Druckschrift 
... in Secundum librum Sententiaru[m] (1493)
Entstehung
Seite
239v
Einzelbild herunterladen
 

Subiūgit catholice veritatis exp̄ſſionem. e. DI. XXIXInqͥrit vtrū libeꝝ arbitriū hoīs an̄ lapſū eguerit gr̄a oꝑante vel cooꝑante. aUtrū hō an̄ lapſū gr̄aꝫ ⁊ ꝟtutes habuerit. bDetermīat cuiuſmodi pena hō fuit punitꝰ propter pctm̄ ſcꝫ pena eiectiōis de ꝑ adiſo. c.Quō intelligēdū ſit illud ne ſumat de ligno vite et comedat ⁊ viuat in eternū. d̓De flameo gladio an̄ ꝑadiſum poſito. e.Determinat dubiū ortū ex p̄dictis: an ſcꝫ hō an̄peccatū comederit de ligno vite .f.Quare nō ſunt facti īmortales ſi comederuntde ligno vite. gͦ DI. XXXPonit ꝑtē ꝓhemialē on̄dens ꝙ ꝑ adam peccatū ⁊ pena trāſijt in poſteros. a.Determīat ꝓpoſitū pͥncipale: on̄dēs vtꝝ illudpctm̄ fuerit originale vel actuale. b.Quō pctm̄ intraſſe in mundū dicūt. cHic aperit illud eē pctm̄ originale qd̓ tranſit inpoſteros. d.Suppoſito ꝙ pctm̄ pͥmoꝝ ꝑentū ſit originale: inquirit vtrū ſit pena vel culpa. e.Ꝙ originale pctm̄ eſt culpa aucͣtibꝰ ꝓbat. fInquirit vtrū pctm̄ originale ſit cōcupiſcentiavl̓ alia culpa. gͦQuid nomine cōcupiſcentie intelligat̉ que dicit̉ fomēs peccati. h.Ꝙ ꝑ adā originale pctm̄ in om̄es intrauit: id ē.concupiſcentia .i.Qd̓ ſit illd̓ pctm̄ in quo oēs peccauerūt ſcꝫ originale qd̓ ex inobediētia ꝓceſſit. kEx quo ſenſu dictū ē ꝑ inobedientiā vniꝰ multiſunt cōſtituti pctōres. l.Ꝙ pctm̄ originale in adā fuit ⁊ ī nob̓ eſt. mObiectio quorundā ꝯtra id qd̓ ſupra dictum ē.om̄es in adā fuiſſe homīes .n.Quō omēs dicunt̉ in adā fuiſſe qn̄ peccauit ẜmrationē ſeminalē: ⁊ quō ex deo deſcenderīt ſcꝫlege ꝓpaginationis. o.Ꝙ nihil extrinſecū ꝯuertit̉ in hūanā ſubſtantiam que eſt ex adam. p̄ DI. XXXIPonit falſam opinionē circa traductionē pctīoriginalis ꝙ a pr̄e tranſeat in filios nō ſolū ẜmcarnem ſed etiam ẜm animā. aPonit falſe opinionis īprobationē oſtēdens ꝙoriginale n̄ hꝫ traduci ꝑ traductionē anīe. bOſtendit veritatem ꝙ originale traducit̉ mediante carne. c.Remouet dubitatōem qua querit̉ an originalis pctī cauſa fit culpa an pena. d̓Quare dicat̉ originale hic d̓r cū epilogo. eObiectio quorundā nitentiū ꝓbare pctm̄ non

traduci ex lege coitus. ſ DI XXXIIQuō origiuale peccatū deleat̉ in baptiſmo exꝑte anime. a.Quomō originale peccatuꝫ curet̉ in baptiſmoex ꝑte carnis. bDe pena cōcupiſcentie q̄ remanet in carne ⁊ inaīa ex qͦ autore ſit deo ſcꝫ vel alio. c.Utrū deꝰ ex iuſticia debeat culpā originalē aīeimputare cū nō poſſit vitare. d.Quare deꝰ vult aīam corꝑi maculato ꝯiūgereſciens eā inde maculari ⁊ ideo dānari. e.Qualis creat̉ anima a ſuo creatore f. DI. XXXIIIMouet q̄ſtionē an̄ pct̄ā oīm p̄cedētiū patꝝ paruuli originaliter trahāt vt pctm̄ ade. aMotā qōneꝫ determīat ẜm alioꝝ opinionē. b.Ponit modū ꝑ quē Aug. illā qōne diſſoluit. vbiapparet ꝙ eā ꝑtractat ambigue. c.On̄dit ꝙ pctm̄ originale nec ītēdat̉ nec ml̓tiplicet̉ ꝓpt̓ pctā ꝓxīoꝝ ꝑentū qͣꝫtū ad penā. d̓Determīat de gͣuitate actualis peccati ade. eDetermīat d̓ remiſſiōe actualis pctīade .f.Mouet dubitationē ortā ex apparenti ꝯtrarietate in Exodo ⁊ Ezechiele. gͦͦDetermīat illā apparentē ꝯtrarietatē exponendo aucͣtes qͣꝫtū ad intellectū lr̄alem. hExponit autoritates p̄dictas qͣꝫtū ad ſenſū myſticum vel moralem. i. DI. XXXIIIIAperit ſuā intentionē in generali q̄ de peccatoactuali animaduertenda ſunt. aOn̄dit ꝙ pctm̄ vl̓ malū ortū hꝫ a cauſa bona. b.On̄dit ꝙ pctm̄ ſeu malū ē a volūtate libera. cOſtendit ꝙ pctm̄ ſeu malū ē a bono cōfirmansauctoritate Auguſtini. d.Elicit correlariū ꝙ regula dyaleticoꝝ de cōtrarijs fallit in his ſcꝫ bono ⁊ malo. e.Remouet dubiū ortū ex verbis ꝓpheticis qͥbꝰdicit̉ ve his qui dicūt bonū malū .f. DI. XXXVPonit pctī notificatiōes quid ſit pctm̄. a.Narrat diuerſorū opiniōes de pctō. bUera ſnīa de peccato ꝓponitur. c.Aucͣtibus ſanctoꝝ ꝯfirmat voluntates ⁊ actusomnes eſſe bona inqͣꝫtū ſunt. d̓Oritur primū dubiū ex hac poſitione ꝙ omniaque ſunt bona ſunt. eOritur ſcd̓m dubiū ex hac poſitione ꝙ peccatūeſt corruptio boni. fOritur tertiū dubiū ex hac poſitione ꝙ corruptio boni eſt pena. gͦ.XXXVI DIAdducit autoritates quibꝰ on̄dit ꝙ vnū peccatum ſit alterius peccati pena. a.