IIIVl.

modo ſoluit. Ad cuius ſolutionem intelligendam notandū eſt ꝙ Augꝰ tripliciter tempus intellexit. ſcꝫ tempuis condendi euangelium. ⁊ ꝓmulgandi conditum. etcuſtodiendi iam ꝓmulgatuꝫ. Primum tempus fuit abaduentu chriſti vſqꝫ ad paſſionis conſūmatōnem. ⁊ illo temꝑe ſunt legalia infirmata. ⁊ in morte chriſti mortua. Scd̓ꝫ tempus fuit a paſſione chriſti vſqꝫ ad diuulgationem euangelij in om̄es gentes. quando potuit dici. In omnē ter. exi. ſo. ⁊c̄. ⁊ hoc tempore ſūt legalia adtumulum deducta. Tercium tempus fuit ab illo tempore vſqꝫ ad mundi finem in quo legalia ſunt quaſi intumulo clauſa. ¶ Ulterius notandum. ꝙ triplici de cāpoſſunt aliqua obſeruari. ſcꝫ ꝓpter ſalutis neceſſitatē.propter honeſtatem. propter proximi infirmitatemDixit ergo auguſtinus ꝙ pͥmo tempore legalia ſeruaripoterant tanqͣꝫ viua ꝓpter ſalutis vtilitatem. Secundo tempore ſcruari poterant etiā ab his qui audierunteuangelium ꝓpter honeſtatem. quia cum honore adducenda erat ſynagoga ad tumulum. non quaſi idolat̉reſtatim abijcienda. Et hoc etiam tempore ſeruari poterant propter proximi vtilitatem ne iudei a fide reuocarentur. Tercio tempore nullo modo ſunt ſeruanda. qꝛqui iam ſeruat non eſt materni corpuſculi honorator .ſꝫſepulture impudens reuelator. Et ita poſuit ꝙ petrus⁊ paulus vterqꝫ ſeruauerunt non tantum propter vitandū ſcandalum proximi. ſed etiam ad honorem debitum matri impendendū. Et ꝙ non tantū ſimulatorie.ſed etiam veraciter ſeruauerunt. non propter ſalutꝭ noceſſitatem. quia ſciebant ea non eſſe ad ſalutem neceſſaria. Similiter poſuit ꝙ petrus veraciter non ſimulatorie rep̄henſus fuit a paulo. non quia legalia ſeruabat.ſed quia exemplo ſuo gentiles iudaizare cogebat. Ratio auteꝫ ſua hec fuit. Nam ſi fuit ibi tm̄ ſimulatio ī obſeruatione. ergo propter ſcandalum proximi vitanduꝫliceret relinquere veritatem. Et iteruꝫ quare modo nōſimiliter liceret relinquere quod nullū deceret. Rurſde reprehenſione pauli. ſi ſimulate tantuꝫ reprehenditpetrū. falſū ergo dixit ⁊ mentitus eſt. Gal̓. ij. ⁊ ꝙ nō anbulabat ad veritatē euangelij. ⁊ ꝙ reprehenſibilis eratSed quis audeat dicere ꝙ Paulus in doctrine veritatis diſpenſatione ſit mentitꝰ. Ꝙ ſi aliquis diceret. patebit via hereticis vt alia dicant ſimulate dicta. Et qꝛipſe auguſtinꝰ doctor egregius verbis Hiero. addiditnec mirum nec eſt inconueniens ꝙ poſteriores prioribus addant. Ideo modo ſoluendi Aug. tanqͣꝫ ſufficiētiori adherent qui melius ſentiunt. Unde Hugo de ſancto vic. dicit. ꝙ circumciſio ⁊ alia legalia qͣꝫtū ad efficaciā ceſſauerūt poſt paſſionem. ſed qͣꝫtum ad obſeruanti¶ Diſtinctio. iiij. de baptiſmo per comparationēad recipientes.¶ Hic dicendum eſt aliquos ſuſcipere ſacramentuꝫ ⁊rem. ⁊c̄. Supra egit magiſter de baptiſmo ſcd̓m ſe Heceſt ſecunda pars in qua agit de baptiſmo in comparatione ad recipientes. Et diuiditur hec pars in duas ꝑtes. In prima agit per comparatōem ad cōmuniter recipientes In ſecunda ſpecialiter qͣꝫtum ad ꝑuulos. infra in fine huius diſtinctionis. ibi. Solet etiam queri.ſi paruulis in baptiſmo datur gratia. ⁊c̄. Prima parshabet duas. In prima magiſter agit de recipientibusſacramentū. In ſecunda de recipientibus ſacramēti reꝫtm̄. ibi. Sunt et alij. vt ſupra poſuimus qui ſuſcipiunt

am ceſſauerūt poſt euangelij promulgationem. Et preter rationem Aug. aliam rationē aſſignat. quia nec natura nec ratio ſuſtinet repentinas īmutatōnes; ⁊ ne videretur lex noua precipitanter data. cū maturitate ſubintrauit. ⁊ vetera tranſierunt. Ex his patet reſponſioad primum quod queritur. Concedo enim ſicut rationes oſtendunt ꝙ legalia qͣꝫtum ad obſeruantiam nō ceſſauerūt ante promulgationem. nec etiā quātū ad efficaciam vniuerſaliter. qꝛ creditur. ſicut dicit Bern̄. ꝙ habuerunt efficaciam in his qui diſtabant. et preceptꝭ adhuc reſtringi non poterant. In his autē qui ſcire poterant. nullam efficaciam habebant. ¶ Ad illud ergo qd̓obijcitur ꝙ lex ⁊ ꝓphete vſqꝫ ad Iohannem. ⁊c̄. Dd̓m.ꝙ illud intelligitur incluſtue. non qꝛ tunc ſtatim defecerit. ſed qꝛ ex tūc legalis obſeruantia infirmari cepit:¶ Ad illud quod obijcitur de impletōne. Dd̓m. ꝙ impletio fuit cauſa ceſſationis. Sed cauſa iſta non ponbat effectum niſi clareſceret. Ueritas eniꝫ excludit vmbram tm̄ dum clarificatur. qꝛ nullus tenetur ad incognitum. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ de inſtitutōe baptiſmi d̓cēdum. ſicut tactum eſt ꝙ inſtitutio erat cauſa euacuationis. Sed actu non faciebat ceſſare niſi prius pateret ſacramenti vtilitas ⁊ neceſſitas. Sed hec non fuitindicta in aperto vſqꝫ poſt paſſionem. Dn̄s em̄ dicitnichodemo. Niſi quis renatus fuerit. ⁊cͣ. ſed hoc dixitquaſi conſilium in occulto. ¶ Ad illud quod obijcitude Hiero. dd̓m ꝙ aug. dictis Hiero. addidit. ⁊ clariꝰhoc vidit. ⁊ ideo eius dictis ſtandū eſt. Nā ⁊ iſta Hiero. addendū et corrigendum ſibi cōmiſit. Ex his patētrepugnantie Nam petrus primo dictauit legalia noneſſe obſeruanda ⁊ ideo non eſſe gentilibus imponendaSꝫ tamen ipſe poſtmodum ip̄e ſeruauit. oſtendens. ꝙꝓpter ſtatum in quo aliquando fuerant eſſent honorada. Idem ip̄m de paulo eſt dicendū. De cōtrouerſia petri ⁊ pauli. dd̓m. ꝙ idē ſenſerūt omnino. ⁊ tamen petrꝰiuſte reprehenſus eſt. quia rep̄henſibilis erat. nō qꝛ male faceret. ſꝫ aliqͣꝫtulū incaute. ⁊ ille defectus circūſpectionis credo ꝙ fuit in eo aliqua culpa. licet nō eēt mortalis ⁊ diuina diſpenſatōnē hoc permiſſum eſt. vt duꝫpetrus reprehenſus non deſiſteret. clarius veritas pateret. ꝙ petrus exemplū imitandi in actu ſuo nollet dare. ¶ Unde erat reprehenſibilis .i. vtilis reprehendi ⁊dignus. quia ad veritatem euangelij non ambulabat.⁊ non vſqꝫquaqꝫ. qꝛ ex hoc veritas conculcatur. ⁊ ideopaulus bene fecit ⁊ vtiliter qui coram om̄ibus eum reprehēdit. Nec̓ eſt excuſandus petrus ab vna leui negligētia. ne paulꝰ accuſet̉ grauiꝰ mēdacij culpa. ¶ Ad vltimā contrarietatē patet reſpōſio ex p̄dictis.rem ⁊ non ſacr̄m. Prima pars habet duas partes. Inprima premiſſa varia conditōne accipientium. agit deaccipientibus rem ⁊ ſacramentum. In ſecunda autemde recipientibus ſacramentum tm̄. non rem. ibi. Quivero ſine fide accedunt. Prima pars in duas. In prima determinat veritatem. In ſecunda diſſoluit dubitationem ſiue remouet falſitatem. ibi. Quamuis qͥdaꝫdiffiteantur illis. ⁊c̄. Similiter ſecunda pars in qͣ agitur de ficte accedentibus ad ſacramētum duas habet.In prima determinat veritatem. In ſecūda vero remouet dubitationem ibi. Uidetur tamen Augꝰ. dicere. ꝙficte accedenti. ⁊c̄. Et ibi primo determinat dubium ortum ex auctoritate Auguſtini. Secunda vero determinat dubium quod ortum habet ex auctoritate apoſtoliibi queritur. ergo quomodo illud accipiatur.

54

56

55

57

59

60