Di.XXXII

¶ QueſtioUtrū deus magis dilexit genus humanū qͣꝫ xp̄m. Et ꝙſic vr̄ Ioh̓. iij. Sic d̓s dilexit md̓m. vt fi. ſu. vnige. daret. Sꝫ qͥ dat aliqͥd ꝓ aliqͦ magis diligit illud ꝓ qͦ dat.qͣꝫ illudqꝫ cōmutat. ſi ergo deus filiū ſuū dedit ꝓ ſalute generis humani. vr̄ ꝙ magꝭ genꝰ humanū qͣꝫ xp̄m dilexerit. Itē xp̄s homo ē bonitatis finite. gͦ genꝰ humanū cū ſit multiplicabile de ſe īꝑſonas īnumerabiles hꝫquodāmodo bonitatē infinitā. ſꝫ qd̓ plus hꝫ d̓ rōne boniplus hꝫ a deo diligi. ergo vr̄ ꝙ d̓s magis diligat totū humanū genus qͣꝫ illū hoīem ſolū ¶ Itē ꝓpter quodvnūquodqꝫ ⁊ illd̓ magꝭ. ſꝫ filiꝰ dei incarnatꝰ fuit ꝓptergenꝰ humanū ſaluādū. ⁊ humana illa natura fuit aſſūpta ꝓ redimēda tota humana natura. gͦ magis diligebat d̓s ip̄am humanā naturā ꝓpter quā carne aſſumpſit qͣꝫ illā quā aſſumpſit. gͦ idē qd̓ prius ¶ Itē ſtultꝰ ēcōmutat rem maioris valoris ꝓ re minoris valoris. ſiergo deꝰ ī redimēdo genꝰ humanū nō vſus ē ſtulticia.īmo potiꝰ ſapiētia. nō ꝑdidit ſꝫ lucratꝰ ē. gͦ maiꝰ bonuꝫfuit illd̓ qd̓ redemit qͣꝫ illd̓ ꝑ qd̓ redemit. ⁊ qd̓ magꝭ ē bonū magꝭ diligit. Si gͦ d̓s humanū genꝰ ꝑ xp̄m redemitvr̄qꝫ magꝭ ip̄m genꝰ totū qͣꝫ xp̄m dilexerit. Sꝫ contraPhil̓. ij. dedit illi nomē qd̓ ē ſuꝑ om̄e nomē. ſꝫ ẜm dignitatē coīcati noīs attēdit̉ p̄rogatiua amoris. gͦ ſi xp̄s etiam ẜm humanā naturā nomē ſuꝑ om̄e nome cōicauit.videt̉ ꝙ ip̄m ſuꝑ om̄ia dilexerit. Itē Ioh̓. iij. datus ē eiſpūs nō ad mēſurā. ſi gͦ alijs om̄ibꝰ dat̉ ſpūs ad mēſurā⁊ ẜm ꝙ d̓s excellētius ſpm̄ tribuit. ẜm hoc eminētiꝰ diligit. vr̄ gͦ ꝙ magꝭ dilexerīt xp̄m qͣꝫ totuꝫ genꝰ humanūItē aūt d̓s app̄ciabat̉ illū hoīem tm̄ qͣꝫtū genꝰ humanūtotū aut nō. Si ſic. habeo ꝓpoſitū. Si no. gͦ nō reputauit ſufficiēs p̄miū. ergo ꝑ mortē xp̄i nō fuit ei ſatiſfactuꝫꝙ ſi hͦ eſt manifeſte falſū. qꝛ abūdātiſſime ſatiſfactū fuit deo ꝑ mortē filij ſui. vr̄ ꝙ maioris p̄cij fuit xp̄s qͣꝫ totūgenꝰ humanū. Itē in infinitū maiꝰ eſt eſſe deum qͣꝫ hr̄edeum. ſꝫ deus ſic dilexit xp̄m. ꝙ fecit ip̄m eē deum. aliosꝟo diligit ꝙ facit eos ſuū habitaculū. ergo in infinituꝫplus dilexit xp̄m qͣꝫ totū genus humanu. ¶ ℟º. dd̓m.ꝙ xp̄s noīat ꝑſona in duabꝰ naturis. quarū vna ē nobilitatis ⁊ dignitatis infinite. Et ip̄a ꝑſona in ſe ⁊ natura vnita rōne ꝑſone habet qͥndā nobilitatē ⁊ dignitatem ſingularē ⁊ ineſtimabilē. gͦ abſqꝫ om̄i calumnia poteſt cōcedi et dici ꝙ deꝰ magis dilexerit ⁊ diligat xp̄umqͣꝫ totum genꝰ humanuꝫ. ⁊ hͦ ſatis exp̄ſſe colligit̉ ex verbis Anẜ. vbi oſtēdit ꝙ vita illiꝰ hoīs p̄ponderabat toti md̓o. īmo etiā nulle mundis. ꝓpterea rōes q̄ ad hāc ꝑtē inducunt̉ cōcedēde ſūt ¶ Ad illd̓ qd̓ ob̓r ꝙ carius habet̉ illd̓ qd̓ emit̉ qͣꝫ p̄cium qͥ emit̉. Dd̓m ꝙ illd̓ ē veꝝ qn̄p̄ciuꝫ ab emēte oīno alienat̉ ⁊ trāſfert̉ ī dn̄iū alienuꝫ. ſicautē nō eſt in ꝓpoſito. qꝛ pr̄ nō tradebat xp̄ꝫ ſine ſpe rehabēdi ip̄m. īmo ſic tradidit eū ad mortē tꝑalem vt ſinemore diſpēdio ſuſcitaret eū ad vitā īmortalē. Un̄ qͣꝫuisxp̄ūs vitā ſuā ꝓ nobis poſuerit. nō tamē illā amiſit. qꝛeadē ꝟtute qua aīam poſuit volēdo pati. ip̄am reſumpſit volēdo reſurgere. ¶ Ad illud qd̓ ob̓r ꝙ genꝰ humanum ē bonitatis infinite cum ſit ī infinituꝫ multiplicabile. reſpōdēdum eſt ꝑ interemptōnē vtriuſqꝫ. Quāuisenī genꝰ humanū ſit in infinituꝫ multiplicabile q̄ntuꝫeſt de ſe ꝑ generatōis ſucceſſione. ſi tēpus ⁊ motꝰ in infinituꝫ duraret. tn̄ qͣꝫtumcunqꝫ multiplicet̉ ſꝑ eſt actu finituꝫ ⁊ bonitatis finite. Humana ꝟo natura in xp̄o rōne gratie vnionis ꝑ quā dat̉ ſpiritꝰ nō ad mēſurā qͦdā.mo hꝫ īmēſitatis dignitatē. ob quā totū genꝰ humanūexcedit quaſi improportōnabilit̓. Et iō ad illā rōem re

ſpondendū eſt ꝑ interemptionē. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉Propter vnū quodqꝫ ⁊ illud magis Solutio ꝙ illd̓ verū ē ẜm ꝙ ꝓpter dicit habitudine cauſe finalis pͥncipanō ꝓut dicit habitudinē rōis inducētis. humanū ꝟo genus reſpectu incarnatiōis ⁊ natiuitatis xp̄i nō fuit ratio finaliter mouēs. ſꝫ qͦdāmō inducēs. nō em̄ xp̄s finaliter ad nos ordinat̉. ſꝫ nos finaliter ordinamur ad ipſum. qꝛ nō caput memora. ſꝫ membra ꝓpter caput. Ratio tamē inducēs ad tātū bonuꝫ fuit noſtre reparatōisremediū. ſicut ī pͥncipio huiꝰ tercij libri fuit oſtenſum.Sꝫex hͦ nō ſeqͥtur ꝙ genꝰ humanū ſit meliꝰ. qꝛ minꝰ donum p̄t inducere ad faciendū maius bonū. ¶ Ad illudqd̓ obijcit̉ vltimo ꝙ ſtultꝰ ē mercator qͥ emit rem cariusqͣꝫ valeat. Dd̓m ꝙ illd̓ nō hꝫ ꝟitatē niſi in eo mercatorequi habet indigentiā p̄cij. ⁊ potius intendit ī mercando ſeip̄m ditare qͣꝫ alienā inopiā releuare. nō ſic aūt eſtin deo qͥ ē diues ī inſicd̓ia. ⁊ bonorū nr̄oꝝ n̄ indiget. qͥ n̄mercat̉ ꝓpt̓ ſuā vtilitatē augēdā. ſꝫ ꝓpt̓ nr̄aꝫ inopiā releuādā qͥ etiā n̄ mercat̉ ad ſue vtilitatꝭ ꝓmotōnē. ſꝫ potiꝰad liberalitatis oſtenſionē. Et p̄terea maiori p̄cio voluit nos redimere qͣꝫ nos valeremus. vt eius liberalitatēcirca nos cognoſcētes. ex totis p̄cordijs eidē adheremꝰvt eū diligeremus ⁊ etiā p̄cioſitatē nr̄am ex tāti p̄cij immenſitate meliꝰ cognoſceremus. Preterea d̓s nō redimebat ab alio ſꝫ a ſeip̄o. Manꝰ em̄ miſcd̓ie redimebata manu iuſticie. in qͣ redēptōne nō tm̄ cōſiderabat̉ precioſitas rei empte. ſꝫ etiā dignitas ip̄ius iuſticie cui illatum fuerat damnū ⁊ offenſa. Et qꝛ offēſio diuine iuſticie īmenſe qͣndā habebat immēſitatē. iō qͣꝫuis hō redēptus nō eēt valoris infiniti. ncc̄riuꝫ tn̄ fuit ip̄m redimi p̄cio multo maioris ⁊ immēſioris valoris qͣꝫ ſit valorgeneris humani¶ QueſtioUtrū magis dilexerit iohānē qͣꝫ petrū. Et ꝙ ſic vr̄ prīoꝑ textū euangelij Ioh̓. xix. Hic ē diſcipulus ille quē diligebat ieſus. ſꝫ hͦ nō dr̄ ꝑ diſcretionē ꝙ alios nō diligeret ieſus. gͦ dr̄ ꝑ excellētiā qꝛ ip̄m p̄ ceteris diligebat.Itē hoc vr̄ ꝑ illud verbum eccl̓ie qd̓ trahit̉ de verb̓ bed̓cātat eccl̓ia. h̓ eſt iohānes qͥ pͥuilegio amoris ceteris altius a dn̄o meruit honorari. Itē hocip̄m videt̉ ꝑ reſtīoniū glo. ſuꝑ vltīo Ioh̓. vbi d̓t glo. Aug. ꝙ petrꝰ magisamabat. Ioh̓es magis amabat̉. Itē hͦ videt̉ ꝑ ſignuꝫ familiaritatis diuine. ſi em̄ xp̄s ioh̓i ſe familiore exhibuerat. ⁊ maiora ſigna dilectōnis oſtendebat. cum nihil ꝑfictionē faceret. vr̄ ꝙ ip̄m Ioh̓em nō ſolum magꝭ qͣꝫ petrum ſꝫ etiā p̄ ceteris diligebat ¶ Sꝫ ꝯͣ. Io. vlt. Dixitdn̄s petro Simō iohannis diligꝭ me plus his. ſꝫ conſtat ꝙ nō ſic quereret dn̄s niſi ſciret ꝙ eum petrus plꝰamaret. Un̄ ⁊ glo. dicit ꝙ caute hͦ innuit hoc ieſus duꝫinterrogans de amore dicit hic non alibi. ſꝫ deus magꝭdiligit eos qui magis ſe diligunt. gͦ ⁊c̄ ¶ Itē d̓s dicit̉diligere qͣꝫtuꝫ ad effectū. ⁊ magis diligere qͣꝫtum ad excellentiore effectum. Si ergo charitas eſt excellentiſſimus effectus diuine bonitatis. ſi ergo maiorem charitatē dederat petro qꝛ petrus magis ip̄m amabat. ſic̄ aꝑte innuit glo. gͦ videt̉ ꝙ magꝭ dilexerit petrum qͣꝫ iohānem. Item xp̄s ſpecialiſſime dilexit eccleſiā. ⁊ eā cōmiſit petro gubernandam. gͦ videt̉ ꝙ nō ſolum qͣꝫtuꝫ ad effectum ſꝫ etiā qͣꝫtum ad ſignum magis dilexerit petrū.Iuxta hoc querit̉ quis erat melior. vtruꝫ petrus an iohannes. Si enim petrus magꝭ diligebat. ⁊ qͥ magꝭ diligit meliorē. gͦ melior erat petrus qͣꝫ iohannes. Rurſꝰſi xp̄s magis diligebat iohannē qͣꝫ petrū. ⁊ qͥ magꝭ diligitur ille eſt melior. ergo meliorē iohānes qͣꝫ petrus. q̄1gque duo ſimul ſtare non pn̄t. ¶ ℟ª ad huius intell

29

30

7

28

36

Cc 3