De litteraF

Fines plures ſtatuere pōt eſſe tripliciter. libro. ij. diſt.xxxviij 21.Finis ⁊ exitus diſſimiliter reſpiciunt auerſionem ⁊ cōuerſionem. li. ij. di. xxxviij. 28.Finis om̄is bone actionis quomodo ē deus. li. ij. diſtinctione. xxxviij. b.Finem vnū habent omnes bone voluntates ⁊ tn̄ q̄dambone volūtates diuerſos fines ſortiunt̉. li. ij. diſtīctiFone. xxxviij. c. d.Finis. volūtas. intētio. quō differūt. li. ij. di. xxxviij. e. finalis impenitentia quō ē annexa pctō in ſpm̄ſanctū.li. ij. di. xliij. 15.Finis ē duplex. li. iiij. diſ. vj. 65.¶FinitumFinitum quō neceſſario conſequitur ſtatus. li. j. diſtin.xiiiij. 26.Finitum non excedere aliud finitum niſi finite quō intelligit̉. k. iiij. di. xiij. 17.¶ FirmamentumFirmamentum an ſit eiuſdem nature cū igne elementoli. ij. di. xiiiij. q. ij. b℟. 6.Firmamentū multipliciter accipit̉ in ſcriptura. li. ij. diſtin. xiiij. 44. ꝓpe finem.¶ FlammeusFlāmeꝰ gladiꝰ ⁊ verſatilis qͥd ſit. li. ij. di. xxix. e.¶ FlagellumFlagellorū vtilitates ſunt multe ⁊ de eorū numero ⁊ ſufficientia. li. iiij. di. xv. 2.Flagellum ⁊ flagellatus habēt duplicē comꝑationem:ex hoc duplicē effectum. li. iiij. di. xv. 4.¶ FluuiusFluuiꝰ material̓ hꝫ qͣtuor ꝓprietates. li. j. in prologo. 1.Fluuiꝰ ſpūalis quaaruplicem metaphoram habet. li. j.in prologo. 2.Fluuij paradiſi qͣttuor ⁊ eoꝝ interp̄tatio. libro. j. in prologo. 3.Fluuioꝝ ſpūaliū qͣttuor ſūt profūda. li. j. in prologo. 4¶ FomēsFomes an in aliqͦ totalit̓ fuerit extinctꝰ. li. ij. di. xxxij. 2Fomes ⁊ ſindereſis diſſil̓r ſe hn̄t. li. ij. di. xxxix. A.Fomitem impellere ad peccandi neceſſitatē venialiter⁊ ad difficultatē ad bonū quō intelligit̉. li. iij. di. iij. 33Fomes quō ꝑ gl̓am minuat̉. li. iij. di. iij. 34.drmaForma accidētalis quo nō eſt ſua potētia li. j. di. iij. 47Formatriplex ē ⁊ ẜm quē modū aīa rōnalis dicit̉ formaꝗ̄ ē in toto corꝑe ⁊ qͣlibet ꝑte. li. j. di. viij. 60.Forma que eſt in ꝑtibus qn̄ ⁊ que denoīat ſimul totum⁊ ꝑtes. li. j. diſ. viij. 61.Forma iterū eſt duplex .ſ. conſtitutiua ⁊ exemplaris etque dicit̉ ad materiam. li. j. di. xix. 46.Forma adhuc ē duplex .ſ. relatiua ⁊ abſoluta. li. j. diſt.xxxiiij. 25.Item eſt duplex. ⁊ quō Augꝰ. accipit ideas in rōne forme. li. j. di. xxxv. 16.Forme quō ē diſtinguere. li. j. di. xix. 50.Forma ſubſtantialis ⁊ cōpletiua vniuſcuiuſqꝫ d̓r ſpēsnatura ⁊ eēntia ẜm triplice ꝯſiderationē. li. j. di. xxxj. 19Forma q̄ rōne p̄cedit illud cuiꝰ ē forma. li. j. di. xxxij. 15.Forma dr̄ dupl̓r ad informatū ⁊ ẜm quē modū accipit̉in deo. li. j. di. xxxiiij. 25.Forme oīs inductio an ſit a creatore an agens ꝑticulare

ſiue creatū poſſit aliquē inducere. li. ij. diſ. vij. j. j. lꝫ.℟. 71.Formā educere in eſſe fit quadruplici opinionē. ibidēForma ꝑ quē modū producit̉. l. ij. di. vij. 75.Forma an̄ producit̉ ex aliqͦ an ex nihilo. ii. ij. di. vij. 76.Formarū verarum inductio an poſſit eē a ſpū malignoli. ij. di. vij. q. ij. l.Forme quō ſunt in materia ſeminaliter. li. 2. di. vij. 80.Forme nomen equocatur ibi deus eſt pure forma. liproij. di. xij. 9. Hic pōait in principio eſt recipere foruaponat̉ eſt reꝑire.Formas elemētares eſſe pͥmas in mater. a corꝑali quō ītelligit̉. li. ij. di. xij. 20.Formā vltimā eſſe cōpletiuā quō intelligit̉. li. ij. diſtinctionē. xiiij. 70.Formā debere ꝓportionatam eſſe materie quomodo intell. git̉. li. ij. di. xv. 16.Formā eſſe ſimplicem quō intelligit̉. li. ij. di. xvij. 18.Filius quo poterat rogare qd̓ nō rogabat ⁊ pater ēxhibere qd̓ nō exhibebat. li. j. di. xliij. o.Filiū ⁊ ſpm̄ſcm̄ fufficient̓ ꝓcurare ſalutē noſtraꝫ quāin telligit̉. li. ij. di. x. 6.Filij quales nati fuiſſent ſi pͥmi parētes nō peccaſſenli. ij. di. xx. a.Filiū nō portare iniquitatem patris quō intelligitur. libro. 2. diſt. xxx. 13.Filium pō ſe aſſumere humanam naturam ⁊ nec pr̄emnec ſpm̄ſcm̄ qͥd impediat. li. iij. di. j. 27. et. 28. Adidem. 33.Filius dei dicitur aliquid hr̄e dupl̓r ⁊ quō d̓r hr̄e totuma ꝑte qd̓ habet. li. iij. di. j. 55.Filius quare p̄us miſſus ē in carnē qͣꝫ ſpūſſcūs in mentem. li. iij. di. j. 57.Filiꝰ duplicē hꝫ proprietatē reſpectu pr̄is. li. iij. di. iiij. 3Filij di incarnatio vel ꝯceptio an debeat appropriari ꝑſone ſpūſſancti. li. iij. diſt. iiij. q. j. a.Filius dei eſt homo quare magis proprie dicit̉ qͣꝫ ſic diuina natura eſt homo. li. iij. di. v. 4.Filium ſolū ſuſcepiſſe hoīem in vnitatē ꝑſone non invnitatem nature quō intelligit̉. li. 3. di. v. 6.Filius dei aſſumpſit humanitatē an ſit concedenda. li.iij. di. v̓. q. v. k. N 48.Fillꝰ dei ē p̄deſtinatꝰ an̄ hec ſit concedenda. li. iij. di. vij.q. j. d. k. 24. et. 25.Filiꝰ deē hō ⁊ non eſt p̄ſcitus. ergo eſt p̄deſtinatꝰ nonſequit̉. li. iij. di. vij. 20.Filius dei eſt p̄deſtinatus quare non admittit̉ niſi addatur ym ꝙ homo. li iij. di. vij. 30. et. 31.Filius dei predeſtinatus eſt eē homo an hec propoſitioſit vera. li. iij. di. vij. q. ij. e. ℟. 32.Filiatiōes due an̄ ſint in xp̄o. li. iij. di. viij. q. ij. c. ℟. 2º.Filiatio quare non multiplicat̉ in chriſto ſicut generatio. li. iij. di. viij. 27.Filium non oportet eſſe alium qͣꝫuis alia ⁊ alia generatione generet̉. li. iij. di. viij. 29.Filium eē ⁊ natū eē quō ſunt idē. li. iij. di. viij. 30.Filiationē tꝑalem intelligere abſtracta filiatione eternaquō intelligit̉. li. iij di. viij. 31.Filius naturalis qͥs dicat̉. li. iij. di. viij. 33.Filium ꝑ gr̄am non eē filium per naturā quō intelligit̉.li. iij. di. viij. 34.Filium non eſſe priorem ſuo pͥncipio generāte quomodo intelligit̉. li. iij. di. viij. 37.