Druckschrift 
... in Secundum librum Sententiaru[m] (1493)
Entstehung
Seite
185v
Einzelbild herunterladen
 

LiberSecundus

Aperit ſuam intētionē in gonerali q̄ de pctō actuali anīaduertēda ſunt.Oſt predicta de pctō actuali diligēti indagine q̄dā ꝯſiderādaſunt. ſcꝫ q̄ fuerit origo ⁊ cā pͥmipeccati. Utrū res bona an resmala. Poſtea ī qͣ re ſit peccatūDeīde qͥd ſit pctm̄. ⁊ qͦt modisfiat. ⁊ de differētia ip̄oꝝ pctōꝝ. On̄dit ꝙ pctm̄ vl̓ malū ortūhꝫ a cā bona. Cauſa et origo pͥmi pctī resbona extitit. qꝛ an̄ pͥmuꝫ pctm̄nō erat aliqͥd mali vn̄ oriretur.Cū em̄ originē ⁊ cām habueritaut ex bono. aut ex malo habuit. Sꝫ malū an̄ nō erat. ex bonogͦ ortū eſt. Prius em̄ in angeloortū eſt pctm̄. ⁊ poſtea in hoīe.Et qͥd erat angelꝰ niſi bona naturā dei. Nō ex deo ortū eſt malū quod fuit ī angelo nō ex alioqͣꝫ ex angelo. ex bono gͦ ortū eſtUn̄ Aug. in rn̄ſionibꝰ ꝯtra iuliānū hereticuꝫ qͥ dixerat. Si exnatura pctm̄ ē. tūc mala eſt natura. ait. Queſo vt ſi p̄t. rn̄deatManifeſtū eſt ex volūtate mala tāqͣꝫ ex arbore mala. fieri oīaoꝑa mala tāqͣꝫ fructꝰ malos. ſꝫip̄aꝫ malā volūtatē vn̄ dicit exortā niſi ex bono. Si eī ex angelo. qͥd ē angelꝰ niſi bonū opꝰ d̓iſi ex hoīe qͥd erat ip̄e hōniſi bonū opꝰ d̓i. Immo qͥd erāt hͨ duoan̄qͣꝫ ī eis oriret̉ mala volūtas.niſi bonū opꝰ dei. ⁊ bona ⁊ laudanda natura. Ergo ex bonoorit̉ malū. nec fuit vn̄ oriri poſſet niſi ex bono. Dico gͦ qꝛ volūtatē malā nullū malū p̄ceſſit. ſꝫex bono originē habuit. Hic apte dicit̉ pͥmā cām ⁊ originē malibonā fuiſſe naturā. Et nihilominus on̄dit̉ cuiꝰ pctī fuerit cāſcꝫ male volūtatis. On̄dit ꝙ pctm̄ ſeu malū eſta a volūtate libera. Mala aūt volūtas illa angeli vel hoīs cā eſt etiā malorū

ſubſequētiū. ſcꝫ maloꝝ opeꝝ efmalaꝝ volūtatū. Un̄ Augꝰ. inench̓. Nequaqͣꝫ dubitare debemus reꝝ bonaꝝ q̄ ad nos pertinēt cām nō eſſe niſi bonitatemdei. Malaꝝ vero ab immutabili bono deficientē. boni mutabilis volūtatē. pͥus angeli. poſtea hoīs. hͦ pͥmū eſt creaturerōnalis malū .i. pͥma pͥuatio boni. Ecce habes pͥma volūtateꝫboni mutabilis .i. angeli vel hominis deficiētē ab īmutabili bono .i. a deo cām eē malaꝝ reruꝫad nos ꝑtinētiū. qꝛ cā eſt tampeccatoꝝ qͣꝫ penaꝝ quibꝰ p̄mit̉humana natura. Prima gͦ origo ⁊ cā peccati bonū fuit. ⁊ ſcd̓amalū qd̓ ortum eſt ex bono.k¶ On̄dit ꝙ pctm̄ ſeu malū ē abono ꝯfirmas aucͣtate Aug. d̓ On̄ſa origine mali. ſuꝑeſt videre in qͣ re ſit malū. .i. an in rebona. an in re mala. Qui recteacuteqꝫ ſapit nō niſi ī bono malum eē intelligit .i. in natura bona. Malū em̄ eſt corruptio velpͥuatio boni. vbi aūt bonū noneſt. nō pōt eē corruptio vel pͥuatio boni. Pctm̄ gͦ nō p̄t eē niſi īre bona. Sic̄ em̄ morbis ac vulneribꝰ corrūpunt̉ corꝑa. q̄ (vtait Augu. in ench̓.) ſunt pͥuationes boni qd̓ dicit̉ ſanitas. ita⁊ aīoꝝ q̄cunqꝫ ſunt vicia. naturaliū ſt̓ pͥuatōes bonoꝝ. Quideſt em̄ aliud qd̓ malum ꝯicitur.niſi priuatio boni. Bonum em̄minui malum eſt. qͣꝫuis quantumcunqꝫ minuatur neceſſe ēvt aliquid remaneat. ſi adhucnatura eſt. Non em̄ cōſum poteſt bonuꝫ quod eſt natura. niſi ⁊ ip̄a conſumatur. Cum verocorrumpitur. ideo malum ē eicorruptio. quia eam qualicunqꝫ priuat bono. Naꝫ ſi nullo bono priuat. nō nocet. Nocet autem. adimit ergo bonuꝫ. qͣꝫdiuitaqꝫ natura corrumpitur. ineſt ei bonum quo priuet̉. Ac ꝑhͦ nullū ē qd̓ d̓r malū. ſi nullumſit bonum. ſedᵗ bonuꝫ omnino c

a Mala aūtvolūtas illa angeli vel hoīs. caeſt etiā maloriſubſeqͣntiū. Sꝫ.ꝯ Augu. in lib̓.lxxxiij. q. dic̄ ꝙnullo alio autore p̄t hō fieri deterior. ergo mala volūtas angeli vel hoīs nōp̄t malas volūtates ī alijs cauſare. Itē ſi oēmalū dꝫ īputari ei qͥ eſt ca prima. ⁊ mala volūtas angeli velhoīs eſt cā oīmmaloꝝ. gͦ om̄iamala ſūt eis imputāda. ℟º. ddꝙ ē cā vere efficens ⁊ ꝓduces. ⁊eſt cā q̄dāmododiſponēs ⁊ ꝓccēs. Cū gͦ dicit̉Mala volūtaangeli vel hoīseſt cā maloꝝ volūtatū ſeq̄ntiuꝫd̓r ꝑ qͥndam d̓ſpōſitōꝫ ⁊ indictionē. Diabelus em̄ induci⁊ diſponit ſugerēdo. hō vercorrupēdo natirā ⁊ malū exemplū p̄bēdo. Cudic̄ Aug. ꝙ nulo alio autorfit hō deterioh̓ intelligit̉ tāautoreip̄aPoſſet tn̄ dieꝙ lr̄a iſta intelgit̉ de mal̓ ſubſqͥntibꝰ pͥmā mlā volūtate angeli ⁊ hoīs. n̄ reſpectu diuerſarū ꝑſonaꝝ ſꝫ reſpectu eiuſdēita ꝙ pͥma mavolūtas eiꝰ.cā oīm maloꝝ.ip̄e facitb Ca ē tā pecatoꝝ qꝫ penaInnuit mvolūtas hoīs.cā tam pctōꝝ ꝙͣ

penaꝝ. Cōtra.qꝛ pena ē paſſioinuolūtaria. ſꝫqd̓ cauſat̉ a volūtate ē volūtariū. gͦ pena noncauſai a volūtate. Itē ſi cauſat̉a volūtate. auta bōa. aut a mala. A bona n̄. h̓cōſtat. qꝛ nemopunit̉ ꝓ bōa volūtate. A malanō. qꝛ mala volūtas nō ē cā iuſti inqͣntū hmōiſed oīs pena iuſta ē. gͦ nulla pena eſt cauſata avoluntate. ℟º.dd̓m ꝙ volūtasdupl̓r eē cā d̓r alicꝰ. vl̓ ꝑ modūmeretꝭ. vl̓ ꝑ ndū efficiētꝭ. Cūgͦ d̓r volūtas ēcā pene. hͦ n̄ d̓rꝑ modū efficietꝭſꝫ potiꝰ d̓r ꝑ modū meretꝭ. volūtas ꝟo cauſāoculpa. afficiēdoſiue deficiendomeret̉ penam. ⁊ita d̓r ce cā penarū ⁊ pct̄ōꝝ. licetalit̓ ⁊ alit. Et ꝑhͦ patet ſoluobiectoꝝ.c Gonū oīnomalo cares. integrū bonū eſt.Hoc vr̄ falſumqꝛ integrū bonūē illud cui nihildeeſt de bono. ⁊hͦ ē bonū in qͦ eſtoē bonū. gͦ ſoluꝫilld̓ eſt integruꝫbonū qd̓ ē ſūmūbonum. ſꝫ ml̓tacreata ſūt carentia oī malo. vtbtī angeli ⁊ anime beate. ergoſi veruꝫ eſſet qd̓dicit. multa eſſent ſumme bona Propt̓ hͦ ē q̄ſtio. vtrū aliqͥdcreatuꝫ mereat̉

DI.XXXIIII

2

1