IDeCIAdusLiber

¶ Qu̓eſtio.Utrum hec tria ꝑ quodlibet pctm̄ corrumpātur equaliter. Et ꝙ ſic videt̉. Primo ꝑ auguſti. in li. de. naturaboni. vbi hec magna ſunt. magnū eſt bonum. vbi parua paruum. ergo ẜm hec tria attendit̉ intentio ⁊ diminutio in omni bono. ergo ſi idem bonum nō poteſt eſſemagis ⁊ minꝰ in ſeipſo. neceſſe eſt ꝙ cū iſta tria priuant̉ꝙ equaliter priuent̉. ¶ Item iſta tria ſunt veſtigiū trinitatꝭ ſumme vbi eſt ꝑfecta equalitas ⁊ ꝯſubſtantialitas. ergo ſicut hec tria ita ſunt ꝯſubſtantialia ꝙ vnū ſine altero eſſe non poteſt. ſic etiam ſunt equalia. ergo qͣꝫtum diminuit̉ de vno neceſſe eſt tm̄ diminui de reliquo¶ Item hec tria priuari nō eſt niſi bonum priuari ſicutprius on̄ſum eſt. ſed in eodem ⁊ ẜm idem nō eſt magiset minꝰ reꝑire. ergo ſi ꝑ idem malum iſta tria priuāturneceſſe eſt priuari equaliter ¶ Item quanto volūtasplus recipit a deo. tanto eſt deo ſimilior. ⁊ quanto ē deſimilior. tanto magis ad deū tendit. ergo neceſſe eſteqͣꝫtum habet de modo. tantū habet de ſpē ⁊ ordine. ⁊ ſihoc. neceſſe ē illa tria bona ꝑ malum priuari equaliter¶ Sꝫ ꝯtra. videt̉ ꝙ malum principaliter priuet ordinqm̄ malicia in opere principaliter attendit̉ penes intētōnis deordinatōem. ergo ſi penes hanc principalitecōſiſtit ordo. videt̉ ꝙ malum plus habeat priuare ordinem qͣꝫ modū vel ſpeciem. ¶ Item modus ſpecies ⁊ ordo correſpōdent illis tribus vicꝫ vnitati veritati ⁊ bonitati. ſed malū principaliter ⁊ plus aufert de bonitateqͣꝫ auferat de vnitate ⁊ veritate. gͦ ſi hec tria correſpōdētillis tribus. videt̉ ꝙ non adimantur iſta tria equaliter¶ Item his tribus in quibꝰ attendit̉ ratio veſtigij videlicet modo ſpēi ⁊ ordini corrn̄dent illa tria in quibꝰ attendit̉ ratō imaginis. vicꝫ memoria intelligentia ⁊ voluntas ſed pctm̄ cum deformat imaginē non deformaton̄s potentias equaliter. īmo principaliꝰ ⁊ magis deformat voluntatem. ergo pari ratōne nō corrumpit eqliter modū ſpēm ⁊ ordinem. ſed principalius aufert ordinē qͣꝫ modū vl̓ ſpēm. ¶ Ite pctm̄ loquēdo eēntialiter⁊ pprie deformitas ē. ſꝫ oīs deformitas pͥncipaliter dic̄pͥuatōꝫ forme ſiue pulcritudinis. gͦ ſpeciei. igit̉ culpa n̄priuat hec tria equaliter. ſꝫ principaliter priuat ſpecieꝫItem malum aliquo mō poteſt bene ordinari. ſicutdicit Aug. in ench̓. ſed nullo modo pōt ſpēꝫ habere cūſit pͥuatio. gͦ videtur ꝙ in malo magis fiat priuatio ſpeciei qͣꝫ ordinis. nō fit gͦ priuatio illoꝝ trium equaliter.Item nō fit priuatio in aliquo reſpectiuo niſiꝑ priuatiōeꝫ prius factam in aliquo abſoluto in aliquid. aliquid em̄ ꝑ ſe et ꝓprie nec eſt motꝰ nec mutatio. gͦ ſi ordodicit relatōeꝫ ad alterū. non pōt fieri corruptio in ordine. niſi ꝑ corruptiōeꝫ factam in ſpecie. videt̉ igit̉ ꝙ corruptio facta ꝑ malum non reſpiciat illa tria equaliter.¶ ℟º. dd̓m ꝙ cum illa tria vicꝫ modus ſpēs ⁊ ordo ꝓut priuant̉ ꝑ modū culpe ſunt ꝯditiōnes eiuſdem bonevoluntatis. nō ſolum abinuicem inſeꝑabiles. verūetiāequales equaliter priuāt̉ ꝑ qd̓cūqꝫ malum culpe. Qd̓libet em̄ malum culpe in tantū deordinat inqͣꝫtum facitdeo diſſimilē. ⁊ in tantū elongat a deo. ita. ꝙ quēadmodū gr̄a equaliter reddit animā ordinatā ⁊ ſpecioſam etpotenteꝫ in bonū. tantum vel magis culpa deordinatipſaꝫ ⁊ deijcit in malū Et quēadmodū in gloria ſimilit̓eſt adequatio dotū. ſic etiam in culpa eqͥliter fit priuatio hoꝝ trium Et ideo ſicut dicit̉ viſio in gloria eſt totamerces ꝓpter ꝯnexionē ⁊ equalitatem in dotibus glorioſis. ſic etiā vt dicit aug. in li. lxxxiij. q. ꝙ totuꝫ nomēmali de ſpeciei priuatōne reꝑtum eſt. non quia ꝑ maluꝫ

ſolum ſpēs priuet̉ vel principaliter. ſꝫ quia in priuatione ſpeciei intelligit̉ pͥuatio alioꝝ. Cōcedende ſunt igit̉rōnes que ad prima ꝑtem inducunt̉. ¶ Ad illud ergoqd̓ obijcitur ꝙ malicia principaliter ꝯſiſtit penes intētioneꝫ. dd̓m ꝙ verū eſt. ſed ꝙ ipſe obijcit ꝙ ordo attenditur penes intentioneꝫ. dd̓m ꝙ illd̓ intelligitur penesquandā appropriatōeꝫ. nā circa ip̄am intētioneꝫ ꝯſiſtitmodꝰ ſpēs ⁊ ordo. ex quibꝰ ⁊ bona eſt intētio. ⁊ bona eſtactio que ex intentione ꝓcedit. ¶ Ad illud ꝟo qd̓ obijcitur ꝙ mō ſpēi ⁊ ordini tribus his rn̄det vnitas veritas ⁊ bonitas. dd̓m ꝙ veꝝ eſt ꝓut in illis tribꝰ ꝯſideratur generalis rō veſtigij. ꝓut aūt in ip̄is attendit̉ corruptio mali culpe. q̄ ꝯſiſtit circa volūtatem. hec tria hn̄tꝯſiderari in bono ẜm ꝙ bonū eſt. ſicut in p̄cedenti ꝓblemate patuit. et ideo eqͣliter ꝑ malū hn̄t priuari. qm̄ directe opponit̉ illis ¶ Ad illud qd̓ obijcitur ꝙ malū nonequaliter deformat om̄s potentias imaginis. dd̓m ꝙnō ē ſimile. qꝛ ille potētie ſūt diuerſe ⁊ ad diuerſos actꝰordinate. ita ꝙ aliqui illoꝝ actuū reſpiciūt culpā ⁊ iuſticiam ẜm plus ⁊ minus. nō ſic aūt eſt in ꝓpoſito na hectria ſola ꝯꝑatione differūt. ⁊ cū habeant ideꝫ fundamētum. neceſſe ē ꝙ qͣꝫtum diminuitur vnum diminuatur⁊ alteꝝ. ¶ Ad illud qd̓ obijcitur ꝙ malum culpe eſt deformitas. dd̓m ꝙ non tm̄ eſt deformitas oppoſita pulcritudini. ſꝫ etiā ē deformitas oppoſita rectitudini. i.nō ſequitur ꝙ magis priuet ſpēm qͣꝫ ordinē. nō em̄ dicit̉deformitas ꝑ ſoliꝰ pulcritudīs priuatōeꝫ. ſꝫ etiam in hͦintelligit̉ priuatō alioꝝ magis tn̄ denoīat̉ a priuationeſpeciei ⁊ forme. ꝓpter hoc ꝙ ſpēs eſt ratio cognoſcendi¶ Ad illud qd̓ obijcitur ꝙ malum ē ordinabile. dd̓m ꝙ īduplex eſt ordo Eſt em̄ ordo ante factuꝫ eſſe. qͥ ē ex intetione facientis. ⁊ eſt ordo poſt factum eſſe. qui quidē attendit̉ ẜm iuſticiā retribuentis. Primꝰ ordo eſt ille quipriuat̉ a malo ꝑ malum. Et hunc ordinē. malū non poteſt habere ſicut nec ſpēm. Scd̓s vero ordo non priuat̉ꝑ malum. immo malū eſt ordinabile in peius ẜm ordinem illū. ¶ Ad illud ꝙ obijcit̉ ꝙ nō fit p̄uatio in reſpectiuo niſi ꝑ aliqd̓ abſolutuꝫ. dd̓m ꝙ taꝫ ſpēs qͣꝫ ordo vthic accipitur vtrūqꝫ eſt reſpectiuū ideo non magis pͥuatur vnū ꝑ alterū qͣꝫ econuerſo. Nihilominꝰ tn̄ hec triatollunt̉ ꝑ mutatōnem factam circa aliquid abſolutumtūc em̄ priuat̉ cū li. ar. peccat inordinate mouēdo ſeip̄ꝫ¶ QueſtioIII¶ Utrum ꝑ malū cōtingat hec tria corrumpi totaliter.Et ꝙ nō videt̉. Aug. in ench̓. Bonū minui malum eſtqͣꝫuis qͣꝫtumcunqꝫ minuat̉ aliquid remaneat. ergo ꝑ culpā nunqͣꝫ aufert̉ totū bonum qd̓ ꝑ malū corrumpit̉. ſectale bonū attendit̉ in mō ſpē ⁊ ordine ergo ⁊c̄. ¶ Itenaug. in li. de natura boni loquens de his tribus. vbihec magna ſunt. magnū bonū eſt vbi parua ꝑuum. vbinulla nullū. gͦ ſi ꝑ culpam totaliter fieret hoꝝ triū adeptio. fieret peccantis adnihilatio. ſed hoc eſt impoſſibile ꝙ aīa peccando adnihilet̉. igitur impoſſibile eſt ꝙiſta tria totaliter corrumpant̉. ¶ Iteꝫ malum ſi malueſt aliquid adimit. ſed impoſſibile eſt ꝙ aliquis tot mala faciat ⁊ tātū peccet quin adhuc poſſit peccare. gͦ nunqͣꝫ tantū peccat quin adhuc inueniat culpa in eo aliqd̓bonū qd̓ poſſit adimere. ſed hoc bonū ꝯſiſtit in modoſpecie ⁊ ordine. gͦ ⁊cͣ. ¶ Item de nemine deſperandumeſt duꝫ eſt in via. gͦ qͣꝫtumcūqꝫ peccet. adhuc habilitatehabet benefaciendi. ſed qͣꝫdiu habet habilitatē benefaciendi. adhuc habet aliqd̓ bonū qd̓ malum pōt corrupereet ſi hoc habet modū ſpēm ⁊ ordinem. gͦ iſta nunqͣꝫ corrumpunt̉ totaliter ꝑ malū culpe ¶ Item demus qd̓ in

3

34

35

36

31

32