DI.XXVI

XXVI

Qd̓ enim fides meretur. curnon potius redditur qͣꝫ donat̉.Non dicat homo iſta fidelis. qꝛcum dixerit habeo fidem vt merear iuſtificationē. rn̄detur ei.quid habes quod non accepicſtiᶜ fides eniꝫ qua iuſtificatuses. gratꝭ tibi data eſt. Hic aꝑteoſtendit̉ ꝙ fides eſt cauſa iuſtificationis. ⁊ ipſa eſt gratia ⁊ beneficium quo hominis p̄uenit̉voluntas ⁊ p̄paratur ¶ UndeAug. in. j. li. retractatōnū. Uoluntas eſt qua et pectat̉ ⁊ recteviuitur. Uoluntas vero ip̄a niſi dei gratia liberet̉ a ſeruitutequa peccati ſerua facta eſt. ⁊ vtvicia ſuperet et adiuuet̉. rectepieqꝫ viui a mortalibus nō pōt⁊ hoc beneficium quo liberat̉niſi eam preueniret. iam meritis daret̉ ⁊ nō eſſet gratia q̄ vtiqꝫ gratis datur. Preuenit̉ gͦ bona hominis voluntas illo gratie beneficio quo liberat̉ ⁊ preparat̉. Et illud beneficiū fidesxp̄i recte intelligit̉. ſicut Augꝰin encheri. euidenter oſtenditdicens. Ipſum arbitriū liberādum eſt poſt illaꝫ ruinā a ſeruitute peccati. nec omnino ꝑ ſeipſum. ſꝫ ꝑ ſolam dei gr̄am q̄ infide chriſti poſita eſt liberat̉. etvoluntas p̄parat̉ Ecce aꝑte dicit gratiā ꝑ quam liberatur ar.⁊ p̄parat̉ voluntas. ſitam eē infide chriſti. Fides em̄ chriſti viin eodeꝫ ait impetrat quod leximperat.¶ Determinat veritatē de eodem adiutorio qͣꝫtum ad volūtatem ſiue qͣꝫtum ad liberū arordinatur. on̄dens ꝙ volūtasbona q̄ p̄uenit̉ gr̄a. q̄dā dei dona preuenit.Ipſa tn̄ eadē voluntas quedāgratie dona p̄uenit. Un̄ Aug.in ench̓. Precedit bona voluntas hoīs multa dei dona. ſꝫ nōoīa. Que aūt nō p̄cedit. ip̄a ineis ē ⁊ ip̄a iuuat. Nā vtrūqꝫ legit̉ in ſanctis eloquijs. ⁊ miſericordia eiꝰ p̄ueniet me. ⁊ miſericordia dei ſubſequet̉ me. Nolētem quippe p̄uenit vt velit. voem e

lentē ſubſequit̉ ne fruſtra velitCur em̄ admonemur orare ꝓinimicꝭ nr̄is nolētibꝰ pie viuereniſi vt deus in eis oꝑet̉ ⁊ velle.Itēqꝫ cur admonemur peterevt accipiamꝰ. niſi vt ab illo fiaqd̓ volumꝰ. a quo factuꝫ eſt vtvelimꝰ. Inde apl̓s ait. Non eſtvolentis neqꝫ currentis. ſꝫ deimiſerētis. Ex his apparet ꝙ bona hoīs voluntas ꝗdam donadei p̄uenit. qꝛ eam comitat̉ gr̄aadiuuans. ⁊ quibuſdā preuenitur. qꝛ eam p̄uenit gr̄a oꝑans.ſcꝫ fides cum charitate.¶ Remouet dubitationē ortāex eo quod d̓r fidem eſſe ex volūtate.fNon eſt tn̄ ignorandū qd̓ alibiAug. ſignificare vr̄. ꝙ ex volūtate ſit fides. de illo verbo apoſtoli. Corde credit̉ ad iuſticiaꝫita ſuꝑ Ioh̓. tractans Ideo nōſimpliciter apl̓s ait credit̉. ſedcorde creditur. qͥa cetera pōthomo nolens. credere non niſi volens. intrare eccleſiam etaccedere ad altare pōt nolensſꝫ non credere. Iteꝫ ſuꝑ Gen̄.vbi laban ⁊ batuel dixer̄t. Uocemꝰ puellam ⁊ queramꝰ eiusvoluntatem. dicit expoſitor. qꝛfides eſt voluntatꝭ nō neceſſitatis. Ad qd̓ rn̄dentes dicimꝰ. nōhec ita accipiēda fore vt ex voluntate hominis fides intelligat̉ ꝓuenire. cū ipſa ſit propriedei donū. vt ait apl̓s. ⁊ ex ea bona hoīs merita incipiant. Perhāc em̄ vt ait Aug. ſuꝑ p̄s. lxvj.iuſtificat̉ impius .i. ſit de impiopius. vt deinde ipſa fides incipiat per dilectionē operari. vn̄om̄ia bona merita īcipiūt. Spotiꝰ hec iō ita dicta ſunt. quianō eſt fides niſi in eo qͥ vult credere. cuiꝰ bonā volūtatē fidespreuenit. nō tēpore ſed cā ⁊ natura. Un̄ Augꝰ. s. congruent̓dixit. ꝙ bona volūtas in eis donis ē q nō p̄cedit. ⁊ ip̄a iuuat qꝛea iuuat qͥbꝰ p̄uenit̉ dū eis cōſentit ad effectū boni et in eiseſt. qꝛ tēpore ab eis nō p̄cedit̉.

e ¶ Fides em̄ qͣiuſti. es. gratistibi data eſt. Exhoc videtur velle dicere Augꝰ.⁊ magiſter ꝙ mediante fide fit iuſtificatio. ſed cotrarium huiusquia ab eodem ēanime iuſtificatio a quo eſt viuificatio. ſed viuificatio eſt ab ip̄agratia. naꝫ fideſine gratia noviuificat. immomortua eſt. ergonō videt̉ ꝙ iuſtificatio ſit a fideſed a gratia. Etu dicas ꝙ iuſficationem attbuat fidei ratiōadiuncte gratiQueritur quanon attrilij virtuti ſicutdei. Item quede hoc qd̓ diides iniuſtiaut intelligit deformatinformi amnde infornper eaꝫ nihilr̄remur. ⁊ nihil īpetramus.de formata honon poteſt ſaneintelligi. Nemeenim l.matā niſi icatus. ℟º. dd̓rꝙ iuſtificatō diplicit̓ poteſt d̓ci. Uno mō iuſtficatō d̓r iuſticiīfuſio. Aliomiuſtificatio d̓riuſticia exercitatio. Scd̓m autꝙ iuſtificatio d̓rin iuſticia exercitatio. ſic verbimagiſtri verū eſ⁊ planum. Nemo em̄ ī iuſticiexercitatur. nmediāte fide oante per dilectionem. ⁊ hoc dictur impetrare iuſtificationē .i. p-

fectū iuſticie quecōſequit̉ ex bonorum operū ⁊ meritoruꝫ multiplicatione. qd̓ noncontingit eſſe ſine fide ⁊ charita.te. Sine fide em̄ſicut dicitur Hebre. xj. impoſſible eſt placere deoſine charitate etiam impoſſibileeſt. ſicut dicit̉. j.Coꝝ. xiij. ¶ Siaūt dicat̉ iuſtificatio iuſticie infuſio. ſic adhuchꝫ veritatē. licetnon ita plene.Aut enim eſt infuſio iuſticie inparuulo. aut inadulto. Si in ꝑuulo. ſic d̓r eſſe iuſtificatio ꝑ fideꝫ.nō ꝓpriam ſꝫ parentū. vl̓ totiuseccleſie ſicut dicit Aug. ad bōifaciū. Si āt ſitiuſtificato in adulto. ſic cū quattuor concurrantad iuſtificationēſcilꝫ gr̄e infuſio.cōtritio. motuslib̓. ar. ⁊ peccatiremiſſio. ſicut dicunt magiſtri. ⁊motus lib̓. ar. ſitmotꝰ qui ꝑtinet.ad virtuteꝫ fideijnon inconuenienter dicitur adultus per fidemiuſtificari. Nechuic obſtat qd̓iuſtificatur pergratiam. ¶ Illaautem quattuorneceſſario requiruntur ad iuſtificationem impij⁊ ideo aliquādohomo dicit̉ iuſtificari ꝑ gr̄aꝫ aliqn̄ ꝑ fideꝫ. aliqn̄ꝑ pnīam. qꝛ peccati remiſſio preſupponit illa tria⁊ per hoc patentobiecta. ¶ Iſtaenim melius explanātur in. iiij.diſtinctiōe. xvj.

Coꝝ. iiij

Roꝝ. ix.

olū-

Roꝝ. x.

9

Gen̄. xxiij.

℟º cū deimīatione.

a. lxiij.