DiſtinctioVII
ſicut deꝰ filius nō eſt deꝰ paternec tn̄ hoc ex īpotentia ſui eſtNā ⁊ pater ſil̓r nō eſt filiꝰ. nechoc ē ex īpotentia pr̄is Sed q̄rit maximinꝰ arrianoꝝ ep̄us.Unde gͦ eſt ꝙ pater nō pōt eēfiliꝰ. vel filiꝰ pater? Non vtīqꝫex īpotentia. ſꝫ pater ꝓprietate gn̄atōis pater eſt qͣ oporteteū non eſſe filiū. ⁊ filiꝰ ꝓprietate natiuitaris filius eſt. qͣ oportet eū nō eſſe pr̄em. de qͥbꝓprietatibus poſtea pleniustractabitur¶ Utruꝫ pater natura ſit potēs gignere filiū ⁊ an̄ hͦ ſit aliqͣpotentia q̄ nō ſit ī filio. eIteruꝫ querit̉ a quibuſdā. Sipater potēs ſit natura gignere filiuꝫ. ⁊ an hͨ ſit aliqͣ potētiaq̄ non ſit ī filio? Ad qd̓ dicimē ꝙ pater nō eſt potēs niſi natura. eius em̄ potētia natura eſtvl̓ eſſentia. Ar inquiūt illi. Sipotēs eſt gigne̓. hꝫ gͦ potētiamgignēdi. filiꝰ aūt non hꝫ potētiā gignēdi ſi nō pōt gignere.habat gͦ aliquā potētiā pr̄ quānō hꝫ filiꝰ. Nō ſequit̉. Eandēem̄ potētiā hꝫ penitꝰ filiꝰ quāet pater qͣ pr̄ potuit gignere.⁊ filiꝰ gigni potuit. Eadeꝫ em̄potētia eſt ī filio qͣ potuit gigni. q̄ eſt in pre q̄ poruit gigne̓.Sꝫ ꝯtra hͦ opponit̉. Alid̓ ē poſſe gigne̓. Aliud eſt poſſe gigniqꝛ alid̓ eſt gignere. aliud gignihoc diſtinguendū eſt. Si em̄cū dicit̉ aliud ē poſſe gignere.alid̓ poſſe gigni. aliaꝫ ſignifi-
ces potentiā qͣ pater potēs eſtgigne̓. ⁊ aliā qua filiꝰ potens ēgigni. falſus eſt ītellectus. Siāt dicas pr̄eꝫ poſſe habere aliam ꝓprietatē ſiue notioneꝫ qͣgenitor eſt. ⁊ filiū aliā quā genitus eſt. verꝰ eſt ītellectꝰ. Aliam em̄ hꝫ pater ꝓprietatē quapater ē. aliā filiꝰ qua filius eſt¶ Qūo ſit inelligendū. filiushabet vel nō habet potētiamgenerādi.Ita etiā cū dicit̉ filius non habet potentiā generādi quā pater hꝫ. dupl̓r intelligi pōt. Siem̄ dicat̉. nō habet filiꝰ potentiā generādi quaꝫ ⁊ pat̓ .ſ. quapotēs ſit ad generādū .i. vt genuerit vel vt generet ſicut pater. verum eſt. Si ꝟo intelligatur ſic nō hꝫ potentiā qͣ poſſetgigni. vel genitꝰ eſſe qͣ eadempater potēs eſt vt genuerit. vl̓vt gigneret. falſū eſt. Sicut d̓rpater hꝫ potentiaꝫ qua pōt eēpat̓. fili vero nō habet potentiā qͣ poſſit eſſe pr̄. ⁊ ecōuerſosFiliꝰ hꝫ potentiā qua pōt eē?filiꝰ: pat̓ vero nō hꝫ potētiaꝫpoſſit eſſe filiꝰ. habet gͦ aliquāpater quā nō hꝫ filiꝰ et ecōuerſo. Abſit qꝛ eadem eſt potētiapr̄is qua pōt eſſe pater ⁊ filijpōt eſſe filiꝰ. Ita etiā eadē eſtvolūtas. qͣ pater vult eſſe parnon filiꝰ. ⁊ filius vult eſſe filinō pater. ⁊ eadē eſt volūtas filij qua vult eſſe genitꝰ ⁊ pr̄emgenuiſſe. ⁊ patris qua vult eēgenitor ⁊ filiū genitū eſſe.
tiones. pari rōe filius poterit eſſe ſpūſſanctꝰ ⁊ ecōuerſoſine mutatiōe. Itē om̄e mutabile eſt aliqͥd p̄ter illud ẜmqd̓ mutatur vt ſi non albū fiat albū. eſt aliud quā albedoergo ſi intelligit̉ ſpūſſanctꝰ mutari ſi generet̉. tunc aliudeſſet in eo generatio. alid̓ ille qͥ generat̉. ſed hͦ eſt falſū gͦ⁊cͣ. ¶ 4ª ſccꝰ ē inrelatōnibꝰ creature et dei. qm̄ relatōes ī creaturꝭ nōdāt relatiuis exiſtere. vn̄ ſine illipōt res. ec̄ ⁊ cū illIn diuinis autēdant ꝑſonis exiſtere. ⁊ iō ſi ītelligat̉ ꝙ ꝓpͥetas īſiypoſtaſis ītelligitur eē ⁊ ſil̓r ſi īteligit̉ nō īeſſe. ītelligit̉ hypoſtaſis n̄eſſe. cū gͦ ſpūſſanctus nō poſſit ſil̓ſpirari/ et gn̄ari.qꝛ qͣꝫuis vna ꝑſona poſſit duobꝰmodis ꝓducere.tn̄ vna ꝑſona nōpōt niſi vno mōproduci ſequit̉ denccͣitate ſi poteſtſpūſſctūs eſſe filus vel potuit. p̄tnō eſſe ſpūs. ſiunō ſpirari. ⁊ ſi potuit non ſpirari.potuit non eſſeiteꝝ ſi potuit generari. potuit eē⁊ ita potuit fierde ente non ens. ⁊de nō ente ens. acꝑ hͦ mutari. et ſicptꝫ vltimū. qꝛ nōdr̄ mutari ꝓpt̓ d̓iuerſitatē ꝓprietatū circa idem ſuꝑpoſituꝫ. ſic̄ eſt inmutatiōe naturali. ſꝫ ꝓpter corruptiōeꝫ ⁊ inceptionē eiuſdeꝫ. Nec ēillud ſimile. ꝑatp̄t generare ⁊ ſpirare ſine ſui mutatiōe. gͦ ſpūſſctūs generari ⁊ ſpirari. qꝛ nō ſt incōueniens vnū principiū pluribꝰ modis ꝓducere. ſꝫ vnuꝫ pͥncipatū pluribꝰ modis ꝓduci eſt īpoſſibile ⁊ incōꝑaſſibile.⁊ ideo ptꝫ illud e ¶ Pater nō eſt potēs ⁊cͣ. Cōtra. qͥaẜm hͦ generare qd̓ nullo mō eſt eēntie. nullo mō eſſet potentie. ℟º. qͣꝫuis potētia abſolute ꝯſiderata. ſit ideꝫ qꝛcēntia. tn̄ potentia qꝛ nō eſt nomē a deo abſtractū ſicut eſſentia trahit̉ ad ꝑſonā. Unde potētia generādi nō dicitnaturā diuinā ſimpl̓r. ſed naturā vt in tali ꝑſona .ſ. īnaſcibili. iō nō eſt ſil̓e de hͦ noīe eēntia. ⁊ de hͦ noīe potētia.
f ¶ Aliā ſignifices potētiā qͣ pater ⁊cͣ. Contra. qꝛ potētie diuiſio ſufficiēs eſt ꝑ actiua ⁊ paſſiuā. Sed poſſe gugnere. dicit potentiā actiuā. poſſe gigni potentiaꝫ paſſiuā. gͦ nō pōt alia potētia ſignificari. Si tu dicas ꝙ gͦnerare nō eſt agere ꝓprie. ſil̓r nec generari pati. obijcit̉ ꝙpotētie diſtīguūtur ꝑ actꝰ. ſꝫ alid̓ē gignere. ⁊ aliudgigni. ergo alta qpotētia huiꝰ et i.liꝰ. ¶ ℟º. Iſta diſtinctio quaꝫ ponit mgr̄ de potentia gignendi actiue ⁊ paſſiue. fundat̉ ſuꝑ hoc ꝙ potētia pōt ꝯſiderari. ẜm id qd̓ eſt. ⁊ſic dicit naturaꝫ.⁊ ſic vna natura ēī generāte et genito. ſed alio ⁊ aliomō. Sic eadē potentia pōt iteꝝ cōſiderari ẜm id adqd̓ ē. ⁊ ſic dic̄ modū exiſtēdi naturā ī ꝑſona ī cōꝑationē ad aliū qͥ eſtpͥncipiū vel pͥncipiatū. ⁊ ſic cū diuerſi mōi ſunt. diuerſe dicunt̉ ꝓprietates poſſe generare ⁊ poſſe generari. ⁊ diſtingun̄t̉ẜm actꝰ ꝑſonalesſꝫ pͥmo mō nō.g ¶ Filiꝰ hꝫ pottia qua pōt eē filius. ſiue qua pōtgigni Ur̄ hͦ dūbiūvel falſum. quiagigni oīno ē a gignere. ⁊ gignere eſta potēria pr̄is. ergo ⁊ gigni. 3ºº. ſicut potētia gignēdi in pr̄e nō dicitniſi naturā in ꝑſona. vt nataꝫ ex ſeꝓducere aliaꝫ. ſicpotētia gignēdi īfilio nō dicit niſinaturā in ꝑſona. vt natā ꝓduci ab alia. ſic̄ em̄ hypoſtaſipr̄is cōuenit generare. ſic hypoſtaſi filij cōuenit generari. Nec valet qd̓ obr̄ in cōtrariū. Nā om̄e qd̓ hꝫ filiꝰ ſiue cēntiale. ſiue ꝑſonale. hꝫ a pr̄e. Iō qͣꝫuis ip̄m gigni. ſita potētia pr̄is. nō excludit̉ tn̄ qͥn potētia gignēdi paſſiuaſit in filio. Sed illa potētia nō ē pͥncipiū gn̄ationis. ſecidoneitas ꝑſone ſiue hypoſtaſis cuꝫ ſua ꝓprietate ad generari. Un̄ qd̓ d̓r poſſe gigni potētia pōt intelligi origīaliter. ⁊ ſic ē in ſolo pr̄e. vel formaliter. ⁊ ſic ponit̉ eē in filio. Alio aūt modo non. ⁊c
4
7
Oppoſitō
Rn̄ſio
c 3