TertiusLiber

xtranci hoc non eſt nature inordinate. ſed potius derdine nature. Sicut enim prius tactum eſt rectus oro diffuſionis eſt vt plus communicetur propinquiri ⁊ deinde remotiori. Quoniā gͦ charitas rectū ordiiē a natura nō aufert. hinc ē ꝙ charitas ſuꝑueniēs illuꝫvrdine nature ꝑficit. ⁊ ꝑficiēdo dicit̉ eodē ordine ordīari. nō qꝛ ordo ille cōpetat ſibi ẜm ſe. ſꝫ qꝛ cōpetit ei rōnenature in qͣ eſt. Propter qd̓ attendēdū ꝙ duplex ordoattendit̉ in charitate. Unꝰ qͥ ei cōpetit ẜm ſeip̄am. ⁊ iſteordo attēdit̉ penes bonū. ⁊ magis bonū. ⁊ maxime bonum. Un̄ charitas de ſe magis mouet ad amandū ſpi̓rqͣꝫ corpꝰ. ⁊ deū ſummū qͣꝫ ſpm̄ creatū. Aliꝰ ꝟo eſt ordo qcōpetit ei rōne nature ſubſtrate. ⁊ hic attendit̉ ẜm differetias has q̄ ſunt ꝓpriū ⁊ alienū. ꝓpinquū ⁊ extraneū.Affectꝰ em̄ charitatis ſubſternit ſibi affectū nature. ⁊ illum ꝑficit ⁊ regit ẜm illud qd̓ hꝫ in ſe rectitudinis. Cōcedendū eſt gͦ ꝙ ẜm ordinē charitatis domeſtici p̄ponedi ſunt extraneis. Rōes aūt q̄ hͦ on̄dunt ꝯcedēde ſunt.¶ Ad illud qd̓ ob̓r ꝙ in xp̄o ih̓u nō eſt diſtinctio maſculi ⁊ femīe. īmo oēs vnū in xp̄o. dd̓m ꝙ apl̓s ꝑ hͦ nō vultexcludere diſtinctionē ⁊ gradū ⁊ ordine in mēbris xp̄i.ſꝫ hoc vult on̄dere ꝙ in omni ſexu ⁊ etatē ⁊ ꝯditōe qͥſqꝫpōt ꝑ xp̄m ꝑuenire ad ſalutē. ita ꝙ nullꝰ excludendꝰ eſt afine. ⁊ ꝓpterea ex hͦ nō habet̉ ꝙ charitas in diligēdo mēbra xp̄i nō ſeruet ordinē. ¶ Ad illud quod ob̓r de aucͣteaug. de vera relig. rn̄deri p̄t ꝙ illā aucͣtem ip̄e retractatin li. retractationū. Alit̓ etiā p̄t dici ꝙ aug. nō vult remouere a charitate ꝯſideratōꝫ illaꝝ ꝯditionū ſimpliciter. ſed hͦ vult dicere ꝙ charitas illas ꝯditōes nō ꝯſiderat pͥmo ⁊ pͥncipalit̓ ẜm ꝙ amornaturalis ⁊ carnalis. ⁊hoc pꝫ ꝑ illud qd̓ ſubiungit. amare em̄ in hoīe qd̓ filiꝰ ēhoc nō eſt in eo amare qd̓ ad deū ꝑtinet. ſed qd̓ ꝑtinetad ſe. ꝯſtat ꝙ de eo intelligit qͥ diligit pͥncipaliter filiuꝫqꝛ eſt ab eo genitꝰ. nō qꝛ ē ad dei imaginē factꝰ. Et proptęrea ex aucͣte illa nō habet̉ ꝙ penes illas ꝯditōes nōattendat̉ ordo charitatis ſꝫ ꝙ nō ſunt pͥncipales rōnesdiligendi ex charitate. Quauis aūt nō ſint pͥncipales.pn̄t tn̄ eſſe annere ⁊ cōcomitātes. ⁊ ex hͦ ad charitatꝭ ordinē faciētes. ¶ Ad illud qd̓ ob̓r ꝙ rō diligendi ꝓximūeſt imago. dd̓m ꝙ iſta eſt rō cōis ⁊ generalis. ſꝫ p̄ter hācpn̄t eſſe alie ſpeciales. Ordo aūt ⁊ diſtinctio qͣꝫuis nonattendat̉ penes generales. attendi tn̄ pōt penes ſpeciales. Et ꝓterea qͣꝫuis domeſticus ⁊ extraneꝰ ſint vniformiter ad imaginē dei. nō tn̄ ſeqͥtur ꝙ ſint vniformit̉ diligendi. ¶ Ad illud qd̓ vltimo ob̓r ꝙ charitas diligitbonū qꝛ bonū. dd̓m ꝙ veꝝ eſt de ip̄a charitate ẜm ſe. ſic̄em̄ p̄tactū eſt ordo eiꝰ in ſe attendit̉ penes bonitatē maiorē vel minorē. ſꝫ in charitate nō tm̄ attendit̉ ordo ẜmſe ſed etiā rōe nature ſubſtrate. ⁊ rōne illiꝰ aſſignat̉ ordointer domeſticū ⁊ extraneū. ⁊ ſic pꝫ ꝙ rō illa nō repugͣtordini charitatisQueſtio¶ Utrū ordo charitatis attendat̉ penes affectum tm̄an ſimul penes affectum ⁊ effectum. Et ꝙ penes vtrūqꝫ. videtur. jͣ. Ioh̓. iij. Diligamus non verbo neqꝫ lingͣua. ſꝫ oꝑe ⁊ veritate. nō eſt gͦ vera dilectio niſi ſit ī corde ⁊ oꝑe. in affectu ⁊ effectu. gͦ pari rōne nō eſt verꝰ dilectionis ordo niſi penes illoꝝ vtrūqꝫ attēdat̉. Itē Greg.in quadā omel̓. Probatio dilectōis eſt exhibitio oꝑisgͦ vbi eſt maior oꝑis exhibitio. ibi ꝓbat̉ maior eſſe dilectio ⁊ ecōuerſo. ſi gͦ charitas ordinata eſt in diligendo.videt̉ ꝙ ordinari debeat in corde ⁊ in facto. ¶ Itē ordinatio in effectu ortū hꝫ ab ordinatōe in affectu. ſi gͦ cha

fectu. ſꝫ charitas ordinata eſt qͣꝫtū ad effectū ſicut pꝫ ꝑillud qd̓ dicit apl̓s. Oꝑemur bonū ad oēs. maxime autad domeſticos. gͦ neceſſe ē charitatē ordinatā eē qͣꝫtumad affectū. Itē magis penſat deꝰ ex qͣꝫto hō facitqͣꝫ qͣꝫtēfacit. gͦ ſi ordo charitatis eſt deo acceptꝰ videt̉ ꝙ nō ſolū ꝯſiſtat in oꝑe exteriori ſꝫ etiā in affectu interiori. Sꝫꝯtra. ꝙ nō ꝯſiſtat in affectu videt̉ ꝑ illad qd̓ dicit̉ ꝓuerxviij. Uir amicabilis ad ſocietatē magis erit amicus qͣꝫfrater. ſed ꝯſtat ꝙ illa amicicia de qua ſapiēs loqͥtur noaduerſat̉ ip̄i charitati. īmo potiꝰ eſt ei ꝯſona. ſꝫ ẜm iſtādicit ꝙ magis diligit̉ hō bone ſocietatꝭ qͣꝫ frater ẜm carnem. vr̄ gͦ ꝙ ẜm p̄aſſignatas differētias nō attendat̉ ordo dilectōis qͣꝫtum ad effectū. Itē dilectio in familiaritate ꝯſeqͥtur ad dilectionē ⁊ affectū diligēdi. ſꝫ ml̓ti ſūtqͥ plus delectant̉ loqͥ cū amico ſuo qͣꝫ ꝑ orationē loqͥ deogͦ videt̉ ꝙ nullus talis charitatē habeat ordinatam. qd̓valde duꝝ videt̉ dicere. Itē ꝙ nō attendat̉ penes effectum vr̄. qꝛ multi ſunt impotētes ad īpendēda oꝑa dictionis. gͦ tales nō pn̄t habere ordinē charitatis. qd̓ ſi h̓eſt falſum. reſtat. ⁊cͣ. Itē ſi ordo charitatis attendat̉ penes affectū. gͦ recte ⁊ ẜm ordinē charitatis agit qͥ p̄bēdale bn̄ficiū potiꝰ dat ſuo ꝯſanguineo qͣꝫ extraneo qd̓ rep̄hēdit ꝓph̓a. Abacuc. Ue qͥ edificat ſyon in ſanguinibꝰEt Ezechiel. xliiij. Sufficiat vobis domꝰ iſraelo intreducitis incircūciſos in ſanctuariū dei. vbi rep̄hēdunt̉illi qͥ bn̄ficia eccleſiaſtica magis ꝯferut demeſticꝭ qͣꝫ alis. ¶ ℟º. ad p̄dictoꝝ intelligētiā ē notandū ꝙ ẜm qd̓ dcit mgr̄ in lr̄a. aliqͥ dicere volucrūt ꝙ hmōi ordo charitatis attendat̉ ſolū qͣꝫtū ad effectū exteriore. non qutū adeffectū interiorē. niſi ꝑ comꝑationē nr̄i ad deū. ꝑ cōꝑatōneꝫ aūt ꝓximi ad ꝓximū ſolū cōſiſtit ordo qͣntā ad exteriorē effectū. ⁊ innitunt̉ his aucͣtibꝰ Augu. q̄ in lr̄a ponuntur in qͥbus vr̄ exp̄ſſe ſentire ꝙ ordo charitatꝭ reſpectu ꝓximi attendat̉ ſolū in exterioris oꝑis exhibitione.Et hocip̄m vr̄ dicere in li. de vera religione. vbi dicitꝙhec eſt ꝑfecta iuſticia. vt plus potiora bona. ⁊ minꝰ minora diligamus. Exqͦ vr̄ poſſe elici ꝙ iſte differentie ꝓpinquitatis nihil faciūt ad effectū dilectionis Uerātn̄ſicut dicit mgr̄ in lr̄a. et verba Ambro. ſonant. ⁊ rōnesprimo inducte cōprobant. ordo charitatꝭ ꝑ comꝑationēnr̄i ad ꝓximū. ⁊ vnius ꝓximi ad alteꝝ. nō ſolū attendit̉ẜm effectū. verūetiā ẜm affectū. Et hoc idē intelligendūeſt ceterꝭ alijs paribus. Si em̄ in duobus dilectꝭ ē pardignitas ⁊ neceſſitas. qͣntū ē de iſtis ꝓprietatibus ⁊ coditiōibus eqͣliter ſūt amandi effectu ⁊ affectu. ſꝫ ſi in altero illoꝝ ſuꝑaddit̉ ſanguīs ꝓpinqͥtas. facit ip̄m magꝭamabilem vtroqꝫ mō. Et iſto mō intendit Amb̓. charitatis ordinē aſſignare reſpectu ꝓximoꝝ. Qd̓ notat cuꝫdicit. ꝙ domeſtici ſi boni ſint. malis filijs ſint p̄ponendi. Et ſi tu queras cū ad ordinē charitatꝭ cōcurrāt meti dignitas ⁊ indigentie oportunitas. ſicut et ꝓpinquitas. quare magis Amb̓. aſſignat ordinē charitatis penes ꝓpinqͥtate qͣꝫ penes bonitatē vel indigentie neceſſitatē. dd̓m ꝙ conditio neceſſitatis nec eſt nobis ita notanec ē in ſe ita ſtabilis ⁊ firma ſicut ꝓpinqͥtas conditio.Aliqͥs em̄ qͥ hodie ē malus. cras erit bonus. ⁊ qͥ hodie ēminus bonus. cras fortaſſis erit melior Similiter e deneceſſitate ⁊ oportunitate. ⁊ iō penes gradꝰ neceſſitatꝭbonitatis. ⁊ oportunitatis. nō potuit ita certitudinaliter ordo charitatis aſſignari. ſicut penes conditionesꝯꝑinqͥtatꝭ. Concedendū ē gͦ ꝙ ordo charitatꝭ ẜm driaspaſſignatas nō ſolū attendit̉ ontū ad effectū exterioremſed etiā ad affectū interiorē. ⁊ hͦ intelligendū ē alijs parbus. Un̄ ⁊ rōnes q̄ hͦ on̄dunt cōcedende ſūt. ¶ Ad eui

32

355

I1

3

5

38

3