DI.XXIX
¶ De ordine charitatis ꝑ cōꝑationē patrꝭ ad filiū. Etquerit̉. Utrū magis ſint diligēdi ꝑentes qͣꝫ filij. an ecōuerſo. Et ꝙ pͥmo ſint diligendi ꝑentes. videt̉ pͥmo permandatū dn̄i. p̄cipit em̄ honorare ꝑentes Exod̓. xx.Honora patre tuū ⁊cͣ. ſi gͦ mādata dei tradita ſunt ẜmordinē charitatis. videt̉ ꝙ amor charitatis pͥncipaliuꝫad ꝑentes qͣꝫ ad filios hꝫ ordinari. Itē aucͣte Ambro. qͥhabet̉ in lr̄a. dicit em̄ ꝙ pͥmo diligēdus eſt deꝰ. ſecundopentes. tertio filij. Itē hoc ip̄m videt̉ rōne. qm̄ ẜm legecharitatis grati debemꝰ eē de bn̄ficijs acceptis. ſꝫ plura bn̄ficia accepimꝰ a ꝑentibꝰ qͣꝫ a filijs. gͦ magꝭ debemeis eſſe grati. ſꝫ qͥ magis eſt gratꝰ alijs magis ip̄m diligit. gͦ ꝑentes in ordine charitatis ſunt filijs p̄ponēdi.Itē pͥncipiatū plus pendet a pͥncipio qͣꝫ ecōuerſo. ſꝫ vbieſt maior dependētia ibi ē maior inclinatio. ⁊ vbi maiorinclinatio ibi maior amoris ꝯuerſio. cū gͦ habēs patreꝫ⁊ filiū ad patrē cōꝑat̉ ſicut pͥncipiatū ad pͥncipiū. ad filiū ꝟo ſicut pͥncipiū ad pͥncipiatū. videt̉ ꝙ ẜm regulamamoris magis dꝫ ꝯuerti ad patrē qͣꝫ ad filiū. Sꝫ cōtraij. Coꝝ. xij. Nō debēt filij theſaurizare ꝑentibꝰ ſꝫ ꝑentesfilijs. ſꝫ nemo dꝫ theſaurizare niſi ei quē diligere dꝫ. ſigͦ magis dn̄t theſaurizare ꝑentes filijs qͣꝫ ecōuerſo. magis dn̄t ẜm charitatis ordine ꝑentes filios diligere ctilij ꝑentes. Itē ẜm ordinē nature humor ꝓcedit a radice ad ramos ⁊ nō ecōuerſo. ſi gͦ ꝯuerſio amoris in rōnlibus ſil̓is eſt deriuatōi humoris in vegetabilibꝰ. ⁊ ꝑarcomꝑat̉ ad filios ſicut radix ad ramos. vr̄ ꝙ ẜm rectuordinē ampliꝰ ſint diligendi filijqͣꝫ ꝑentes. ¶ Itē chartas reſpicit boni cōicationē ẜm ꝯueniētiā ⁊ ꝯformitatſed plus boni cōicant ꝑentes filijs qͣꝫ ecōuerſo. gͦ videt̉ꝙ amor charitatis ẜm rectū ordinē pͥus ⁊ abundatiꝰ reodat habilē ad diligendū filios qͣꝫ ꝑentes. ¶ Itē gratiaeſt ꝑfectio nature ſꝫ videmꝰ ꝙ naturaliter hoīes plꝰ diligunt filios qͣꝫ ꝑentes. gͦ videt̉ ꝙ ꝯſil̓is ordo debeat eēin amore gratuito. ¶ ℟º. dd̓m ꝙ ſicut dicit Amb̓. ẜmordinē charitatis ꝑentes p̄ponēdi ſunt filijs. ⁊ hͦ intelligendū eſt ceteris paribꝰ ſicut infra manifeſtabit̉. Rōem̄ huiꝰ eſt. qꝛ amor gratuitꝰ facit memorē eſſe ꝑceptobn̄ficioꝝ. ꝓpt̓ quod ⁊ ſacra ſcriptura ꝑcipiēdo ⁊ admonendo inducit nos ad paterna bn̄ficia recolēda. ⁊ quiaplura bn̄ficia recipimꝰ a ꝑentibꝰ qͣꝫ a filijs. iō ẜm ius d̓uinū plus eis tenemur. ⁊ magis eoꝝ ſalutē diligere ⁊ ꝓturare debemꝰ. Et ꝯcedende ſunt rōnes q̄ hoc on̄duntAd rōnes aūt q̄ in oppoſitū adducunt̉ rn̄dendū eſt. ꝙ ille rōnes currūt de dilectōe naturali ẜm quā magis inclinat̉ affectꝰ hoīs ad filios qͣꝫ ad patrē. Et rō huiꝰ eſt.qꝛ natura appetit ꝯſeruari in ſuo ſil̓i. ⁊ magis diligit illud in qͦ habet pͥncipaliꝰ ſaluari. ⁊ qm̄ pater hꝫ ſaluari īfilio ẜm ordine nature ⁊ nō ecōuerſo. hinc ē ꝙ ẜm nature ordinē. maiorē hꝫ ad filiū inclinationē. qꝛ magꝭ vultip̄m qͣꝫ patrē habere ſuꝑſtitē. Dilectio aūt gratuita magis reſpicit bn̄ficioꝝ collationē. ⁊ ſuꝑnoꝝ ciuiū cōpletionē. ad quā indifferēter ꝑentes ⁊ filij comꝑant̉. ⁊ ꝑpꝫ rn̄ſio ad illa tria q̄ pͥmo obijciebāt̉. ¶ Ad illud veroqd̓ vltimo ob̓r ꝙ gr̄a dꝫ eſſe ꝯformis nature. dd̓m ꝙ natura in qͥbuſdā currit viā ꝯſona cū gratia. in qͥbuſdamcurrit via oppoſita. in qͥbuſdā viā diſꝑata. In hoc eniꝫꝙ homo plus diligit ſe qͣꝫ ꝓximū. natura gr̄e ꝯcordat ſicut ſupra on̄ſum eſt. In hͦ ꝙ diligit ſe plus qͣꝫ deuꝫ ipſigratie repugnat. In hͦ aūt ꝙ diligit filiū plus qͣꝫ patrēqꝛ intendit ſaluari in illo. ꝓcedit qͣſi viā diuerſa. Et iōgra ſuꝑueniēs ordinē in pͥmo affectu ſaluat ⁊ ꝑficit. ī ſecundo ſimpl̓r īmutat. in tertia ꝟo nouū ordinē dat. ita
tn̄ ꝙ affectū illuꝫ nō exterminat. Un̄ eſtimo ꝙ hō habēscharitatē. ⁊ hn̄s ꝑentes ⁊ filios. dūmouet̉ affectu gratuite dilectōis. magis deſiderat ꝑentū ſalutē. Dū mouetur affectu nature. magꝭ deſiderat filij ſanitatē. Neceſt hic oppoſitio dilectōis naturalis ad gratuitā ꝓpterꝯſiderationē diuerſam.¶ Queſtio¶ De̓ ordine cbaritatis ꝑ cōꝑationē domeſtici ad extraneū. Et q̄rit̉. Utꝝ domeſticus ſit extraneo p̄ponēdus.Et ꝙ ſic vr̄. ꝑ illud qd̓ d̓r Gal̓. vlti. Oꝑemur bonum adoēs. ⁊ maxīe ad domeſticos fidei. Et. j. Thimo. v. Siqͥs ſuoꝝ ⁊ maxime domeſticoꝝ curā nō hꝫ. fidē negauit.⁊ eſt infideli deterior. Preterea ex vtraqꝫ auc̄tatū iſtaꝝon̄di pōt ꝙ domeſticus extraneo dꝫ p̄ferri. ꝑ vnā oſtenditur poſitiue. ꝑ aliā deſtructiue. Itē hocip̄m on̄dituraucͣte Amb̓. q̄ ponit̉ in lr̄a. qͥ dicit domeſti cos collocandos eſſe qͥnto loco in ordine charitatis. extraneos ꝟo īſexto. Itē hocip̄m vr̄ ꝑ rōnē. diffuſio caloris corꝑalis pͥus eſt ad loca ꝓpinqͥora qͣꝫ ad remotiora. gͦ a ſil̓i cōicatio amoris ſpūalis pͥus reſpicit naturalit̓ qd̓ eſt ꝓpinquum qͣꝫ qd̓ eſt remotū. ſi gdomeſtici ſunt ꝓpinqͥoresnobis qͣꝫ extranei vel inimici. vr̄ ꝙ in ordine charitatispͥmo ſint collocandi. Itē ad illos pͥus ⁊ pͥncipaliꝰ charitas ordinat qͥbꝰ magis aſtringimur ⁊ ligamur. ordo eīcharitatis ꝯſonat legi iuſticie. ſꝫ ẜm legeꝫ iuſticie magꝭobligamur domeſticis qͣꝫ extraneis. gͦ domeſtici p̄ferridn̄t extraneis in ordine charitatis. Sꝫ ꝯͣ. Col̓. iij. Renouamini ẜm nouū hoīeꝫ. vbi nō eſt maſculꝰ neqꝫ femina. gentilis ⁊ iudeus. ſꝫ oīa in oībꝰ xp̄s. gͦ ẜm hoc homīhn̄ti charitatē nemo eſt extraneꝰ. gͦ ẜm legē charitatisnulla eſt diſtinctō. nullus ordo inter domeſticū ⁊ extraneū. Itē Aug. in li. de vera relig. Nō ſic homo ab hoīediligēdus eſt vt diligunt̉ carnales fratres. vel filij velꝯiuges. vel cognati. vel affines. aut ciues. Nā iſta dilectio eſt corꝑalis. Nō em̄ tales neceſſitates haberemꝰq̄ naſcendo ⁊ moriēdo ꝯtingūt. ſi nr̄a natura in p̄ceptꝭ⁊ imagine dei manēs. in iſtā corruptōꝫ nō relegaret̉ gͦvr̄ ꝙ ordo charitatis penes extraneū ⁊ domeſticū ⁊ propinquū nullatenꝰ attendat̉. Itē rō diligendi ꝓximumex charitate eſt ip̄a imago dei. ſi gͦ domeſticus ⁊ extraneus equaliter ſunt dei imago. vr̄ ꝙ ex charitate equalit̓ſunt diligendi. Itē charitas diligit bonū qꝛ bonū. gͦ ille qͥ eſt magis bonus magis eſt ex charitate diligēdusſiue ſit domeſticus ſiue extraneꝰ. gͦ ꝓpinqͥtas ⁊ familiaritas vel extrancitas nihil vident̉ facere ad ordinemcharitatis ¶ ℟º. ad p̄dictoꝝ intelligentiā eſt notāduꝫꝙ p̄dictus ordo qͥ aſſignat̉ ẜm has differētias q̄ ſunt ꝓpinquū ⁊ remotu. domeſticū ⁊ extraneū. a qͥbuſdā dicit̉eſſe ip̄ius dilectōis naturalis. charitatis aut nō eſt niſitolerātis. ſuſtinet em̄ charitas in via (cū ſit īꝑfecta) imꝑfectionē ip̄ius nature. Un̄ hi voluerūt dicere ꝙ ordocharitatis qͥ cōpetit ei ẜm ſe. attendit̉ penes maius bonum ⁊ minus bonū. nō aūt ẜm ꝓpinquū ⁊ remotū. Sꝫhic modus dicēdi nō vr̄ ꝯcordare verb̓ Amb̓. nec etiaꝫverb̓ mgr̄i. Nā Ambro. ordinē hunc aſſignat in ip̄a dilectōe gratuita q̄ dic̄ ſponſa in cāticis. Introduxit merex ī cellā vinariā ordinauit ī me charitatē. Et mgr̄ inpͥncipio diſt. dic̄ ꝙ peccat qͥ p̄poſtere agit ⁊ hūc ordinēꝑuertit. qd̓ nō eſſet ſi talis ordo ſolūmō eſſet charitatisſicut tolerantis. Et iō eſt aliꝰ modus dicendi ꝙ ordo qͥattēditur penes p̄dictas differētias nō tm̄ eſt ip̄iꝰ charitatis ſicut tolerātis. ſed etiā eſt ip̄ius ſicut regulantisnaturā ⁊ ei ꝯſonātis. Ꝙ em̄ pͥmo diligant̉ ꝓpinqͣꝫ
18
19
31
30
Aa 2