LiperPrimus

¶ Utrum poſſe ⁊ velle generare ſimiliter ꝯꝑantur ad perſonam patris ⁊ filij.Ic ſoletqueri a quibuſdaꝫIvtruꝫ pat̓ potueritvel voluerit generare filium.a Si em̄ inquiūt potuit vel voluit generare filiū. ergo potuit aliqͥd ⁊ voluit: qd̓ nec voluit. nec potuit filiꝰ. Nā filiꝰ necpotuit nec voluit generare filiū. Cui verſucie facile reſpondemus dicēteſ. poſſe vel vellegenerare filiuꝫ. nō eſt aliquidpoſſe vl̓ velle ſubiectū potentie vel volūtati. Eſt tn̄ aliquapotētia vel volūtas. ſcꝫ poſſevel velle gigne̓ filiū. ⁊ ideo diſtinguēda eſt intelligētia propoſiti ꝟbi. poſſe vel velle gignere filiū. ⁊ poſſe vel velle alipqͥd. Neqꝫ em̄ʰ generatio filij aliqͥd eoꝝ eſt. q̄ ſubiecta ſunt diuine potētie et volūtati. nec ēaliqͥd inter oīa vel de oībus. ẜꝫſuꝑ oīa ⁊ ante oīa. Non em̄ ante voluit vel potuit qͣꝫ genuit.ſicut nec an̄ fuit qͣꝫ genuit. qͥaab eterno fuit ⁊ ab eterno genuit. Ex ſimili qͦꝫ hoc viderepoſſumꝰ. pater em̄ pōt eſſe pater. ⁊ vult eē pater. filius autēnec pōt nec vult eſſe pater. exgo pater pōt vel vult eē aliqͥdqd̓ non pōt vel vult eſſe filiusc no ſequit̉. qꝛᵗ eē patrē non eſteſſe aliqͥd. ſꝫ pōt eſſe ad aliqͥdvt in ſequēti oſtendet̉.¶ Obiectio ꝯtra rn̄ſionē iamdictā auctoritate Augꝰ. bSed vehementer nos mouetqd̓ Aug. ait in. j. li. cōtra maximinū. qui aſſerebat patrē potentiore eſſe filio. eo ꝙ filiumgenuit deū creatoreꝫ. filiꝰ aūtnon. dicebatqꝫ pr̄em potuiſſegignere nō filiū. ⁊ ideo potentioreꝫ eſſe filio. Ad qd̓ rn̄densAug. dice̓ videt̉. ꝙ filiꝰ etiampotuit gigne̓. volens on̄dere.pr̄em eſſe nō potentiorē filiohis ꝟbis. Abſit vt iō potētiorſit pater filio. ſic̄ putas. qꝛ cre

atorē genuit pater. filiꝰ auteꝫnō genuit creatorē. neqꝫ em̄ n̄potuit. ſed non oportuit. vide⁊ diligēter attēde hec ꝟba. nōem̄ non potuit. ſꝫ nō oportuitUidet̉ em̄ dicere ꝙ filiꝰ potuit gigne̓. ſꝫ non oportuit. ⁊ irapotuit qd̓ nō oportuit Quaroautē nō oportuit. ſubdit dicēsImmoderata em̄ eſſꝫ diuinagn̄atio. ſi genitꝰ filius nepotēgigneret patri. qꝛ ⁊ ip̄e neposniſi auo ſuo ꝓnepotem gigneret. ẜm vr̄am mirabilē ſapīamīpotēs diceret̉. Sil̓r etiā ille ſinepotē non gigneret auo ſuo⁊ ꝓnepotē ꝓauo ſuo nō a volappellaret̉ omp̄s. nec īplereigeneratōis ſeries. ſi ſemꝑ alt̓ex altero naſceret̉. nec eā ꝑficeret vllꝰ. ſi nō ſufficeret vnꝰomp̄s. Itaqꝫ oīpotentē genuit filiū patris nature nō fecit¶ Obiectio contra aucͣtateꝫp̄dictam ꝑ rōnem.Hoc aūt videt̉ quibuſdā nonpoſſe ſtare .ſ. ꝙ filius potueritgignere. Si em̄ potuerit filiꝰgignere. potuit eſſe pater. ⁊ ſipotuit eſſe pater. potuit gͦ eſſepater vel ſui. vel pr̄is. vel ſpirituſſancti. vel alicuiꝰ aliꝰ. Sedalicuiꝰ alius nō. qꝛ nullus aliꝰſemper fuit. Nec parris. qꝛ pater eſt ingenitꝰ ⁊ innaſcibilis.Nec ſui. qꝛ nulla res ſeip̄aꝫ gignere pōt. Nec ſpūſſancti. qͥanaſci nō potuit. Si em̄ naſci dpotuit. potuit eſſe filius. ⁊ itamurabilis eſſe potuit.¶ Reſponſio autoritatem p̄dictam expoens.Quō ergo accipiet̉ qd̓ ſupradictū eſt. non em̄ nō potuit gignere. ẜ nō oportuit. quaſi potuit. ſed nō oportuit. Non eſtnobis ꝑſpicuū aperire quo ſithoc verū. ⁊ ideo ſub ſilētio potius eſſet p̄tereunduꝫ. niſi meſuꝑ hoc aliquid loqui cogeretinſtantia querētiū. Poteſt ergo ſic intelligi. Non em̄ nō potuit. ſed non oportuit .i. nō eximporētia ſui fuit ꝙ filius nogenuit. ſed ei nō cōueniebat.

a ¶ Si em̄ inquiunt. Dubitat̉ deſolutiōe magiſtriq̄ hic inuit non ſequit̉ pr̄ pōt generare qd̓ nō filiusergo pōt aliqͥd ꝙno filiꝰ. Et rn̄detꝙ poſſe generarenon ē poſſe aliqͥdſubiectū potētie.Sed hͦ nō videꝰſolue re. ſꝫ aggrauare argumentū.Cuꝫ em̄ generareeū poſſe. ſit poſſemaximum. vr̄ qmaiꝰ incōueniesſeqͣtur. ⁊ magꝭ d̓roget̉ potentie filij: ſi ī hoc deficitqꝫ ſi cuꝫ generarfiliuꝫ eēt aliquioſubiectū potētie℟º dd̓. ꝙ magiſter bn̄ ſoluit Potentia .n. pr̄is hꝫꝯꝑari ad inferiꝰ.⁊ ad equale. ſꝫ adſuperiꝰ nō. cū careat ſuꝑiori. Cuꝫꝯꝑatur ad inferius. tūc eſt potertia eēntialis. ⁊ eſſential̓r tenta. qcōnotat reſpectūī creaturaˡ ⁊ r̄ſpectu tl̓is potētie īcōueniēs eēt. ꝙaliqͥd poſſet paqd̓ nō poſſet filiqꝛ tūc differrēt:cēntiā. Cū aūt cōparat̉ ad eqͣle. vtad ꝑſonaꝫ. cū trahit̉ ad ꝑſonaꝫ. ettūc nulluꝫ incōueniēs eſt. ſi aliqͣ ꝓprietas ꝑſonalisē in pr̄e. qͥ nō ē infilio. iō nō ſequit̉.ꝙ aliqua potētiaſit ī pr̄e q nō ſitfilio. b ¶ Gen.ratio filij ⁊c̄. noreſt de oībꝰ. Uidetur em̄ Richar.de ſancto Uicto.dicere ꝯriuꝫ. quidicit ꝙ qꝛ omp̄seſt. excuſari nonpōt quin filiū genuerit. ergo gen

net̉ ſub omniportētia. ergo filiusinter oīa continetur. ℟º. dd̓m. ꝙſicut dicit magiſter. gn̄atio filijnon ꝯtinetur ſuboīpotētia niſi aciperet̉ om̄ipotetia ꝑ appropͥationem. Et qd̓ dicitRichar. nō intelligitur tanqͣꝫ filiꝰſit inter oīa. ſꝫ tāqͣꝫ ante oīa. vn̄ arguit ex poſterioriSi em̄ emanationature ẜm rationē intelligendicedit emanatiōeꝫẜm rōem volūtatis. nunqͣꝫ deꝰ eētpotens ꝓducerecrcaturaꝫ ꝑ volūtatem. niſi etiamꝓduxiſſet filiumꝑ ꝑaturam.c ¶ Eſſe patremnō eſt eſſe aliqͥd.Contra. quia cūīter aliqͥd et nihilno cadit mediuꝫ.ſi pater nō eſt eſſe aliqͥd. ergo eſſꝫnihil. ℟º. eſſe aliquid dr̄ duplicit̓vel cōmuniter adeſſentiā ⁊ ꝑſonaꝫet ſic nō cadit medium. ⁊ in hoc ſēſu eſſe patrem eſteſſe aliquid Aliomodo ꝓut trahit̉ad eſſentiaꝫ. ⁊ ſiccadit inter eſſe aliquid ⁊ eſſe nihilmedium ſcꝫ eſſe aliqueꝫ. ꝑſona em̄predicatur vt qͥsnon vt quid.d ¶ Si em̄ naſcipotuit. potuit eēfiliꝰ ⁊cͣ. Uidet̉ illa illatō magiſtrinon valere. quiain creaturis. vbimagis differt relato a ſuppoſitopōt dici ꝙ ideꝫ fimilis pōt eē alteri diſſimilis ſineſui mutatione. erFo cuꝫ filiatio et

2

Queſtio

Augꝰ

℟ª. ad queſtionem

3

Oiectō

℟ᵐ. ad obiectionem.