Liberquartus
¶ O intelligentiā huiꝰ ꝑtis. vj. q̄runt̉. Primo qr̄vtꝝ in hͦ ſacr̄o ſit aliqͣ ꝯuerſio panis in corpusxp̄i. Scd̓o dato ꝙ ſic. q̄rit̉ vtrū totus panis cōuertat̉. an aliqͥd remaneat p̄ter accidētia. Tertio datoꝙ ꝯuertat̉ totus. q̄rit̉ vtꝝ talis ꝯuerſio panis poſſit dici adnihilatio. Quarto dato ꝙ nō. q̄rit̉ vtꝝ panis conuertat̉ in totū xp̄m .i. in aīam ⁊ diuinitatē ſicut in carnēQuinto vtꝝ hec ꝯuerſio ſit ſubita an ſucceſſiua. Sexto⁊ vltimo q̄rit̉ qͥbus ꝟbis ſit expͥmenda illa ꝯuerſio.¶ Queſtio¶ Ꝙ ſit ibi vera ꝯuerſio panis in corpꝰ xp̄i vr̄ pͥmo ꝑip̄am formā. qꝛ cū d̓r hͦ eſt corpꝰ meū. aut falſum dicit ꝟitas. aut panē ꝯuertit in corpꝰ. ſꝫ nō dicit falſum. gͦ ⁊cͣ.Itē hocip̄m ꝓbat̉ aucͣtate doctoꝝ. autore p̄dicta amb̓ .ſ.⁊ euſebij. ⁊ aug. ⁊ dam̄. Panis ⁊ vinū ſuꝑnaturalit̓ ī corpus ⁊ ſanguinē tranſit. Itē rōne videt̉. qꝛ ꝯſtat ⁊ veꝝ ēꝙ corpꝰ xp̄i ẜm ꝟitatē eſt in altari ⁊ pͥus nō fuit. gͦ ſcd̓maliqͣꝫ mutationē ſui vel alteriꝰ. Nō ſui. qꝛ eſt īmutabileNō alteriꝰ niſi panis. gͦ ⁊cͣ. Si dicas ꝙ corpus xp̄i eſtmutabile ſcd̓ꝫ locū. qꝛ hͨ eſt mutatio entis cōpleti. ⁊ heceſt in corꝑe xp̄i. Cōtra. oē qd̓ mutat̉ ſcd̓ꝫ locū ſi acceditad vnū recedit ab altero. gͦ ẜm hͦ xp̄s recedit̉ a celo. Preterea nihil qd̓ mutat̉ ſcd̓m locū ſimul tendit ad differentias diuerſas poſitionū. Sꝫ ſimul ꝯſecrat̉ corpus xp̄iRome ⁊ pariſiꝰ. gͦ ſi corpꝰ xp̄i mouet̉ rome. nō gͦ pariſius. gͦ ⁊cͣ. Cōtra. greg. dicit ⁊ habet̉ in lr̄a. qͥs fideliū habere dubiū poſſit in hora īmolatōis celos aꝑiri. ſūma ⁊ima ſociari. ſed h̓ nō fierēt ſi aliqͥd in corpꝰ xp̄i ꝯuerteretur. īmo videt̉ ẜm Greg. ꝙ deſcēdat. gͦ ibi nō eſt ꝯuerſioItē dam̄. qꝛ ꝯſuetudo eſt hoībꝰ comedere panē ⁊ biberevinū. ꝯiugauit eis diuinitatē. ⁊ fecit ea ſacr̄m corꝑis etſanguīs ſui. ſi ꝯiugauit illis diuinitatē. gͦ ſaluant̉ ī ſuanatura. nō gͦ ꝯuertunt̉ in aliud. Itē rōne videt̉. qꝛ ſi aliqͥd ꝯuertit̉ in corpꝰ xp̄i. aut ꝯuertit̉ in corpꝰ xp̄i quod eſtaut qd̓ nō eſt. Si qd̓ nō eſt. gͦ corpꝰ de nouo fit. gͦ pluracorꝑa ſimul. Si qd̓ eſt. ſꝫ qͣꝫtūcunqꝫ aliqͥd ꝯuertit̉ in idqd̓ eſt auget̉. gͦ corpꝰ cōſecratōe ſiue cōuerſione fit maiꝰ.Itē in nullo alio ſacr̄o el̓m ꝯuertit̉ in id qd̓ ſignat. ſꝫ ſufficit illud adeſſe. gͦ videt̉ ꝙ ſil̓r debeat eē in hͦ ſacr̄o. Iteꝫmiracula nō ſunt ponēda vbi eque bn̄ pōt fieri ſine miracl̓o. Sꝫ corpꝰ xp̄i cū ſit glorioſuꝫ ſimul cū pane pōt eē⁊ idē faciet ac ſi panis ꝯuerteret̉. qd̓ nō pōt eſſe ſine miraculo. gͦ ⁊c̄. Itē in nullū corpꝰ cōuertit̉ cibus niſi qd̓ indiget refectione. ſꝫ corpꝰ xp̄i nō eſt tale. gͦ ⁊c̄. Si dicasꝙ nō abſorbet vt terra ſed vt radiꝰ .ſ. nō indigētia ſꝫ potentia. Cōtra. radius nō ꝯuertit aquā in ſe. gͦ nec xp̄usſine ꝯuerſione fit diuina ꝟtute vt corpꝰ xp̄i ſit ibi. Sedhec poſitio ꝯͣria eſt auc̄tati ſctōꝝ ⁊ rōni. Rōni qͥdē. qꝛaufert ſacr̄i veritatē. ꝯgruitatē. ⁊ miraculi vtilitatē. Ueritatē. qꝛ ponit ex hͦ falſitatē in forma. Ponit etiā mutationē circa xp̄i ſubſtātiā. ſicut ꝓbatū eſt in opponendo.Congruitatē tollit. qꝛ cū manet ibi panis. nō eſt adeoductiuū in alteꝝ ſic̄ cū maneret ſola accidētia q̄ dependent ⁊ ꝑ ſe ſtare nō pn̄t. Utilitatē etiā. qꝛ dū ptātē ⁊ rōnem q̄rit. minuit meritū fidei. Propter hͦ gͦ hec poſitioeſt reprobāda. ⁊ neminē hꝫ ex doctoribꝰ d̓fenſorē. īmo cōmuniter tꝫ eccl̓ia ꝙ eſt ibi ꝯuerſio panis ī corpꝰ xp̄i. nōinqͣꝫ ꝑtem corꝑis ſꝫ ī totū. ¶ Ad illud gͦ qd̓ ob̓r pͥmo deꝟbo grego. dd̓m ꝙ ſermo ille eſt tropicus. ⁊ dicunt̉ celiaꝑiri qꝛ diuīa bonitas large nobis tūc tribuit panē celeſtē. Sūma etiā ⁊ ima dicunt̉ ſociari ꝓpter corꝑis xp̄ipn̄tiam. Et rurſus ꝑ manꝰ angeloꝝ d̓r deferri qͣꝫtū ad de
uotionē offerētis qͥ mittit ſacrificiū ⁊ orōnē in celū qͣꝫtūad angelos ſpectat dn̄o pn̄tare. ſꝫ hͦ in litteralibꝰ dubiis patuit. Quod āt dic̄ dam̄. intelligendū ē qͣꝫtū ad ꝯtinentiā ſpēꝝ viſibiliū. vel in rōne ꝯuerſiōis ſubſtātie panis. qꝛ panis ꝯuertit̉ in corpꝰ diuinitati vnitū. et ſpēspoſt ꝯuerſionē ꝯtinēt illud. ⁊ ſic diuinitas vtriſqꝫ dicitur cōiugari. ¶ Ad aliud pꝫ rn̄ſio. qꝛ totū in totū ꝯuertit̉. iō nec fit nouū. nec fit maiꝰ. illud aūt intelligit̉ ſi inꝑte cōuerteret̉. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ de alijs ſacris pꝫ ſil̓rrn̄ſio. ꝙ nō eſt ſil̓e. qꝛ hͦ eſt maiꝰ qͣꝫtū ad re cōtentā. Preterea ī alijs res eſt gr̄a q̄ creat̉. Sꝫ corpꝰ xp̄i nō creaturtunc in ſacr̄o. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ de miraculo pꝫ ſil̓r. q̄miraculū ponit̉ h̓ ꝓpt̓ ꝟitatē ſacr̄i ⁊ cōgruitatē etiā ⁊ vtilitatē ſic̄ viſuꝫ ē. ¶ Ad vltimū qd̓ obr̄ de cibo ⁊ cibabili. dd̓m ꝙ panis nō cōuertit̉ in corpus xp̄i ſic̄ cibꝰ in cibabile. nec corpꝰ xp̄i cōuertit̉ in ſe ſꝫ deꝰ cōuertit. vt vbierat panis qͥ ē cibꝰ corꝑalis. ſit corpꝰ xp̄i. nō ꝑ mutatōeꝫin corꝑe factā. ſꝫ in pane in ip̄m pͥus exn̄s trāſeūte.¶ Queſtio¶ Utꝝ totꝰ panis cōuertat̉ in corpꝰ xp̄i. an aliqͥd remaneat p̄ter accidētia. Et ꝙ totꝰ nō cōuertat̉ vr̄. qꝛ nihil ē īgenere qd̓ nō ſit ī aliqͣ eiꝰ ſpecie. Sꝫ trāſſubſtātiatio eſtmutatio. ⁊ in oī ſpecie motꝰ aliqͥd manet. gͦ ⁊c̄. Itē ſic̄ innaturali mutatōe ē potētia materie. ſic ⁊ in hac potētiaobedire. Sꝫ ex tꝑe trāſmutati vbi ē potētia materialisnō oīno tollit̉. ⁊ iō remanet illud in qͦ fundat̉ obediētiepotētia. Itē de rōne mutatōis ē ꝙ illud qd̓ mutat̉ aliterſc hꝫ nūc qͣꝫ pͥus. Sed panis mutat̉ in corpꝰ. gͦ alit̓ ſe hꝫnūc qͣꝫ pͥus. Sꝫ qd̓ alit̓ nūc qͣꝫ pͥus ē. aliqͦ mō manet. gͦ ⁊panis ẜm aliqͥd ſui manet. Ite qn̄cūqꝫ duo extrema cōmunicāt in aliqͦ. illud in qͦ cōicant manet idē ī tota trāſmutatōe. ſꝫ panis ⁊ corpꝰ xp̄i cōicant in mat̓ia. gͦ mat̓iamanet. Cōtra. ꝟtute ꝟbi fit trāſſubſtātiatio. ſꝫ ꝟbuꝫ demōſtrat ſubſtātiā ſb̓ accidētibꝰ. totā inqͣꝫ ſubſtantiā panis. gͦ totā cōuertit. Itē cōuertit in totū corpꝰ xp̄i. gͦ conuertit in totū panē. qꝛ ſi tm̄ materiā panis. tūc videret̉ꝙ eēt cōuerſio ī ſolā materiā. Itē ſi manet aliqͥd de paneaut vt cōe in trāſmutatōe. aut n̄ vt cōe. Si vt cōe. gͦ corpus xp̄i haberet aliā materiā vel aliā formā qd̓ ſtultū ēdicere. Si nō vt cōmune. tunc queritur vtrum remaneat materia ſine forma. vt forma ſine materia. Sed vtraqꝫ iſtaꝝ per ſe eſt ocioſa. ſed in ſacr̄o nihil oīno eſt ocioſum. gͦ neutrum manet. Item ſi cōuertitur ſcd̓m ꝑtē ſueeſſentie. quero ſcd̓m quā. ⁊ oſtenditur ꝙ ſcd̓m formamquia illa eſt magis idonea conuerſioni. Et preterea ſacramentum eſt inſtitutū nō ratione materie que in omnibus cōmunis eſt ſed rōne forme. Si gͦ verba reſpiciant magis formā tunc illam cōuertunt. Sꝫ ꝯͣ. tūc remanet materia incōpleta. ſꝫ diuīe ꝟtutis nō eſt incōpletafacere. ſꝫ potiꝰ incōpleta cōplere. gͦ ⁊c̄. ¶ ℟º. dd̓. ꝙ opnio aliqͦꝝ fuit quā tamē mgr̄ nō ponit quia modernoꝝvel etiam quia nō multū eſt ꝓbabilis. ꝙ n̄ totus panisſcd̓m ſubſtantiā. ſed aliqͣ ꝑs eſſentialis remanet. cōſtatem̄ ꝙ accidentia remanēt ſcd̓m eē ⁊ oꝑationē. Quia vr̄ꝙ remanēt ſcd̓m eē. fuerūt qͥ dicerēt ꝙ remanet etiā materia q̄ illa ſuſtinet ⁊ tranſit forma. Sꝫ hͦ nihil ē. qꝛ materia nō ē nata ſuſtinere accn̄a nec eē in actu niſi cū forma. ¶ Alij vidētes ꝙ accn̄a hn̄t oꝑatōeꝫ. ⁊ oīs oꝑatioortū hꝫ a forma ſubſtātiali. dixerūt ꝙ trāſit materia ⁊ remanet forma. Sꝫ hͦ iteꝝ nihil ē. qꝛ forma nō oꝑat̉ niſi īmateria. ꝓpter hoc qͣꝫuis illud ſacr̄m ſit plenuꝫ miraculis. quia tamen nō ponūtur eſſe niſi q̄ faciūt ad ſacr̄i veritatem ⁊ eius occultationē. Ideo ponunt cōmuniterdoctores ꝙ totū tranſit in totū ſolis accidentibus rema
72
19
10
11
G