DI.XXIIII

ꝙ credebat hoīem pati. qꝛ hͦ videbat. ſꝫ in eo ꝙ credebat deuꝫeē qͥ patiebat̉. Nō em̄ ꝟtꝰ fideierat ꝙ credebat̉ hō pati ⁊ moriqd̓ iudeꝰ cernēs credebat. ſedꝙ credebat̉ deꝰ eē qͥ patiebat̉.Un̄ Augꝰ. ſuꝑ illū psͣ. locū. Reſpondit ei in via virtutis ſue.Laus fidei ē nō qꝛ credit hoīeꝫillū mortuū qd̓ ⁊ paganus credit. ſꝫ qꝛ credit eū glorificatum⁊ verū deū. Credit gͦ fides deūmortuū ⁊ hoīem glorificarū. n̄gͦ fuit petro fides credere hominē illū mori qd̓ oculis cernebat. ſed credere deū eē qͥ moriebat̉. Nec nobis etiā fides in hͦmereret̉ ꝙ credimꝰ hoīem illūmortuū qd̓ ⁊ iudeꝰ credit. ſꝫ qͥacredimꝰ hoīem deū mortuum.¶ Mouet queſtionē ⁊ det̓ minat. vtrū fides ſit de his que intellectu cognoſcunt̉.d¶ Poſt hec queri ſolet cum fides ſit de nō apparētibꝰ ⁊ nō viſis. vtrū etiā ſit de incognitꝭ tm̄Si em̄ de incognitis tm̄ ē. d̓ hisvidet̉ eē tm̄ q̄ ignorant̉. Sꝫ ſciēdum ē. ꝙ cū viſio alia ē interioralia exterior. nō ē fides de ſubiectis exteriori viſioni. eſt tn̄ dehis q̄ viſu interiori vtcūqꝫ capiuntur. Et quedā ſic capiunt̉ vtintelligant̉. ⁊ ſi nō vt in futuro.b Quedā aūt nō. qꝛᵇ cū fides ſitex auditu nō mō exteriori ſꝫ etiam īteriori. nō pōt eē de eo qd̓oīno ignorat̉ eo ꝙ ipſa ad ſenſum corꝑis non ꝑtinet.

¶ Confirmat determinationēſuā auc̄te Auguſtini.e¶ Ut ait Augꝰ. xiij. lib̓. de trinitate dicēs. Quāuis ex auditu fides in nob̓ ſit. nō tn̄ ad euꝫſenſum corꝑis ꝑtinet qui dicit̉auditus quia nō ē ſonº. nec advllum ſenſuꝫ corꝑis. qm̄ cordiseſt iſta nō corꝑis. Quedā ergofide credunt̉ q̄ intelligunt̉ naturali ratione. Quedā vero q̄non intelligunt̉. Unde ꝓph̓a.Niſi credideris nō intelliges.Quod Augꝰ. aꝑte diſtinguit.Alia ſunt inqͥt que niſi ītelliga cmus nō credimus. alia que niſicredamus nō intelligem. Nemo tn̄ pōt credere in deum niſialiquid intelligat. cuꝫ fides ſitex auditu p̄dicationis. Ideꝫ inlib̓. de trini. Certa fides vtcunqꝫ inchoat cognitionē. Cognitio vero certa nō ꝑficit̉ niſi poſthanc vitā. Amb̓ qͣꝫ ait. Ubi fides nō ſtatim cognitio. vbi cognitio ē: fides precedit.¶ Elicit quandam diuiſioneꝫcirca ipſa credibilia.¶ Exhis apparet aliqua credique nō intelligunt̉ vel ſciūturniſi prius credant̉. Quedā vero ītelligi aliqn̄ etiā anteqͣꝫ credantur. Nec tn̄ ſic intelligūturmodo vt in futuro ſcientur. etnunc etiam ꝑ fidem qua mundantur corda amplius intelli-guntur. quia niſi per fidem diligatur deus: nō mundatur corad ſciendum eum. Un̄ Augꝰ

onis tm̄. ſed ꝓpter poſitionē humilitatꝭ ⁊ libertatꝭ. Humilitatis ex ꝑte intellectꝰ. ⁊ libertatis ex ꝑte voluntatꝭ.Et ꝑ hoc ptꝫ rn̄ſio ad illud qd̓ obijcit̉ primo. Ad illudqd̓ obijcit̉ ſecūdo de gloria patet ſil̓r rn̄ſio. qꝛ augꝰ. nōloqͥtur de laude quacūqꝫ ſed de laude meriti. ⁊ hec lauseſt in ſtatu vie n̄patrie. et circaactus vie nō circa actus patrieSil̓r patet vltimum. qꝛ hoc nōd̓r de quacunqꝫcredulitate. ſedd̓ credulitate recta ⁊ vera. ⁊ nōſtulta ⁊ falſa.b ¶ Cum fidesſit ex auditu nōmodo ex te. ⁊c̄.Uidet̉ hoc incōuenienter dici.quia cuꝫ ſenſusviſus plurīasretum differettias nobis oſtēdat et nobilioſit. videt̉ ꝙ magis fides debiat eē ex viſu qͣꝫex auditu. Itemfides apl̓orū fuit ex viſu ita ſic̄ex auditu. ergoſi oīs fides ſubſequētiū deriuata fuit a fide apoſtolorū. videtur ꝙ magis debeat dici ex viſuqͣꝫ ex auditu Itēcū fides ſit hītꝰinfuſus. videꝙ nullo mō habeat ex auditueē. ℟º. dd̓m ꝙcut dic̄ ph̓s dupliciter ꝯtingitaliquid ſcire. videlicet ꝑ inuentionē ⁊ ꝑ doctinam. Et ſenſusviſus maxīe deſeruit illi mō ſciendi qͥ ē ꝑ inuentionem. Senſus vero auditus illi mō qͥ ē ꝑ doctrinam.qm̄ gͦ ea que fide nouimus nō cognoſcimꝰ ꝑ inuentionem ſed magis ꝑ doctrinam. ꝑ doctrinā inquā nō ſolum p̄dicatoris loquētis ꝑ aurem corꝑis. ſꝫ etiam ſ .ſ. loquentis ꝑ aurem cordis. hinc ē ꝙ in lr̄a d̓r ꝙ fides nontm̄ ē ex auditu exteriori. ſed etiā interiori. Et qͣꝫuis apl̓imulta didicerint videndo xp̄m. multo tn̄ plura didicerunt audiendo ip̄m qui loqueret̉ exterius. ⁊ qͥ loqueret̉eis interius ꝑ ſ .ſ. ⁊ ꝑ hoc ptꝫ rn̄ſio ad primū ⁊ ſecunduꝫobiectum. Ad illud ꝟo qd̓ obijcit̉ ꝙ ſides ē ꝑ infuſionē

⁊ nō ꝑ auditū. dd̓m ꝙ fides qͣꝫtū ad ſuū formale ꝑ infuſionem ē nō ꝑ auditum. ſꝫ qͣꝫtū ad materiale vicꝫ q̄ ad noticiam illam qua cognoſcit̉ qͥd ē qd̓ ꝑ nomen dicit̉ ē perauditum. ita ꝙ vnū e ꝑ auditum cordis. ⁊ aliud ꝑ auditum corꝑis. iō generaliter dicit apl̓s fidem ex auditu eēmagꝭ principaliter rōne auditus interiorꝭ qͣꝫexterioris Et ſicdicit Gregꝰ. ꝙinuanum laborat ſermo p̄dicatoris. niſi aſſit illuſtratio doctoris interioris.c ¶ Alia ſunt īquit que niſi intelligamus noncredimus. ⁊c̄.Primo videt̉ ꝙiſta diuiſio ſit iſufficiens. quoniam ip̄e augꝰ.in originali addit tertium mēbrum. vicꝫ ꝙ q̄dam ſunt qͥ creduntur ⁊ nunqͣꝫintelligunt̉. ergo vr̄ mgr̄ inſufficienter ponere diuiſionē credibilium. Itemvr̄ īplicare falſum. quia q̄daꝫſunt que priuscreduntur qͣꝫ intelligantur. Siem̄ credere ē cogitare cū aſſertion. ⁊ cogitareē intelligere. vīꝙ om̄e credere p̄cedat intelligere. Si tu dicasꝙ Augꝰ. intelligit de intellectuqͥ innitit̉ rōni.tunc vr̄ ꝙ falſuꝫdicat. ꝙ quedaꝫſunt que pͥus intelligūtur qͣꝫ credantur. quia vrEſa. vij. ẜm aliam trāſlationē. niſi credideritꝭ nō intelligetꝭ. gͦ illud intelligere ſemꝑ ſequitur ipſum credere. Iuxta hoc etiamqueritur que ſunt illa credibilia de quibus dicit Augꝰꝙ creduntur ⁊ nunqͣꝫ intelliguntur. cum videamus ꝙomnia credibilia per rōnes ſatis probabiles affirmentur. ℟º. dd̓m ꝙ intelligere dicitur tripliciter. ẜm ꝙ magiſter innuit in littera. Uno modo ītelligere dicitur large noſſe quid eſt qd̓ dicitur ꝑ nomen. ⁊ illud intelligereemꝑ precedit aſſenſum fidei. nec aliqͥd creditur qͥn iſtomō prius intelligatur. Alio mō intelligere hoc ē ratiōe

I

Psͣ. cj.

Eſa. vij.

Augꝰ. .ſuꝑoctonariuꝫdecimum.

Amb̓-

Si allqͣ ſciuntur q̄ creduntur.

les nullo capit̉ ſen

Aug. ī. viijli. de tri.

T 2