LiberTertius

titudīe īpleri qͣꝫta exaudit̉ ī orōne dn̄ica cū d̓r. Dimitte nobisdebita nr̄a ſic̄ ⁊ ne nos dimittimus debitoribꝰ nr̄is. Illā enimſpōſionē dic̄ a ml̓tꝭ īpleri qͥ n̄dūdiligūt ī imicos. Ait eī ſic. Magnū ē erga eū qͥ tibi nihil malifecerit eē beniuolū ⁊ bn̄ficum.Illud ml̓to grādiꝰ ⁊ magnificētiſſime bonitatis ē vt tuū inimicū diligas. ⁊ ei qͥ tibi malū vult.etſi p̄t fac̄. tu ſꝑ bonū vel̓. faciaſqꝫ qd̓ poſſis. audiēs dicētē ih̓mdiligite inimicos vr̄os. ⁊ bn̄facite his qͥ odiūt vos. ⁊ orate ꝓ ꝑſeq̄ntibꝰ ⁊ calūniātibꝰ vos. Sqm̄ ꝑfectoꝝ filioꝝ d̓i ē iſtud qͦ qͥdē ſe dꝫ oīs fidel̓ extēdere. ⁊ humanū animū ad hūc effectumorādo deū. ſecūqꝫ agēdo luctādoqꝫ ꝑducere. Tn̄ qꝛ hͦ tam magnū bonū tāte ml̓titudīs nō ēqͣꝫta credimꝰ exaudiri cuꝫ d̓r inorōne dimitte nob̓ d̓bita nr̄a ſicut ⁊ nos dimittimꝰ debitoribꝰb nr̄is.ᵇ ꝓculdubio ꝟba ſpōſiōishuiꝰ īplent̉. ſi hō qͥn̄dū ita ꝓfec̄vt etiā diligat inimicū. tn̄ qn̄ rogatur ab homine qui peccauitin eū vt ei dimittat. dimittit excord̓. qͥ ēt ſibi rogāti vult dimitti. cū orat ⁊ dic̄. Sic̄ ⁊ nos dimittimꝰ debitoribꝰ nr̄is. Quicūqꝫꝟo rogat hoīem ī quē peccauitſi pctō ſuo mouet̉ vt roget. nōeſt adhuc deputādꝰ inimicꝰ vteuꝫ diligere ſit difficile. ſic̄ eratC qn̄ īimicicias exercebat. Quiſqͥs ꝟo rogāti ⁊ penitēti n̄ dimittit. nō eſtimet a dn̄o ſua pctā dimitti. qꝛ mētiri ꝟitas n̄ p̄t. Quecū docuiſſet orōnē hāc. ī ea poſitā ſnīam cōmēdauit dicēs. Sidimiſeritis homībꝰ pctā eoꝝ. dimittet ⁊ vob̓ pr̄ vr̄. Si ꝟo nō dimiſeritꝭ. nec pr̄ veſter dimittetPredictā(vob̓ pct̄ā vr̄a.aug. aucͣtē explanat.cEcce hīc hr̄i vr̄ qd̓ ⁊ p̄taxauimus .ſ. maioris ꝟtutꝭ eē diligere inimicū ⁊ bn̄facere ei. qͣꝫ illūqͥ nihil malifec̄ nob̓ vel amicū.Ꝙ ſi qͥs cōcedere ſimpl̓r noluez ſuos diligere etiaꝫs. gͣ

petat. Dimittere āt n̄ ſolū rancorē ſꝫ.ctōis ē. nec ad hͦ tenet̉ hō niſi ī caſu virit. dicēs intēſiꝰ diligit̉ amicꝰ ꝙͣinimicꝰ. ⁊ iō illd̓ potiꝰ iſto determinet iſta ẜm p̄miſſaꝫ intelligētiā dicēs. ibi cōꝑatōeꝫ factā int̓dilectōꝫ qͣdiligit̉ tm̄ amicꝰ. ⁊ illā qͣ amicꝰ ⁊ inimicꝰ diligit̉.¶ Introduc̄ qōnē q̄ ex aucͣtateAug. hꝫ originē. qͣ qͦr d̓ dilectōeinimicoꝝ qͣꝫtū ad diligētē. d¶ Iltud ꝟo qd̓ ſeqͥt̉ magꝭ nosmouet ꝙ ſcꝫ dic̄ nō eē tāte ml̓titudinis diligere inimicos. qͣꝫtaexaudit̉ cū d̓r. Dimitte nob̓ debita nr̄a ⁊cͣ. vbi dat intelligi qalicuia deo dimittunt̉ pct̄ā nōdiligēti inimicū. ſi tn̄ fr̄i rogantiqͥ in ſe peccauit dimittit. Sꝫ cūpct̄ā n̄ dimittāt̉ alicui adulto niſi charitatē hēat ſeqͥt̉ vt charitatem hēat qͥ n̄ diligit inimicūQuō gͦ noīe ꝓximi oīs hō intelligit̉ ī illo mādato. diligas ꝓximū tuū ſic̄ teip̄ꝫ. Si eī oīs hō n̄ꝓximꝰ ē. tūc ⁊ īimicꝰ. p̄cipimūgͦ ⁊ inimicos diligere. Et qꝛ illd̓p̄ceptū generale ē. oībꝰ p̄cipit̉oēs hoīes diligere etiā īimicos¶Pōit d̓termīatōꝫ qͦrūdā. eQuidam qd̓ h̓ d̓r ſimpl̓r tenere volētes illud p̄ceptū determināt dicētes. illic ꝑfectꝭ dari īp̄ceptū diligere oēm hoīeꝫ etiāinimicū. minoribꝰ ꝟo ī cōſiliū. īp̄ceptū ꝟo diligere qͥ nihil malifecerūt eis ⁊ inimicos n̄ odire.Subiūgit d̓termīatōꝫ ſuā.¶ Sꝫ meliꝰ ē vt intelligat̉ oībꝰillo mādato p̄cipi cūctos diligere etiā inimicos. cui ſenſuiatteſtant̉ ſuꝑiꝰ poſite aucͣtes ⁊ alioml̓te. Illd̓ ꝟo Augꝰ. nouiſſimepoſitū. d̓ ꝑfecta charitate dictūintelligit̉. q̄ tātū ē ꝑfectoꝝ. qͥ n̄ſolū amicos. ſꝫ etiā inimicos ꝑfecte diligūt eiſqꝫ benefaciūt.Que ꝑfectio dilectiōis n̄ ē tāteml̓titudīs qͣꝫta exaudit̉ ī orōnedn̄ica. ⁊ hͦ reuera grāde ē ⁊ eximie bonitatꝭ .ſ. ꝑfecte diligereinimicū. Ita ⁊ cū dic̄ īpleri ꝟbailliꝰ ſpōſiōis ab hoīe. qͥ n̄ ita ꝓfecit vt diligat inimicū. d̓ dilectōeꝑfecta accipiēdū eſt.ſua ſꝫ in ꝑſona eccl̓ie cꝰ vult eē mēbꝝ

ꝟbigr̄a dupl̓r p̄t qͥs affici ī amādo petꝝ. Aut qꝛ ſpālit̓afficit̉ circa ip̄m. aut generalit̓ cogitat oēm hoīem eē diligēdū. ⁊ generalit̓ circa oē̄m hoīeꝫ afficit̉ ẜm ꝙ exigit ordo charitatꝭ. Si pͥmo mō accipiat̉ motꝰ dilectōis ī amicū. ſic nō p̄t vnꝰ ⁊ idē motꝰ qͥ ē in amicū eē in inimicū. ſic̄rōes īducte oſtēdūt. Si ꝟo ſcd̓omō. ſic p̄t eē idē.et hͦ mō accipitmgr̄ cū dic̄ ꝙ p̄teſſe vnꝰ reſpectuvtriuſqꝫ. Aliterāt p̄t ſuſtineri vidiſtinguamꝰ ędupl̓r ꝯtigit vialiqꝫ moueri inobiectum. Autmotu ſimplici ⁊abſoluto. Autmotu collatiuo⁊ qͦdā mō cōpoſito Si loq̄muid̓ motu ſimplici⁊ abſoluto. ſic n̄p̄t vnꝰ ⁊ idē eē inamicū ⁊ inimicūīmo diuerſi ſūt.qͦꝝ vnꝰ ē intēſioret alt̓ remiſſior.Si ꝟo de motucollatiuo qͦafficit̉ circa aliduo vnū alt̓iponēdo. ſic p̄temotꝰ vnꝰ ẜmdic̄ mgr̄ ẜm aliqͥd ſui ⁊tēſior. ẜmꝟo aliqͥd remiſſior. ẜm h pꝫ rn̄ſioad ea q̄ obijciūt̉.nā illa duo ꝓcedūt de actu ſimplici ⁊ abſolutoqͥ ē reſpectu vnus obiecti tm̄.ctus ꝟo collatiuꝰ p̄t eē reſpectiduoꝝ ſb̓ rōe vius ¶ Ad illd̓ oob̓r ꝙ ꝟtꝰ affectionis n̄ p̄t ſil̓ conuerti ptꝫ rn̄ſio.Ex hͦ eī nō ꝯcludit̉ ꝙ nō poſſieē vnꝰ motꝰ collatiuꝰ. qꝛ ī eo eſreꝑire pͥꝰ ⁊ poſtriꝰ. b ¶ Procudubio ꝟba ſporſionis hꝰ īplent̉⁊c̄. Cōtra. Si n̄dimittit an̄qͣꝫ roget̉. ẜuat irā ꝓximo. ⁊ ſi ẜuat irācharitatē nō hꝫgͦ ī orōne ſua n̄ ēdignꝰ exauditōenec vr̄ ꝙ oret recte Itē ſic̄ ī p̄ceētibꝰ ꝓbatū ē oēs tenent̉ inimicos ſuos diligetiaꝫnimicicias exercēte

fenſas dimittere. ℟º. dd̓. ꝙ ē dimittere rācorē. ⁊ dimire ſigͣ rācoris. Dimittere rācorē ncc̄itatꝭ ē. ⁊ ad hͦ oēs diligāt̉. ⁊ ad hͦ tenet̉ hō ſiue inimicꝰ repugnet ſiue veniaꝫpetat. Dimittere āt n̄ ſolū rancorē ſꝫ ⁊ ſigͣ rācoris. hͦ ꝑfectōis ē. nec ad hͦ tenet̉ hō niſi ī caſu vicꝫ qn̄ deuote ⁊ humilit̓ venia poſtulatur. Et dehac dimiſſioneloquit̉ aug. Obiectōes āt currūtde alia. ⁊ ꝑ hͦ patēt tā lr̄a qͣꝫ obiecta. ¶ Quiſqͥsꝟo rogāti ⁊ penitēti nō dimitit.n̄ eſtimet a dn̄oſua pctā dimitiCōtra. vr̄ ẜm hꝙ ꝯīs qͥ ẜuat rācorē erga ꝓximūꝙ ꝯͣ ſeip̄m oretqꝛ cū nolit alij d̓mittere. iā petitex ꝯn̄ti ꝙ nec d̓sdimittat ſibi Etqui petit ꝙ deusnō dimittat peccat mortalit̓. gͦoīs qͥ ē ī rācore. ⁊dic̄ orōnē dn̄icāvr̄ mortalit̓ peccare. ℟ꝫº. dd̓.oīs qͥ orōnē dūicā ex corde dic̄. ītēdit ꝑ eā īpetrare collatōꝫ bonorū ⁊ remiſſioneꝫmaloꝝ. ⁊ qͥ hͦ intēdit a dn̄o exeqͥꝯſtās ē ꝙ aut penitet. aut ꝓpōitaliqn̄ penitere.lꝫ gͦ aliqͥs odiuꝫhēat. tamē dicēdo orōem dn̄icaꝫnō īcurrit offenſam mortalē. qꝛnō intēdit petere ꝙ fiat ſibi ẜmmalā volūtateꝫquā nūc hꝫ. ſedẜm volūtatē bonā quā ⁊ ſi tūc n̄hēat. ītēdit tam̄d̓i auxilio aliqr̄obtinere. Si qͥsaūt illā orōnē diceret nūqͣꝫ ꝓponēs ab odio fratris recedere. qͣꝫuis nō intēderetiram petere. culpā tam̄ ſuā abſqꝫ dubio aggrauaret. Aliter tamen poſſet diciꝙ iſta orōnē qͣndo aliqͦs dic̄ nōdicit in perſona

Mah̓. vj

3

Queſtio

℟ª.

Luce. vi.1

Math̓.xxij. ⁊Deut̓. vj.

Augꝰ.