ ſine pctō pōt qd̓ inchoatū eſt ꝑficere. ſiꝓpoſitū ꝯfitendi hꝫ ⁊ ſi cū ꝯtritōe totū ſuppletur. necvideo ibi contēptū. Si aūt tenet̉ cantare ⁊ nō habeat copiā ſacerdotis. dico ꝙ tenet̉ ſe p̄parare ꝑ ꝯtritionē ⁊ ꝓpoſitū ꝯfitēdi. ⁊ ita vr̄ ꝙ nō peccet ſi accedat cū verecū

ecōtrario abhomīatur īmundiciaꝫ corꝑalem. que ē viaad irreuerētiam mentis. ⁊ talis bene impedit. Et ꝑ hocpatet ſeq̄ns. qꝛ immūdis manibus nō tractat xp̄i corpꝰniſi homo qui modicam aut nullam adhibet reuerentam. Ad aliud de immundicia manuali patet ſo lutio. quia nō ita durat. nec ita mens abhorret. nec ita deordinat. Ad vltimū dd̓m ꝙ in manducatōne ſacramētali venit chriſtus corporaliter in hoīem nō in ſpirituali. ideo non eſt ſimile.ꝯficiendū hoc ſacramentū licite. In ſecūda tangit illaque ſūt de neceſſitate huiꝰ ſacramēti ſimpl̓r. q̄ .ſ. ſūt intentio ⁊ ordo. ibi. In huius autem myſterij expletione⁊c̄. Quāuis enī bonitas ſit neceſſaria ſacerdoti ad hocꝙ conficiendo nō peccet. ſaltem ꝙ probabiliter ſit bonus. ſed tamen non eſt neceſſaria ad hoc ꝙ conficiat.Sed ordo ⁊ intentio ad conficiendum ſimpliciter ſuntneceſſaria. altero em̄ deficiente nō ꝯficitur. ſed deficiente bonitate ſic. Et ſic duo determinant̉ in hac diſtinctione. Primum ſpectat ad conficiendi poteſtatē. Scd̓mvero ad ſumptionem.dia ⁊ reuerentiaSi āt nō ſe p̄pararet ⁊ cātat. dico ꝙ peccat peccato omiſſioniscū omittit ꝯteralio etiā pctō. ſieſt occultꝰ. ſi manifeſtus dico ꝙſcandalizat. ſi atphibitꝰ ab eccleſia. peccat oībꝰhis modis ⁊ peccato trāſgreſſionisj. Sꝫ intelligendum eſt ſꝑ ꝙvnū eſt pctm̄ etreliqua oīa ſunannexa ſiue circūſtantie aggrauantes. ſicut ſaliquis occidathoīes ꝓpter lucrū. Sꝫ qͥd dicemꝰ de eo cui accidit remorſus de irregularitate. tūc ibi nō eſt remediū ꝯtritōis nec ꝯfeſſionis.Ad hͦ rn̄dēt aliqͥ ꝙ cū irregulari ſit ꝓhibitū ꝯficere hͦ ſacramētū. ⁊ cū irregularitas nō deleat̉ ꝑ ꝯtritōꝫ. ſꝫ ſolū ꝑdiſpēſatōꝫ. ꝙ qͣꝫtūcūqꝫ aſſit ppl̓s ⁊ ſcandalū timeat̉. cū n̄ſit faciēdū ꝯͣ ꝟitatē vite ꝓpt̓ ſcādalū ⁊ ꝯͣ p̄ceptū. ꝙ tenetur aut deponere ꝯſcīam irregularitatis. aut dimitteremiſſaꝫ. ⁊ hͦ dico an̄ ꝯſecratōꝫ. ⁊ maxīe aū inchoatōꝫ canonis. Aliqͥ dicūt ꝙ ꝓhibitio ꝓpter irregularitatē adip̄m nō ſe extēdit. maxime cū acceſſit ſine ꝯſcīa irregularitatis. Un̄ ꝓpt̓ reuerētiā ſacri ⁊ ſcandalū ppl̓i dicūt ꝙſi dolet ⁊ libeter faceret ꝙ in ſe eēt. dicūt a dn̄o eē diſpeſatū vt tūc. Si ꝟo q̄r de illo qͥ ſolet habere ꝯſcīam ꝙ nōeēt ſacerdos. Hic dd̓. dupl̓r. Aut dꝫ dimittere miſſaman̄ ꝯſecratōeꝫ. aut dꝫ ꝯſcīe fingere infirmitatē. iō ſanuꝫꝯſiliū ē ꝙ hō ſe an̄ diligēter p̄paret. ⁊ in miſſa nō cogitetde ſe ſed magis de ſacramēto. b Nec bonoꝝ diſpēatoꝝ meritis ampliat̉. querit̉ qͥis magis peccat. vtrū.ſacerdos malus qͥ conficit ⁊ nō ſumit. an ille qͥ vtrūqꝫ

91

93

94

92

DI. XIII.

Greg.

Aug. ī li.de corꝑedn̄i.

Myſterdiquare.

Sacrificium quare

2